Να παίζει το τραντζίστορ τα αμερικάνικα…

Η αλήθεια είναι ότι οι τελευταίες μέρες ήταν λίγο περίεργες για εμένα προσωπικά, αλλά παράλληλα θεωρώ ότι κάθε συνάδελφος δημοσιογράφος θα με καταλάβει απόλυτα. Είναι συναρπαστική, απαιτητική η δουλειά μας από πολλές εκφάνσεις της. Από έξω φυσικά και φαίνεται ιδανική και πολλοί από εμάς κάναμε την τρέλα μας και το…χόμπι μας, δουλειά μας.

Απλά ο δημοσιογράφος δεν έχει ωράρια, δεν έχει την δυνατότητα να τα…κλείσει όλα και να…αδειάσει το μυαλό του ακόμα και όταν προκύπτουν πολύ σημαντικότερα θέματα από το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ. Εγώ, λοιπόν, όλα αυτά τα χρόνια προσπαθώ να το…διασκεδάσω και να προσαρμόσω τα όποια οικογενειακά…βάρη στην καθημερινότητα του ρεπορτάζ!

Πριν από περίπου δύο μήνες σε αυτή την γωνιά του gazzetta σας είχα ενημερώσει μέσω υστερόγραφου ότι κάτι καλό υπάρχει στα σκαριά για το μπάσκετ. Τα ειρωνικά σχόλια σύνηθες φαινόμενο. Στην πορεία τόσο από εδώ με…πινελιές, αλλά και μέσω της Novibet Allaboutaris TV γίνατε κοινωνοί της προσπάθειας για αλλαγή σελίδας, ενώ φυσικά πολύ πιο επισταμενα μέσα από τα ρεπορτάζ του Βασίλη Βλαχόπουλου το gazzetta ήταν το μέσο που μετέφερε στην σωστή διάσταση τις εξελίξεις.

Όλοι ξαφνικά θυμήθηκαν τον…Αυτοκράτορα!

Για ένα περίπου μήνα και στην διάρκεια της εμφάνισης του κ. Παπαμιλτιάδη και εγώ και ο Βασίλης, αλλά κυρίως οι άνθρωποι που πραγματικά δούλευαν για να γίνει το μεγάλο deal γινόμασταν κοινωνοί των γνωστών επιθέσεων από τρολ, αλλά και…γνώστες της αλήθειας.

Της δικής τους αλήθειας φυσικά, που ήταν λάσπη στον ανεμιστήρα. Το βράδυ της Πέμπτης υπήρξε μία ιστορική αλλαγή και για μένα δεν έγινε καθόλου τυχαία την συγκεκριμένη μέρα, καθώς λίγες ώρες νωρίτερα ο…πατέρας έπρεπε να είναι δίπλα στην κόρη που κάνει εκτάκτως χειρουργείο σκωληκοειδίτιδας, αλλά ο…δημοσιογράφος έπρεπε να παρακολουθεί ένα τεράστιο γεγονός για την οικογένεια του Άρη.

Τόσο μεγάλο που ξαφνικά όλα τα ΜΜΕ στην Ελλάδα, που αγνοούν επιδεικτικά τον Άρη όποτε χρειάζεται προβολή, όποτε με την δύναμη τους πρέπει να πιέσουν για να βοηθήσουν για την εκπλήρωση ενός δίκαιου αιτήματός του, του γυρνάνε την πλάτη.

Μέσα που δεν έχουν καν ρεπόρτερ Άρη, ξαφνικά εμφάνισαν αρθρογραφία, εμφάνισαν βίντεο. Πανελλήνιας εμβέλειας κανάλια που οι αναφορές για τον Άρη είχαν μόνο αρνητική χροιά και εξυπηρέτηση των συμφερόντων των ιδιοκτητών τους σε ποδόσφαιρο ή μπάσκετ, θυμήθηκαν τον Αυτοκράτορα.

Αίσθηση και στην κυβέρνηση…

Η κυβέρνηση δια του κ. Βρούτση θυμήθηκε ότι ο Άρης είναι αδικημένος. Την στιγμή που όλοι οι υπόλοιποι παίρνουν από το δημόσιο, ο Άρης η ομάδα που έβαλε το μπάσκετ στα σπίτια όλης της Ελλάδας «πλήρωνε» και παραπάνω με μία καταχρηστική σύμβαση για το Παλέ! Δεν το λέω εγώ ο Υπουργός το είπε και την ίδια στιγμή χαρίζονται γήπεδα, χτίζονται κρατικά γήπεδα και βαφτίζονται…ιδιόκτητα και τους πληρώνουν και bonus επί χρόνια το ρεύμα και δεν ξέρω εγώ τι άλλο!

Και ο Άρης αντί απλά να λαμβάνει ότι δικαιούται στα πλαίσια της ισονομίας ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ!

Και αυτό αλλάζει ξαφνικά γιατί έρχεται ένας δισεκατομμυριούχος από τις ΗΠΑ με Κινεζική καταγωγή που τυγχάνει να είναι και κολλητός του Αντετοκούμπο.

Με τους υποκριτές εντός ή εκτός συλλόγου, που με την πρώτη ευκαιρία θα τρυπήσουν τον Άρη δεν θα ασχοληθώ παραπάνω. Δεν το αξίζουν κιόλας, απλά ελπίζω και ο κόσμος του Άρη να μην θαμπωθεί από τα…καθρεφτάκια.

Οι άνθρωποι-κλειδιά για το deal

Στο gazzetta δεν χρειάζεται να σας πω ποιας αντιμετώπισης τυγχάνει ο σύλλογος με δύο δημοσιογράφους να καταπιανόμαστε με τον Άρη και φυσικά την άλλη εβδομάδα να είμαστε παρόντες στην προετοιμασία του ποδοσφαίρου στην Ολλανδία.

Θέλω να αναφερθώ όμως στους ανθρώπους που έκαναν δυνατή αυτή την μεγάλη νίκη της υπευθυνότητας και των αγνών προθέσεων για τον Άρη απέναντι στην τοξικότητα, τον λαϊκισμό και την λασπολογία. Σπάνιο φαινόμενο για τον Άρη που συνήθως χάνει από την εσωστρέφεια. Πλέον όμως έχει αποκτήσει αντισώματα ο σύλλογος και επιτρέψτε μου να πω ότι αυτό συμβαίνει γιατί επικοινωνιακά μπορεί να είναι λίγες οι φωνές σε σχέση με τις άλλες μεγάλες ομάδες, αλλά είναι πολύ δυνατές στην συνείδηση των Αρειανών. Και αυτό είναι το σημαντικότερο.

Ο κόσμος του Άρη πρέπει να ξέρει ότι ο…καρεκλοκένταυρος Λευτέρης Αρβανίτης και ο… διαχειριστής Αχιλλέας Ρουσσιαμάνης από την πρώτη στιγμή έκαναν το παν για να έρθει η μεγάλη αυτή στιγμή και φυσικά είναι ένοχοι εσχάτης προδοσίας όσοι τους έβριζαν, είτε από άγνοια, είτε στοχευμένα. Για να γίνει η αλλαγή στο μπάσκετ, έπρεπε να διατηρηθεί η ομαλότητα και η ασφάλεια στον ΑΣ κάτι που επιτεύχθηκε με τεράστιο κόπο και πολύ δουλειά για να αποφευχθεί το πραξικόπημα που θα έριχνε στα βράχια τον σύλλογο! Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στον ταμία του ΑΣ και οικονομικό διευθυντή της ΚΑΕ Αλέξανδρο Γκαντώνα που σε συνεργασία με το λογιστικό γραφείο (ειδικά τον Γιώργο Στρούμτσα) ενός μεγάλου Αρειανού, του Στάθη Ρούσσου έκαναν…παπάδες για να γίνουν πράγματα…διετίας σε ένα μήνα! Τίποτα φυσικά δεν θα είχε γίνει αν πέρα από τα χρήματα που έβαλε ο Ρουσσιαμάνης δεν τα…έχωνε χοντρά ο αείμνηστος Θανάσης Πλιάκης, αλλά και πολλοί ακόμα Αρειανοί που δεν θέλουν να ονοματιστούν. Τίποτα δεν θα γινόταν αν ο μεγάλος Χάρης Παπαγεωργίου δεν έβαζε την υπογραφή του για να πάρει πάνω του χρέη εκατομμυρίων. Και φυσικά τίποτα δεν θα γινόταν αν ο κόσμος του Άρη δεν στήριζε λυσσαλέα την ομάδα γεμίζοντας το Παλέ με κάθε…απίθανο αντίπαλο που άλλες ομάδες συγκεντρώνουν διψήφιο αριθμό φιλάθλων.

Δυο…αρειανάκια φύτεψαν τον σπόρο

Προφανέστατα φυσικά τίποτα δεν θα γινόταν αν δύο πετυχημένοι Αρειανοί δεν καλλιεργούσαν τον…σπόρο στην άλλη πλευρά. Βύρωνας Αντωνιάδης και Αγαπητός Διακογιάννης. Αμφότεροι με οικογενειακή κιτρινόμαυρη ιστορία. Αμφότεροι μεγαλωμένοι με την Αρειανή ιδέα! Και πετυχημένοι και οι ίδιοι επιχειρηματίες στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Χωρίς αυτούς δεν θα υπήρχε ποτέ Ρίτσαρντ Σιάο και φυσικά Αντετοκούμπο με ότι αυτό συνεπάγεται για ότι συνδέεται με τον Γιάννη και το μπάσκετ.

Πλέον όμως η ευθύνη είναι στα δικά τους χέρια. Και παράλληλα πρέπει ο κόσμος να αντιληφθεί ότι ο μόνος δρόμος επιτυχίας που πρέπει να ακολουθηθεί είναι της σύνεσης, της εγκράτειας και όχι της έπαρσης και της ακρότητας.

ΟΙ άνθρωποι έρχονται με πλάνο ή μάλλον πολλά πλάνα, σχέδια και φυσικά χρήματα, αλλά και…όνειρα για κάτι που θα φέρει σε όλους τους Αρειανούς χαμόγελα. Blog να έχουμε να τα αναλύουμε. Δεν ξέρω αν θα χορέψουμε (και θα τους χορέψουμε) στους ρυθμούς που η μεγάλη Μαρινέλλα τραγουδούσε με τον Γκάλη, τον Γιαννάκη, τον…Ρίτσαρντ και τα άλλα παιδιά. Σίγουρα όμως για αρχή, μπορεί ο Αρειανός να τραγουδάει στους ρυθμούς του: «Να παίζει το τραντζίστορ τα αμερικάνικα…»

ΥΓ1 Από Τρίτη πρωί θα είμαστε Ολλανδία για την προετοιμασία του Άρη, οπότε θα αφοσιωθούμε στα ποδοσφαιρικά. Ο Μάικιτς είναι ο έκτος παίκτης που αποκτά ο Άρης πριν ακόμα ξεκινήσουν επίσημα οι μεταγραφές και πιθανότατα θα κλείσουν και άλλοι ως την Τρίτη. Αν σε αυτούς υπάρχει τουλάχιστον και ένας χαφ θα είμαστε καλά με προοπτική φυσικά πάντα ότι θα έρθουν και άλλοι 2 όσο πιο άμεσα γίνεται. Γιατί εκεί είναι η θέση που…πονάει εξ αρχής η ομάδα. Ο Ρέγες κάνει μεγάλη προσπάθεια, στον Χόνγκλα…κόλλησε για λόγους οικογενειακούς που τον κρατάνε Ισπανία-αν το λύσει έστω αργότερα θα έρθει γιατί υπάρχει συμφωνία-αλλά ο χρόνος πιέζει. Και για όσους γκρινιάζουν, ο Καρυπίδης, ο Ρέγες και ο Ουζουνίδης είναι αυτοί που πιέζονται περισσότερο από κάθε άλλον για να έχει η ομάδα την μεγαλύτερη δυνατή πληρότητα αρχικά στην προετοιμασία με ορίζοντα τα πρώτα ευρωπαϊκά…