Η επιστημονική εξήγηση πίσω από το «μαγικό» χάδι μετά από κάθε τραυματισμό που περνούσε ο πόνος
Αν ήσασταν παιδί που συχνά τραυματιζόταν, πιθανότατα θυμάστε πως κάθε χτύπημα «θεραπευόταν» από ένα απαλό τρίψιμο ή φιλί ενός αγαπημένου ενήλικα. Με ένα απλό χάδι τα πάντα φαινόντουσαν αρκετά για να μειώσουν τον πόνο.
Η μαμά, μας έτριβε το γόνατο, η δασκάλα στο νηπιαγωγείο μας καθησύχαζε μετά από κάθε σύγκρουση και ξαφνικά ο πόνος έμοιαζε λιγότερο έντονος ή - με έναν μαγικό τρόπο - εξαφανιζόταν. Αυτό το «μαγικό κόλπο» πολλοί γονείς συνεχίζουν να εφαρμόζουν στα παιδιά τους χωρίς να γνωρίζουν πως βασίζεται σε επιστημονικό μηχανισμό και έχει την δική του εξήγηση.
Η επιστημονική εξήγηση του «μαγικού» χαδιού
Σύμφωνα με την ψυχολόγο Dr. Τζούντιθ Σέμαν, η εξήγηση βρίσκεται στη «θεωρία ελέγχου της πύλης του πόνου». Ο εγκέφαλος μπορεί να αποφασίσει ποια σήματα πόνου θα περάσουν και ποια θα μπλοκαριστούν.
Όπως εξηγεί, το τρίψιμο στο σημείο του τραυματισμού αποσπά την προσοχή και ενεργοποιεί νευρικά ερεθίσματα που φτάνουν στον εγκέφαλο πριν από τα σήματα του πόνου. Έτσι, ο πόνος μειώνεται ή ακόμα και περιορίζεται αισθητά.
Η θεωρία του 1965 απ' τους Melzack και Wall
Η θεωρία παρουσιάστηκε πρώτη φορά το 1965 από τους ερευνητές Melzack και Wall, που εξήγησαν πώς μη επώδυνα ερεθίσματα μπορούν να «προλάβουν» τα επώδυνα. Ουσιαστικά, οι «πύλες» του εγκεφάλου ρυθμίζουν τι θα γίνει αντιληπτό.
Η Dr. Σέμαν αναφέρει ότι αυτή η λειτουργία έχει και εξελικτικό σκοπό. Σε περίπτωση σοβαρού τραυματισμού, ο εγκέφαλος μπορεί να μειώσει τον πόνο ώστε το άτομο να καταφέρει να τρέξει ή να αμυνθεί και όχι να παραλύσει από το σοκ.
Γι’ αυτό, την επόμενη φορά που θα ακούσετε έναν γονιό να λέει «θα το φιλήσω καλύτερα», να ξέρετε ότι υπάρχει και επιστημονικός λόγος πίσω από αυτή τη φράση και δεν έχει να κάνει μόνο με τη στοργικότητα, άσχετα που αρκετοί δεν το γνωρίζουν.
