Άντρεου Κασαντεβάλ στο Gazzetta: «Καθρέφτης των επιτυχιών της Βαλένθια, η δουλειά που γίνεται στις ακαδημίες»

Αποστολή στη Βαλένθια: Νότης Χάλαρης

Μετά από εννιά χρόνια στη Βαλένθια και από διάφορα πόστα, ο Άντρεου Κασαντεδάλ αποτελεί παρελθόν από τις «νυχτερίδες» έχοντας μέχρι τελευταία τον ρόλο του οργανωτή της ανδρικής ομάδας και των ακαδημιών.

Το Gazzetta βρέθηκε στη Βαλένθια παρέα με τη «Valencia CF Academy Greece & Cyprus» και ο Ισπανός μίλησε για τον ρόλο στην ομάδα, το μυστικό της επιτυχίας που έχει και το πώς αντιμετωπίζουν το μπάσκετ στην πόλη.

Αναλυτικά:

Ας ξεκινήσουμε με τον χώρο όπου βρισκόμαστε. Πόσο σημαντικό είναι για μία ομάδα να έχει εγκαταστάσεις όπως τη «L' Alqueria»;

«Πιστεύω ότι οι εγκαταστάσεις που έχουμε έχουν συμβάλει σημαντικά στην ανάπτυξη του μπάσκετ στη Βαλένθια. Αυτή τη στιγμή η ζήτηση από παίκτες που θέλουν να ενταχθούν στις ομάδες μας είναι πολύ υψηλή , όχι μόνο σε εθνικό επίπεδο, αλλά και από υποτρόφους παίκτες που παρακολουθούμε τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε ισπανικό επίπεδο. Υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για να γίνει κάποιος μέλος της Βαλένθια. Πιστεύω ότι είναι σημαντική η δουλειά που γίνεται στο παρασκήνιο. Υπάρχει μια καλή μεθοδολογία εργασίας που βοηθάει στην ανάπτυξη των ομάδων μας, στην αύξηση της προβολής τους και στην ανάδειξη των παικτών που προωθούνται στην πρώτη ομάδα. Συνολικά όλα αυτά αποτελούν το αποτέλεσμα ενός συνόλου που καθιστούν την Βαλένθια έναν οργανισμό με σημαντική προβολή».

Οι ακαδημίες τι ρόλο έχουν στην εξέλιξη της πρώτης ομάδας;

«Πιστεύω ότι υπάρχει κάτι πολύ σημαντικό, η πρώτη μας ομάδα. Αποτελεί έναν καθρέφτη της δουλειάς που γίνεται στις ακαδημίες. Το παιχνίδι βασίζεται σε λίγα συστήματα, σε δουλεία πάνω στις βασικές αρχές και σε γρήγορες επιθετικές καταστάσεις και στην άμυνα. Αυτά εφαρμόζουμε στις ακαδημίες μας και τα ενσωματώνουν και οι παίκτες μας. Όταν βλέπουν τη δουλειά, την αφοσίωση και την καθημερινή προσπάθεια, και ότι δεν τα παρατάμε ποτέ, αυτό για εκείνους αποτελεί ένα πολύ σημαντικό πρότυπο. Πρόσφατα έλεγα και στην ομάδα των προπονητών ότι, όταν παίξαμε με τον Παναθηναϊκό και χάναμε 0–2, τους είπα πως η ομάδα μας είναι αποτέλεσμα της συνέπειας και της κουλτούρας της προσπάθειας. Ήμασταν σίγουροι ότι δεν θα τα παρατήσουμε και ότι θα αγωνιστούμε σε κάθε παιχνίδι στο μέγιστο. Και πράγματι επιστρέψαμε και κάναμε το 2-2 και κερδίσαμε την σειρά με 3-2 στα playoffs. Πιστεύω ότι ο αυτός ο ενθουσιασμός, όχι μόνο στο κοινό αλλά και στις ακαδημίες, προκύπτει από την δουλειά της καθημερινότητας. Συζητιέται πολύ αυτές τις μέρες και για τα παιδία αποτελεί ένα πιστό καθρέφτη της πρώτης ομάδας και το τι μπορούν να γίνουν στο μέλλον».

Ποια είναι η συμβουλή που δίνετε στα νεότερα παιδιά;

«Πρώτα απ’όλα πρέπει να έχουν υπομονή. Είναι καλό να έχουν ένα όνειρο αλλά πρέπει να έχουν και υπομονή. Όλα έχουν τα στάδια τους και πρέπει να γίνονται σιγά-σιγά και να έχουν κατανόηση ότι δεν μπορούν όλοι οι παίκτες να φτάσουν το ανώτατο επίπεδο. Υπάρχουν παίκτες που μπορούν να παίξουν σε διαφορετικές κατηγορίες, όχι απαραίτητα σε καλύτερες αλλά σε διαφορετικές. Το να φτάνει κανείς στην κορυφή είναι ένα όνειρο, αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι μόνο ένα μικρό ποσοστό τα καταφέρνει. Για παράδειγμα, με βάση τον αριθμό των αθλητικών δελτίων στην Ισπανία, μόλις περίπου το 0,01% καταφέρνει να φτάσει στο υψηλότερο επίπεδο. Γι’ αυτό είναι σημαντικό τα παιδιά να κάνουν σωστά την δουλειά τους καθημερινά, να προσπαθούν, να αποκτούν αξίες που θα τους βοηθήσουν στο μέλλον, τόσο στις σπουδές όσο και στην επαγγελματική τους πορεία. Έτσι όταν φύγουν από εδώ ή ενταχθούν σε άλλη ομάδα, ακόμη και αν δεν έχουν φτάσει στο ανώτερο επίπεδο, να έχουν μάθει έναν σωστό τρόπο να λειτουργούν και να συμπεριφέρονται στη ζωή».

Ποιος είναι ο στόχος;

«Πρώτα απ’ όλα είμαστε ένας οργανισμός ανάπτυξης απόδοσης. Στόχος μας είναι να αναδείξουμε τον μέγιστο δυνατό αριθμό παικτών και ποτέ δεν μας ζητήθηκε να δημιουργούμε ομάδες με μοναδικό σκοπό την κατάκτηση πρωταθλημάτων. Έχουμε ξεκάθαρο ότι οι παίκτες που επιλέγουμε είναι εδώ για να εκπαιδευτούν, να διαμορφωθούν και να δούμε αν κάποιοι από αυτούς μπορούν να φτάσουν στο υψηλότερο επίπεδο. Αυτός είναι ο βασικός μας στόχος. Δεν αναζητούμε παίκτες για το παρόν, αλλά για το μέλλον. Υπάρχουν επίσης παίκτες που βοηθούν να εξελιχθούν οι υπόλοιποι. Το πιο σημαντικό είναι η δουλειά, ώστε κάθε παίκτης να εξελίσσεται και να αναπτύσσεται, και στο μέλλον να έχει την δυνατότητα να γίνει επαγγελματίας».

Εξηγήστε μου τον ρόλο σας στην ομάδα.

«Ο βασικός μου ρόλος εδώ είναι ουσιαστικά να δημιουργώ. Να αναπτύξω μια μεθοδολογική προσέγγιση σε κλιμακωτή μορφή, που καλύπτει από την κατηγορία U13 έως την κατηγορία U22. Αυτή η προσέγγιση δεν αφορά μόνο την δουλειά της μεθοδολογίας με τους παίκτες. Από τη μία πλευρά υπάρχει η ανάπτυξη των βασικών τεχνικών δεξιοτήτων και από την άλλη η τακτική, η οποία βασίζεται κυρίως σε δουλειά πάνω σε έννοιες. Πάντα λέω μια φράση: η τεχνική είναι για όλη την ζωή και η τακτική είναι μόνο για μια μέρα. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να αποκτήσουν πρώτα μια καλή τεχνική και μετά να εφαρμόσουν αποτελεσματικά μια τακτική που εφαρμόζει μια ομάδα. Ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο είναι οι προπονητές να κατανοούν ότι πολλές φορές πρέπει να θυσιάζουν το αποτέλεσμα για την ανάπτυξη του παίκτη. Οι παίκτες εξελίσσονται μέσα από την συμμετοχή τους σε αγώνες, πέρα από την προπόνηση, για να μπορέσουν να αναδειχθούν ως παίκτες. Υπάρχουν φορές που αυτοί οι παίκτες μπορεί να μην είναι ανταγωνιστικοί στην έναρξη της σεζόν, μπορεί να αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Εμείς δουλεύουμε με στόχο να γίνουν πολύ πιο ανταγωνιστικοί και αυτή η δουλεία είναι που τελικά τους επιτρέπει να εξελιχθούν. Γι’ αυτό και η δουλειά με τους προπονητές είναι εξίσου σημαντική, γιατί είναι όλοι τους ανταγωνιστικοί. Όμως θα πρέπει κάποιες φορές να κατανοούν ότι είναι απαραίτητο να θυσιαστεί ένα παιχνίδι ώστε να αποκτήσει χρόνο συμμετοχής ένας παίκτης. Έτσι μπορεί στο μέλλον να φτάσει στο επίπεδο ανταγωνιστικότητας που σήμερα δεν διαθέτει.

Εγώ πίστευα ότι όλοι οι προπονητές ήταν ανταγωνιστικοί και όλοι ήθελαν να κερδίσουν, αλλά αυτό που επιδιώκουμε από την αρχή είναι να κατανοήσουν τον πραγματικό στόχο. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η εξέλιξη του παίκτη γιατί χωρίς αυτήν δεν μπορούμε να προχωρήσουμε. Μπορούμε να κερδίσουμε περισσότερα παιχνίδια, αλλά στο τέλος της διαδρομής ο παίκτης που έχει ταλέντο και προοπτικές να φτάσει ψηλά αν δεν έχει παίξει αρκετά, τότε έχουμε αποτύχει. Στόχος μας είναι να καταλάβουν οι προπονητές ότι πρέπει να δουλεύουν για να νιώθουν οι παίκτες σημαντικοί μέσα στο γήπεδο. Μπορεί τον πρώτο χρόνο να μην είναι, αλλά τον επόμενο πρέπει σταδιακά να αποκτούν όλο και πιο σημαντικό ρόλο. Μάλιστα, αυτό έχει ήδη συμβεί φέτος με αρκετούς παίκτες, πολλοί από τους οποίους είναι αυτοί που στελεχώνουν την εθνική Ισπανίας».

Πόσο δύσκολο είναι το περιβάλλον ενός νεαρού παίκτη;

«Όλα αυτά τα χρόνια θα έλεγα ότι το πιο προβληματικό που περιβάλλει τον παίκτη είναι οι άνθρωποι που βρίσκονται γύρω από τον παίκτη. Εμείς εδώ προσπαθούμε να τους εκπαιδεύσουμε με έναν τρόπο, να του δουλέψουμε τα πράγματα με έναν συγκεκριμένο τρόπο αλλά το περιβάλλον του δεν βοηθάει. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα προσαρμογής και σε δυσκολίες στο παιχνίδι. Πρέπει να καταλάβουμε ότι οι γονείς, χωρίς να το θέλουν γιατί όλοι είμαστε γονείς, θέλουν τα παιδιά του να ξεχωρίζουν πάνω από τους άλλους και βλέπουν περισσότερα από αυτά που πραγματικά κάνουν. Γι’ αυτό είναι μια διαδικασία που χρειάζεται κάποιες φορές με ορισμένες οικογένειες και να συζητάμε και να εξηγούμε κάποια πράγματα. Προσπαθούμε να είμαστε όσο πιο άμεσοι γίνεται. Αν όμως δεν γίνεται αυτό, τότε ίσως κάποιοι παίκτες να μην μπορούν να είναι εδώ. Όλοι οι γονείς θέλουν τα παιδία τους να πετύχουν πολλά, θέλουν να είναι τα παιδιά τους πρωταγωνιστές, όμως υπάρχουν φορές που ο καθένας έχει ένα συγκεκριμένο ρόλο στην ομάδα και αυτός ο ρόλος δεν μπορεί να είναι ο ίδιος για όλους.

Επομένως, παρόλο που κάποιες φορές προσπαθείς να το εξηγήσεις στις συναντήσεις, αυτό που προσπαθώ πάντα να κάνω σαφές, και αυτό που λέω πάντα στις οικογένειες στην αρχή της σεζόν, είναι να αφήσουν τα παιδιά τους να απολαύσουν το μπάσκετ. Στο τέλος της χρονιάς θα δούμε αν θα συνεχίσουν ή όχι. Αν δεν συνεχίσουν το μπάσκετ δεν τελειώνει. Υπάρχουν και άλλα μέρη που μπορούν να εξελιχθούν ως παίκτες μπασκετ. Αυτό που πρέπει να καταλάβουν είναι ότι δεν είναι δράμα αν ένας παίκτης δεν συνεχίσει. Δεν χρειάζεται να αντιμετωπίζεται έτσι. Υπάρχουν φορές που οι οικογένειες δεν το καταλαβαίνουν απόλυτα αυτό, αλλά έτσι είναι τα πράγματα. Και, στην πραγματικότητα, το πιο σημαντικό για να αναπτυχθεί ένας παίκτης, πέρα από τη δουλειά που μπορούμε να κάνουμε εμείς μαζί του, είναι το περιβάλλον του. Το περιβάλλον του παίκτη πρέπει να συμβαδίζει με τη δική μας δουλειά, γιατί αν δεν κινείται στην ίδια κατεύθυνση με εμάς, πολλές φορές είναι πολύ δύσκολο ο παίκτης να μπορέσει να εξελιχθεί».