Λείπουν πολύ από τον Ολυμπιακό 2,5 μήνες τα γκολ του Ελ Αραμπί…

Για να είμαι ειλικρινής, δεν περίμενα και πολύ διαφορετικό χθες τον Ολυμπιακό στο Περιστέρι, με βάση την εικόνα που είχα από τις προπονήσεις, αλλά και τις απουσίες (Σα, Σεμέδο, Μπουχαλάκη, Φορτούνη, Μασούρα, Λοβέρα, Σουντανί).

Είναι πραγματικά μετ΄ εμποδίων η φετινή προετοιμασία του Ολυμπιακού και μακάρι να μην επηρεάσει την ομάδα στην υπόλοιπη σεζόν. Μία προετοιμασία που ξεκίνησε μόλις στις 18 Αυγούστου, με την ομάδα να είχε αγώνα-τελικό (Γουλβς) στις 6 Αυγούστου, έχοντας μείνει στο μεταξύ χωρίς αγώνα από τις 19 Ιουλίου!

Με τον προπονητή να αναγκάζεται υπό αυτές τις συνθήκες να δίνει τέσσερις ημέρες άδεια πριν τη Γουλβς κι άλλες δέκα μετά τη Γουλβς, ώστε να πάρουν κάποιες ανάσες καλοκαιριού οι παίκτες.

Με ένα φιλικό με τον ΠΑΣ στο Ρέντη κι ένα δεύτερο χθες με τον Ατρόμητο.

Με τρεις περιπτώσεις κορονοϊού, που όχι απλά στερεί παίκτες από τον προπονητή (ο Σεμέδο είναι οφ εδώ και 17 ημέρες!), αλλά υποχρεώνει όλη την ομάδα να χάνει προπονήσεις και να μην έχει την καλύτερη ψυχολογία.

Με αναβολή εκ νέου του τελικού, που έφερε ξανά αναστάτωση στον προγραμματισμό της ομάδας, που δεν θα παίξει στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος.

Και βέβαια, με τον Γκιγιέρμε να κάνει ολόκληρη "ιστορία" και να φεύγει, μετά τους Τσιμίκα κι Ομάρ, και με κάποιες προσθήκες ακόμη να μην έχουν ενσωματωθεί πλήρως (Ραφίνια, Χολέμπας) η, να έχουν μόλις έρθει (Πέπε) και κάποιες άλλες να μην έχουν γίνει (εξτρέμ, αριστερός μπακ, δεύτερος κεντρικός χαφ).

Τέλος πάντων, ας επιστρέψουμε στο χθεσινό παιχνίδι, στο οποίο ο Ολυμπιακός μπορούσε να μην ηττηθεί η, και να κερδίσει αυτός με 1-0, όπως κέρδισε ο Ατρόμητος. Σίγουρα όμως δεν άρεσε εφτά ημέρες πριν τον τελικό, αλλά και 17 ημέρες πριν τον πρώτο αγώνα για τα πλέϊ οφς του Τσάμπιονς Λιγκ.

Ποιο είναι το πιο κρίσιμο κομμάτι όπως το βλέπω εγώ; Η παρατεινόμενη αφλογιστία του Ελ Αραμπί. Αυτός ήταν ο παίκτης-κλειδί για τον Ολυμπιακό, σε πρωτάθλημα κι Ευρώπη, στο συντριπτικά μεγαλύτερο κομμάτι της περσινής σεζόν, με τα 27 γκολ που έβαλε σε 39 αγώνες βασικός! Είμαστε όμως υποχρεωμένοι να προσέξουμε ότι εδώ και καιρό ο Μαροκινός γκολτζής είναι μακριά από το γκολ.

Με το που επέστρεψε ο Ολυμπιακός από την καραντίνα, ο Αραμπί γύρισε κι αυτός δυναμικά και μέσα στον Ιούνιο έβαλε τρία ωραία γκολ στα ντέρμπι του α΄ γύρου των πλέϊ οφς με ΠΑΟΚ, ΠΑΟ κι ΑΕΚ. Έκτοτε, όμως, έχει σιγήσει. Σε κάθε επίπεδο: κανένα γκολ σε πέντε παιχνίδια πρωταθλήματος (στα τρία ντέρμπι του β΄ γύρου των πλέϊ οφς και στα δύο παιχνίδια με τον ΟΦΗ), στη ρεβάνς με τη Γουλβς και στα φιλικά με Ομόνοια, ΠΑΣ κι Ατρόμητο. Συνολικά σε εννιά συνεχόμενα παιχνίδια του.

Και δεν είναι μόνο αυτό-πολλές φορές το γκολ είναι και θέμα γκίνιας. Ο Αραμπί όλο αυτό το διάστημα, των δύο και πλέον μηνών, συνήθως δεν έχει καλά τελειώματα στις φάσεις. Σπάνιες είναι οι περιπτώσεις που τελειώνει καλά μία φάση. Γιατί μπορείς να κάνεις καλό το σουτ η, την κεφαλιά και να πάει η μπάλα στο δοκάρι, να φύγει λίγο άουτ, να κάνει ο γκολκίπερ σωτήρια επέμβαση. Όποιος έχει προσέξει, έχει διαπιστώσει ότι ο πρώτος σκόρερ του Ολυμπιακού εδώ και πολλά ματς δεν τελειώνει καλά τις φάσεις, δεν είναι δηλαδή τόσο θέμα ατυχίας ότι βρίσκεται μακριά από το γκολ, όσο θέμα κακών επιλογών.

Χθες, οι πρωταθλητές έβγαλαν στην πραγματικότητα μία αληθινά ποιοτική φάση, με (ποιόν άλλο) τον Βαλμπουενά, στο έξοχο μπάσιμο που έκανε από δεξιά-η πάσα του Γάλλου στον Αραμπί ήταν για γκολ. Ο Αφρικάνος φορ όμως έκανε, από θέση γκολ, ένα πλασέ πάνω στον Γκάλο…Θα μου πείτε, με μόνο μία φάση δεν είναι «υποχρεωμένος» να κάνει γκολ ο φορ σε ένα ματς. Ναι, αλλά ούτε γενικά ήταν καλός, ενώ κι όταν στο β΄ ημίχρονο ο Βαλμπουενά από εκτέλεση φάουλ τον έβγαλε σε εξαιρετική θέση για γκολ (άσχετα αν ο επόπτης υπέδειξε οφσάϊντ, που ποτέ δεν μάθαμε αν ήταν, αφού το συνδρομητικό κανάλι δεν έδειξε ριπλέϊ!), ο Αραμπί είχε μία πολύ κακή κι άστοχη κεφαλιά. Και κάπως έτσι γίνεται όλο αυτό το διάστημα της παρατεταμένης αφλογιστίας του.

Μήπως ο Αραμπί κουράστηκε μετά και τον πολύ φορτσάτο Ιούνιο, επιστρέφοντας από καραντίνα και του «βγήκε» στη συνέχεια αυτή η κόπωση; Μήπως τώρα, στην αρχή της σεζόν δεν έχει «ανοίξει» ακόμη κι είναι «μπλοκαρισμένος» από τις προπονήσεις-όχι πάντως ότι είναι τίποτα δυνατές. Μήπως απλά ο παίκτης έχει χάσει την ψυχολογία του, βλέποντας να μην έρχεται το γκολ τόσο καιρό και να χάνονται η μία ευκαιρία μετά την άλλη; Η ουσία είναι μία: ότι ο Ολυμπιακός έχει ανάγκη από τον καλό Αραμπί κι από τα γκολ του κι από τις ασίστ του (όπως εκείνη στον Καμαρά, στο ακυρωθέν γκολ του Μαντί στη Γουλβς).

Γιατί εκτός των άλλων έχουμε κι αυτό: η ομάδα έχει συνηθίσει και παίζει με τον Αραμπί. Είδαμε χθες ότι στο 4-4-2, με την παρουσία και του Χασάν, όλοι τον Αραμπί έψαχναν κι ελάχιστες φορές τον Χασάν. Είναι σαφές ότι το σχήμα με τους δύο φορ δεν είναι δουλεμένο όσο πρέπει με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Αν θυμάμαι καλά, συνεργασία των δύο καλή πήγε να βγει μόνο μία φορά, σε μία έξυπνη κάθετη του Αραμπί στον Χασάν που όμως δεν πέρασε.

Παρεμπιπτόντως, ασφαλώς και ο Ολυμπιακός περιμένει πολλά περισσότερα κι από τον Χασάν, που χθες ήταν απογοητευτικός. Ο Αραμπί τουλάχιστον ήταν περισσότερο «μέσα» στο παιχνίδι. Ο Αιγύπτιος όμως στο μεγαλύτερο κομμάτι του φιλικού ήταν...ακίνητος η, σχεδόν ακίνητος στην αντίπαλη περιοχή. Με μηδέν τελικές, με πολλές χαμένες μονομαχίες και με την ομάδα παραλίγο να δέχεται γκολ (στο 17’), εξαιτίας μίας πολύ κακής πάσας του υπό την πίεση αντίπαλου.

Θέλω να ελπίζω ότι θα συνέλθει ο Χασάν κι ότι δεν θα…αράξει τώρα που έκανε συμβόλαιο με κανονική μεταγραφή στον Ολυμπιακό. Όμως, δεν μπορώ να κάνω ότι δεν είδα την απαράδεκτη χθεσινή εικόνα του. Όπως ήταν απαράδεκτη και του Ραντζέλοβιτς. Ο Κάϊπερς είναι αυτός που κάπως κουνήθηκε στο 20λεπτο που έπαιξε σε ρόλο κάτι μεταξύ τρίτου φορ κι έξω αριστερά.

Τέλος, να δεχθούμε και την επιρροή του Κάναντι στο παιχνίδι του Ατρόμητου. Τον ξέραμε επί δύο χρόνια τον Αυστριακό, πόσο ζορίζει τις μεγάλες ομάδες και προφανώς δεν ήταν τυχαίες οι φιλικές νίκες επί της ΑΕΚ και του Ολυμπιακού, δηλαδή των δύο φιναλίστ του Κυπέλλου, τους οποίους καθάρισε και τους δύο...Και δεν κρύβω ότι εμένα δεν μου άρεσε η χθεσινή ήττα του Ολυμπιακού, γιατί εκτός των άλλων μου θύμισε και το φιλικό Ατρόμητος-Ολυμπιακός 1-0 στις 9 Αυγούστου 2017, πάλι με Κάναντι στο πρώτο τότε ξεκίνημα του στον Ατρόμητο. Σε μία σεζόν που εξελίχθηκε ως η μοναδική κακή του Ολυμπιακού στις εσωτερικές διοργανώσεις ολόκληρη τη δεκαετία.

Ίσως, πάντως, είναι κι ένα ταρακούνημα για τον Ολυμπιακό αυτό το χθεσινό ματς. Ενόψει και του τελικού; Ίσως. Αλλά πλην της επιστροφής των τριών διεθνών, μην περιμένετε να παίξει κανείς άλλος. Οι χθεσινοί θα είναι κι οι Φόρτου, Μπούχα και Μασούρας.

Άσχετο: Γενικά είναι σε καλό δρόμο οι μεταγραφές του Ολυμπιακού. Αλλά έχουν ακόμη κι άλλο δρόμο, ορισμένες πιο μικρό, ορισμένες πιο μεγάλο, ατυχώς.