Διαμαντίδης: Γιατί αποχώρησε από την ΕΟΚ

Η αποχώρηση του Δημήτρη Διαμαντίδη από την Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης δεν είναι απλώς μια τυπική διοικητική εξέλιξη. Είναι μια απόφαση με ουσιαστικό βάρος για το ελληνικό μπάσκετ.

Από το 2022, ο άνθρωπος που ταύτισε το όνομά του με τις μεγαλύτερες επιτυχίες της Εθνικής ομάδας στην σύγχρονη ιστορία της, συμμετείχε στο αναπτυξιακό πρόγραμμα της Ομοσπονδίας και στις εθνικές ομάδες κάτω των 18. Ωστόσο, για πολλούς – και δικαίως – το «διαμάντι» του ελληνικού μπάσκετ δεν γίνεται να περιορίζεται σ’ έναν ρόλο στην Εθνική Παίδων. Δεν γίνεται μια προσωπικότητα τέτοιου βεληνεκούς να βρίσκεται τόσο πίσω στην ιεραρχία, όσον αφορά το ρόλο του στις Εθνικές ομάδες.

Ο Διαμαντίδης δεν είναι απλώς ένας παλαίμαχος αθλητής. Είναι σημείο αναφοράς. Είναι ο άνθρωπος που, δέκα χρόνια μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, εξακολουθεί να προκαλεί ενθουσιασμό όπου κι αν εμφανιστεί. Η παρουσία του από μόνη της δημιουργεί κύρος, συσπείρωση και έμπνευση. Θα έπρεπε να αποτελεί τον καθρέφτη της Εθνικής Ανδρών, το πρόσωπο-σύμβολο που μεταλαμπαδεύει νοοτροπία, πειθαρχία και μπασκετική κουλτούρα στο υψηλότερο επίπεδο.

Είναι λοιπόν λογικό, μέσα σε αυτό το πλαίσιο, να φτάσει στην απόφαση της αποχώρησης. Όταν το σημαντικότερο κεφάλαιο του ελληνικού μπάσκετ δεν αξιοποιείται με τρόπο αντάξιο της προσφοράς και της προσωπικότητάς του, δημιουργείται αναπόφευκτα ένα χάσμα. Σύμφωνα με πληροφορίες του Gazzetta, υπήρξε συνάντηση πριν από περίπου μία εβδομάδα, χωρίς να προκύψει κάποια νέα πρόταση ή αναβάθμιση ρόλου από την πλευρά της ΕΟΚ. Από τη στιγμή που δεν υπήρξε κάτι διαφορετικό στο τραπέζι, πήρε την απόφαση να φύγει. Βέβαια, του ζητήθηκε να κάνει λίγο υπομονή και να περιμένει μια νέα πρόταση, όμως εκείνος είχε πάρει την απόφαση του.

Ξέρουν άλλωστε πολύ καλά μέλη της ΕΟΚ που έχουν συνυπάρξει μαζί του στο παρκέ πως ο Διαμαντίδης δεν είναι ένας άνθρωπος που θα ζητούσε από μόνος του να βρεθεί στην Εθνική Ανδρών, αλλά όφειλαν να αντιληφθούν πως δεν μπορούσε ένα τέτοιο μπασκετικό κεφάλαιο να ταξιδεύει ανά την Ευρώπη με την Εθνική Παίδων. Όταν μιλάμε για τον παίκτη που υποκλίνεται ακόμη μπροστά του η μπασκετική Ευρώπη!

Η επιλογή του δείχνει ότι θεωρούσε πως ο ρόλος που του είχε αποδοθεί δεν τον αντιπροσώπευε πλέον. Και αυτό ίσως λέει περισσότερα από οτιδήποτε άλλο. Γιατί όταν ένας άνθρωπος με το ειδικό βάρος του Δημήτρη Διαμαντίδη επιλέγει να αποχωρήσει, το ζήτημα δεν είναι απλώς προσωπικό, είναι βαθιά θεσμικό.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι γιατί έφυγε. Το ερώτημα είναι αν το ελληνικό μπάσκετ αντιλαμβάνεται πώς και πού πρέπει να αξιοποιεί τα σύμβολά του.