«Δυο Φωτιές»: Δυο υπέροχοι άνθρωποι (vid)
Να είναι καλοκαίρι, ο κλιματισμός χαλασμένος και τα παντζούρια ως τη μέση κατεβασμένα. Το ημίφως να μπαίνει από τις περσίδες και από την είσοδο/έξοδο της στιγμής, της φυγής… Εσύ που είσαι απ’ έξω, σε κάποια γειτονιά της Αθήνας, κάπου στο κέντρο, ίσως στον Άγιο Παντελεήμονα, στέκεσαι και αναρωτιέσαι: τώρα μπαίνει το φως ή το σκοτάδι σε αυτό το διαμέρισμα. Εκλάμψεις, σκέψεις σαν του Ρεμπώ που καίνε και απειλούν, κι ένας γάτος, ο Φίγκαρο, να κρατά το νόημα της ζωής στα μουστάκια του. Εσύ που είσαι απ’ έξω βλέπεις να αναβοσβήνει μια πεταλούδα που σε λίγο θα γίνει νυχτερίδα με φτερά κρύσταλλα και μάτια ρουμπίνια.
Αλλάζεις παράγραφο και πας να φύγεις. Οι νότες, όμως, σε πιάνουν από το χέρι και η φωνή-αγκαλιά σε κρατά εκεί, δίπλα από τη μεγαλύτερη εκκλησία των Βαλκανίων και την πλατεία των αμαρτωλών αγίων! Αφήνεσαι στη μελωδία και στο στόμα που νοιάζεται και παθιάζεται. Μένεις. Χαρίζεις τις σακούλες με τα τρόφιμα στον άστεγο της γωνίας και κάθεσαι στο παγκάκι. Τα περιστέρια περιμένουν λίγο ψωμί, ένα κομμάτι κουλούρι. Τους δείχνεις το διαμέρισμα και τους λες εκεί, εκεί να πάτε, εκεί που η γεμάτη ψαχνό ψυχή, εκεί στις Δυο Φωτιές, του Σωτήρη Αλεξάκη και της Γεωεργίας Δρακάκη.
Τραγούδι-στιγμή
Δεν γίνεται κάθε τραγούδι να έχει τέτοια σύνδεση με τον ακροατή, δεν γίνεται... Ξέρετε, υπάρχουν κομμάτια που είναι άψογα εκτελεσμένα, ο στίχος καλοδουλεμένος και το ηχοτοπίο επαγγελματικό όσο δεν πάει. Αξιοσέβαστα όλα αυτά και το αναγνωρίζουμε. Υπάρχουν, όμως, και τραγούδια που είναι στιγμές που θα ακούσεις και θα γράψεις με σταχτόνερο και ρίγος μες την ψυχή και τη μνήμη σου. Μια απλή μελωδία, ένας ρυθμός που δεν θα δυσκολευτείς να βρεις. Και όμως! Το απλό είναι πάντα όμορφο και αυτό γιατί φέρει ατόφια την ουσία της δημιουργίας, συνομιλεί με το αυθόρμητο και με την ανάγκη να ακούσεις το άτομο που ζει μέσα σου.
Το κομμάτι «Δυο Φωτιές» ζει σε αυτόν τον κόσμο και έχει για τόπο το εύθραυστο και ανθεκτικό πεδίο που του έδωσε ο Σωτήρης Αλεξάκης. Ένας ψίθυρος που γίνεται επίμονο κελάηδισμα και μια φωνή που δίνει μέγεθος, ύψος, πλάτος, στη σύνθεση και στην έμπνευση. Αυτή η φωνή είναι της Γεωργίας Δρακάκη που όλα τα μπορεί και όλα τα αντέχει με το ταλέντο και την ψυχή της.
Για το ξημέρωμα των ματιών
Το κομμάτι είναι βαθιά αισθαντικό, ρομαντικό και με μια ήρεμη δύναμη να το στηρίζει. Η μουσική γραμμή κρατά πολύ γερά τη λεπτή και ελεύθερη φωνή της Δρακάκη. Ο Αλεξάκης παίρνει τους γεμάτους σάρκα και συναίσθημα στίχους της Δρακάκη, λόγια που ζουν στο βλέμμα και στο χάδι, και τους «ντύνει» με απαλές κιθάρες και μετά ακολουθεί το υπαρξιακό περπάτημα της ερμηνεύτριας και δίνει την ένταση που πρέπει. Αμέσως μετά επιστρέψει στη νωχέλεια και στη θερινή αύρα του μεσημεριού. Το τραγούδι διαθέτει αυτό το αγνό, αυθεντικό, απόσταγμα που βγάζουν οι άνθρωποι, οι φίλοι, που αγαπάνε τη ζωή με λάθη, με τους πόνους και τα χαμόγελά της. Οι «Δυο Φωτιές» είναι για το ξημέρωμα που έρχεται στα μάτια μετά από κάθε μεγάλη στιγμή, ευχάριστη ή δυσάρεστη. Βρείτε αυτούς τους δύο καλλιτέχνες και ακολουθήστε τους, αξίζει!
*Η Γεωργία Δρακάκη σε Instagram, Facebook. Ο Σωτήρης Αλεξάκης σε Spotify, YouTube, Facebook, Instagram
ΙΝFO
«Δυο Φωτιές»
τραγούδι : Γεωργία Δρακάκη
μουσική : Σωτήρης Αλεξάκης
στίχοι : Γεωργία Δρακάκη
κιθάρες, πλήκτρα, προγραμματισμός,
δεύτερη φωνή : Σωτήρης Αλεξάκης
ηλ. μπάσο : Στέφανος Κουρουπάκης
μίξη – παραγωγή : Σωτήρης Αλεξάκης
mastering : Harvey Moof ( / harvesteridios )
Η ηχογράφηση της φωνής έγινε στο στούντιο Arturo Gui
Βίντεο : Μια ιδέα του Σωτήρη Αλεξάκη και της Γεωργίας Δρακάκη
Βιντεοληψία/Μοντάζ : Μαρκέλλος Πλακίτσης
Το γύρισμα πραγματοποιήθηκε στο ΑΣΥΛΟ, το διαμέρισμα της Γεωργίας στην Αθήνα.
Εμφανίζονται τα ζωάκια : Μάιλο Sterjo, Φίγκαρο Δρακάκης, Χαρούλα Sterjo
© 2026 no μπάτζετ sotoπροντάκσιον
