Ένας Παναθηναϊκός υπό επιτήρηση!

Η συμπεριφορά εδώ και καιρό μερίδας φίλων του μπασκετικού Παναθηναϊκού μου φέρνει στο νου τις αντιδράσεις των φίλων του Άρη την περίοδο μετά την μεγάλη ομάδα της δεκαετίας του ’80!

Όταν συμπλήρωσε την ιστορική του διαδρομή , που αντικειμενικά ήταν η μεγαλύτερη που έχει καταγραφεί ποτέ στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ από ομάδα της Περιφέρειας, ο Γκάλης , ο Γιαννάκης , ο Σούμποτιτς ο Φιλίππου και τα άλλα παιδιά παρέδωσαν τη σκυτάλη στον Λιαδέλη , στον Σιούτη , στον Αγγελίδη.

Όχι ότι οι συγκεκριμένοι παίκτες δεν ήταν αξιόλογοι. Το αντίθετο μάλιστα!

Κέρδισαν τίτλους πλαισιωμένοι από σημαντικές προσωπικότητες όπως οι Πάσπαλι, Ορτίθ , Μάριο Μπόνι, Σάκλεφορντ, αλλά για τον πολύ κόσμο η μαγεία που εξέπεμπε ο πρώτος Αυτοκράτορας του ελληνικού μπάσκετ είχε χαθεί.

Αρνιόντουσαν πεισματικά να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα.

Αν επιχειρούσες τότε να συλλέξεις τις ατάκες που είχαν ακουστεί στο Αλεξάνδρειο , εν απουσία των social media και των ιστοσελίδων, τότε σίγουρα θα έφτιαχνες ένα λεύκωμα μοναδικό στο είδος του.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά σαν να είναι τώρα μια αλησμόνητη ατάκα ενός φανατικού οπαδού της ομάδας σε ένα παιχνίδι όπου ο Άρης δεν εμφάνιζε και την καλύτερη εικόνα.

Είχε ζητήσει φωναχτά την βοήθεια των φιλάθλων για να σηκώσουν μαζί του το γήπεδο από την μεριά που επιτίθονταν η ομάδα μήπως και έτσι αρχίσει να κατεβαίνει η μπάλα πιο γρήγορα!!!

Είπαμε ακόμα και αν το μάτι προσπαθεί να εξοικειωθεί με την νέα πραγματικότητα , το μυαλό και η καρδιά θα πετάνε εκεί που έχουν ριγήσει.

Καλά είναι όλα αυτά αλλά και λίγος, ο απαραίτητος, ρεαλισμός δεν βλάπτει.

Ίσα-ίσα που βοηθά να αντιμετωπίζουμε τις νέες καταστάσεις με την απαραίτητη ηρεμία.

Καταλαβαίνω ότι για τους φίλους του Παναθηναϊκού δεν είναι εύκολη αυτή η μετάβαση μετά από χρόνια κυριαρχίας ιδιαίτερα στην Ευρώπη αλλά δεν γίνεται και διαφορετικά.

Αυτό που τους έχει κουράσει είναι παρατεταμένη χρονικά αδυναμία της ομάδας να φανεί ανταγωνιστική.

Να δηλώσει παρουσία στις 4 πρώτες θέσεις τις διοργάνωσης.

Λογικό , αλλά αυτό συμβαίνει κατά την προσωπική μου άποψη , την οποία ενισχύουν τα γεγονότα, γιατί οι Πράσινοι άργησαν να αποδεχθούν τα νέα δεδομένα , άργησαν να κλείσουν το κύκλο, ένα κύκλο γεμάτο, ΄ώστε να περάσουν όσο πιο γρήγορα και μεθοδικά στην νέα εποχή.

Αν το είχαν επιχειρήσει οργανωμένα και συστηματικά την πρώτη χρονιά μετά την αποχώρηση του Δημήτρη Διαμαντίδη τώρα ο Παναθηναϊκός θα βρισκόταν πιο μπροστά από ότι βρίσκεται τώρα!

Αντ’ αυτού ο οργανισμός προτίμησε να ποτίζει τους σπόρους ενός μεγαλοϊδεατισμού οι καρποί του οποίου όμως αποδείχθηκαν δεύτερης ποιότητας.

Ο Παναθηναϊκός του σήμερα αναγκάζεται να ανοίξει τον νέο κύκλο και είναι καιρός -πριν οι εμμονές με το ιστορικό παρελθόν κυριαρχήσουν και αποδεχθούν τροχοπέδη- ότι θα χρειαστεί χρόνος μέχρι να συμπληρωθεί σωστά το πρώτο βήμα.

Το πρώτο βήμα που κρίνεται απαραίτητο να χτιστεί σωστά ώστε να πατήσει πάνω του το οικοδόμημα του μέλλοντος.

Καλό είναι λοιπόν η κριτική από μεριάς κόσμου να είναι φειδωλή και το κυριότερο προσαρμοσμένη στα στάνταρ των ημερών.

Δεν ξέρω πόσοι είναι σε θέση να αντιληφθούν τη νέα κατάσταση που έχει διαμορφωθεί.

Αναφέρω μόνο κάτι που ίσως στους πολλούς να πέρασε απαρατήρητο, αλλά ως γεγονός καταγράφει με τον πιο ρεαλιστικό τρόπο την πραγματικότητα.

Το μπάτζετ των Πράσινων για φέτος είναι κοντά στα 5,5 εκατ. μαζί με τις αμοιβές του προπονητικού επιτελείου.

Η Βιλερμπάν μια ομάδα που δεν την θεωρείς κλαμπ πρώτης γραμμής , δήλωσε λίγο πριν την έναρξη της αγωνιστικής περιόδου, ότι εξαιτίας της υγειονομικής κρίσης που πλήττει τον πλανήτη μειώνει το μπάτζετ της κατά 3 μύρια.

Τα ¾ δηλαδή από το μπάτζετ του Παναθηναϊκού.

Και μιλάμε για την Βιλερμπάν! Καταλαβαίνετε λοιπόν πόσο περίπου είναι το αρχικό νούμερο!

Καλό λοιπόν είναι να αντιληφθούν οι φίλοι και των δυο ομάδων που συμμετέχουν στην Ευρωλίγκα, ότι αμφότεροι έχουν πλέον να συναγωνιστούν συλλόγους , συλλόγους μεγαθήρια , ενώ αυτές παραμένουν ΚΑΕ!

Όσα είχαν να δώσουν οι τροφοδότες των ελληνικών ομάδων τα έδωσαν και με το παραπάνω!

Τι άλλο να δώσουν , όταν έχουν να ανταγωνιστούν σε οικονομικό επίπεδο συλλόγους επαναλαμβάνω και όχι ομάδες μπάσκετ.

Συλλόγους όπως η Ρεάλ, η Μπαρτσελόνα , η ΤΣΚΑ, η Μακαμπί, η Μπάγερν και μη την υποτιμάτε σε οικονομικό επίπεδο, η Φενέρ , η Βαλένθια…

Τηρουμένων λοιπόν όλων των αναλογιών και κυρίως των νέων συνθηκών , το ζητούμενο δεν είναι αν ο Παναθηναϊκός έχει κάνει το χειρότερο ξεκίνημα από στην Ευρωλίγκα –γιατί η σύγκριση έχει να κάνει με τον Παναθηναϊκό του παρελθόντος- αλλά τι θα κάνει και πόσο θα προχωρήσει στη φετινή περίοδο.

Οι πράσινοι μετράνε ένα 2-5 αλλά προσωπικά με ενδιαφέρει περισσότερο η μεγάλη εικόνα της ομάδα στο παρκέ παρά η μικρή της συγκομιδής!

Με ενδιαφέρει να δω τον χαρακτήρα αυτής της ομάδας, τι νοοτροπία υιοθετεί ιδιαίτερα μετά από ήττες.

Αν παίκτες με έλλειψη παραστάσεων σε επίπεδο Ευρωλίγκας ,και υπάρχουν αρκετοί στο ροστέρ ,είναι ικανοί να βελτιωθούν και να ανταποκριθούν.

Το πόσο γρήγορα θα διορθωθούν ατομικά και ομαδικά λάθη.

Οι πράσινοι μόλις τώρα απέκτησαν μαέστρο στον άσο.

Περιμένω να δω πόσο θα βελτιωθεί η ομάδα στο επίπεδο ης οργάνωσης και της αποτελεσματικότητας με την παρουσία του Μάκ.

Πόσο η συμμετοχή του στο παιχνίδι θα ελευθερώσει άλλους ώστε να αποκτήσουν ζωτικό χώρο.

Ο Παναθηναϊκός φέτος αποκλείεται να μη παρουσιάζει σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του.

Δεν αποκτούν αρμονία σε άμυνα και επίθεση οι ομάδες υπό κατασκευή με τη συμπλήρωση μια σειράς παιχνιδιών και μάλιστα σε τόσο υψηλό ανταγωνιστικό επίπεδο .

Θέλει χρόνο και χρόνος σημαίνει παραστάσεις και δουλειά.

Στην αναμέτρηση με τη Βαλένθια οι πράσινοι χάνουν από μια ομάδα με αρχή , μέση και τέλος.

Αυτά τα χαρακτηριστικά οι πράσινοι δεν τα έχουν βάλει ακόμα στο παιχνίδι τους.

Χάνει από μια ομάδα που έχει κορμό και το κυριότερο από μια ομάδα που έχει μάθει να βελτιώνεται γιατί εκτός από την Ευρωλίγκα είναι και το πρωτάθλημα Ισπανίας που την αναγκάζει να αγωνίζεται σε υψηλό επίπεδο.

Ο Παναθηναϊκός δεν έχει αυτή την πολυτέλεια.

Θέλει χρόνο! Ο κύκλος τώρα ανοίγει. Και ο χρόνος θα αποδειχθεί σύμμαχος αν επικρατήσει ηρεμία.

Αν ο κόσμος προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και επιδείξει ωριμότητα ανάλογη μ’ αυτή που οφείλουν να επιδεικνύουν οι φίλοι των μεγάλων κλαμπ , τότε η ηρεμία θα έχει εξασφαλιστεί!

Σε κάθε άλλη περίπτωση οι πράσινοι θα κάνουν ένα βήμα μπροστά και δέκα πίσω.