Νέα Φιλαδέλφεια αγάπη μου - Μέρος Πρώτο! (vids)

Νέα Φιλαδέλφεια αγάπη μου - Μέρος Πρώτο! (vids)

Γιώργος Τσακίρης Γιώργος Τσακίρης
Νέα Φιλαδέλφεια αγάπη μου - Μέρος Πρώτο! (vids)

bet365

Ο Γιώργος Τσακίρης πραγματοποιεί ταξίδι μνήμης στα πατρογονικά εδάφη της Α.Ε.Κ. και θυμάται μυθικές (καλές και δύσκολες) στιγμές στο παλιό γήπεδο, ενώ περιμένει και τις δικές σας αναμνήσεις

bwin - Περισσότερα από 2200 παιχνίδια καζίνο για να επιλέξεις. |21+

Δεν είμαστε λίγοι εκείνοι που ανήκουμε στις ευλογημένες γενιές (σ.σ.: πάντα σε ποδοσφαιρικό και «κιτρινόμαυρο» επίπεδο) που προλάβαμε την ΑΕΚ και τη ζήσαμε στο γήπεδό της, στο δικό της ''σπίτι'', στον... Ναό της Νέας Φιλαδέλφειας που αργότερα πήρε το όνομα του Νίκου Γκούμα! Κι όμως φτάσαμε σε αυτό το σημείο ελέω της νέας... προσφυγιάς που υποχρεώθηκε ο Σύλλογος να βιώσει με το γήπεδό της και το γκρέμισμα το 2003. Έχουν περάσει 17 ολόκληρα χρόνια και θα χρειαστεί τουλάχιστον μια ακόμη σεζόν για να δούμε και πάλι την Ένωση στα πατρογονικά της εδάφη, στη δική της πόλη, στο νέο της μεγαλοπρεπές «σπίτι» της.

Όσες φορές φέρνω ξανά και ξανά στο κεφάλι μου αυτό το γεγονός, ότι δηλαδή έχουμε φτάσει κοντά 20 χρόνια με την ΑΕΚ να μη διαθέτει το δικό της γήπεδο στην πιο όμορφη γειτονιά της Αττικής (στην Νέα Φιλαδέλφεια), όλο και περισσότερο υποκλίνομαι στους νέους φίλους – οπαδούς αυτής της ομάδας. Χωρίς να έχουν δει (το έχουν καταφέρει μόνο μέσω Youtube) το «Νίκος Γκούμας», έχοντας πανηγυρίσει μόλις ένα πρωτάθλημα (και κάτι Κύπελλα φυσικά) από την εποχή που η ομάδα έγινε και πάλι... πρόσφυγας, επέλεξαν να μείνουν πιστοί και να συνεχίσουν να διδάσκουν το «ΑΕΚ στα εύκολα, ΑΕΚάρα στα δύσκολα». Μπράβο τους...

Μέσα από αυτό το blog που έγινε με πολύ προσπάθεια, ρεπορτάζ και κουβέντα, αλλά ιδιαίτερα με την καρδιά και το μυαλό να βοηθούν πολύ, θα προσπαθήσω να φέρω ξανά στο μυαλό όλων των φίλων της ΑΕΚ (και όχι μόνο αλλά και να μάθω στους νεότερους) τις 10 (+1) πλέον σημαντικές στιγμές που έζησε η ομάδα και το ελληνικό ποδόσφαιρο χάρη στη μεγαλύτερη Κυρία του στο γήπεδό της, στην Νέα Φιλαδέλφεια. Εννοείται πως θα αδικήσω χίλιες και άλλες στιγμές. Δεν γίνεται άλλωστε... Όμως εδώ θα δούμε τις δικές μου (και άλλων φίλων που κάναμε αρκετές μέρες την κουβέντα αυτή για να προσδιορίσουμε αυτές τις στιγμές) 10 (+1) αναμνήσεις από το «Νίκος Γκούμας» και θαρρώ πολλοί θα ταυτιστείτε με αυτές και θα συμφωνήσετε.

Από την εποχή του «Ζ» (σ.σ.: Ζαφειρόπουλου) και εκείνη την αναμέτρηση με τον Ηρακλή και τα απίστευτα επεισόδια που έφεραν και το τέλος μια κακής εποχής στη διοίκηση της ΑΕΚ, στην φιέστα με τον ΠΑΟΚ το 1989 και την αρχή της κυριαρχίας της ομάδας του Μπάγεβιτς. Από την πλέον ιστορική νίκη με την Ίντερ του Ματσόλα και το πρώτο καπνογόνο που άναψε σε ελληνικό γήπεδο εκείνη τη μέρα του '71, στη νίκη με ολική ανατροπή απέναντι στην Σπαρτάκ Μόσχας στη νύχτα που το μυαλό μου εμπέδωσε την έννοια της έκφρασης: η δύναμη της έδρας!

1. Τα επεισόδια, η Σκεπαστή και το τέλος του «Ζ»

Ήταν 15η Μαΐου του 1988 και τελευταία αγωνιστική πρωταθλήματος. Η ΑΕΚ υποδέχεται τον Ηρακλή στην Νέα Φιλαδέλφεια και παρά το γεγονός ότι το κλίμα ήταν πανηγυρικό αρχικά με 25.000 φίλους της Ένωσης να βρίσκονται στο γήπεδο για να αναγνωρίσουν την προσπάθεια της ομάδας που επέστρεψε στην Ευρώπη και στερήθηκε τον τίτλο εκείνη τη σεζόν από διαιτητικές αποφάσεις και αλλαγές κανονισμών... Όμως γρήγορα, πολύ γρήγορα, για την ακρίβεια στο ημίχρονο, η κατάσταση ελέω αστυνομικής εγκληματικής απόφασης, ξέφυγε και ακολούθησαν επεισόδια που όσοι τα έζησαν δεν γίνεται να τα ξεχάσουν.

Γενικά το 1988 (και όχι μόνο αλλά ειδικά τότε) υπήρχε μια μεγάλη κόντρα μεταξύ των οπαδών της ΑΕΚ με τα ΜΑΤ και τα ΜΕΑ (εκείνη την εποχή)! Καθ' όλη τη διάρκεια της σεζόν οι φίλοι της Ένωσης ήταν σε μόνιμη... μάχη με την ΕΛ.ΑΣ και ειδικότερα στην Σκεπαστή. Τότε, για να μαθαίνει κι ο κόσμος, αρκετοί αστυνομικοί με πολιτικά έμπαιναν στη θύρα των οπαδών της ΑΕΚ (προφανώς και σε άλλων ομάδων) και στο ημίχρονο ή στο τέλος του αγώνα είχαν εστιάσει τα άτομα που ήθελαν να συλλάβουν και το έκαναν με αποτέλεσμα να 'χουμε αρκετές φορές εκρήξεις από το πλήθος. Μάλιστα πολλές φορές έπεφτε πολύ ξύλο με αφορμή τα ΜΑΤ που έμπαιναν τότε μέσα στη Σκεπαστή και ήταν μπροστά από τους οπαδούς της ΑΕΚ!

Η κόντρα μεταξύ ΕΛ.ΑΣ και οπαδών της Ένωσης ξέφυγε στην Πάτρα όταν έγιναν πρωτοφανή επεισόδια για την Ελλάδα αφού εκεί χάθηκε το πρωτάθλημα χάρη σε διαιτητική απόφαση σκάνδαλο αφού δεν δόθηκε πεντακάθαρο πέναλτι υπέρ της ΑΕΚ σε χέρι Λεωνίδα Βόσδου (κάτι που έχει αναγνωρίσει και ο ίδιος). Η Ένωση ηττήθηκε από την Παναχαϊκή με 2-1 και όσα έγιναν στην Πάτρα δεν έχουν ξαναγίνει σε γήπεδο. Διαλύθηκαν ΟΛΑ (μέσα, έξω και γύρω απ' το γήπεδο έως και το κέντρο της πόλης απ' τους χιλιάδες εκδρομείς «κιτρινόμαυρους» οπαδούς).

Το τελευταίο παιχνίδι της ΑΕΚ με τον Ηρακλή έμοιαζε (και) για την ΕΛ.ΑΣ μια μεγάλη ευκαιρία για εκδίκηση. Έτσι στο ημίχρονο του αγώνα και ενώ ο κόσμος έβραζε γενικά με τον Ζαφειρόπουλο και τον έβριζε, έγινε ντου των ΜΑΤ (όπως μπορείτε να δείτε στο σχετικό βίντεο) στην Σκεπαστή και επικράτησε πανδαιμόνιο. Η Ένωση προηγούνταν με ένα απίστευτο σουτ του Πολ Χατζόπουλου! Το δεύτερο 45λεπτο άρχισε με καθυστέρηση και στο 55' είχαμε νέα επίθεση των αστυνομικών και νέα διακοπή για 15 λεπτά. Με την ολοκλήρωση του αγώνα και ενώ οι φίλοι της ΑΕΚ μπήκαν στο γήπεδο για να πάρουν φανέλες και άλλα αναμνηστικά από τους ποδοσφαιριστές τα ΜΑΤ περίμεναν στο χώρο της μεσαίας γραμμής και στην είσοδο των αποδυτηρίων για να ξεκινήσει νέα μάχη μεταξύ αστυνομίας και οπαδών.

Ήταν το τέλος εποχής του «Ζ»... Ο Ανδρέας Ζαφειρόπουλος έδωσε το κουμάντο (δεν είχε πουλήσει μετοχές) στον Γιδόπουλο και επί της ουσίας (στο αγωνιστικό) στον Ντούσαν Μπάγεβιτς που εκείνος είχε κλείσει από πριν για την ΑΕΚ. Από τότε όμως, το 1988 δηλαδή είχε αδρανοποιηθεί, δεν τον είδαμε ποτέ ξανά στην ΑΕΚ και έως την εποχή Γενεράκη και ειδικά μετά που είχαμε Μελισσανίδη και Καρρά!

2. Α.Ε.Κ. - Μπάγεβιτς κι είμαστε πια πρωταθλητές!

Η Νέα Φιλαδέλφεια (μάνα) καίγεται... Μα ήταν για καλό, για πολύ καλό, για το πιο ευχάριστο γεγονός. Δέκα χρόνια είχαν περάσει από την προηγούμενη φορά που η ΑΕΚ είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα Ελλάδας (τελευταία φορά το 1979 είχε κάνει το back to back αφού το 1978 είχε πανηγυρίσει το νταμπλ) και όπως αντιλαμβάνεται κανείς εύκολα το ματς με τον ΠΑΟΚ στο γήπεδο της Ένωσης στην Νέα Φιλαδέλφεια ήταν η απόλυτη γιορτή και εκτόνωση για το τέλος των πέτρινων χρόνων για την ΑΕΚ που είχε φτάσει και πριν εκείνη τη σεζόν στην πηγή μα νερό δεν της επέτρεψαν να πιει... Γνωστά αυτά, ας πάμε παρακάτω!

Οι στιγμές συγκλονιστικές. Από το πρωί η Νέα Φιλαδέλφεια φορούσε τα γιορτινά της, τα κιτρινόμαυρά της: παππούδες, γιαδιάδες, γονείς, παιδιά, άνδρες – γυναίκες, όλοι μαζί ένα, μια μεγάλη οικογένεια της «κιτρινόμαυρης» φυλής. Το πάρτι ξεκίνησε από το πρωί και τελείωσε αργά το βράδυ για τους περισσότερους που το γλεντούσαν μετά τη στέψη του πρωταθλήματος στα γύρω μαγαζιά της γειτονιάς και ειδικότερα στην κεντρική πλατεία και στις ταβέρνες – φαγάδικα της εποχής όπου υπήρχαν σαμπάνιες για όλους...

Το παιχνίδι δεν είχε καμία αξία. Η ΑΕΚ του Μπάγεβιτς είχε στείλει το μήνυμά της στο ελληνικό ποδόσφαιρο και η γιορτή για την κατάκτηση εκείνου του πρωταθλήματος δεν είχε όμοιά της στο παρελθόν... Ενα ελικόπτερο έφερε και πέταξε από τον ουρανό τις μπάλες της αναμέτρησης, τα καπνογόνα ήταν αμέτρητα, ο κόσμος περικύκλωσε όλο τον αγωνιστικό χώρο και με τη λήξη έκαναν ένα υπέροχο ντου στο χορτάρι για να αποθεώσουν τους πρωταθλητές.

Αξέχαστη η στιγμή που το στρώμα στο στίβο του γηπέδου από τα πολλά καπνογόνα πήρε φωτιά και μυθικές οι αντιδράσεις του ανθρώπου που καλούσε από τα μεγάφωνα τους αστυνομικούς που έχουν γουόκι τόκι (έτσι το έλεγε) να καλέσουν την πυροσβεστική! Την ίδια ώρα παρακολούσε τον κόσμο να βγει από τον αγωνιστικό χώρο για να αρχίσει το παιχνίδι. Η εικόνα όμως με το στρώμα να φλέγεται και ο ουρανός να... μαυρίζει είχε κάνει τον κόσμο να παραληρεί για κάποιον λόγο που ακόμη και τώρα δεν γίνεται θαρρώ να εξηγηθεί εκτός από το ότι έκανε εντυπωσιακή την εικόνα...

Πρόκειται για ένα πρωτάθλημα που κατακτήθηκε κόντρα σε όλα τα προγνωστικά. Απόλυτο φαβορί ήταν φυσικά ο Ολυμπιακός... Όμως η ΑΕΚ πάντα -αν εξαιρέσουμε την τριετία στην δεκαετία του '90 που ελέω Μπάγεβιτς ήταν μαζί με ΠΑΟ το φαβορί- ήταν το ισχυρό αουτσάιντερ ελέω ρόστερ, ποτέ το μεγάλο και αδιαμφισβήτητο φαβορί. Εκείνη η τεράστια κούπα, το πιο αντρικό πρωτάθλημα όλων όπως θέλουν να λένε οι Ενωσίτες και αναγνώριζαν και άλλοι οπαδοί ομάδων, σημαδεύτηκε από τρία πολύ σημαντικά, σπουδαία γκολ. Το ένα ήταν εκείνο του Χριστοδούλου μέσα στην Τούμπα με υπέροχη κεφαλιά από σέντρα συστημένη του Βασιλόπουλου (0-1) που χάρισε τη νίκη στην ΑΕΚ. Το δεύτερο που επίσης έκρινε πολλά ήταν το τεράστιο γκολ του κορυφαίου ποδοσφαιριστή εκείνης της σεζόν στην Ελλάδα, Μιροσλάβ Οκόνσκι (είχε αποκτηθεί αντί 140 εκατ. δραχμών και ενώ είχε αναδειχθεί σε MVP της Μπουντεσλίγκα την προηγούμενη μόλις σεζόν), στην Λάρισα κόντρα στην ΑΕΛ. Και φυσικά το τρίτο και καλύτερο εκείνο του Καραγκιοζόπουλου στο ΟΑΚΑ με αντίπαλο τον Ολυμπιακό όπου η ΑΕΚ κέρδισε με 0-1, κλείδωσε τον τίτλο και μετέτρεψε τις τούρτες της Αίγινας σε... κόλυβα!

3. Η νίκη με την Ίντερ του Ματσόλα και το πρώτο καπνόγονο!

Πάμε πολλά πολλά χρόνια πίσω. Στην αρχή της δεκαετίας του '70. Για την ακρίβεια βρισκόμαστε στα τέλη του Σεπτέμβρη του 1971, στις 29 εκείνου του μηνα, η Νέα Φιλαδέλφεια φοράει τα καλά της και η ΑΕΚ την πιο όμορφη φορεσιά της, για να υποδεχτεί στο ντεμπούτο της σε αγώνα κυπέλλου πρωταθλητριών Ευρώπης, τη μυθική και πρωταγωνίστρια τότε, Ίντερ του Ματσόλα και του Φακέτι... Ήταν η ρεβάνς της πρώτης αναμέτρησης που είχε γίνει στο Μιλάνο και είχε δώσει νίκη πρόκρισης στους «νερατζούρι» με σκορ 4-1 (κι όμως η ΑΕΚ είχε προηγηθεί με τον Πομώνη).

Παρ' όλα αυτά ήταν για την ΑΕΚ μια σημαντική και ιστορική αναμέτρηση και μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να γράψει το όνομά της στην ευρωπαϊκή ιστορία κερδίζοντας έστω για το γόητρο την Ίντερ που είχε κατακτήσει (1964-1965 δυο σερί σεζόν) το τρόπαιο της διοργάνωσης που για πρώτη φορά τότε συμμετείχε και η Ένωση. Έτσι κι έγινε... Αξίζει δε να σημειωθεί ότι εκείνη η Ίντερ έφτασε στον τελικό του πρωταθλητριών αλλά ηττήθηκε από τον Άγιαξ με 2-0. Όλοι ανέφεραν τους Ιταλούς και τους Ολλανδούς σαν τα μεγάλα φαβορί για την κούπα εκείνη την εποχή και δικαιώθηκαν.

Η ομάδα του Στάνκοβιτς παρά το γεγονός ότι βρέθηκε πίσω στο σκορ χάρη σε τέρμα -τίνος άραγε;- του Ματσόλα (στο 17') κατάφερε να κάνει το come back και την ολική ανατροπή και να αγχώσει μάλιστα τους Ιταλούς (χάρη και στην αποβολή του Μπετρίνι στο 19'). Ήταν -λένε όσοι το έζησαν- ένα από τα καλύτερα πρώτα 45λεπτα ελληνικής ομάδας τότε απέναντι σε τέτοιο αντίπαλο στην ιστορία του ποδοσφαίρου της χώρας μας. Επαναλαμβάνω δεδομένου του αντιπάλου που είχε στον αγωνιστικό χώρο και λογικό όπως θα καταλάβετε παρακάτω.

Η ΑΕΚ, λοιπόν, ισοφάρισε με τον Βεντούρη στο 29' και στο 45' προκάλεσε λίγο άγχος στο κλαμπ του Μιλάνο με το γκολ του Παπαϊώαννου! Αξίζει να σημειωθεί ότι στο πρώτο ημίχρονο πλην των δυο τερμάτων των «κιτρινόμαυρων» υπήρξαν και δυο δοκάρια με τους Ιταλούς να τα 'χουν... χαμένα! Μάλιστα στο δεύτερο 45λεπτο και έως το 75' η Ένωση πλησίασε σε ένα ακόμη τέρμα με πρωταγωνιστή αυτή τη φορά τον Νικολαΐδη που είχε μπει αλλαγή νωρίς στη θέση του αμυντικού Τριανταφύλλου. Ωστόσο όλα τελείωσαν στην (προσωρινή) ισοφάριση του μεγάλου Μπονισένια! Η ΑΕΚ ήθελε όμως έστω τη νίκη γοήτρου, δεν της έφτανε το 2-2, έψαξε το τρίτο γκολ και το βρήκε ένα λεπτό πριν την ολοκλήρωση του αγώνα με πρωταγωνιστή τον Νικολαΐδη! Μια νίκη που δεν πέρασε απαρατήρητη από την Ευρώπη και ένα ματς ξεχωριστό για τον κόσμο της ομάδας...

Κι αυτό διότι πρόκειται για την αναμέτρηση που φέρνει στη ζωή του ποδοσφαίρου και του γηπέδου (και γενικά της ελληνικής οπαδικής κουλτούρας και της ατμόσφαιρας στο γήπεδο) το καπνογόνο! Στην αναμέτρηση αυτή, λοιπόν, το πρώτο καπνογόνο που προκάλεσε τεράστια εντύπωση και θαυμασμό στους φίλαθλους που βρίσκονταν στο γήπεδο την Νέας Φιλαδέλφειας. Αξίζει να σημειώσουμε ότι στο πρώτο ματς μεταξύ των δυο ομάδων στο Μιλάνο, οπαδοί της ΑΕΚ και γενικά Έλληνες που βρέθηκαν στο Μεάτσα, ύψωσαν πανό κατά της ελληνικής χούντας (σ.σ.: «Ζήτω η ελευθερία – Θάνατος στους Τυραννους», ανέφερε χαρακτηριστικά)!

4. Η ολική ανατροπή και η πρόκριση με την Σπαρτάκ Μόσχας

Μια πολύ σημαντική, αξέχαστη σε προσωπικό επίπεδο, στιγμή από το «Νίκος Γκούμας» είναι η αναμέτρηση της ΑΕΚ με αντίπαλο την Σπάρτακ Μόσχας. Εκείνη την βραδιά του Νοεμβρίου του 1991 δεν θα την ξεχάσω ποτέ... Από την αρχή της που έφυγα νωρίς – νωρίς από το σπίτι μου με το τρένο και τον φίλο μου τον Γιάννη (που δυστυχώς δεν είναι πλέον ανάμεσά μας) και τον αδερφό μου τον Κυριάκο για να είμαστε τουλάχιστον 2.5 ώρες πριν το ματς έξω από την Σκεπαστή. Θέλαμε βλέπετε να το ζήσουμε όλο το... έργο. Ήμασταν σίγουροι μετά το 0-0 στη Μόσχα ότι η ΑΕΚ, παρά το γεγονός ότι ήταν πολύ δυνατή η Σπάρτακ Μόσχας, θα τα καταφέρει. Έτσι κι έγινε αλλά μετά κόπου, ιδρώτα και αγωνίας!

Το παιχνίδι ξεκίνησε καταστροφικά για την ΑΕΚ μετά το πέναλτι που έκανε ο Τόνι Σαβέβσκι πάνω στον Περεπαντένκο και το μετέτρεψε σε γκολ ο τεράστιος Μοστοβόι! Δεν θα ξεχάσω ποτέ την εικόνα του μεγάλου Τόνι. Είχε γονατίσει, δεν πίστευε στο λάθος που έκανε, ήταν με πλάτη στην εστία ο αντίπαλος και ήταν δικαιολογημένος ο θυμός του με τον εαυτό του. Πέρασε θυμάμαι μπροστά από την εστία και κοίταξε την Σκεπαστή ο Σαβέβσκι. Μας κοίταξε και έκανε ένα μορφασμό προσώπου σα να μας λέει «συγγνώμη, λάθος μου» και ήταν τόσο ειλικρινές το βλέμμα του. Δεν γίνεται να μου φύγει από το μυαλό...

Το έργο και η αποστολή της ομάδας του Μπάγεβιτς, δεδομένα πλέον, βουνό! Κι όμως όλοι το πιστεύαμε, θαρρείς και κάποιος μας το είχε πει ότι έτσι θα γίνει, θα το γυρίσει η ΑΕΚ και θα προκριθεί με ολική ανατροπή... Ήταν τέτοια η πίστη του κόσμου στις εξέδρες που το καταλάβαινες ότι έφτανε στους ποδοσφαιριστές και των δυο ομάδων. Σαν κάποια αόρατη δύναμη να κατάφερνε να μεταδώσει τον παλμό και την πίστη των πολλών στους ποδοσφαιριστές και να τους επηρεάζει στις προσπάθειές τους. Και σε ότι αφορά τους παίκτες της Ένωσης επρόκειτο για υπερπροσπάθειες, όχι αστεία...

Η ΑΕΚ ήταν καλύτερη μα σ' αυτό το παιχνίδι εμπέδωσα τη σημασία και την απόλυτη έννοια της λέξης: έδρα! Η κερκίδα επηρέαζε την απόδοσή τους, έδινε ψυχολογία στους παίκτες, δύναμη, ψυχή, το γεγονός ότι όλοι φώναζαν λες και το ματς ήταν στο 0-0, λες και χρειαζόταν μόνο ένα γκολ! Όμως το γνώριζαν όλοι, αν έρθει το πρώτο, το δεύτερο θα το «βάλουμε εμείς»! Απίστευτο συναίσθημα. Δεν είχα καταλάβει καλά ακόμη αυτό που λέμε δύναμη της έδρας, ήταν το ματς που όπως προανέφερα μου το εξήγησε κατά γράμμα.

Η ισοφάριση θα 'ρθει έπειτα από ένα μέτριο σουτ -με το εξωτερικό- του Σταματή που θα σταματήσει στο δοκάρι -ενώ έφτασε σε αυτό αργά και βασανιστικά- για να πάρει το... ριμπάουντ ο Μπατίστα και με προβολή – πλασέ να κάνει το πρώτο βήμα, να φέρνει το ματς στα ίσα (1-1). Το γκολ πρόκρισης ήρθε στο 75ο λεπτό στο τέταρτο κερδισμένο κόρνερ της ΑΕΚ. Ο Σαββίδης το εκτέλεσε, ο Μπατίστα πήρε την πρώτη κεφαλιά και τη δεύτερη -ανάποδη παρακαλώ- ο Δημητριάδης με την μπάλα να πηγαίνει ψηλοκρεμαστά στα δίχτυα των Ρώσων για το 2-1. Ένα σκορ που χάρη στον Παπαϊωάννου και τον Μανωλά (και τον Μήνου) έμεινε έως το τέλος. Ο μεγάλος Στέλιος είχε μείνει στο χορτάρι ξαπλωμένος, εξουθενωμένος, ο Μήνου τον είχε πάρει αγκαλιά, κάτι του έλεγε και όλο το «Νίκος Γκούμας» ήταν σε έναν άλλο... κόσμο, στην απόλυτη ευτυχία. Γύρισα με τα πόδια στο σπίτι και γιορτάζοντας με χιλιάδες φίλους της ΑΕΚ στο δρόμο. Δεν ξεχνιέται αυτή η βραδιά, με τα χρόνια, δεν ξεχνιέται και το δάκρυ του Τσόχου τότε στη περιγραφή, αν και δεν ήταν ΑΕΚτζής!

5. Η Πόρτο γονάτισε και διαλύθηκε με 6 γκολ!

Ήταν η εποχή της ΑΕΚ του μεγάλου Λουκά Μπάρλου. Του πλέον επιτυχημένου προέδρου στην ιστορία του Συλλόγου, πλην των επιτυχιών του στη δημιουργία μιας ομάδας που έκανε πράματα και θάματα εντός και εκτός συνόρων (νταμπλ, πρωτάθλημα back to back, πορεία του 1977 και ένα χρόνο μετά 6άρα στην Πόρτο ματς με το οποίο θα κλείσουμε αυτό το πρώτο μέρος του συγκεκριμένου blog – αφιερώματος), προσπάθησε να φέρει στην Ελλάδα για λογαριασμό της Ένωσης τον Αλφρέδο ντι Στέφανο. Κάτι που είχε αποκαλύψει ο Γιάννης Διακογιάννης σε ένα ντοκιμαντέρ αφιέρωμα του Χρήστου Σωτηρακόπουλου (σ.σ.: «η ΑΕΚ του Μπάρλου») για την SportDay και έπειτα του είπε για τον Πούσκας που τελικά αποκτήθηκε...

Το καλοκαίρι εκείνο μαζί με τον Πούσκας ήρθε και ο Δομάζος στην Νέα Φιλαδέλφεια. Η κλήρωση στο πρωταθλητριών (αφού η Ένωση είχε κατακτήσει το νταμπλ) ήταν προφανώς άσχημη για την Ένωση που αν και δυνατή βρήκε στο διάβα της τότε την ανίσχυρη (βαθμολογικά) Πόρτο που είχε κατακτήσει τον τίτλο στην Πορτογαλία. Η άλλη ανίσχυρη της εποχής; Η Νότιγχαμ του Μπράιν Κλαφ που το σήκωσε!

Κι όμως χάρη στην πορεία της το 1977 η ΑΕΚ είχε γίνει από τους αντιπάλους που δεν ήθελαν στο γκρουπ των ανίσχυρων και αυτό το επικοινωνούσαν και οι Πορτογάλοι τότε... Κάτι ήξεραν καλύτερα από μας όπως απέδειξε η ιστορία και το απίστευτο βαρύ σκορ για την ομάδα των Δράκων. Προσοχή για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της επιτυχίας εκείνης της Ένωσης που επικράτησε όπως είναι γνωστό με 6-1 συνιστούσε τη μεγαλύτερη ήττα (και παραμένει) της Πόρτο σε ευρωπαϊκή διοργάνωση σε όλη την ιστορία της...

Χρειάστηκε να έρθουμε στην εποχή του Πεπ Γκουαρδιόλα και την Μπάγερν το 2015 για να γνωρίσει ξανά ήττα με εξάρα (και μάλιστα πάλι 6-1) η ομάδα της Πορτογαλίας! Σε τέτοιο αγωνιστικό επίτευγμα αναφερόμαστε... Τα πρωτοσέλιδα στην Ελλάδα και την Πορτογαλία ήταν κιτρινόμαυρα! Η ΑΕΚ διέλυσε και γονάτισε την Πόρτο χάρη στους Μπάγεβιτς, Δομάζο, Μαύρο, μια τριπλέτα (συν τον Αρδίζογλου και τον Τάσο) που χάρισε στην Ένωση και την κούπα του πρωταθλήματος ξανά... Σε ένα ματς που η ΑΕΚ δέχτηκε ένα γκολ από λάθος του Νικολάου το οποίο ο κεντρικός -τότε- αμυντικός της Ένωσης το διόρθωσε σκοράροντας ένα από τα έξι τέρματα (Δυο είχε βάλει ο Μπάγεβιτς κι από ένα Μαύρος, Τάσος, Αρδίζογλου και Νικολάου).

Η μετά Τσαϊκόφσκι εποχή στην ΑΕΚ είχε έρθει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και όλοι θεωρούσαν δεδομένο ότι η Ένωση ήταν το απόλυτο φαβορί για να διατηρήσει στην Ελλάδα το πρωτάθλημα. Σε εκείνη την αναμέτρηση η Νέα Φιλαδέλφεια είχε πολύ κόσμο -σύμφωνα με τις μαρτυρίες- κι έξω από το γήπεδο όπου όλοι ήλπιζαν πως με κάποιον τρόπο θα δουν την μεγάλη ΑΕΚ του Μπάρλου. Ήταν απίστευτη η έδρα που είχε η Ένωση και οι Πορτογάλοι σχολιάζαν ότι ήταν επηρεασμένοι απ' την ένταση του πλήθους...

Αφού λάνσαρε έναν καινοτόμο υπερπλήρη οδηγό για τη νέα σεζόν του ΝΒΑ, το Gazzetta ταξίδεψε στην άλλη άκρη του Ατλαντικού για ένα NBA Tour χωρίς προηγούμενο. Ο Αντώνης Καλκαβούρας θα βρεθεί σε έξι διαφορετικές πολιτείες των Η.Π.Α. ακολουθώντας τους πρωταθλητές Μιλγουόκι Μπακς του Γιάννη Αντετοκούνμπο. Μείνετε συντονισμένοι, το περιεχόμενο θα είναι εντυπωσιακό!

 

Γιώργος Τσακίρης
Γιώργος Τσακίρης