Λυμπερτά: «Έχει ανάγκη από τις γυναίκες ο χώρος μας»

Το 2016 ανακοίνωσε την αποχώρηση της από την ενεργό δράση αλλά έχοντας μεγαλώσει στις πισίνες δεν μπορούσε να ζήσει για πολύ χωρίς την μυρωδιά του χλωρίου και έτσι αποφάσισε να ξεκινήσει νέα καριέρα ως προπονήτρια.

Η Μαριάννα Λυμπερτά, η σπουδαία κολυμβήτρια με συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000, του 2004, του 2008 και του 2012, με δυο χάλκινα μετάλλια σε Παγκόσμιο και Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα και με 37 χρυσά μετάλλια σε πανελλήνια πρωταθλήματα, μαθαίνει τα μυστικά του αθλήματος στα νέα παιδιά τα οποία επιλέγουν τον ΑΝΟΓ για να ξεκινήσουν την πορεία τους στον δύσκολο αλλά μαγικό χώρο της κολύμβησης.

Η φιλόδοξη προπονήτρια μίλησε για την πορεία της, τα όνειρα της, τους φόβους της, τον πρωταθλητισμό, στο gazzetta.gr μέσα από το οποίο ζητά από παλιές και νέες κολυμβήτριες να έρθουν σε επαφή με τον χώρο της προπονητικής. Γιατί απλά το έχει ανάγκη το άθλημα στη χώρα μας.

«Μην σκέφτεσαι ως αθλήτρια»

Στη νέα της καριέρα ως προπονήτρια στην προ αγωνιστική κατηγορία του ΑΝΟΓ συνεχίζει να είναι γλυκιά, επίμονη και τελειομανής. «Στην αρχή με φόβιζε. Από αθλήτρια προπονήτρια;. Δύσκολο. Ξέρεις επειδή πάντα είχα το κόλλημα του πρωταθλητισμού, έτσι μεγάλωσα στις πισίνες, θέλω το ίδιο να κάνω και στην προπονητική. Βέβαια επειδή είσαι καλός αθλητής δεν σημαίνει ότι θα είσαι και καλός προπονητής.Εάν έχεις όρεξη και όραμα θα πας ψηλά», μας λέει η Μαριάννα και συνεχίζει: «Πρέπει ν' αποβάλλεις την αθλήτρια από μέσα σου. Μην σκέφτεσαι έτσι. Αυτό μου έλεγε και ο Μίλτος (σ.σ Κανελλόπουλος). Τώρα βλέπεις από την έξω πλευρά. Πρέπει να βάζεις στόχος και να τους πετυχαίνεις μαζί με τους αθλητές σου. Είναι ένα νέο ξεκίνημα και θα πω ότι η προ αγωνιστική είναι μεγάλο σχολείο. Δίνουμε μεγάλη σημασία στην τεχνική τώρα στο ξεκίνημα».

«Δεν φτάνει μόνο το ταλέντο»

Η εμπειρία της τόσα χρόνια στις πισίνες είναι πολύτιμο εφόδιο για τη νέα καριέρα της. Έχει δει ταλέντα και ταλέντα που έμειναν εκεί και έχει δει αθλητές που δεν είχαν τεράστιο ταλέντο αλλά δούλευαν να φτάνουν στην κορυφή. «Υπάρχουν καλοί αθλητές και υπάρχουν πολλά ταλέντα που έμειναν ταλέντα. Η δουλειά κάνει τη διαφορά. Ότι θέλεις να πετύχεις θα το πετύχεις μόνο με δουλειά.

Αυτό δεν αφορά μόνο τον αθλητισμό. Η κολύμβηση και ο αθλητισμό γενικά θέλει υπομονή και επιμονή. Εμείς τότε ξεκινήσαμε με δύσκολες συνθήκες αλλά είχαμε υπομονή, δουλέψαμε σκληρά και τα καταφέραμε. Βέβαια πρέπει να δοθούν κίνητρα στα παιδιά και όταν σταματούν να μην είναι στο κενό», σημειώνει η προπονήτρια του ΑΝΟΓ.

«Έχει πονέσει ο νικητής»

Η Μαριάννα Λυμπερτά και ο Σπύρος Γιαννιώτης είναι φίλοι, συναθλητές και για χρόνια αποτελούν πρότυπα για τους νέους κολυμβητές. Τι έκαναν όμως για να φτάσουν τόσο ψηλά; «Δεν υπάρχει μυστικό. Το κλειδί είναι η δουλειά. Αυτό λέω και στα νέα παιδιά. Αυτός που θα βγει νικητής είναι αυτός που έχει παλέψει και πονέσει. Αυτό πρέπει να ξέρουν όλα τα παιδιά. Η διαδρομή μου ήταν όμορφη αλλά δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα», μας λέει η Μαριάννα Λυμπερτά η οποία δοκίμασε στα 10χλμ ανοιχτής θάλασσας και κατέκτησε δυο χάλκινα μετάλλια στο Ευρωπαϊκό (2010) και στο Παγκόσμιο (2011).

«Εγώ, η Μαριάννα»

Η Λυμπερτά γεννήθηκε το 1979. Ξεκίνησε στα 4 της χρόνια στον Εθνικό Αθηνών. Πρόλαβε το "Σεράφειο" και ακολούθησε το "Ζάππειο" για το οποίο ... ματώνει η ψυχή της όταν περνάει απ' έξω και το βλέπει πλέον άδειο και έρημο. Μετά από τον Εθνικό ακολούθησε η Γλυφάδα όπου δούλεψε με τον σπουδαίο Ουκρανό προπονητή Βίκτορ Βαγγέλιεφ, ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός. «Ήταν άλλα χρόνια. Περάσαμε πολύ ωραία αλλά δίναμε όλο μας το είναι για το άθλημα μας. Θυμάμαι τα πάντα από την καριέρα μου. Να ξέρουν όλοι ότι η κολύμβηση είναι δύσκολη και πολύ ανταγωνιστική. Μια 5η θέση στο Ευρωπαϊκό και στα 1500μ είναι τρομερά δύσκολη για να έρθει. Έφυγα γεμάτη ως κολυμβήτρια και τώρα προσπαθώ για το καλύτερο για τα νέα παιδιά».

«Έχουμε έλλειψη γυναικών»

Στα...νιάτα της μαζί μ' άλλες σπουδαίες αθλήτριες σάρωνε στις πισίνες του κόσμου. Η Μαριάννα "υπηρέτησε" τα 200μ, τα 400μ, τα 800μ, τα 1500μ και κέρδισε 37 χρυσά μετάλλια σε πανελλήνια πρωταθλήματα, με πρώτο της στα 17 της χρόνια. Πήγε παντού με την κολύμβηση και τώρα που έχει σταματήσει βλέπει κάτι που την προβληματίζει: «Στην Ελλάδα δεν έχουμε γυναίκες προπονήτριες. Πρέπει να έχουμε ειδικά στις μικρές ηλικίες. Στη Ρωσία, στις ΗΠΑ, στον Καναδά υπάρχουν πολλές σημαντικές προπονήτριες. Πρέπει και εδώ στην Ελλάδα τα νέα κορίτσια όταν σταματούν να υπηρετούν το άθλημα και από αυτή τη σκοπιά. Έχουν ανοίξει πλέον οι ορίζοντες».