ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE
Ο Παναθηναϊκός δεν έχει ανάγκη από ακόμη ένα «ράβε-ξήλωνε»!

Ο Παναθηναϊκός δεν έχει ανάγκη από ακόμη ένα «ράβε-ξήλωνε»!

Ο Παναθηναϊκός δεν έχει ανάγκη από ακόμη ένα «ράβε-ξήλωνε»!

Ο Νίκος Αθανασίου γράφει για τον Παναθηναϊκό που θα πρέπει δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στο ρόστερ του και να δείξει πως έχει μάθει από τα λάθη του παρελθόντος.

Συναρπαστικότερο παιχνίδι με Stop Loss, Partial και Auto Cash Out* (21+) *Ισχύουν όροι & προϋποθέσεις 

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Παναθηναϊκός επί Γιάννη Αλαφούζου αλλάζει προπονητή στην αρχή της σεζόν, ως συνέπεια ενός κάκιστου ξεκινήματος στο πρωτάθλημα ή στα προκριματικά του Αυγούστου. Του έχει ξανασυμβεί του «τριφυλλιού». Το 2012 με τον Ζεσουάλδο Φερέιρα όταν τον διαδέχθηκε ο Ρότσα και στην συνέχεια το ανέκδοτο Φάμπρι, το 2015 με τον Γιάννη Αναστασίου για να έρθει ο Αντρέα Στραματσόνι, ένα χρόνο έπειτα με τον Ιταλό προπονητή και το 2019 στην συγκεκριμένη λίστα μπήκε και ο Ντάνι Πογιάτος.

Κοινός παρανομαστής σε όλες αυτές τις περιπτώσεις είναι οι κινήσεις που ακολούθησαν από την διοίκηση του κλαμπ, είτε αυτές τις εξέφραζε ο Αλαφούζος είτε κάποιος τεχνικός διευθυντής με το «οκ» του μεγαλομετόχου. «Ράβε-ξήλωνε»! Να φεύγει, κατά βάση, μισή ντουζίνα παικτών και να έρχεται μια νέα! Λογική που δεν συναντάς ούτε στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο.

Ας κάνουμε ένα flashback, έχει το ενδιαφέρον του.

Τον Γενάρη του 2013 ο Παναθηναϊκός πήρε: Τον Σάκη Ντίνα, τον Χοακίν Εσπάρθα, τον Νίκι Κάιπερ, τον Χοχέι Καζιγιάμα, τον Τάκη Σπυρόπουλο και κατά τύχη κατάφερε να πάρει έναν παίκτη που προσέφερε, στο φινάλε των μεταγραφών. Τον Λουτσιάνο Φιγκερόα.  Και έδιωξε παίκτες, όπως ο Κατσουράνης, ο Χριστοδουλόπουλος, ο Σπυρόπουλος…

Στην χειμερινή περίοδο του 2016 με τον Στραματσόνι στον πάγκο και με την δικαιολογία πως «οι παίκτες έχουν ψυχολογικό σοκ από την Καμπάλα, οπότε πρέπει να έρθουν καινούριοι», φόρεσαν την πράσινη φανέλα οι: Λούκας Βιγιαφάνιες, Ολιβιέ Μπουμάλ, Γιούρι Μαμούτε,  Παναγιώτης Βλαχοδήμος, Οδυσσέας Βλαχοδήμος, Ροντρίγκο Μολέδο, Τζαντομένικο Μέστο, Σεμπάστιαν Λέτο, Λούκας Εβαντζελίστα! Χάσατε το μέτρημα; Εννιά παίκτες, εννιά μεταγραφές στα μέσα της σεζόν! Ούτε στο football manager. Έφυγε ο Σάντσες, ο Αμπέντ, ο Καλτσάς που αποκτήθηκε ως ο Έλληνας που είχε ξεχωρίσει, ο Νίνης που έκανε restart ως ο κορυφαίος στα πλέι-οφ, μπήκε στον «πάγο» ο... θρυλικός Βέμερ με τέσσερα-πέντε παιχνίδια στα πόδια του. Τρομερό δείγμα γραφής.

Tον επόμενο χειμώνα όταν ο Ουζουνίδης πήρε την θέση του Στραματσόνι, έγινε μια μεταγραφή και καλή, αυτή του Κουρμπέλη από τον Αστέρα Τρίπολης έναντι 800.000 ευρώ! Από την άλλη, όμως, έφυγαν ποιοτικότατοι παίκτες που ήρθαν το καλοκαίρι, όπως ο Βίκτορ Ιμπάρμπο, ο Μουμπάρακ Γουακάσο, ο Κριστιάν Λεντέσμα που προφανώς και είχαν θέση στο ρόστερ, ήταν πρωταγωνιστές στην είσοδο των ομίλων του Europa League αλλά... κόστιζαν αρκετά.

Βέβαια το μεγαλύτερο και πιο «εγκληματικό» ποδοσφαρικά ξήλωμα έγινε το καλοκαίρι του 2017, όταν διαλύθηκε μια ομάδα που έδειχνε έτοιμη να διεκδικήσει στα ίσια το πρωτάθλημα. Ξεπουλήθηκαν Μπεργκ και Ζέκα, η ομαδάρα που είχε φτιάξει ο Ουζουνίδης αποτέλεσε παρελθόν και τον Σεπτέμβριο με την στάση πληρωμών του μεγαλομετόχου «κάηκε» και η νέα φουρνιά.

Μιλάμε για έναν σύλλογο που τα τελευταία οκτώ χρόνια έχει κάνει πάνω από 110 μεταγραφές, έχει αλλάξει εννιά τεχνικούς διευθυντές και ακόμη ψάχνει να βρει έναν σωστό ποδοσφαιρικό δρόμο.

Επιστροφή στο σήμερα.

Ο Λάζλο Μπόλονι αναλαμβάνει την τεχνική ηγεσία, τεχνικός διευθυντής υπάρχει αλλά είναι σαν να μην… υπάρχει(Τσάβι Ρόκα), διευθυντής ποδοσφαίρου ή κάποιες άλλες θέσεις και πρόσωπα που θα μπορούσαν να βάλουν δικλείδες ασφαλείας στην οργάνωση του ποδοσφαιρικού τμήματος δεν υπάρχουν και όλες οι κεντρικές ποδοσφαιρικές αποφάσεις λαμβάνονται από τον Γιάννη Αλαφούζο που έχει πάρει το… όπλο του και είναι σε football manager mode. Δεν το λες και καλό μαντάτο, φυσικά.

Ο πρότερος ποδοσφαιρικός βίος του Αλαφούζου έχει αποδείξει πως με τα νέα πρόσωπα που προσλαμβάνει παθαίνει έναν ποδοσφαιρικό «έρωτα», «τυφλώνεται» από τις υποσχέσεις και την σιγουριά επιτυχίας που βγάζουν οι εκάστοτε προπονητές ή τεχνικοί διευθυντές και αποφασίζει να τους παραχωρήσει υπερεξουσίες. Υπερεξουσίες που δεν θα πρέπει να έχουν σε ένα σοβαρό και οργανωμένο ποδοσφαιρικό σύλλογο, όπως θα έπρεπε να είναι ο Παναθηναϊκός.

Είτε το ξαναπάθει αυτό με τον Μπόλονι είτε όχι ο Αλαφούζος, ο Παναθηναϊκός σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να προχωρήσει σε ακόμη ένα «ράβε-ξήλωνε» του ρόστερ, για τον απλούστατο λόγο πως μια τέτοια κίνηση δεν μπορεί να σε βοηθήσει ουσιαστικά στα μέσα μίας σεζόν και φυσικά γιατί το έμψυχο δυναμικό της ομάδας μόνο κακό δεν το λες. Όσοι αποκτήθηκαν το καλοκαίρι, ως χαρακτηριστικά, βιογραφικά και παραστάσεις ήταν επιλογές με λογική, επιλογές που δεδομένα θα ανεβάσουν την ποιοτική στάθμη της ομάδας σε κάποιες θέσεις. Είναι αστείο, κωμικό, και 100% αντιποδοσφαιρικό μετά από τρία παιχνίδια να λέμε πως «ο Ρόκα δεν έφερε καλούς παίκτες και οι μεταγραφές είναι αποτυχημένες».  Αυτή η συζήτηση μπορεί να γίνει με ασφάλεια μόνο στο τέλος της χρονιάς, ειδικά στην εποχή του Covid19, όπου πολλοί παίκτες είχαν επτά και οκτώ μήνες αποχής και δεν έκαναν κανονική προετοιμασία.

Το «τριφύλλι», λοιπόν, θα πρέπει ή μάλλον θα έπρεπε να ξεκαθαρίσει στον Μπόλονι πως αυτό είναι το ρόστερ, με αυτό θα πρέπει να δουλέψει, να το βελτιώσει, να το κάνει ομάδα και όταν έρθει ο Γενάρης να κάνει, αν το κρίνει απαραίτητο, 1-2 προσθήκες. Δέκα καινούριους παίκτες έχει από πέρυσι ο Παναθηναϊκός, να τους δούμε σε βάθος χρόνου αν κάνουν ή αν δεν κάνουν.

Aς ελπίσουμε πως κάποια στιγμή σε αυτό το ποδοσφαιρικό πειραματόζωο, τα παθήματα θα γίνουν μαθήματα και η λογική του αθλήματος σε κάποιες περιπτώσεις θα βγαίνει κερδισμένη…