Πέθανε ο γόης του ελληνικού κινηματογράφου Άλκης Γιαννακάς
Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 80 ετών άφησε τα ξημερώματα της Κυριακής (12/10) ο ηθοποιός Άλκης Γιαννακάς. Τη δυσάρεστη είδηση επιβεβαίωση η σύντροφός του, μιλώντας στο Πρωινό του ΑΝΤ1, αποκαλύπτοντας ότι η κηδεία θα γίνει την Πέμπτη.
«Ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος. Ήμασταν μαζί 25 χρόνια. Πέρασα υπέροχα μαζί του. Τώρα, πραγματικά θα μου λείψει πάρα πολύ, γιατί η προσωπικότητά του είναι πολύ έντονη και θα μου λείψει πάρα πολύ.
Μεγάλη απώλεια για εμένα, γιατί ήταν ο σύντροφος της ζωής μου. Κάναμε σχέδια και όνειρα και από εδώ και πέρα, γιατί δούλευα μέχρι τον Ιούνιο και τώρα βγήκε η σύνταξη και σχεδιάζαμε να ζήσουμε κάπως αλλιώς, αλλά δυστυχώς, η ζωή τα φέρνει αλλιώς. Δεν είχε καταλάβει ποτέ την αξία του. Ήταν ένας πολύ απλός άνθρωπος και μέχρι τώρα, με αστήρευτο χιούμορ, ενέργεια μεγάλη, δίψα για τη ζωή.
Ήθελε να είναι ήσυχος, να βγαίνει με τους φίλους του. Δεν ήθελε καμία επαφή με όλο αυτό. Δεν ήθελε να είναι... Ούτε στα κανάλια έβγαινε, ούτε ήθελε να δίνει αφορμές για να τον σχολιάζουν. Δηλαδή, αυτό θέλω να το σεβαστώ απόλυτα για τον Άλκη, γιατί ξέρω πολύ καλά ότι δεν το ήθελε. Τον ενοχλούσε πάρα πολύ. Η κηδεία θα γίνει την Πέμπτη στο Ελληνικό, στις 12 η ώρα. Δεν είμαι καθόλου καλά. Δυστυχώς...», ανέφερε η σύντροφος της ζωής του.
Ποιος ήταν ο Άλκης Γιαννακάς
Ο σπουδαίος ηθοποιός, που χαρακτηρίστηκε από τους ρόλους των κακών και των ζεν-πρεμιέ στη «χρυσή» εποχή του ελληνικού σινεμά, αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας, ενώ δεν και αρκετά χρόνια προτιμούσε να κρατά την ιδιωτική του ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Ο Άλκης (Χρήστος) Γιαννακάς (Αθήνα, 28 Μαρτίου 1945) ήταν γνωστός κυρίως από τις συμμετοχές του στις ταινίες Ένας ντελικανής (1963) και Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη (1965). Στα τέλη της δεκαετίας του '80 εγκατέλειψε οριστικά τo θέατρο. Ζει στην Αθήνα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας μαζί με τη σύζυγό του.
Ο Άλκης Γιαννακάς έπαιξε ρόλους του «καλού παιδιού» στην κλασική εποχή του ελληνικού κινηματογράφου. Ως «ρεμάλι» της Φωκίωνος Νέγρη έγινε ευρύτερα γνωστός ως «ο ωραίος κακός του σινεμά».
