Η V4L στο Gazzetta: «Νομίζω πως η μουσική υπάρχει για να συνοδεύει ένα συναίσθημα» (vid)
Η μουσική να ρευστοποιείται, να αξιοποιείται, να μεταποιείται και να φτάνει σε εμάς γλυκιά, δυνατή, ήρεμη, σίγουρη, προσωπική, συλλογική. Η V4L αυτό κάνει και το κάνει καλά, μοναδικά. Εδώ και λίγο καιρό ακούμε το νέο της κομμάτι, το «Pali Xana», το πιο γλυκό pink pop reminder.
Αυτή η καλλιτέχνιδα είναι μια θυελλώδης pop παρουσία που αξίζει να ανακαλύψετε και να ακολουθήσετε. Ανήκει στην οικογένεια της «Kiki Music» και σίγουρα έχει να μας δώσει πολλά και όμορφα πράγματα. Την ευχαριστούμε που μας μίλησε.
Διαβάζω στο δελτίο τύπου ότι «δεν “φτιάχνει” απλώς μουσική, αλλά αισθήματα». Πώς το επιτυγχάνεις αυτό;
Νομίζω πως η μουσική υπάρχει για να συνοδεύει ένα συναίσθημα. Όπως σε κάποιες ταινίες, όπου η μουσική καθρεφτίζει τον εσωτερικό κόσμο ενός χαρακτήρα ή προδίδει κάτι που πρόκειται να συμβεί στο επόμενο λεπτό. Μου αρέσει πολύ να παρατηρώ τους ανθρώπους γύρω μου και τις καταστάσεις και σχεδόν πάντα παίζει στο κεφάλι μου μια μουσική υπόκρουση, σαν να ζω μέσα σε ταινία. Μέχρι τώρα, όλα τα κομμάτια που έχω γράψει είναι σαν μουσικά sequels πολύ έντονων συναισθημάτων.
Ποιο είναι το μήνυμα του «Pali Xana»;
Το «Pali Xana» γράφτηκε γύρω από όλη αυτή τη διαδικασία του να ψάχνεσαι ξανά και ξανά. Για τους κύκλους που κάνουμε, τις απογοητεύσεις, τη σκέψη ότι «πάλι εδώ είμαι». Αλλά ίσως τελικά να μην είμαστε ποτέ ακριβώς στο ίδιο σημείο. Ίσως απλώς κινούμαστε κυκλικά και κάθε φορά επιστρέφουμε λίγο διαφορετικοί.
Ποια ήταν η αφορμή για να γραφτεί το «Πάλι ξανά»;
Είχα μόλις γυρίσει στην Ελλάδα και ένιωθα εντελώς χαμένη. Χωρίς παρέες, χωρίς σκοπό, αρκετά απογοητευμένη. Και για πολλοστή φορά στη ζωή μου ένιωθα αυτό το «πάλι ξανά» — σαν να ξεκινάω από την αρχή.
Ακούγοντας το «Πάλι ξανά», ποια η εικόνα σου έρχεται πρώτα στον νου;
Θυμάμαι πως όταν έγραφα το κομμάτι, είχα μόλις κλείσει ένα πολύ έντονο τηλεφώνημα με μια φίλη μου. Καθόμουν στο πάτωμα του σπιτιού μου και αμέσως μετά άνοιξα το laptop και έγραψα την αρχική μελωδία. Αυτή είναι πάντα η πρώτη εικόνα που μου έρχεται.
«Τον τελευταίο καιρό επηρεάζομαι πολύ από τυχαίους ήχους»
Κάθε τραγούδι σου είναι μια μικρή εσωτερική εξομολόγηση. Στα τραγούδια λέμε, ακούμε, τις αλήθειες που δεν μπορούμε να πούμε στην καθημερινότητά μας;
Ναι, σίγουρα. Στην καθημερινότητά μου λέω πολύ λιγότερα απ’ όσα πραγματικά σκέφτομαι ή θέλω να πω. Φοβάμαι συχνά την κρίση των άλλων και δεν αντέχω εύκολα τις συγκρούσεις. Οπότε τα βγάζω όλα μέσα στα κομμάτια μου.
Ποιοι παράγοντες διαμόρφωσαν τον ήχο σου;
Δεν ξέρω αν μπορώ να το ορίσω ακριβώς. Σίγουρα με έχει επηρεάσει πολύ η 00s indie girl pop που άκουγα μεγαλώνοντας, αλλά και τα χρόνια κλασικού πιάνου από μικρή ηλικία. Οι περισσότερες καλλιτέχνιδες που ακούω στην ηλεκτρονική μουσική είναι γυναίκες. Παρ’ όλα αυτά, προσπαθώ σιγά σιγά να απελευθερωθώ από τις επιρροές και να δουλεύω πιο αυθόρμητα. Τον τελευταίο καιρό επηρεάζομαι πολύ από τυχαίους ήχους - από ένα πλυντήριο πιάτων μέχρι τις σειρήνες του μετρό. Τα ηχογραφώ και συχνά γίνονται η αφετηρία για ένα κομμάτι.
Αν η μουσική σου είχε ένα χρώμα, ποιο θα ήταν;
Ροζ!
Τι θες να πετύχεις μέσα από το έργο σου;
Προέρχομαι από ένα αρκετά διχοτομημένο περιβάλλον. Από τη μία πολλά χρόνια κλασικής μουσικής, από την άλλη σπουδές στις Καλές Τέχνες, και τώρα σπουδάζω Sound Art στο Βερολίνο - κάτι που κάπως τα συνδυάζει όλα αυτά. Νιώθω πως μέσα από την pop μπορώ να ενώσω αυτούς τους κόσμους. Θα ήθελα σταδιακά να φέρω στοιχεία από το sound art και την κλασική μουσική μέσα στην pop, με έναν πιο οργανικό τρόπο. Αλλά ακόμα ψάχνομαι και αυτό είναι μέρος της διαδικασίας.
Μετά το «Pali Xana», ετοιμάζεις κάτι άλλο;
Συνέχεια… Αρχικά το άλμπουμ μου που θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο, αλλά και νέες συνεργασίες και tracks. Παράλληλα ετοιμάζω πιο installation/performance-type lives στο Βερολίνο, που συνδυάζουν μουσική και performance με έναν πιο immersive τρόπο..
