Η ψυχολογία μίλησε: Όσοι γεννήθηκαν σε μία από αυτές τις χρονιές έχουν μια ασυνήθιστη ανθεκτικότητα
- Παιδική ηλικία σχεδόν χωρίς επίβλεψη
- Η διαφορά με τη σύγχρονη εκπαίδευση
- Το «τίμημα» αυτής της ανθεκτικότητας
Αν μεγάλωσες παίζοντας στον δρόμο μέχρι να νυχτώσει και χωρίς να σε επιβλέπει συνεχώς κάποιος ενήλικας, είναι πολύ πιθανό ο εγκέφαλός σου να έχει αναπτύξει μια «ειδική ασπίδα».
Η ψυχολογία εστιάζει κυρίως στις γενιές που γεννήθηκαν τη δεκαετία του ’60 και του ’70 για να κατανοήσει από πού προέρχεται αυτή η ψυχική δύναμη που τις χαρακτηρίζει.
Όλοι οι ψυχολόγοι συμφωνούν ότι αυτή η ανθεκτικότητα δεν προήλθε από μια τέλεια ανατροφή, αλλά από το γεγονός ότι χρειάστηκε να τα βγάλουν πέρα κυρίως μόνοι τους για το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου.
Παιδική ηλικία σχεδόν χωρίς επίβλεψη
Σε αντίθεση με τα σημερινά πρότυπα ανατροφής όπου όλα μετρώνται και επιβλέπονται, τα παιδιά εκείνης της εποχής περνούσαν ώρες και ώρες χωρίς την επίβλεψη ενήλικα. Έπρεπε να λύνουν μόνα τους τις διαφωνίες τους, να αντιμετωπίζουν την ανία χωρίς κινητό και να παίρνουν αποφάσεις επί τόπου. Αυτό που σήμερα θα μπορούσε να θεωρηθεί πλήρης εγκατάλειψη από τους γονείς, τότε θεωρούνταν κάτι φυσιολογικό.
Οι ψυχολόγοι εξηγούν ότι αυτή η έλλειψη συνεχούς παρέμβασης ανάγκασε τους νεότερους να αναπτύξουν σημαντικές δεξιότητες που αργότερα αποδείχθηκαν πολύ ωφέλιμες στην ενήλικη ζωή τους.
Αντιμετωπίζοντας καθημερινά προβλήματα χωρίς να υπάρχει κάποιος ενήλικας να τους βοηθήσει, έμαθαν να αντέχουν την απογοήτευση και να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους. Αυτό, που οι ειδικοί ονομάζουν «εμβολιασμό στο στρες», σημαίνει ουσιαστικά ότι «η έκθεση σε μέτριες δυσκολίες ενισχύει τη μακροπρόθεσμη ικανότητα προσαρμογής».
Η διαφορά με τη σύγχρονη εκπαίδευση
Σήμερα τα παιδιά μεγαλώνουν σε υπερ-δομημένα και προστατευμένα περιβάλλοντα, όπου οι γονείς επεμβαίνουν με την παραμικρή δυσκολία για να αποφύγουν οποιαδήποτε ενόχληση ή να λύσουν αμέσως το πρόβλημα. Αν και η πρόθεση των σημερινών γονέων είναι καλή, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι αυτό μπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο.
Χωρίς να αντιμετωπίζουν πραγματικές προκλήσεις μόνα τους και χωρίς να βιώνουν απογοήτευση, τα σημερινά παιδιά χάνουν πολλές ευκαιρίες να μάθουν να προσαρμόζονται και να τα βγάζουν πέρα μόνα τους.
Το «τίμημα» αυτής της ανθεκτικότητας
Παρά όλα αυτά, η ψυχολογία προειδοποιεί ότι η ανάπτυξη αυτής της «ψυχικής πανοπλίας» έχει μια αρκετά πικρή συνέπεια. Μεγάλο μέρος αυτής της γενιάς αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες στο να εκφράσει τα συναισθήματά του, να ζητήσει βοήθεια όταν δεν είναι καλά ή να αναγνωρίσει τις δικές του στιγμές αδυναμίας.
Αυτή η συνήθεια του να «τα καταπίνουν όλα» και να τα λύνουν μόνοι τους έχει οδηγήσει πολλούς στο να καταπιέζουν τα συναισθήματά τους και να υποτιμούν τα προσωπικά τους προβλήματα. Το συμπέρασμα των ειδικών είναι ότι χρειάζεται μια ισορροπία, καθώς ούτε το ένα άκρο της απόλυτης ανεξαρτησίας από μικρή ηλικία ούτε η υπερπροστασία της σημερινής εποχής αποτελούν τη σωστή συνταγή για να μεγαλώσουν άνθρωποι ψυχικά δυνατοί και υγιείς.
- Απρόκλητη επίθεση: Άνδρας των ΜΑΤ κλώτσησε κοπέλα και την έριξε με το κεφάλι σε ζαρντινιέρα (vid)
- Η Τουρκία εξετάζει το ενδεχόμενο κατασκευής μιας νέας διώρυγας που θα της επιτρέψει να χρεώνει διόδια
- Βρήκε μεταλλικό σωλήνα κολλημένο σε δέντρο και αποδείχθηκε πως είναι ένα ιστορικό τεχνούργημα αξίας 75.000 ευρώ
