ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE
Αυτοί που αρνήθηκαν τους «μεγάλους»

Αυτοί που αρνήθηκαν τους «μεγάλους»

Αυτοί που αρνήθηκαν τους «μεγάλους»

Ο Γκαμπριέλ Μπατιστούτα εξήγησε τους λόγους που είπε «όχι» στη Ρεάλ Μαδρίτης για χάρη της Φιορεντίνα και ο Δημοσθένης Γεωργακόπουλος θυμάται πέντε σπουδαίους ποδοσφαιριστές, που δεν αγωνίστηκαν ποτέ σε κάποιον τους κορυφαίους ευρωπαϊκούς συλλόγους.

Φραντσέσκο Τότι
«Άφησε ποτέ κανείς τους φτωχούς γονείς του για να φύγει με κάποιους πλούσιους ξένους»; Αυτά ήταν τα λόγια του μεγάλου capitano, όταν το ρώτησαν γιατί αρνήθηκε την πρόταση της Ρεάλ Μαδρίτης και επέλεξε και να παραμείνει για πάντα στη Ρόμα. «Η οικογένεια είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή και για εμένα η Ρόμα είναι η οικογένειά μου», δήλωνε τότε ο Τότι σε μία εξομολόγηση καρδιάς. Εκτός από τη «βασίλισσα», η Μίλαν είχε προσεγγίσει στο παρελθόν τον Ιταλό άσο, όμως εκείνος δε σκέφτηκε ποτέ να φύγει από την «Αιώνια Πόλη». Περισσότερο αυτοί οι λόγοι τον έκαναν «θρύλο» στη Ρόμα και λιγότερο τα επιτεύγματά του στα 25 χρόνια που φόρεσε τη φανέλα των «τζιαλορόσι». Και δεν ήταν και λίγα όσα πέτυχε...

Άλαν Σίρερ
Ο ποδοσφαιριστής που απέρριψε όχι μία, αλλά δύο φορές πρόταση από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ του Σερ Άλεξ Φέργκιουσον. Η πρώτη, το 1992, όταν η Σαουθάμπτον τον πούλησε στην Μπλάκμπερν. Τέσσερα χρόνια μετά, έπειτα από την ολοκλήρωση του Euro 1996, η Γιουνάιτεντ επανήλθε για τον Άγγλο στράικερ, όμως ξανά... έφαγε πόρτα. Η Μπλάκμπερν παραχώρησε τον Άλαν Σίρερ στη Νιούκαστλ, ομάδα από τον τόπο καταγωγής του ποδοσφαιριστή. Ο ίδιος παραδέχθηκε πως τον είχαν δελεάσει οι προτάσεις των «μπέμπηδων», όμως δε μετάνιωσε στιγμή για τις αποφάσεις του. «Με την Μπλάκμπερν κατέκτησα ένα πρωτάθλημα, ενώ ήταν όνειρό μου να αγωνιστώ στην ομάδα της πόλης μου, τη Νιούκαστλ», δήλωσε ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Πρέμιερ Λιγκ.

Αντόνιο Ντι Νατάλε
Μέχρι τα 25 του δεν είχε αγωνιστεί ποτέ στην πρώτη κατηγορία του ιταλικού ποδοσφαίρου, όμως μέχρι το τέλος της καριέρας του κατάφερε να γίνει έκτος σκόρερ στην ιστορία της Serie A. Η «μηχανή των γκολ» συνέδεσε την καριέρα του με την Ουντινέζε, στην οποία αγωνίστηκε από το 2004 έως το 2016. Δύο φορές αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στο Καμπιονάτο, όμως ποτέ του δεν αγωνίστηκε σε κάποιον από τους «μεγάλους» του ιταλικού ποδοσφαίρου. «Ήταν μια απόφαση ζωής. Νιώθω υπέροχα στο Ούντινε και η διοίκηση της ομάδας με έκανε να αισθάνομαι μέλος της οικογένειάς της. Κάποια πράγματα στη ζωή είναι σημαντικότερα από τα χρήματα», ήταν τα λόγια του Ντι Νατάλε, όταν εξήγησε τους λόγους της αφοσίωσής του στην Ουντινέζε μέχρι το τέλος της καριέρας του.

Τζέιμι Βάρντι
Μέχρι τη σεζόν 2015-16 η φήμη του ήταν περιορισμένη μόνο εντός Αγγλίας, όμως μετά το «θαύμα» της Λέστερ ο Άγγλος επιθετικός εκτόξευσε τόσο τη φήμη του, όσο και τις μετοχές του. Με 24 γκολ στην Πρέμιερ Λιγκ, ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής στην κατάκτηση του τίτλου από την ομάδα του Κλαούντιο Ρανιέρι. Το καλοκαίρι του 2016 ο Βάρντι ήταν περιζήτητος, με την Άρσεναλ να κάνει επίσημη πρόταση για να τον αποκτήσει, ενώ ενδιαφέρον είχε εκφράσει η... μισή Αγγλία. Τελικά, ο ίδιος αποφάσισε να παραμείνει στη Λέστερ και να υπογράψει νέο τετραετές συμβόλαιο. Αντίθετα, οι δύο έτεροι πρωταγωνιστές, ο Καντέ και ο Μαχρέζ (αργότερα), αποχώρησαν για Τσέλσι και Μάντσεστερ Σίτι, αντίστοιχα.

Πελέ
Ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών - για πολλούς - δεν πέρασε ποτέ στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού για να αγωνιστεί σε κάποιον ευρωπαϊκό σύλλογο. Μπορεί η Σάντος, με την οποία αγωνίστηκε σχεδόν σε όλη την καριέρα του (μόνο στο τέλος έπαιξε στη New York Cosmos), να είναι ένα από τα μεγαλύτερα κλαμπ στη Βραζιλία και τη Λατινική Αμερική, όμως δεν μπορεί να συγκριθεί με τη Ρεάλ Μαδρίτης, τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, τη Γιουβέντους και την Ίντερ, που είχαν ενδιαφερθεί για την απόκτησή του, μετά τα Μουντιάλ του 1958 και του 1962. Μάλιστα, ο πρόεδρος της Σάντος είχε δεχθεί επίθεση από ένα Βραζιλιάνο φίλαθλο, όταν βρισκόταν σε συζητήσεις με την Ίντερ για την παραχώρηση του Πελέ. Τελικά, ο Βραζιλιάνος έμεινε πιστός στη Σάντος, με τον πρόεδρο της χώρας να το χαρακτηρίζει «επίσημο εθνικό θησαυρό» στην προσπάθειά του να τον πείσει να μη φύγει πότε από τη χώρα. Και, όπως φαίνεται, τα κατάφερε...