«Δύο χρόνια στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο», άρθρο του Ευρωβουλευτή της ΝΔ και του ΕΛΚ, κ. Φρέντη Μπελέρη

Συμπληρώνοντας 2 χρόνια παρουσίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κάθε Ευρωβουλευτής οφείλει να πραγματοποιεί τη δική του ενδοσκόπηση, αυτοκριτική και να διαπιστώνει αν τα ορόσημα της θητείας του συνάδουν με τις προεκλογικές του υποσχέσεις. Προσωπικά, είχα θέσει από την αρχή έναν ξεκάθαρο στόχο. Να δυναμώσω τη φωνή ενός Ελληνισμού που για δεκαετίες αγωνίζεται να ακουστεί: του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού.

Από την προσωπική δοκιμασία στη θεσμική εκπροσώπηση

Η δική μου εκλογή δεν υπήρξε μια συνηθισμένη πολιτική διαδρομή. Ήταν η απάντηση της Δημοκρατίας απέναντι στην αδικία. Ήταν το μήνυμα ότι κανείς δεν μπορεί να φυλακίσει τις αρχές του κράτους δικαίου, την ελευθερία και το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι ενός ολόκληρου λαού. Ήταν η εκκωφαντική απόρριψη των πραξικοπηματικών μεθοδεύσεων του κ. Ράμα που οδήγησαν στην πολύμηνη φυλάκιση μου.

Από την πρώτη μου κιόλας ημέρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εργάστηκα, προκειμένου η Ελληνική Εθνική Μειονότητα στην Αλβανία να μετατραπεί σε ένα ευρωπαϊκό ζήτημα κράτους δικαίου, προστασίας θεμελιωδών δικαιωμάτων και σεβασμού των ευρωπαϊκών αξιών που θα βρίσκεται στον πυρήνα των ευρωπαϊκών θεσμών. Η συμμετοχή μου στην Επιτροπή Αναφορών (PETI) ως Αντιπρόεδρος της, καθώς και στην Διακοινοβουλευτική Επιτροπή ΕΕ–Αλβανίας μού έδωσε τη δυνατότητα να αναδείξω με θεσμικό τρόπο ζητήματα που επί χρόνια έμεναν στο περιθώριο της ευρωπαϊκής ατζέντας. Στην Επιτροπή Αναφορών καταφέραμε να φτάσει η πρώτη αναφορά που κατατέθηκε ποτέ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από μέλος της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας σχετικά με τις παραβιάσεις περιουσιακών δικαιωμάτων στη Χειμάρρα. Για πρώτη φορά, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί άκουσαν οργανωμένα, τεκμηριωμένα και δημόσια τις ανησυχίες των κατοίκων της περιοχής.

Και δε φοβήθηκα ούτε για μια στιγμή. Ούτε όταν με προπηλάκισαν, ούτε όταν μου πέταξαν γιαούρτια και αυγά στα Τίρανα και φυσικά ούτε όταν μέσα στις διεργασίες της Επιτροπής πολλές φορές γίνομαι δυσάρεστος. Γιατί, γνωρίζω πως εκπροσωπώ τον τόπο μου, τις πατρογονικές εστίες μας και τους συμπατριώτες μου κάθε φορά που παίρνω τον λόγο μέσα στα ευρωπαϊκά αυτά fora. Μια εντολή που δε ξεχνώ και πάντοτε θα τιμώ.

Η Χειμάρρα και η Ελληνική Εθνική Μειονότητα στην ευρωπαϊκή ατζέντα

Η επιμονή αυτή δεν έμεινε χωρίς αποτέλεσμα. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συμπεριέλαβε πλέον σαφή αναφορά στα δικαιώματα της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας στις εκθέσεις προόδου για την Αλβανία, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέστησε σαφές ότι ο σεβασμός του κράτους δικαίου και των περιουσιακών δικαιωμάτων αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ενταξιακής πορείας της χώρας. Οι τροπολογίες που καταθέσαμε με τους συνεργάτες μου μπορεί να πει κανείς πως «πιάσανε τόπο», εισακούστηκαν και πλέον αποτελούν κεκτημένο για την Πατρίδα μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ένας Ευρωβουλευτής έχει να διαλέξει καθημερινά μέσα από μια σειρά μικρών μαχών. Και εγώ από την πρώτη στιγμή επέλεξα πως δε θα κάνω εκπτώσεις στα θέματα που αφορούν την ιδιαίτερη πατρίδα μου, τη Χιμάρα και τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό.

Παράλληλα, η πρόσφατη απαίτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για κατάργηση του νόμου περί στρατηγικών επενδύσεων δια στόματος της Επιτρόπου Μάρτα Κος αποτελεί μια πολύ σημαντική εξέλιξη. Ο νόμος αυτός χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο αμφισβήτησης ιδιοκτησιών και αλλοίωσης του χαρακτήρα της Χειμάρρας και συνολικά σε ολόκληρη την Αλβανία. Σήμερα, είναι μια ουσιαστική δικαίωση όσων επιμέναμε ότι η ευρωπαϊκή προοπτική της Αλβανίας δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω σε παραβιάσεις δικαιωμάτων. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο παρακολουθεί πλέον στενά την πορεία της Αλβανίας ως προς τη λειτουργία της Δικαιοσύνης, την ανεξαρτησία των θεσμών, τον σεβασμό των δημοκρατικών διαδικασιών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση δεν μπορεί να είναι μια διαδικασία αυτόματης επιβράβευσης. Είναι μια πορεία που απαιτεί συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις και πραγματικό σεβασμό στο ευρωπαϊκό κεκτημένο. Και έχει την Ελλάδα ως άγρυπνο παρατηρητή τυχόν διολισθήσεων από αυτή τη διαδρομή. Δεν υπάρχει διεύρυνση χωρίς την πλήρη ενσωμάτωση των ευρωπαϊκών αρχών και αξιών.

Παρεμβάσεις για την περιφερειακή ανάπτυξη, τη δημοκρατία και το δημογραφικό

Πέρα όμως από τον αγώνα για τα δικαιώματα της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας, επιδίωξα να έχω ουσιαστική παρουσία και σε κρίσιμους τομείς της ευρωπαϊκής πολιτικής. Στην Επιτροπή Περιφερειακής Ανάπτυξης (REGI) εργάστηκα για την ενίσχυση της πολιτικής συνοχής, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στις ανάγκες των νησιωτικών, παραμεθόριων και λιγότερο ανεπτυγμένων περιοχών, ενώ συμμετείχα ως σκιώδης εισηγητής σε έκθεση για τον ρόλο της πολιτικής συνοχής στην υλοποίηση της ευρωπαϊκής ατζέντας για τις πόλεις. Στην Ειδική Επιτροπή για την Ευρωπαϊκή Ασπίδα της Δημοκρατίας (EUDS), συνέβαλα στις εργασίες για την ενίσχυση της ανθεκτικότητας των ευρωπαϊκών δημοκρατιών απέναντι στις υβριδικές απειλές, την ξένη παρέμβαση, την παραπληροφόρηση και τις κυβερνοεπιθέσεις, υπερασπιζόμενος την ανάγκη προστασίας των δημοκρατικών θεσμών χωρίς εκπτώσεις στις θεμελιώδεις ευρωπαϊκές ελευθερίες.

Επιπλέον, έδωσα μάχες για αυτά που πιστεύω και στην Ελλάδα. Για τον μεγάλο κίνδυο του Δημογραφικού που απειλεί τη χώρα μας. Δεν περιορίστηκα μόνο σε παρεμβάσεις εντός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά επέλεξα να βρεθώ δίπλα στις τοπικές κοινωνίες που δίνουν καθημερινά τη μάχη απέναντι στην ερήμωση της ελληνικής υπαίθρου. Από τη Φουρνά Ευρυτανίας, όπου γνώρισα από κοντά την πρωτοβουλία «Νέα Ζωή στο Χωριό», έως τη Ζίτσα Ιωαννίνων και άλλες περιοχές που ακολούθησαν το ίδιο παράδειγμα, στήριξα έμπρακτα δράσεις δημογραφικής αναζωογόνησης και ανέδειξα την ανάγκη να αποτελέσουν πρότυπο για ολόκληρη την Ελλάδα. Παράλληλα, κατέθεσα τροπολογίες για το μέλλον του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (ESF+) μετά το 2027, με στόχο τη χρηματοδότηση κοινωνικών υποδομών, τη στήριξη των νέων ζευγαριών και των πολύτεκνων οικογενειών, καθώς και τη δημιουργία ουσιαστικών κινήτρων για την παραμονή των ανθρώπων στην ελληνική περιφέρεια. Πιστεύω βαθιά ότι η αντιμετώπιση του δημογραφικού δεν αποτελεί μόνο κοινωνική πολιτική, αλλά στρατηγική εθνικής επιβίωσης και προϋπόθεση για τη συνοχή και την ανάπτυξη της Ευρώπης. Οφείλουμε να ενώνουμε τις τελείες του Ελληνισμού, είτε βρίσκονται στη Χιμάρα, είτε στην Κύπρο, είτε στην Αυστραλία. Αλλά ταυτόχρονα, να κάνουμε πιο συμπαγή τον ελληνικό χάρτη με πολιτικές για το Δημογραφικό και ισχυρές μεταφορικές, ενεργειακές και άλλες διασυνδέσεις.

Η συνέχεια του αγώνα

Η δική μου πολιτική επιλογή ήταν εξαρχής ξεκάθαρη. Δεν επιδίωξα τη σύγκρουση για τη σύγκρουση. Επιδίωξα την αλήθεια, τη θεσμική πίεση και τον διάλογο. Γιατί μόνο έτσι υπηρετείται πραγματικά τόσο η ευρωπαϊκή προοπτική της Αλβανίας όσο και η ασφάλεια και η αξιοπρέπεια των ανθρώπων της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας. Επέλεξα, όμως, και τις παρεμβάσεις σε εθνικά ζητήματα και θα συνεχίσω να το κάνω.

Κοιτάζοντας πίσω, αισθάνομαι ότι αυτά τα δύο χρόνια απέδειξαν πως ακόμη και ένας άνθρωπος μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται ένα ολόκληρο ζήτημα στην Ευρώπη. Εκεί όπου άλλοτε υπήρχε σιωπή, σήμερα υπάρχει ευρωπαϊκή συζήτηση. Εκεί όπου άλλοτε υπήρχε αδιαφορία, σήμερα υπάρχουν συγκεκριμένες δεσμεύσεις. Ο δρόμος, βέβαια, παραμένει μακρύς. Υπάρχουν ακόμη περιουσίες που πρέπει να προστατευθούν, δικαιώματα που πρέπει να κατοχυρωθούν και άνθρωποι που συνεχίζουν να ζητούν ισονομία στον τόπο, όπου γεννήθηκαν.

Και τα επόμενα δύο χρόνια, θα συνεχίσω να πράττω το ίδιο. Για τη Χειμάρρα. Για την Ελλάδα. Και για τον Ελληνισμό σε κάθε γωνία του κόσμου.