bwin
 
 
ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE
Παναθηναϊκός: Οι καμπάνες χτυπούν αλλά ποιoς τις ακούει;

Παναθηναϊκός: Οι καμπάνες χτυπούν αλλά ποιoς τις ακούει;

Παναθηναϊκός: Οι καμπάνες χτυπούν αλλά ποιός τις ακούει;

Ο Νίκος Αθανασίου γράφει για τον αποκρουστικό Παναθηναϊκό του Λάζλο Μπόλονι, ο οποίος δεν βελτιώνεται δημιουργικά, συνεχίζει να παίζει με την νοοτροπία μικρής ομάδας και το πληρώνει!

Ο Παναθηναϊκός βρήκε απέναντι του απόψε μία ΑΕΚ με πολλές απουσίες, ένα σύνολο με προβληματικότατη ανασταλτική λειτουργία το τελευταίο διάστημα, με κεντρικό αμυντικό δίδυμο τον Λάτσι με τον Νεντελτσεάρου που δεν έχουν χημεία και είναι επιρρεπείς στο εύκολο λάθος και δεξί μπακ τον Σβάρνα. Σε αυτό το ματς, όπου η νίκη ήταν μονόδρομος για να πατήσει τετράδα το Τριφύλλι και να πιάσει την Ένωση στους 44 βαθμούς, ο Λάζλο Μπόλονι:

  • Παρέταξε ξανά τον Παναθηναϊκό για να παίξει μαζική άμυνα, παρουσίασε ένα σύνολο που τελείωσε το ημίχρονο με 37% κατοχή της μπάλας και μοναδική αξιόλογη στιγμή ένα σουτ εκτός περιοχής από τον Γιοάν Μολό. Οι παίκτες του Ρουμάνου τεχνικού περίμεναν πίσω από την μεσαία γραμμή την ΑΕΚ και το χειρότερο δεν είναι αυτό. Το χειρότερο είναι πως δεν είχαν σχέδιο, πλάνο, δεν έχουν δουλέψει στο επιθετικό τρανζίσιον, ώστε τουλάχιστον να προσπαθήσουν να χτυπήσουν στην αντεπίθεση. Δεύτερη ή τρίτη πάσα, και άμεση επανάκτηση για τον αντίπαλο, σχεδόν πάντα μετά από λάθος.

  • Παρουσίασε μία ομάδα που είχε ως αποκλειστικό σχέδιο δημιουργίας τις βαθιές μπαλιές προς το επιθετικό τρίτο, την διεκδίκηση της δεύτερης μπάλας και... έχει ο θεός. Η εικόνα του Τριφυλλιού όταν είχε την μπάλα στα πόδια ήταν πέρα για πέρα αποκρουστική. Για ακόμα ένα παιχνίδι και αποδείχθηκε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο πως το τέταρτο στο Αγρίνιο και οι πέντε καλές ευκαιρίες, ήταν προϊόν ατομικής ποιότητας(Βιγιαφάνιες, Αϊτόρ) και κάκιστης ανασταλτικής συμπεριφοράς του Παναιτωλικού. Παντελής απουσίας συνδυαστικού ποδοσφαίρου, πίεση στον αντίπαλο στο κέντρο του γηπέδου, κανένα πλάνο κυκλοφορίας της μπάλας για να φτάνει εκείνη με αξιώσεις έξω από την περιοχή.

 

​Αν συνεχίσει να... κωφεύει θα τρέχει και δεν θα φτάνει

Τα παιχνίδια όπου όλες οι συγκυρίες ήταν πάντα υπέρ του έχουν μείνει στο παρελθόν, ο Διούδης δεν γίνεται σε κάθε ματς να... καθαρίζει και δεν γίνεται οι επιθετικοί των αντιπάλων να αστοχούν πάντα στις μεγάλες τους ευκαιρίες, την ώρα που οι πράσινοι στην πρώτη ευκαιρία θα κάνουν γκολ!

Ο Παναθηναϊκός... παραμυθιάστηκε από το σερί που έχτισε και τον έβαλε στην διεκδίκηση της τετράδας και όλο αυτό το διάστημα επιμένει να μην βλέπει μπροστά του την πραγματικότητα. Με αυτή την εικόνα δεν θα μπορέσει να πάρει εισιτήριο για την Ευρώπη, δεν θα μπορέσει να κάνει υπέρβαση για τον τελικό του Κυπέλλου και ο Λάζλο Μπόλονι πρέπει από... χθες κιόλας να διορθώσει αυτό το πράγμα που παρουσιάζει το Τριφύλλι πάνω στο χορτάρι. Ποτέ δεν είναι αργά, αρκεί να μπορέσουν στο εσωτερικό του συλλόγου να αντιληφθούν πως το πράγμα έχει στραβώσει και να αλλάξουν το τσιπάκι. Που και που στο Κορωπί δεν είναι κακό να δουλεύει το σύνολο πάνω στην ανάπτυξη, την κυκλοφορία της μπάλας, στο επιθετικό τρανζίσιον, πράγματα αυτονόητα δηλαδή...

Και επειδή μεγάλη κουβέντα γίνεται το τελευταίο διάστημα για το ρόστερ του Παναθηναϊκού και το ποδόσφαιρο που μπορεί να παίξει, με το... επιχείρημα πως αυτοί οι παίκτες δεν μπορούν να παίξουν κάτι καλύτερο, ας κοιτάξουμε δίπλα μας.

Ο ΠΑΣ του Γιαννίκη, με μπάτζετ που δεν ξεπερνά το 1 εκατομμύριο ευρώ και με παίκτες πρωτίστως εργάτες και χωρίς σημαντική ατομική ποιότητα, αποδεικνύει πάνω στο χορτάρι πως κανονικό ποδόσφαιρο μπορείς να παίξεις και χωρίς το φοβερό και τρομερό ρόστερ, χωρίς να διαθέτεις παίκτες σούπερ ποιοτικούς ή μεγάλο πορτοφόλι.

Όλα είναι θέμα λογικής,  δουλειάς, νοοτροπίας, πλάνου και σχεδίου και το έμψυχο δυναμικό του συλλόγου μπορεί να μην είναι για να παίρνει τίτλους αλλά δεν είναι και για να παρουσιάζει αυτή την εικόνα μέσα στο γήπεδο. Ξεκάθαρα πράγματα.