Εστέμπαν Καμπιάσο: Ενας τίγρης που... έφαγε τον χρόνο! (vids+pics)

• Από την πορτοκαλί σπυριάρα... ποδοσφαιριστής
• Από στόπερ... χαφ
• «Δεν είναι ψέμα, σε θέλει η Ρεάλ Μαδρίτης»
• Η Ιντεπεντιέτε στο δρόμο του
• Ρίβερ και πίσω στη Μαδρίτη
• Η «χρυσή» 10ετία στο Μιλάνο
• Ο σωτήρας της Λέστερ
• Ο Πέκερμαν δεν του έκανε πλάκα

«Ο χρόνος είναι η τίγρη που με καταβροχθίζει, αλλά εγώ είμαι η τίγρη», έχει πει ο διάσημος Αργεντίνος συγγραφέας Χόρχε Λουίς Μπόρχες.

Βλέποντας τον συμπατριώτη του, Εστέμπαν Καμπιάσο, καταλαβαίνεις πως αυτή η φράση ίσως να γράφτηκε από την σπουδαία αυτή μορφή της λογοτεχνίας για τον 35χρονο που δεν του φεύγει η δίψα για αγώνες, για νίκες, για τίτλους!

Εχοντας ήδη στο παλμαρέ του με την Ρεάλ Μαδρίτης: 1 πρωτάθλημα Ισπανίας, 1 International Cup, 1 UEFA Super Cup, ένα Supercopa Ισπανίας και με την Ίντερ: 1 Champions League, 5 πρωταθλήματα, 4 Κύπελλα Ιταλίας, 4 Supercopa Ιταλίας και 1 Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων, έρχεται στον Ολυμπιακό για να συνεχίσει να προσθέτει τίτλους στη συλλογή του. Και δεν θεωρεί τον εαυτό του έναν 35άρη πρώην σπουδαίο παίκτη. Ακόμη και σ΄αυτή την ηλικία, έχοντας «φάει» τους δείκτες του ρολογιού είναι έτοιμος να πρωταγωνιστήσει τόσο στο Champions League όσο και στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Ο Κλάοντιο Ρανιέρι προσπάθησε να κρατήσει τον πολυτιμότερο παίκτη των «αλεπούδων» αλλά οι προσπάθειές του έπεσαν στο κενό. Ετσι, όλα δείχνουν ότι θα αποτελέσει το «μπαμ» των νταμπλούχων Ελλάδας.

«Είχα μια συζήτηση μαζί του, μίλησα μαζί του. Τον ξέρω από την Ίντερ, τον προπόνησα εκεί.

Του είπα "σε χρειάζομαι, όλοι σε αγαπούν στη Λέστερ, σε παρακαλώ επέστρεψε". Μου είπε ότι θέλει να περιμένει και να εξετάσει όλες τις ευκαιρίες που θα του προταθούν και τότε θα επιλέξει», είχε δηλώσει ο πρώην τεχνικός της Εθνικής Ελλάδας στις 20 Ιουλίου.

Από την πορτοκαλί σπυριάρα... ποδοσφαιριστής

Γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες στις 18 Αυγούστου το 1980, όντας παιδί του Κάρλος και της Τίτα. Ο πατέρας του έπαιζε μπάσκετ στην Gimnasia y Esgrima, ενώ κι η μητέρα του ήταν φαν των σπορ.

Όντας τριών ετών, ο Εστέμπαν είχε ήδη δείξει την αγάπη του για το μπάσκετ και έτσι μαζί με τον αδερφό του Νίκολας γράφτηκαν στις ακαδημίες GEVP, όπου ήδη ήταν εκεί ο άλλος αδερφός του Φεντερίκο.

Εκεί μάλιστα του κόλλησαν και τον παρατσούκλι «Cuchu», μιας και όντας αδύνατος και ξανθός θύμιζε τον τηλεοπτικό χαρακτήρα Κουτσουφλίτο.

Στα 11 του όμως αποφάσισε να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο και να αφοσιωθεί σ' αυτό. Οι γονείς του ήθελαν το γιος του παίκτη του μπάσκετ αλλά εκείνος είχε πάρει την απόφαση του. Ευτυχώς για όλους εμάς.

Από στόπερ... χαφ

H Aρχεντίνος Τζούνιορς ήταν η ομάδα, στην οποία απέκτησε τις βάσεις και έμαθε τη θέση του μέσου. Ο ίδιος έχει πει ότι οφείλει πολλά στους πρώτους προπονητές που είχε Γίγο Αντρέτο, Όσκαρ Όσκαρ Ρεφόχος και Ραμόν Μαντόνι μιας και εκείνοι ήταν πάντα στο πλευρό του και τον βοηθούσαν να διορθώνει τα λάθη του.

Το πρώτο τρόπαιο που κατέκτησε ήταν στην πρώτη του χρονιά (1991) σε ηλικία 11 ετών όταν με την Αρχεντίνος βρέθηκε σε ένα τουρνουά της Ιταλίας. Το τρόπαιο ήταν στα χέρια του όντας αρχηγός και στόπερ της ομάδας.

Το 1994 ήταν μια χρονιά που δεν θα ξεχάσει. Σημείωσε 17 γκολ σε 30 ματς, όντας αρχηγός της ομάδα του. Το 1996 ανέβηκε στην ομάδα Νέων όπου έπαιζε μαζί με τον αδερφό του Νίκολας. Το Μάιο του ίδιου έτους η συμμετοχή με τα κλιμάκια της εθνικής Αργεντινής στο διάσημο τουρνουά της Τουλόν άνοιξε την πόρτα της Ρεάλ Μαδρίτης.

«Δεν είναι ψέμα, σε θέλει η Ρεάλ Μαδρίτης»

Γυρνώντας, στο αεροδρόμιο «Ezeiza» ένας δημοσιογράφος τον ρώτησε: «Ξέρεις ότι σε θέλει η Ρεάλ Μαδρίτης;»

Μπαίνοντας στο αμάξι του πατέρα του, εκείνος ξεκίνησε να γελάει και τότε του είπε: «Δεν είναι ψέμα». Το ματς που τον τσέκαραν και τον επέλεξαν στη «βασίλισσα» ήταν αυτό κόντρα στην Κολομβία.

Το φαξ από τη «βασίλισσα» τον έκανε να πιστέψει ότι το όνειρό του να ταξιδέψει στα 15 του στην Ευρώπη για έναν τόσο σπουδαίο σύλλογο είναι κοντά να πραγματοποιηθεί. Τότε ο πατέρας του πηγαίνει στη Μαδρίτη και συμφωνεί με τους ανθρώπους της ομάδας. Στις 27 Ιουνίου του 1996 αποχαιρετά την οικογένειά του και μαζί με τον αδερφό του Νίκο πηγαίνει στην ισπανική πρωτεύουσα.

Λίγες μέρες αργότερα έρχεται η προετοιμασία στην Ελβετία, όπου η επαφή του με τον Ρεντόντο για 15 μέρες στη Νιόν ήταν πολύ σημαντική. Μοιράζονταν το δωμάτιο με τον Γιούγκοσλαβ Πέτκοβιτς, με τον οποίο δεν μιλούσαν την ίδια γλώσσα, έτσι το να συζητά με τον συμπατριώτη τον έκανε να νιώθει πιο άνετα.

Πέρα από τον συμπατριώτη του, ο Καμπιάσο έκανε προπονήσεις στο πλευρό των Ρομπέρτο Κάρλος, Σέεντορφ, Μιγιάτοβιτς και Σούκερ. Τι άλλο να θέλει ένας 15χρονος;

Ίσως να βλέπει την οικογένειά του. Ο αδερφός του κάλυπτε κάποια κενά, αλλά όχι όλα. Ο Λεονάρντο Μπιαγκίνι, παίκτης της Ατλέτικο και συμπαίκτης του στις εθνικές Νέων τον βοήθησε στην προσαρμογή του εκεί.

Η επόμενη χρονιά ωστόσο, δεν ήτα τόσο καλή. 1) Δεν είχε διάρκεια στις συμμετοχές 2) Ο Μπιαγκίνι μετακόμισε στη Μέριδα.

Η Ιντεπεντιέτε στο δρόμο του

Επιστρέφοντας από την Ελβετία ήξερε ότι θα είναι στη δεύτερη ομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης κι αυτό δεν του άρεσε καθότι έτσι δεν μπορούσε να πάρει την ευκαιρία του στην πρώτη ομάδα της εθνικής όπως άλλοι συμπαίκτες του.

Τελικά, το 1998 έρχεται στο δρόμο του η Ιντεπεντιέτε που έδειξε ενδιαφέρον στο πρόσωπό του. Εκεί έμεινε για τρία χρόνια. Τρία χρόνια που τον κάνουν και σήμερα να παραδέχεται ότι αποτέλεσαν ένα από τα σημαντικότερα σημεία της καριέρας του.

Εκεί ανέπτυξε ιδιαίτερες σχέσεις με τους Φορλάν, Περνία και Γκάμπριελ Μιλίτο.

Ρίβερ και πίσω στη Μαδρίτη

Τη σεζόν 2001-2002 την πέρασε στην Ρίβερ Πλέιτ και μετά η Ρεάλ Μαδρίτης αποτελεί ξανά το... πάτημα για να βρεθεί για δεύτερη φορά στην Ευρώπη. Μόνο που τώρα ήταν πιο ώριμος και πιο... παίκτης.

Συνολικά παίζει σε 41 ματς, ενώ τη δεύτερη σεζόν με τον Κεϊρόζ στον πάγκο, παίζει σε 28 ματς στο πλευρό των Φίγκο, Ζιντάν, Μπέκαμ και Ρονάλντο.

​

Η «χρυσή» 10ετία στο Μιλάνο

Στην Ίντερ έζησε τα 10 πιο... γεμάτα (από κάθε άποψη) χρόνια της καριέρας του. Με το συμβόλαιό του να λήγει τον Ιούνιο του 2004 κι η ομάδα του Μιλάνου δεν χάνει την ευκαιρία να τον αποκτήσει. Μαζί με τον Βερόν αποτελούν ένα εξαιρετικό δίδυμο.

Για τον Ρομπέρτο Μαντσίνι είναι βασικότατος στην τετραετή κοινή συνύπαρξής τους. Τη σεζόν 2007-2008 σημειώνει 8 γκολ σε 44 συμμετοχές.

Την επόμενη χρονιά έρχεται στην ομάδα ο Μουρίνιο. Εκείνος, δεν βγαίνει από την 11άδα ούτε τότε, όντας με Βιεϊρά και Στάνκοβιτς η τρομερή τριπλέτα, που σαρώνει στο διάβα της τα πάντα.

Την ακριβώς επόμενο χρονιά με την Ίντερ κατακτά τα... πάντα. ο ίδιος είχε 47 συμμετοχές, 4 γκολ και 2 ασίστ.

Ο πλούσιος κύκλος του στην Ίντερ ολοκληρώθηκε το 2014 με τον ίδιο να μετρά 430 συμμετοχές, 51 γκολ και 27 ασίστ.

1 Champions League, 5 πρωταθλήματα, 4 Κύπελλα Ιταλίας, 4 Supercopa Ιταλίας και 1 Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων ο απολογισμός του. Όχι και λίγα όσα πήρε, ε;

Ο σωτήρας της Λέστερ

Αναδείχθηκε όπως είπαμε κορυφαίος παίκτης της Λέστερ. Οι «αλεπούδες» ανέβηκαν στην Premier League πέρυσι και έμειναν, κατά μεγάλο βαθμό, λόγω της παρουσίας του Αργεντινού.

Με 33 συμμετοχές, 5 γκολ και μία ασίστ ήταν ο παίκτης που βοήθησε σημαντικά να σωθεί η ομάδα του Νάιτζελ Πίρσον.

Τα γκολ του μάλιστα έδωσαν και βαθμούς στην Λέστερ, όπως στο 2-1 με τη Γουέστ Χαμ, όπως στο 2-2 με την Εβερτον και φυσικά όπως στο 5-3 με τη Μάνστεστερ Γιουνάιτεντ.

Όμως, το καλοκαίρι δεν ήθελε να παραμείνει παρά το παρακαλετό του Ρανιέρι.

Ο Πέκερμαν δεν του έκανε πλάκα

Στις 18 Μαρτίου του 1995 έπαιξε με την Αρχεντίνος κόντρα στην Φέρο και σκόραρε τρία γκολ. Στις εξέδρες του γηπέδου της Αρχεντίνος ήταν ο άνθρωπος των κλιμακίων της εθνικής Αργεντινής. Ο Σέζαρ Λα Πάλια, τότε παίκτης της πρώτης ομάδας της Αρχεντίνος είπε στον Καμπιάσο: «Κούτσου» στις εξέδρες του γηπέδου΄ήταν ο Ούγκο Τοκάλι (έχει αναδείξει παίκτες όπως ο Ρικέλμε)».

Ο Καμπιάσο είχε την ελπίδα ότι ίσως είναι στις επιλογές για το πρωτάθλημα Λατινικής Αμερικής στο Περού, αλλά ο ίδιος δεν το πίστευε και τόσο, μιας και έμεναν μόλις δύο μήνες από τη διεξαγωγή της διοργάνωσης. Τελικά, το τηλέφωνο χτύπησε την Κυριακή της 19ης Μαρτίου του 1995. Η μητέρα του το σηκώνει και του λέει «Σε θέλουν, είναι ο Πέκερμαν». Φυσικά, νόμιζε ότι ήταν πλάκα. Όμως, έκανε λάθος. Η ειδοποίηση να ξεκινήσει προπονήσεις με την Κ-17 αποτέλεσε την απαρχή ενός σπουδαίου ταξιδιού με τα χρώματα της εθνικής.

Μπαίνοντας στα ίδια αποδυτήρια που ήταν ο Μαραντόνα δεν το πίστευε. Μέχρι να καταλάβει που είναι πέρασε λίγος χρόνος. «Αντε Καμπιάσο προχώρα», του είπε ο Τοκάλι, ενώ ο Πέκερμαν του ξεκαθάρισε: «Παρόλο που είσαι 15 ετών δεν θα περιμένουμε άλλα δύο χρόνια για να παίξεις στην Κ-17. Αν δείξεις ότι μπορείς θα προσπαθήσουμε να γίνει μέλος της εθνικής από τώρα». Λόγια που τον γέμισαν με αυτοπεποίθηση και τον έκαναν να κοιτάζει με περισσότερη αισιοδοξία το μέλλον. Η λίστα, εν τέλει ανακοινώθηκε και ήταν μέσα. Δεν ήθελε τότε τίποτα άλλο. Μπροστά του είχε να ανταγωνιστεί τον Λεονάρντο Αβίλα, έναν από τους καλύτερους παίκτες της εθνικής. Ο αποκλεισμός από την Βραζιλία, τον έκανε να γυρίσει στο σχολείο του. Εκεί τον περίμεναν οι συμμαθητές του μα αφίσες του, αναγνωρίζοντας το ταλέντο και την επιτυχία του. Μετά ακολούθησε κι η συμμετοχή του στο Παγκόσμιο Κύπελλο Κ-17. Εκεί πέτυχε το πρώτο του γκολ στην εθνική, για τον οποίο ήταν ένα από τα ομορφότερα της καριέρας του. Εκεί ξεκίνησαν να τον αναγνωρίσουν όλοι!

Με την εθνική Αργεντινής έκανε ντεμπούτο το Δεκέμβριο του 2000, αγωνίστηκε σε 51 ματς και σκόραρε πέντε γκολ.

Μια γεμάτη πολυετής καριέρας γεμάτη πολλούς αγώνες, πολλά γκολ, σπουδαίες επιτυχίες αναμένεται να πιάσει... Λιμάνι. Αυτός, η σύζυγός του Κλαούντια, η κόρη τους Βικτόρια κι ο γιος τους Ντάντε αναμένονται στην χώρα μας για νέες προκλήσεις. Για περισσότερα τρόπαια.

Δείτε το βίντεο του gTV με το ... τάνγκο του Αργεντινού άσου: