bwin
 
 
ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE
Το μυθικό σουτ του Τζόρνταν και οι λόγοι που κανείς δεν μπορεί να το «αγγίξει» (pics)

Το μυθικό σουτ του Τζόρνταν και οι λόγοι που κανείς δεν μπορεί να το «αγγίξει» (pics)

Το μυθικό σουτ του Τζόρνταν και οι λόγοι που κανείς δεν μπορεί να το «αγγίξει» (pics)

Το ESPN προχώρησε σε μια εκπληκτική ανάλυση για το πως το σουτ του Μάικλ Τζόρνταν παραμένει μετά από τόσα χρόνια μοναδικό.

Ήταν 27 Απριλίου του 1997 όταν ο Κρις Ουέμπερ και οι Ουάσινγκτον Μπούλετς πήγαιναν στους Μπουλς για το Game 2 του πρώτου γύρου των playoffs. Αυτό δεν πήγε καλά. 

Ο Μάικλ Τζόρνταν έκανε μια τρομερή εμφάνιση με 55 πόντους, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του, από τότε που επέστρεψε από την απόσυρση το 1995. Εκτός από το τελικό νούμερο εκείνο που εντυπωσιάζει είναι ο τρόπος. Ο MJ όλο το βράδυ κινήθηκε στην περίμετρο μέσα από το τρίποντο, επιχειρώντας μόλις ένα σουτ τριών πόντων και χωρίς να αναζητά να πάρει φάουλ.

Σκόραρε 42 πόντους με δίποντα μόνο.

Ο Τζόρνταν σκόραρε 20 από τους 23 πόντους στην 4η περίοδο ενός κλειστού παιχνιδιού. Χρειάστηκε μόλις 35 σουτ για να πετύχει 55 πόντους, ενώ όλοι οι υπόλοιπου παίκτες των Μπουλς σκόραραν 54 πόντους με 43 σουτ. 

Εκείνη την σεζόν ο MJ κέρδισε τον 9ο τίτλο πρώτου σκόρερ και το 5ο του πρωτάθλημα στο ΝΒΑ. Ήταν στην κορυφή. Και ήταν τότε που το ΝΒΑ άρχισε να έχει πιο αναλυτικά στατιστικά. Έτσι ξέρουμε ότι ο Τζόρνταν οδήγησε την λίστα σκοραρίσματος την σεζόν 1996/97, έχοντας μόλις την 57η θέση σε πόντους από το ζωγραφιστό και την 54η από το τρίποντο. Κυριάρχησε από την μέση απόσταση.

Σήμερα μπορούμε να βλέπουμε απίστευτες λεπτομέρειες για το παιχνίδι, αλλά τότε δεν ήταν το ίδιο. Η εξέλιξη του σουτ του Τζόρνταν έχει πολλές συναρπαστικές λεπτομέρειες. 

Μετά από 20 χρόνια από όταν αποσύρθηκε είναι σαφές ότι ο τρόπος που δημιουργούσε τα καλάθια του δεν ήταν μόνο εκπληκτικός και αποτελεσματικός, αλλά και μοναδικός. Ο Air έκανε πράγματα από θέσεις που ελάχιστοι παίκτες πριν τα έκαναν και ακόμα λιγότεροι τα κάνουν σήμερα. 

Ο θρύλος των Μπουλς μπήκε σε μια λίγκα που κυριαρχούσαν το μέγεθος και η δύναμη. Μέχρι να αποσυρθεί μας έδειξε ότι οι σπουδαίοι jump- shooters μπορούν να σκοράρουν και να πάρουν τίτλους.

Μελετώντας τα στοιχεία του σουτ του Τζόρνταν καταλαβαίνεις σπουδαία πράγματα και το ESPN τα παρουσιάζει μοναδικά.

Αρχικά ο MJ ήταν ο σπουδαιότερος σκόρερ της εποχής του, ενώ ήταν και αποτελεσματικός. Δεν χρησιμοποιούσαν την λέξη αποτελεσματικότητα στο μπάσκετ το 1990, αλλά ο Τζορνταν είχε αλλάξει επίπεδο.

Κατά την διάρκεια του δεύτερου three peat ο Τζόρνταν κέρδισε τρεις συνεχόμενους τίτλους πρώτου σκόρερ. Δεν ήταν μόνο τα απίθανα καρφώματα του, αλλά ήταν κυρίως αυτά τα σουτ από μέση απόσταση που τον έκαναν να ξεχωρίζει.

Ίσως να μην ήταν ο πιο... δραστήριος 2-point jump-shooter στον κόσμο, αλλά σίγουρα ήταν ο πιο αποτελεσματικός. Δύο δεδομένα μας δίνουν στοιχεία.

  • Την σεζόν 1996/97 ο Γκλεν Ρόμπινσον βγήκε δεύτερος σε σουτ από μέση απόσταση έχοντας 391 σουτ και ο Τζόρνταν είχε 547.
  • Από τους 59 παίκτες του ΝΒΑ που έκαναν τουλάχιστον 300 σουτ από μέση απόσταση εκείνη την σεζόν, ο Τζόρνταν ήταν τρίτος σε ποσοστό με 49.5% με πάνω από 1.100 προσπάθειες. Μόνο οι Μούλιν και Ντελ Νέγρο είχαν μεγαλύτερο ποσοστό. Ο Ρέτζι Μίλερ είχε 42.4% σε 484 τέτοια σουτ εκείνη την σεζόν. Ο Μίλερ έκανε 484 προσπάθειες και ο Τζόρνταν ευστόχησε σε 547.

Ο Τζόρνταν ήταν πρώτος σε σουτ από μέση απόσταση και τρίτος σε ποσοστό, ενώ μέσα στα σουτ του ήταν μερικά απίστευτα που έπαιρνε κόντρα στους καλύτερους αμυντικούς της λίγκας. Σε αντίθεση με τους δύο παίκτες που τον ξεπερνούσαν που δεν είχαν την προσοχή της άμυνας όλης πάνω τους. 

Το 1997... εκεί ήταν ο Air και... εκεί όλοι οι υπόλοιποι.

Και συνεχίζει ο αναλυτής με το πόσο ιδιαίτερος ήταν ο Τζόρνταν, είναι σημαντικό να καταλάβουμε πόση πίεση είχε από την αντίπαλη άμυνα, ενώ σε ένα σημείο της καριέρας του το σουτ με άλμα ήταν από τα πιο αδύναμα σημεία του παιχνιδιού του.

Όταν ο MJ έγινε ντραφτ δεν ήταν ο πιο δυνατός, ούτε ο πιο ψηλός και το ερώτημα ήταν αν μπορεί να σκοράρει. Δεν έγινε μέσα σε μια νύχτα, αλλά ο Τζόρνταν έγινε ο πιο ατρόμητος, ο πιο clutch και ο πιο επικίνδυνος jump-shooter της εποχής του.

Μετά από χρόνια ο Φιλ Τζάκσον, ο προπονητής που τον είχε δει να κάνει τα... πάντα είπε: «Το πιο αδύναμο του σημείο ήταν το σουτ, οπότε έκανε τέλειο κάτι που όλοι έλεγαν ότι δεν μπορεί να κάνει. Και το έκανε σουτάροντας, σουτάροντας, σουτάροντας και σουτάροντας συνέχεια». 

Όχι μόνο ο έγινε καλός σουτέρ, αλλά βρήκε τρόπους να το κάνει σημείο αναφοράς στο παιχνίδι του. Αυτό που έκανε ο Τζόρνταν έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια. Η σύγκριση Χάρντεν και MJ, με τον «Μούσια» να έχει κερδίσει μπόλικα βραβεία πρώτου σκόρερ, είναι ανύπαρκτη.

Τα κοινά τους τελειώνουν στο ότι ο Χάρντεν έχει κερδίσει πολλές φορές τον τίτλο του πρώτου σκόρερ.

Ο MJ δεν έκανε επίδειξη των ικανοτήτων του, πήγαινε στην επαφή με τον αμυντικό και τον νικούσε από κοντά και προσωπικά. Τους το έλεγε στο πρόσωπο τους. Πολλοί έχουν κερδίσει τίτλους, αλλά κανείς με τον απόλυτο τρόπο που το έκανε ο Air.

Για την ακρίβεια από τότε που άλλαξε η γραμμή στο τρίποντο το 1997, κανείς δεν έχει πλησιάσει το σουτ του Τζόρνταν.

Most midrange buckets σε μία σεζόν (από το 1997-98)

  • 1997-98 Michael Jordan: 671
  • 2005-06 Dirk Nowitzki: 564
  • 2003-04 Kevin Garnett: 540
  • 2000-01 Glenn Robinson: 506
  • 2005-06 Kobe Bryant: 502
  • 2008-09 Dirk Nowitzki: 501

Πίσω στο παρελθόν ο Στιβ Σμιθ, ένας από τους καλύτερους αμυντικούς της εποχής του, είχε περιγράψει πως είναι να μαρκάρεις τον MJ.

«Κάποιος σαν τον Ρέτζι Μίλερ θα σε τρέξει στο παρκέ, θα πάρει άπειρα πικς σε κάθε κατοχή. Αλλά ο Μάικλ δεν χαράμιζε την κίνηση του, δεν έπαιζε μαζί σου.. Όταν έπαιρνε την μπάλα, σε άφηνε να πάρεις θέση και μετά θα έκανε ότι έπρεπε να κάνει».

Οι Μπουλς του 1990 δεν κυνηγούσαν τα missmatches στο παρκέ. Ο Τζόρνταν ήταν το mismatch. Υπήρχε μια σκληρή πραγματικότητα στο πως κυριαρχούσε. Οι αμυντικοί δεν είχαν δικαιολογία.

Δεν ήταν το πως έκανε επίθεση, ήταν το πόσο απίστευτα άνετα ένιωθε με το να κερδίζει τους αντίπαλους αμυντικούς από την αρχή ξανά και ξανά. Ο Τζόρνταν έπιανε την μπάλα, πάγωνε για λίγο, το κοινό περίμενε και μετά έβαζε καλάθι.

«Δεν είχε ρουτίνα», θα πει ο Σμιθ, «Πήγαινε αριστερά, δεξιά. Πήγαινε μέσα, σταματούσε. Όταν το κάνει αυτό, εύχεσαι να ηρεμήσει κάποια στιγμή».

Ο Τζόρνταν ήταν τόσο fun to watch γιατί τα έκανε όλα για διασκέδαση. Όταν έπιανε την μπάλα όλοι ήξεραν ότι θα κάνει κάτι, αλλά δεν ήξεραν τι.

Αν είχε μια κίνηση δικιά του στο δεύτερο three peat ήταν το fadewawy του. Δεν το δημιούργησε εκείνος φυσικά, παίκτες το έκαναν για χρόνια πριν από εκείνον, αλλά κανείς δεν κινούνταν έτσι, το έκανε τέχνη.

Οι Μπουλς έκαναν πολύ πιο απλή την επίθεση τους. Απλά έδιναν την μπάλα στον MJ στο post και όλα τα υπόλοιπα είναι ιστορία.

Μέχρι το δεύτερο three peat ο MJ είχε γίνει ο καλύτερος post up γκαρντ στην ιστορία.

Τότε ήταν που ο Τζόρνταν θα πάρει και το παρατσούκλι του «windshield wiper» για το αγαπημένο του fadeaway, όπου υποκρινόταν ότι θα γυρίσει από τον έναν ώμο και μετά γυρνούσε και σούταρε πάνω από τον άλλον.

Συνήθως οι αμυντικοί έπαιζαν από την μία πλευρά και ο Air ήθελε να το σπάσει αυτό. Όταν άρχισε να έχει τρομερή αθλητικότητα αποφάσισε να κρατά τους αμυντικούς του εκτός ισορροπίας. Πριν από τον Τζόρνταν δεν έπρεπε να σουτάρει, ενώ κινείσαι μακριά από τον στόχο.

Αυτό άλλαξε. Ο Κόμπι ή ο Νοβίτσκι είχαν σίγουρα επιρροές από εκείνον και βρέθηκαν στην κορυφή με κινήσεις του MJ.

Όσο όμορφα ήταν όλα αυτά που έκανε στο παρκέ, τόσο εξαντλητικά ήταν. Το 1997/98 κέρδισε τον 10ο τίτλο του πρώτου σκόρερ, αλλά δεν ήταν ο ίδιος. Ήταν ακόμα ο καλύτερος της λίγκας, αλλά όχι η καλύτερη εκδοχή του εαυτό του.

Ακόμα κατάφερε να είναι αποτελεσματικός την άνοιξη του 1998, έχοντας ακόμα δυναμική. Σε αυτή την Postseason ο Τζόρνταν είχε 56% των πόντων του από μέση απόσταση.

Ο 34χρονος MJ τέλειωσε την κανονική διάρκεια με 136 εύστοχα σουτ και μόλις 13 τρίποντα, αλλά ήταν και το τελευταίο του σουτ. Όταν ο Τζόρνταν έβαλε το απίστευτο καλάθι κόντρα στους Τζαζ το 1998 ο Μπομπ Κόστας το είπε τέλεια.

«Ήταν αυτή η τελευταία εικόνα του Μάικλ Τζόρνταν, πόσο υπέροχη είναι;»

Δεν ήταν μόνο ότι ήταν ο πιο υπέροχος σταρ του αθλήματος, δεν ήταν μόνο ότι στατιστικά ήταν απίστευτος, δεν είναι μόνο ότι έγινε ο ίδιος είδωλο. Όλα αυτά τα έκανε. Αλλά μας έδειξε ότι οι γκαρντς που μπορούν να σουτάρουν μπορούν να κυριαρχήσουν. 

Ερχόμενος το 1984 στην λίγκα, 16 από τους 20 MVP της λίγκας ήταν σέντερ. Κανένας σούτινγκ γκαρντ δεν είχε κερδίσει το βραβείο του πολυτιμότερου.

Ο Τζόρνταν τα άλλαξε όλα με το μεγαλείο του, ειδικά όταν διέλυσε τις προσδοκίες. Το να γίνεις σαν το Μάικ δεν είναι οι τίτλοι και οι αριθμού, είναι το να αλλάξεις την φύση του αθλήματος.

Φωτογραφίες: Getty Images / Ideal Image.

Michael Jordan - The Last Shot! Last minute of the 1998 NBA Finals

Michael Jordan’s fadeaway was efficient, beautiful and unguardable | Signature Shots