Αν θέλουμε να βρούμε για την χρονιά αυτή μια πρωταγωνίστρια, η αλήθεια είναι πως δεν χρειάζεται να ψάξουμε και πολύ. Και δεν χρειάζεται γιατί η Μίλιτσα Κούμπουρα ήταν απίστευτη, μαγική ανεπανάληπτη. Υπήρξαν στιγμές μέσα στην κανονική διάρκεια και όχι μόνο, που σήκωνε στις πλάτες της όλη την ομάδα του Ολυμπιακού. Χωρίς την παραμικρή αμφιβολία μιλάμε για την καλύτερη παίκτρια του πρωταθλήματος.
Αυτή που στα δύσκολα έβγαινε μπροστά και τελείωνε σχεδόν κάθε φάση μετά το 20, όταν δηλαδή η μπάλα έκαιγε. Στο ελληνικό βόλεϊ, όχι μόνο στις γυναίκες, αλλά και στους άνδρες, έχουμε χρόνια να δούμε κάποια αθλήτρια ή και αθλητή να είναι τόσο κυριαρχική-ος, όσο ήταν φέτος η Κούμπουρα. Και αυτό δεν φαίνεται μόνο στους αριθμούς, αλλά και στην αποθέωση που έχει γνωρίσει από συμπαίκτες και αντιπάλους.
Την περσινή χρονιά η Καράρο στην πάσα είχε φέρει καινούργια πράγματα στον Ολυμπιακό, αλλά η αλήθεια είναι πως στα δύσκολα η Ιταλίδα δεν έδειξε κάτι φοβερό. Για τον λόγο αυτό και οι Πειραιώτες αποφάσισαν να την αλλάξουν, φέρνοντας την συμπατριώτισσά της, Ισαμπέλα Ντι Ιούλιο.
Η 34χρονη πασαδόρος ήταν αυτή που έλειπε από τις «ερυθρόλευκες». Έβρισκε πολύ καλύτερα την Κούμπουρα κάτι που φάνηκε και από τα ανεβασμένα ποσοστά της Σέρβας, όταν έπαιρνε καλή υποδοχή έπαιζε τακτικά πρώτο χρόνο και συνολικά έκανε πολύ πιο γρήγορο το παιχνίδι του Ολυμπιακού. Ακόμα και στα άκρα οι πάσες ήταν εξαιρετικά γρήγορες. Το κυριότερο είναι πως όταν κρίνονταν οι τίτλοι ήταν εκεί συμβάλλοντας τα μέγιστα στο να κατακτηθεί ο τίτλος.
Συνεχίζουμε με τα άκρα και βάζουμε μαζί τις Νίζετιχ, Αμπντεραχίμ. Η Αργεντίνα στην τελευταία της χρονιά στην ενεργό δράση καθώς η ίδια έχει αναφέρει πως θα σταματήσει για να κάνει οικογένεια, έβγαλε στα περισσότερα παιχνίδια την ποιότητα που έχει. Κράτησε στην υποδοχή, πίεσε στο σερβίς και σίγουρα ρο πρόσημο είναι κάτι παραπάνω από θετικό.
Θετικό φυσικά το πρόσημο και για την Αλγερινή που ήταν η παίκτρια που «ξεκούραζε« επιθετικά την Κούμπουρα, όταν η διαγώνιος του Ολυμπιακού σήκωνε όλο το βάρος. Στην μέρα της ήταν ασταμάτητη επιθετικά, ενώ προσέφερε πολλά και από την θέση του σερβίς. Συνολικά όταν και οι δύο έπαιζαν στα γνωστά τους στάνταρ, δύσκολα υπήρχε ομάδα που μπορούσε να κοιτάξει στα μάτια τις «ερυθρόλευκες».
Συνεχίζουμε με το κέντρο, όπου και εκεί η ποιότητα του Ολυμπιακού ήταν μεγάλη. Η Μπιάνκα Φαριόλ, μια ακόμα Αργεντίνα, έμεινε από πέρσι και φέτος ήταν ακόμα καλύτερη. Εκτός από το μπλοκ που ήταν και το μεγάλο της όπλο, κατάφερε να ανεβάσει και την επιθετική της συγκομιδή με την Ντι Ιούλιο να την εμπιστεύεται και να δικαιώνεται γι’ αυτό.
Δίπλα της στα περισσότερα παιχνίδια ήταν η Μελίνα Εμμανουηλίδου που όχι μόνο ήταν εξαιρετική, αλλά κατάφερε μετά τον τραυματισμό της στον τελικό του Κυπέλλου να επιστρέψει ακόμα πιο δυνατή σε σημείο να αναδειχθεί και πολυτιμότερη παίκτρια στον 2ο τελικό. Η δύναμη του Ολυμπιακού στο κέντρο φαίνεται με το ότι Τρίτη κεντρική ήταν η Τζίνα Λαμπρούση, μια παίκτρια που θα έπαιζε βασική στις περισσότερες (αν όχι όλες) ομάδες της χώρας. Η ποιότητα των «ερυθρολεύκων» στη θέση αυτή συνέβαλε τα μέγιστα στην κατάκτηση του τίτλου.
Και κλείνουμε με μια θέση που δεν έχει την προβολή των υπολοίπων, αλλά πλέον είναι εξαιρετικά σημαντική στο βόλεϊ. Φυσικά μιλάμε για τον λίμπερο με τον Ολυμπιακό να έχει ένα εξαιρετικό δίδυμο. Αρχικά η Μαριαλένα Αρτακιανού πρόσθεσε ακόμα μια μεγάλη χρονιά στην καριέρα της. Κράτησε την υποδοχή και έκανε πιο εύκολη την δουλειά της Ντι Ιούλιο. Και όταν η Ιταλίδα έπαιρνε την μπάλα εκεί που ήθελε τότε τα πράγματα γινόντουσαν ακόμα πιο εύκολα για τις πρωταθλήτριες.
Σημαντική ωστόσο ήταν και η άνοδος της Ιφιγένειας Σαμπάτη. Στην δεύτερη χρονιά της στον Ολυμπιακό η 27χρονη που έμπαινε για τις άμυνες, όταν δηλαδή η ομάδα της έκανε σερβίς ήταν εξαιρετική, βγάζοντας σπουδαίες άμυνες. Υπήρχαν φάσεις που δεν άφηνε την μπάλα να σκάσει στο τάραφλεξ και βοήθησε και τον Μιτσέλι να μπορεί να ξεκουράζει την Αρτακιανού. Το συγκεκριμένο δίδυμο ήταν το καλύτερο την φετινή χρονιά και η παρουσία του συνέβαλε τα μέγιστα στο να κατακτηθούν το Super Cup, το Κύπελλο και τον Πρωτάθλημα.
Και φυσικά για να μπορέσει μια ομάδα να τα πάρει όλα, χρειάζεται και πάγκος. Όχι μόνο για πιθανούς τραυματισμούς που και αυτοί είναι δυστυχώς στον αθλητισμό, αλλά ακόμα και για τις προπονήσεις. Ο Ολυμπιακός είχε δυνατό πάγκο, στηρίχθηκε σε αυτόν και έφτασε έτσι ως το τέλος. Συνολικά οι «ερυθρόλευκες» το καλοκαίρι φτιάχτηκαν με μοναδικό στόχο την επιστροφή στην κορυφή και το έκαναν με το κάθε γρανάζι αυτής της μηχανής του Λορέντζο Μιτσέλι να προσφέρει και με το παραπάνω.
Όσον για τον Ιταλό που αφήσαμε τελευταίο, πέρσι άκουσα πολλά, κάποια και δικαιολογημένα, μετά την απώλεια του πρωταθλήματος με πλεονέκτημα έδρας και 2-0 νίκες, αλλά φέτος προετοίμασε τον Ολυμπιακό για να πάρει τα πάντα και το έκανε, βάζοντας και αυτός το μεγάλο του λιθαράκι στο τρία στα τρία.
