Ο Ολυμπιακός που δεν ήθελε να χάσει και ο Παναθηναϊκός που φοβήθηκε να κερδίσει

Δεν χρειάζεται πολλά λόγια για όσα είδαμε στο Μαρκόπουλο και στον τελικό του Super Cup. το οποίο κέρδισε ο Ολυμπιακός επικρατώντας του Παναθηναϊκού με 3-2 Δεν είναι άλλωστε λίγες οι φορές που έχουμε γράψει πως το βόλεϊ είναι με διαφορά του δεύτερου το πιο δίκαιο άθλημα και πως κερδίζει πάντα αυτός που παίζει καλύτερα, αλλά το κάνει για όλο το παιχνίδι. Στα Μεσόγεια είδαμε σε αυτά τα πέντε σετ δύο διαφορετικά παιχνίδια.

Στα πρώτα δύο οι «πράσινοι» κυριάρχησαν απόλυτα και με το μεγάλο τους όπλο που δεν είναι άλλο από το σερβίς, να λειτουργεί στην εντέλεια και με τον Γιάντσουκ να θυμίζει σε απόδοση τον παίκτη που είχε κάνει το τέλειο παιχνίδι στο ματς πρωταθλήματος στο Ρέντη, έκαναν με χαρακτηριστική άνεση το 2-0.

Στο διάστημα αυτό ο Ολυμπιακός που είχε σε κάκιστη μέρα τον Φρομ και σχετικά μέτριο τον Πέριν, τα περίμενε όλα από τον Ατανασίεβιτς, αλλά όσο παικταράς και αν είναι ο Σέρβος, δεν γινόταν να κερδίσει μόνος του έναν τόσο καλό, όπως ήταν στα δύο πρώτα σετ, Παναθηναϊκό. Ουσιαστικά οι Πειραιώτες έδειχναν να μην μπορούν να μπουν καν στο παιχνίδι και κακά τα ψέματα όσοι έβλεπαν το ματς δεν πίστευαν όχι πως θα γυρίσει, αλλά ότι δεν θα φτάσει ούτε καν σε τέταρτο σετ.

Εκεί που όλα έδειχναν ιδανικά για τον Παναθηναϊκό και τραγικά για τον Ολυμπιακό τα πάντα γύρισαν, όταν ο Αντώνης Βουρδέρης αποφάσισε να ρισκάρει. Ο νεαρός Έλληνας προπονητής βλέποντας πως ο Φρομ δεν είχε πάει καν στο Μαρκόπουλο τον άλλαξε με τον κομβικό Δαλακούρα, κάτι που έκανε και με τον Λινάρδο βάζοντας τον Πιτακούδη. Οι δύο αυτοί παίκτες συνέβαλαν τα μέγιστα στο να γίνει η ανατροπή. Ο πρώτος γιατί κράτησε την υποδοχή και πήρε κρίσιμες επιθέσεις και ο δεύτερος γιατί έκλεισε καλύτερα στο μπλοκ παίρνοντας επίσης κρίσιμους πόντους.

Στον αντίποδα αυτό το ρίσκο σε καμία περίπτωση δεν πάρθηκε. Ακόμα και όταν ο Ολυμπιακός ισοφάρισε σε 2-2 ο Θανάσης Πρωτοψάλτης, ο κατά πολλούς καλύτερος παίκτης του περσινού πρωταθλήματος, δεν μπήκε να αλλάξει την εικόνα των τυπικά γηπεδούχων, που μετά το 2-0 τα περίμεναν όλα από τον Νίλσεν. Εντυπωσιακός ο Δανός με 30 πόντους και 63% στην επίθεση, αλλά όπως ο Ατανασίεβιτς δεν μπορούσε μόνος του να αποτρέψει το αρχικό 2-0, έτσι κι αυτός δεν γινόταν να οδηγήσει την ομάδα του στη νίκη, όταν οι συμπαίκτες του έκαναν το ένα λάθος μετά το άλλο.

Τώρα για την όντως μεγάλη ανατροπή, όχι μόνο γιατί από το 2-0, έγινε το 2-3, αλλά γιατί στο 4ο σετ το αρχικό 4-0 και κυρίως το μετέπειτα 14-9, έγινε 24-26, αρχικά έγινε γιατί όντως οι «πράσινοι» κατέρρευσαν και το σερβίς τους από φοβερό έγινε τραγικό και φυσικά γιατί οι «ερυθρόλευκοι» αρνήθηκαν να χάσουν. Αυτή η άρνηση και το ανακάτεμα της τράπουλας από τον πάγκο έφεραν αυτό το 2-3. Ο Ολυμπιακός πήρε απόλυτα δίκαια και το δεύτερο φετινό τίτλο και ο Παναθηναϊκός μετά το League Cup που δεν έφτασε καν στον τελικό και τον αποκλεισμό του νωρίς από το από το CEV Cup, έχασε και τρίτο φετινό στόχο.

Αυτό για τη συνέχεια είναι και το πιο σημαντικό, καθώς θα πρέπει πλέον οι «πράσινοι» να βρουν τον τρόπο να το γυρίσουν σε μια χρονιά που το μπάτζετ μόνο μικρό δεν είναι. Ενώ από την άλλη ήταν η καλύτερη ψυχολογική ένεση για τον Ολυμπιακό που ακόμα και με τα προβλήματα που υπήρξαν επί Γκαρντίνι και τον κατά πολλούς μέτριο σχεδιασμό το καλοκαίρι, δείχνει πως ξέρει να φτάνει ως το τέλος κατακτώντας τίτλους.

ΥΓ: Προσωπικά έχω γράψει πολλές φορές πως δεν γίνεται να μην έχει ο Παναθηναϊκός εναλλακτική λύση όταν το σερβίς του δεν πάει καλά. Γιατί, ναι, όταν του «βγαίνει», όπως έγινε στα δύο πρώτα σετ, κανείς εντός συνόρων δεν μπορεί να τον κοιτάξει στα μάτια. Οταν όμως δεν του «βγαίνει» είναι εντελώς άλλη ομάδα όχι μόνο αγωνιστικά, αλλά και ψυχολογικά.

ΥΓ1: Ο Αντώνης Βουρδέρης πιάνει την ευκαιρία από τα μαλλιά και μαγκιά του. Έχει δουλέψει όλα αυτά τα χρόνια για να φτάσει σε ένα επίπεδο που να μπορεί να οδηγήσει μια ομάδα που παλεύει για τίτλο και να τους κατακτά. Η αλλαγή του Ολυμπιακού στη μετά Γκαρντίνι εποχή έχει στο 100% την δική του σφραγίδα.

ΥΓ2: Μιλώντας για Βουρδέρη, αξίζει να αναφερθεί πως σε μεγάλο βαθμό η ολική μεταμόρφωση του Ατανασίεβιτς φέτος φέρνει την υπογραφή του.

ΥΓ3: Πέρσι μπορεί να αναδείχθηκε ο Νίλσεν, αλλά για όσους ξέρουν λίγο το άθλημα, ο Πρωτοψάλτης ήταν πολυτιμότερος παίκτης του Παναθηναϊκού στην κατάκτηση του πρωταθλήματος. Προσωπικά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί φέτος δεν παίζει. Αυτό, τίποτα άλλο...