Χωρίς αρσενικά: Ανακαλύφθηκε το μυρμήγκι που αναπαράγεται με κλωνοποίηση και καταλαμβάνει ξένες αποικίες (vid)
- Το μοναδικό είδος μυρμηγκιών που αναπαράγεται ασεξουαλικά: Η διαδικασία της παρθενογένεσης
- Μυρμήγκια-εισβολείς: Πως «κατακτούν» άλλες αποικίες
Οι εργάτες αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι των κοινωνιών των μυρμηγκιών, με τις περισσότερες αποικίες να αδυνατούν να επιβιώσουν χωρίς αυτούς.
Ωστόσο, ερευνητές επιβεβαίωσαν πρόσφατα ότι τουλάχιστον ένα είδος μυρμηγκιού έχει εξελιχθεί με τέτοιο τρόπο ώστε όχι μόνο να επιβιώνει, αλλά και να ευδοκιμεί χωρίς εργάτες ή αρσενικά.
Το μοναδικό είδος μυρμηγκιών που αναπαράγεται ασεξουαλικά: Η διαδικασία της παρθενογένεσης
Το Temnothorax kinomurai, ένα είδος μυρμηγκιού ενδημικό στην Ιαπωνία, δεν μοιάζει με κανένα άλλο είδος που γνωρίζουμε. Αποτελείται αποκλειστικά από βασίλισσες και αναπαράγεται ασεξουαλικά, με τις βασίλισσες ουσιαστικά να δημιουργούν κλώνους του εαυτού τους από μη γονιμοποιημένα ωάρια.
Οι επιστήμονες υποψιάζονταν αυτή τη μέθοδο αναπαραγωγής εδώ και δεκαετίες, αλλά οι εικασίες τους επιβεβαιώθηκαν πρόσφατα από μια ιαπωνο-γερμανική ερευνητική ομάδα, η οποία μελέτησε 43 ωάρια βασιλισσών σε εργαστηριακές συνθήκες.
Αυτό το ιδιαίτερο είδος αναπαράγεται μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται παρθενογένεση. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι το Temnothorax kinomurai προήλθε από έναν πρόγονο που λειτουργούσε ως «δουλοκτήτης», βασιζόμενος σε άλλα είδη για εργασία, χάνοντας σταδιακά τους δικούς του εργάτες και αναπτύσσοντας την παρθενογένεση ως μηχανισμό επιβίωσης.
Μυρμήγκια-εισβολείς: Πως «κατακτούν» άλλες αποικίες
Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη, το Temnothorax kinomurai επιβιώνει εισβάλλοντας στις αποικίες ενός στενά συγγενικού είδους, του Temnothorax makora. Εκεί, οι βασίλισσες σκοτώνουν τη γηγενή βασίλισσα και μέρος των εργατών, χρησιμοποιώντας τον εναπομείναντα πληθυσμό για να αναθρέψουν τους δικούς τους απογόνους.
«Παρουσιάζουν μια εντελώς νέα μορφή κοινωνικής οργάνωσης, προσθέτοντας μια συναρπαστική διάσταση στον ήδη πλούσιο κόσμο των μυρμηγκιών. Αυτό το είδος μπορεί να θεωρηθεί το τελικό στάδιο στην εξέλιξη του κοινωνικού παρασιτισμού, αναδεικνύοντας την τεράστια ευελιξία στην ιστορία της ζωής των κοινωνικών εντόμων», δήλωσε ο Dr. Jurgen Heinz από το Πανεπιστήμιο του Regensburg στη Γερμανία.
