Γιατί ο Κατσικάρης είναι ο ιδανικός για την Εθνική μπάσκετ

Πριν περάσουμε στις “ζουμερές” λεπτομέρειες και αποκαταστήσουμε πλήρως την αλήθεια για την πραγματική εξέλιξη της υπόθεσης, να ξεκαθαρίσουμε δύο πράγματα: Πρώτον, όταν τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης έγραφαν περί επιστροφής του Παναγιώτη Γιαννάκη στον πάγκο της Εθνικής ομάδας, το gazzetta.gr, ήταν το πρώτο μέσο που σας ενημέρωσε ότι ο εκλεκτός της ομοσπονδίας για την διαδοχή του Αντρέα Τρινκιέρι, είναι ο Φώτης Κατσικάρης και ότι το σενάριο του “δράκου”, στηριζόταν περισσότερο σε ευσεβείς πόθους ανθρώπων που βρίσκονται κοντά στον πρόεδρο της ΕΟΚ, χωρίς να αποτελέσει ποτέ σοβαρή υποψηφιότητα!

Δεύτερον, ο έμπειρος Έλληνας προπονητής και παλαίμαχος παίκτης, που τα τελευταία 7,5 χρόνια ζει στην Ισπανία, δεν έχει ακόμη δώσει τα χέρια με την ελληνική ομοσπονδία. Οι δύο πλευρές έχουν πλησιάσει αρκετά, τόσο που οι πιθανότητες για την επίτευξη της τελικής συμφωνίας, να είναι περισσότερες από τις αντίστοιχες ενός ενδεχόμενου “ναυαγίου”. Γι’ αυτά, όμως, θα μιλήσουμε όταν πλέον το θέμα “κλείσει” οριστικά και πιστέψτε μας, τότε θα έχουμε αρκετά πράγματα να πούμε...

Ας πάρουμε όμως, τα πράγματα με τη σειρά. Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι οΦώτης Κατσικάρης είναι ο πιο καταξιωμένος και δοκιμασμένος Έλληνας προπονητής, που ταυτόχρονα μπορεί να αναλάβει την Εθνική ομάδα (σ.σ: αν εκλάβουμε ως δεδομένο ότι για τους γνωστούς λόγους, ο πρωταθλητής Ευρώπης, Γιώργος Μπαρτζώκας βρίσκεται στον πάγκο του Ολυμπιακού). Η άκρως επιτυχημένη πορεία του στην Μπιλμπάο (2010-13), την οποία, ανέλαβε στο χείλος του υποβιβασμού και την οδήγησε στον τελικό του ισπανικού πρωταθλήματος (2011), στους “8” της Ευρωλίγκα (2012) και στον τελικό του Eurocup (2013), προκάλεσε το έντονο “pressing” της Ρεάλ Μαδρίτης και “εξαργυρώθηκε” (τρόπος του λέγειν τελικά) με την δελεαστική πρόταση της Εθνικής Ρωσίας, που του έδωσε τετραετές συμβόλαιο για να διαδεχθεί τον Ντέϊβιντ Μπλατ! Η ακύρωση της συμφωνίας, λόγω της αλλαγής στην ηγεσία της ρωσικής συμφωνίας, τον άφησε “στα κρύα του λουτρού”, σε μία εποχή που οι καλές ευρωπαϊκές ομάδες είχαν κλείσει προπονητή... Η έναρξη της σεζόν, μπορεί να τον βρήκε στο... ταμείο ανεργίας, παράλληλα, όμως και στην κορυφή της λίστας των υποψήφιων προπονητών για τον πάγκο όποιας ευρωπαϊκής ομάδας πρώτης γραμμής, αποφάσιζε να αλλάξει προπονητή μεσούσης της περιόδου...

Σ’ αυτό το σημείο, λοιπόν, θέτουμε το εξής ερώτημα... Όταν ο 46χρονος Νικαιώτης τεχνικός βρίσκεται στα υπ’ όψιν των μεγαλύτερων ευρωπαϊκών συλλόγων που σκέφτονται να πάρουν προπονητή και έχει ήδη δεχθεί δελεαστικές (από οικονομικής άποψης) κρούσεις από ομάδες που ανήκουν στη λεγόμενη “δεύτερη ταχύτητα” του ευρωπαϊκού μπάσκετ, για ποιο λόγο να μπει στην διαδικασία να συζητήσει μία part-time συνεργασία με την Εθνική ομάδα; Πόσο συμφέρουσα (μπασκετικά και οικονομικά) είναι για εκείνον μία τέτοια προοπτική, όταν ουσιαστικά θα του κόψει τις γέφυρες με τις ισπανικές ομάδες (η λίγκα ACB απαγορεύει τη συνεργασία με αλλοδαπό ομοσπονδιακό τεχνικό) και θα του δημιουργήσει πρόβλημα με τις περισσότερες σοβαρές προτάσεις που ενδεχόμενα να έχει στα χέρια του; Επίσης, τι τύχη είχε/έχει η ελληνική ομοσπονδία να αποσπάσει την υπογραφή του με όλα αυτά τα δεδομένα;

Οι λογικές απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι πιθανότητες μίας τέτοιας συνεργασίας δείχνουν πολύ μικρές... Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, όλα δείχνουν ότι πάει να συμβεί το απίθανο και οι λόγοι είναι πάρα πολλοί! Κατ’ αρχήν, υπάρχει μεγάλη αμοιβαία επιθυμία... Εδώ και έξι μήνες, αμέσως μετά το “στραπάτσο” στο Ευρωμπάσκετ της Σλοβενίας, ο ισχυρός άνδρας του ελληνικού μπάσκετ, Γιώργος Βασιλακόπουλος, προσπαθεί συνεχώς να δώσει λύσεις σε όλα τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων. Είναι δεδομένο ότι έχει κάνει αρκετές “υπερβάσεις”, επειδή πιστεύει ακράδαντα ότι οΦώτης Κατσικάρης είναι ο καταλληλότερος προπονητής-manager που θα μπορέσει να δώσει στην Εθνική ομάδα το κάτι παραπάνω και αξιοποιώντας το πλούσιο ταλέντο των παικτών (που τον θέλουν όσο κανέναν άλλον), να την επαναφέρει στον δρόμο των επιτυχιών. Δεν διεκδίκησε τυχαία την wild card για το Παγκόσμιο πρωτάθλημα και θέλει να στείλει την ελληνική ομάδα στην Ισπανία με τον πλέον κατάλληλο άνθρωπο για αυτή τη δουλειά. Γι’ αυτό και είναι διατεθειμένος να πληρώσει ένα μεγάλο ποσό, όχι μόνο για τα οικονομικά της ΕΟΚ, αλλά και για τους τρεις μήνες των καθηκόντων του ομοσπονδιακού τεχνικού... Καθώς επίσης και να αποδεχθεί τις μεγάλες αλλαγές που θέλει να επιβάλει ως προς τη λειτουργία του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος και τους ανθρώπους που θα βρίσκονται δίπλα στους παίκτες, αλλά και την απομόνωση της ομάδας σε όλο το διάστημα της προετοιμασίας και του Μουντομπάσκετ.

Από την άλλη πλευρά, ο 46χρονος Νικαιώτης τεχνικός, ήξερε και ξέρει καλά ότι μία συμφωνία με τη “γαλανόλευκη”, μπορεί να του ανακόψει τον δρόμο που οδηγεί στο κορυφαίο επίπεδο του ευρωπαϊκού μπάσκετ και πιθανότατα να του στερήσει ένα πολύ καλό συμβόλαιο... Όλον αυτό τον καιρό, όμως, βαθιά μέσα του, νιώθει μεγάλη τιμή, αναγνώριση, σεβασμό και ευθύνη, όταν συχνά-πυκνά διαπιστώνει και επιβεβαιώνει το πραγματικό και έντονο ενδιαφέρον της ελληνικής ομοσπονδίας προς το πρόσωπό του! Άλλωστε, ποιος παίκτης ή προπονητής δεν αρχίζει την επαγγελματική διαδρομή του, έχοντας πάντα ως όνειρο να φορέσει τη φανέλα της Εθνικής ομάδας της χώρας του ή να τον καθοδηγήσει σε μία μεγάλη διοργάνωση; Και σε τελική ανάλυση, είναι λίγοι αυτοί που δεν επιλέγουν να πάνε εκεί που τους θέλουν πραγματικά... Αυτοί είναι και οι λόγοι, που ο Φώτης Κατσικάρης, αν και αρχικά είχε ξεκαθαρίσει ότι ήθελε full-time συνεργασία, “έβαλε νερό στο κρασί του” και “κατέβηκε” κι αυτός κάποια σκαλοπάτια κάτω από τα standards του... Γιατί πιστεύει στο project που θα αναλάβει, εκτιμά το υλικό του ελληνικού μπάσκετ και το κυριότερο επειδή είναι μία δουλειά που θα τον κάνει ευτυχισμένο!

Όταν λοιπόν, ρυθμιστούν όλες οι εκκρεμότητες (η οριστική διευθέτηση του χρέους προς τον Αντρέα Τρινκιέρι και η λύση της συνεργασίας του με την ΕΟΚ) και εν τω μεταξύ ο υφυπουργός Αθλητισμού, Γιάννης Ανδριανόςστείλει υπογεγραμμένη την απόφαση περί αύξησης για την ετήσια επιχορήγηση και δεν προκύψουν άλλα εμπόδια, τότε οι δύο πλευρές θα δώσουν τα χέρια. Πάντως, δεν φαίνεται να είναι θέμα ημερών, ούτε υπάρχει ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΗ συμφωνία... Έχει μπει, όμως, το νερό στ’ αυλάκι και αυτό στην προκειμένη περίπτωση και μετά από τόσο μεγάλο διάστημα συζητήσεων, είναι σημαντικό. Μέχρι αποδείξεως του εναντίου...