Κριστιάνο Ρονάλντο: Η δήλωσή του... πονάει τον ελληνικό αθλητισμό

Στην πιο γνωστή εκδήλωση βραβείων της Μέσης Ανατολής, στα Globe Soccer Awards, ο Κριστιάνο Ρονάλτο προέβη σε μία δήλωση η οποία από τα βάθη της Αραβικής Χερσονήσου... αγγίζει την ελληνική πραγματικότητα όσο καμία άλλη. «Ο κόσμος πρέπει να βλέπει την ποιότητα και πέρα από το ποδόσφαιρο» ήταν η φράση του Πορτογάλου σταρ.

Μία φράση που ειπώθηκε από έναν ποδοσφαιριστή, ο οποίος ανήκει στο απόλυτο πάνθεον του αθλήματός και δεδομένα ξεπερνά τα στενά όρια αυτού. Πρόκειται για μία ατάκα με ουσία, λογική και κυρίως εφαρμογή, ειδικά αν την φέρουμε στα ελληνικά δεδομένα.

Και εξηγούμαι...

Στη χώρα μας ο αθλητισμός, κακά τα ψέματα, είναι σχεδόν συνώνυμος με δύο λέξεις· ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Τα δύο αυτά αθλήματα μονοπωλούν το ενδιαφέρον, τον χρόνο, τον δημόσιο λόγο, τη δημοσιότητα. Οι μεγάλες ομάδες, οι μεταγραφές, οι δηλώσεις, οι διαιτησίες και τα αποτελέσματα καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο κομμάτι της καθημερινής αθλητικής επικαιρότητας. Μία πραγματικότητα, η οποία δεν προέκυψε τυχαία και δεν είναι απαραίτητα λανθασμένη, καθώς μιλάμε για αθλήματα με μαζική βάση, ιστορία, πάθος και κοινωνική διάσταση.

Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι το μέγεθος των δύο. Είναι η... σκιά που ρίχνουν πάνω σε όλα τα υπόλοιπα. Γιατί πίσω από αυτή τη δίπολη πραγματικότητα, υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος με «άλλα σπορ», αθλητές και συλλόγους που ζουν και αναπνέουν σχεδόν στο περιθώριο. Και φυσικά αυτό συμβαίνει ανεξάρτητα από τις επιτυχίες, το επίπεδο ή την ποιότητα που παρουσιάζουν.

Χωρίς καμία αμφιβολία, η Ελλάδα έχει αποδείξει πως διαχρονικά διαθέτει ταλέντο, γνώση και αθλητική κουλτούρα σε πολλά σπορ. Ο στίβος, η κολύμβηση, το πόλο, το τένις, η ιστιοπλοΐα, η πάλη, το τζούντο έχουν χαρίσει στη χώρα Ολυμπιακά μετάλλια, παγκόσμιους και ευρωπαϊκούς τίτλους που ένωσαν τον κόσμο μπροστά από μία οθόνη. Κι όμως, όλα τα παραπάνω αντιμετωπίζονται συχνά ως εξαιρέσεις και όχι ως μέρος μιας σταθερής αθλητικής πραγματικότητας.

Τα πράγματα στην ελληνική πραγματικότητα είναι έτσι, με το μοτίβο να είναι γνωστό. Όταν έρθει μία μεγάλη διοργάνωση, ένα μετάλλιο, μία επιτυχία που δεν μπορεί να αγνοηθεί, τότε όλα τα βλέμματα στρέφουν προς τα εκεί. Συνεντεύξεις, αφιερώματα και λίγο αργότερα το ενδιαφέρον ξεθωριάζει και η καθημερινότητα επιστρέφει εκεί που ήταν.

Αυτό φωτίζει και η ατάκα του Κριστιάνο Ρονάλντο. Η ποιότητα δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο του πιο εμπορικού προϊόντος. Δεν μετριέται με τηλεθέαση, εισιτήρια και clicks. Μετριέται με τη συνέπεια, τη δουλειά, τον επαγγελματισμό και τις θυσίες. Ένας αθλητής και μία αθλήτρια που ξυπνούν κάθε μέρα για προπόνηση σε συνθήκες που συχνά δεν είναι ιδανικές, χωρίς εξασφαλισμένα συμβόλαια, χωρίς τη λάμψη και τα προνόμια, ενσαρκώνουν την ουσία του αθλητισμού περισσότερο από οποιονδήποτε.

Στη χώρα μας αυτό το χάσμα είναι έντονο. Αθλητές και αθλήτριες κορυφαίου επιπέδου αναγκάζονται να δουλεύουν παράλληλα για να στηρίξουν την καριέρα τους. Ομοσπονδίες λειτουργούν με περιορισμένους πόρους, σύλλογοι παλεύουν για την επιβίωσή τους. Και παρόλα αυτά, μέσα σε αυτό το περιβάλλον, οι επιτυχίες συνεχίζουν να παράγονται και αυτό από μόνο του λέει πολλά για την ποιότητα που υπάρχει.

Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι απλώς η προβολή. Είναι η νοοτροπία. Η ανάγκη να μάθουμε να βλέπουμε τον αθλητισμό πιο σφαιρικά. Να δίνουμε αξία στην προσπάθεια και όχι μόνο στο θέαμα. Ν' αναγνωρίζουμε πως η ανάπτυξη ενός αθλητικού οικοσυστήματος δεν χτίζεται σε δύο πυλώνες, αλλά σε πολλούς.

Τα λόγια του Ρονάλντο δεν είναι ούτε επίδειξη ανωτερότητας ούτε θεωρητική τοποθέτηση. Είναι μια απλή υπενθύμιση, από έναν άνθρωπο που έζησε την κορυφή του πιο δημοφιλούς αθλήματος στον κόσμο. Αν εκείνος μπορεί να μιλά για ποιότητα πέρα από το ποδόσφαιρο, τότε ίσως ήρθε η ώρα να το κάνουμε κι εμείς.

Όχι γιατί πρέπει, αλλά γιατί το αξίζει ο ίδιος ο ελληνικός αθλητισμός.