Σωτήρης Τζεβελέκος: Ο θείος νίντζα! (vid)
Τον γνωρίσαμε δίπλα σε μεγάλους ηθοποιούς και πάντα είχε τον τρόπο να μην περνά απαρατήρητος. Εντάξει, σημαντικό αυτό για έναν καλλιτέχνη. Ιδανικός σε μικρούς ρόλους. Άξιος για δεύτερους. Ικανός για να σε κάνει να χαμογελάσεις. Εδώ είναι και το μυστικό της επιτυχίας του Σωτήρη Τζεβελέκου. Δεν θα σας γράψουμε, όμως, για τις δεξιότητες, για την ερμηνευτική συμπεριφορά και δεινότητα. Όχι. Εμείς θα σας πούμε ότι αυτός είναι ο «θείος» που θέλαμε να κάτσει μαζί μας, με τη νεολαία. Και ναι, ξέραμε ότι θα πει αστεία που δεν επικοινωνούσαν με τα δικά μας. Και ναι, οι υπερβολές ήταν πάντα στο μενού. Και ναι, ήταν απόλυτα μέσα στο πνεύμα των 80’s. Αυτή η δεκαετία μας έδειξε τι σημαίνει εξωστρέφεια, ανεμελιά και λατρεία πέρα από αισθητικούς κανόνες. Ε, σε αυτό το πεδίο ο εν λόγω ηθοποιός ξεχώρισε. Μέσα από τη θολή εικόνα του βίντεο και την πολύχρωμη, σχεδόν εκτυφλωτική, κινηματογραφική απεικόνιση αυτός ήταν ο τύπος ήθελες να έχεις παρέα. Εξάλλου, ξέρετε πολλούς που είχαν για θείο τους έναν… νίντζα; Όλο αυτό φαίνεται σήμερα ως μια ακατανόητη λατρεία. Δεν είναι όμως. Η παιδική σκανταλιά και η εφηβική τρέλα είχαν να ακουμπήσουν πάνω στον Σωτήρη Τζεβέλεκο. «Θείε νίντζα» θα είσαι για πάντα εδώ!
Αυτός ο συμπαθητικός τύπος
Εμείς τον θυμόμαστε από τις βιντεοταινίες και τους μικρούς κινηματογραφικούς ρόλους. Και όμως… Η άνεσή του, η αμεσότητα και η ασταμάτητη ανατροπή της σοβαροφάνειας τον διέκριναν πάντα. Σκόρπιες εικόνες μας θυμίζουν τους ρόλους που ερμήνευσε. Δίπλα στη Ρένα Βλαχοπούλου, στον Σωτήρη Μουστάκα, στον Κώστα Βουτσά και πάντα να βρίσκει τον τρόπο να τον προσέχεις. Ακόμα και στην τηλεόραση, στις σπάνιες εμφανίσεις του, δεν περνούσε απαρατήρητος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η συμμετοχή του στα «Εγκλήματα». Μια σκηνή των δέκα λεπτών και υπάρχουν ακόμα και σήμερα άνθρωποι που θυμούνται το πέρασμά του από την επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά.
Ο Τζεβελέκος μπορούσε να εκμεταλλευτεί άριστα την ικανότητά του να βρίσκει την δύναμη και την εξωστρέφεια του χαρακτήρα που καλούνταν να υπηρετήσει. Δεν έκανε υπερβολές και έβρισκε εύκολα τη λαϊκότητα του προσώπου που ενσάρκωνε. Γι’ αυτό και όταν έλεγε την ατάκα του την «έντυνε» με τη δική του ενέργεια. Ο Τζεβελέκος ήταν ο συμπαθητικός τύπος, ο κάπως άτυχος, που, όμως, έκανε ό,τι μπορούσε για να ξεπεράσει τις αντιξοότητες της ζωής του. Εμείς τον κρατάμε ως «Ο θείος μου ο νίντζα», γιατί ,αν και cult, «συνομίλησε» με την παιδική-εφηβική μας ηλικία.
Δεν ξεχνιέται
Ο Σωτήρης Τζεβελέκος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κυριαζή Χαρατσάρη. Το 1968 θα παίξει στο θέατρο, στο έργο του Μολιέρου «Ταρτούφος». Μετακομίζει στην Αθήνα και ξεκινά να εργάζεται σε αξιόλογους θιάσους. Η παρουσία δεν θα μείνει απαρατήρητη. Το πέρασμα του από το κινηματογράφο των 70’s θα τον φέρει στην πάντα υπερβολική δεκαετία του 80’. Ξεχωρίζει και μπαίνει με επιτυχία στο παιχνίδι της βιντεοκασέτας. Αποκτά φήμη και ενώ μπορεί να τη μεγαλώσει κι άλλο, όταν φτάνει στα 45 αποφασίζει να απομακρυνθεί από τα φώτα της δημοσιότητας. Οι δουλειές που υπήρχαν δεν τον ικανοποιούσαν και αποφασίζει να αγοράσει ταξί και να το δουλέψει ως οδηγός. Η είδηση γίνεται γνωστή και η συμπάθεια προς το πρόσωπό του μεγαλώνει. Και μέχρι σήμερα δεν έχει αλλάξει τίποτα. Τα βιντεάκια του στη γνωστή πλατφόρμα υπάρχουν και κερδίζουν ακόμα προβολές. Δικαίως, μια και οι στιγμές που μας έδωσε δεν ξεχνιούνται.
