ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ: Τα «λαβράκια» του Γενάρη

Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ: Τα «λαβράκια» του Γενάρη

Προ κορονοϊού, ο Μπρούνο Φερνάντες έκανε... παπάδες με τη φανέλα της νέας του ομάδας και ο Δημοσθένης Γεωργακόπουλος θυμάται πέντε ποδοσφαιριστές που έγιναν «κόκκινοι διάβολοι» στη χειμερινή μεταγραφική περίοδο και στη συνέχεια έκαναν σπουδαία καριέρα στο Ολντ Τράφορντ.

Άντι Κόουλ
Τη σεζόν 1993-94 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της Πρέμιερ Λιγκ με τη φανέλα της Νιουκάστλ, μπαίνοντας στο στόχαστρο του Φέργκιουσον. Την επόμενη σεζόν ξεκίνησε εξίσου «καυτός», με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ να καταθέτει πρόταση για την απόκτησή του τον Ιανουάριο του 1995. Στις 10 του μήνα οριστικοποιήθηκε το deal, έναντι επτά εκατομμυρίων λιρών, στην πιο ακριβή μεταγραφή στη Μεγάλη Βρετανία μέχρι εκείνη τη στιγμή. Ο Κόουλ έμεινε στο Ολντ Τράφορντ επτά συνεχόμενα χρόνια και μέσα σε αυτό το διάστημα κατέκτησε πέντε φορές την Πρέμιερ Λιγκ και μία φορά το Τσάμπιονς Λιγκ. Ο ίδιος ήταν ακρογωνιαίος λίθος στην επιθετική γραμμή της ομάδας και έκανε ένα σπουδαίο δίδυμο με τον Ντουάιτ Γιορκ.

Νεμάνια Βίντιτς
Βρισκόταν στα «ραντάρ» της Γιουνάιτεντ από το καλοκαίρι του 2003, όμως χρειάστηκε να περάσουν δυόμιση χρόνια για να γίνει κάτοικος Ολντ Τράφορντ. Ο Σέρβος κεντρικός αμυντικός ήταν κοντά στη μεταγραφή του στη Φιορεντίνα, όμως τελευταία στιγμή η ομάδα του Σερ Άλεξ Φέργκιουσον μπήκε «σφήνα». Ήρθε σε συμφωνία με τη Σπαρτάκ Μόσχας το Δεκέμβριο του 2005 και μετά την εξασφάλιση της άδειας εργασίας, ο Βίντιτς φόρεσε την κόκκινη φανέλα τον Ιανουάριο του 2006. Αγωνίστηκε για 8,5 χρόνια στη Γιουνάιτεντ, συνθέτοντας με τον Ρίο Φέρντιναντ ένα από τα κορυφαία αμυντικά δίδυμα στην ιστορία της Πρέμιερ Λιγκ. Κατέκτησε ένα Τσάμπιονς Λιγκ, πέντε πρωταθλήματα Αγγλίας και πολλούς άλλους εγχώριους τίτλους.

Πατρίς Εβρά
Ακριβώς την ίδια περίοδο που έκανε δικό της τον Βίντιτς, η Γιουνάιτεντ απέκτησε και τον Πατρίς Εβρά, «θωρακίζοντας» κατά τα 2/4 την αμυντική της γραμμή για τα επόμενα χρόνια. Οι εμφανίσεις του Γάλλου αριστερού μπακ με τη φανέλα της Μονακό τον είχαν βάλει στο στόχαστρο της Γιουβέντους και της Ίντερ και παρά το γεγονός πως τα δημοσιεύματα έκαναν λόγο για συμφωνία με τους «νερατζούρι», αλλά και για επιπλέον ενδιαφέρον από τις Άρσεναλ, Λίβερπουλ και Ρεάλ Μαδρίτης, ο Εβρά προτίμησε τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Τον Ιανουάριο του 2006 έγινε κάτοικος Ολντ Τράφορντ και στη συνέχεια έγραψε τη δική του ιστορία με το σύλλογο. Έμεινε ακριβώς το ίδιο διάστημα με τον Βίντιτς στην ομάδα (αποχώρησαν και οι δύο το 2014 για την Ιταλία), κατακτώντας τους ίδιους τίτλους.

Χουάν Μάτα
Η έλευση του Ζοσέ Μουρίνιο στην Τσέλσι το καλοκαίρι του 2013 έθεσε τον Ισπανό μέσο στο περιθώριο, με αποτέλεσμα ο ίδιος να ζητήσει μεταγραφή. Τον Ιανουάριο του 2014, οι «μπλε» αποδέχθηκαν την πρόταση των 37 εκατομμυρίων λιρών της Γιουνάιτεντ (ποσό-ρεκόρ τότε για το σύλλογο) και ο ποδοσφαιριστής έγινε κάτοικος Μάντσεστερ. Ο Μάτα αγωνίζεται μέχρι και σήμερα στο Ολντ Τράφορντ, όμως έχει την ατυχία να είναι στην ομάδα σε μία περίοδο, που δε βρίσκεται στην κορυφή του αγγλικού ποδοσφαίρου. Το 2017 έφτασε μέχρι την κατάκτηση του Γιουρόπα Λιγκ, ενώ σε όλο αυτό το διάστημα αποτελεί μία από τις πιο αξιόπιστες λύσεις στη μεσαία γραμμή της ομάδας. Όλοι οι προπονητές τον εμπιστεύονται, ακόμη και ο Μουρίνιο, ο οποίος ήταν η αιτία προ ετών για να αποχωρήσει από την Τσέλσι.

Χένρικ Λάρσον
Η περίπτωση του Σουηδού επιθετικού διαφέρει από όλες τις προηγούμενες, καθώς ο ίδιος έμεινε στο Ολντ Τράφορντ μόλις για δύο μήνες. Ωστόσο, η προσφορά του εκτιμήθηκε από το κλαμπ και ιδιαιτέρως από τον Σερ Άλεξ Φέργκιουσον. Στα 35 του είχε επιστρέψει στην πατρίδα του και την Χέλσινγκμποργκ, όμως τον Ιανουάριο του 2007 υπέγραψε συμβόλαιο για δίμηνο δανεισμό με τη Γιουνάιτεντ. Οι «κόκκινοι διάβολοι» ήθελαν να τον κρατήσουν και μετά την ολοκλήρωση του δανεισμού του, όμως ο ίδιος επέστρεψε στην πατρίδα του, όπως είχε υποσχεθεί στην ομάδα του και στην οικογένειά του. Ο Φέργκιουσον τον αποθέωσε για τον επαγγελματισμό του στο διάστημα που συνεργάστηκαν, ενώ στο τέλος της σεζόν – όταν ο Λάρσον είχε αποχωρήσει – έγινε αίτημα στην Πρέμιερ Λιγκ να παραλάβει και ο Σουηδός το μετάλλιο του πρωταθλητή, αν και βάση συμμετοχών δεν το δικαιούνταν.