Αυτό είναι σωστό: Και Κύπελλο, και πρόκριση και (πήρε και) διπλό!

Αυτό είναι σωστό: Και Κύπελλο, και πρόκριση και (πήρε και) διπλό!

Αυτό είναι σωστό: Και Κύπελλο, και πρόκριση και (πήρε και) διπλό!

Ο Γιώργος Τσακίρης γράφει για την κούπα (ακόμη μια) της μπασκετικής Α.Ε.Κ. στην Κρήτη, για την πρόκριση στην Νορβηγία στο χάντμπολ και τη νίκη στην Θεσσαλονίκη, ενώ έχει και υστερόγραφα.

Σούπερ προσφορά* στο Τσέλσι - Γιουνάιτεντ | *Ισχύουν όροι & προϋποθέσεις

Είναι από εκείνες τις (ελάχιστες) Δευτέρες που ανυπομονείς να ξυπνήσεις, να ξεκινήσει η εβδομάδα σου και να κάνεις ότι έχει το πρόγραμμά σου από νωρίς (δουλειά – σχολείο – άλλες υποχρεώσεις). Κι αυτό διότι προηγήθηκε μια απόλυτα κιτρινόμαυρη Κυριακή. Ξυπνάς και συνεχίζεις όλη την ημέρα σου έχοντας πάντα στο πρόσωπό σου ένα τεράστιο, μόνιμο χαμόγελο, που συνιστά την απόλυτη χαρά και τις στιγμές ευτυχίας που σου χάρισε η αγαπημένη σου ομάδα. Έτσι είναι η σημερινή Δευτέρα για τους ΑΕΚτζήδες... Μπορείς να τους αναγνωρίσεις από «χιλιόμετρα» μακριά. Δεν γίνεται να βρεις πολλούς άλλωστε να έχουν τόσο ευχάριστα, χαρούμενα και ευτυχισμένα πρόσωπα την πρώτη μέρα της εβδομάδας!

Ήταν μια όμορφη και απόλυτα κιτρινόμαυρη Κυριακή χάρη στις επιτυχίες που σημείωσε ο Σύλλογος σε μπάσκετ, χάντμπολ και ποδόσφαιρο... Η ΑΕΚ, όπως και ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός, έχουν στο dna τους τις επιτυχίες, τους τίτλους, τις διακρίσεις σε όλα τα επίπεδα και αθλήματα. Ζουν από αυτά και επιβεβαιώνουν τη ταυτότητά τους. Οι οπαδοί της ζουν για στιγμές και μέρες όπως η χθεσινή για τους Ενωσίτες, για να βλέπουν την ομάδα τους να κερδίζει παντού, να κατακτά τις κούπες που διεκδικεί...

Τι καλύτερο από μια ημέρα που είχε για τους Ενωσίτες: κατάκτηση Κυπέλλου στο μπάσκετ. Πρόκριση στα προημιτελικά ευρωπαϊκής διοργάνωσης σε εκτός έδρας αναμέτρηση (στο χάντμπολ και αήττητη παρακαλώ μετά το 27-27 στην Νορβηγία) και φυσικά διπλό στην Θεσσαλονίκη επί του Άρη! Τρία στα τρία και η μέρα, αλλά και η εβδομάδα, αποκτά την πιο όμορφη διχρωμία στα αθλητικά γεγονότα της χώρας: μα φυσικά την κιτρινόμαυρη! Επιτυχίες που όσοι γνωρίζουμε τον Σύλλογο, τις ομάδες στις οποίες αναφέρομαι και τις παρακολουθούμε από κοντά, προφανώς και τις πιστεύαμε και τις περιμέναμε!

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά που έγιναν όμως. Κοινώς να ξεκινήσουμε από τη μπασκετική ΑΕΚ που πήρε τη τέταρτη κούπα της σε διάστημα τριών χρόνων και τη δεύτερη εντός συνόρων (και πάλι το Κύπελλο). Σε έναν τελικό που δεν θα (θέλουμε να) θυμόμαστε για καιρό σε αγωνιστικό καθαρά επίπεδο η Ένωση πήρε την κούπα παρά τα τόσα πολλά προβλήματά της. Διότι είχε καλύτερο και πιο ικανό προπονητή από τον αντίπαλό της και φυσικά (και κύρια) πολύ βαριά φανέλα για να ηττηθεί από μια πολύ καλή ομάδα όπως ο Προμηθέας αλλά και πολύ νέα και μικρή στο χώρο του μπάσκετ. Όχι ότι έχει μεγάλη σημασία, αλλά παίζει ρόλο, πάντα παίζει (πρωταγωνιστικό) ρόλο η ιστορία και η φανέλα στον αθλητισμό...

Χωρίς παίκτες τεράστιας αξίας που κρίνουν αγώνες και όμως τα κατάφερε και πήρε το Κύπελλο στην Κρήτη όπου δυστυχώς έγινε δίχως τον πολύ κόσμο της ΑΕΚ. Ευτυχώς τα κατάφεραν αρκετοί και υπήρξε υπέροχη κιτρινόμαυρη εξέδρα. Αλλά είναι αδιανόητο να υπάρχει η δυνατότητα διεξαγωγής ενός τελικού που θα ήταν γιορτή με κόσμο και από τις δυο ομάδες και αυτοκτονικά να αποφασίζουν διαφορετικά οι τύποι που διοικούν το ελληνικό μπάσκετ. Δεν αφιερώνω παραπάνω χρόνο για να διαφημίσω αστεία πρόσωπα και τύπους που δεν έχουν μάθει στη ζωή τους να αποχωρούν όταν αποδεδειγμένα δεν νιώθουν και δεν μπορούν!

Μπράβο, λοιπόν, στον Ηλία Παπαθεοδώρου και την ομάδα του... Μπορεί η κούπα αυτή να μην είχε αντιπάλους τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό όπως πριν δυο χρόνια. Είχε όμως μεγαλύτερες δυσκολίες λόγω τραυματισμών και αναγκαστικών αλλαγών στο ρόστερ της ομάδας. Χωρίς Λάνγκφορντ, με τον Γκίκα στα πιτς επίσης, τον Σαντ Ρος στην Ρωσία και πολλά νέα πρόσωπα ο κόουτς Ηλίας τα κατάφερε κάτι παραπάνω από περίφημα. Και είναι διπλή και τριπλή η χαρά μου γιατί αποδείχτηκε ότι είμαστε λάθος πολλές φορές και εμείς που κρίνουμε επιπόλαια και με λάνθασμένα δεδομένα. Έχω ξαναγράψει ότι μακάρι να βγαίνω τόσο λάθος πάντα όπως με τον προπονητή της μπασκετικής ΑΕΚ. Χαίρομαι που με υποχρέωσε να κατεβάσω το κεφάλι, να πω «συγγνώμη κόουτς λάθος μου» και σήμερα να βλέπω (χάρη και σε εκείνον) τους φίλους της Ένωσης υπερήφανους και χαρούμενους.

Μακάρι να ήταν λάθος και η κρίση μας για Καρντόσο... Αλλά εκεί αποδείχτηκε ότι σωστά το είχαμε δει το... καταστροφικό έργο να έρχεται! Πέρασα από το μπάσκετ στο ποδόσφαιρο αλλά δεν θα μείνω σε αυτό. Χρονικά ακολουθεί η επιτυχία, τεράστια για τη χώρα και το club, της ομάδας χάντμπολ (της προσωπικής μου αδυναμίας) στην Νορβηγία. Η ΑΕΚ πήγε για ρεβάνς με μια προίκα μόλις δυο τερμάτων στην Αθήνα. Και πάλι όμως ΔΕΝ έχασε. Πήρε την πρόκριση και την γιόρτασε μέσα στην έδρα του αντιπάλου με 100 ηρωϊκούς οπαδούς της Ένωσης να είναι στο πλευρό του τμήματος που τα δύσκολα τα χρόνια κράτησε τον κόσμο με κούπες!

Η ΑΕΚ θα διεκδικήσει ευρωπαϊκό τίτλο στο χάντμπολ εκτός από το νταμπλ που έχει σα στόχο για τις εντός συνόρων διοργανώσεις. Κι αυτό είναι κάτι που δεν επιτρέπεται και δεν γίνεται να περάσει έτσι στο... χαλαρό και σβηστά. Μακάρι να τα καταφέρει η ομάδα γιατί πραγματικά το αξίζει και έχει δείξει πως είναι ένα level πάνω από οποιαδήποτε στη χώρα και ισάξια με τις μεγάλες δυνάμεις του αθλήματος, στη διοργάνωση που μετέχει, από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες...

Πάμε και στα... χωράφια μας. Στην ποδοσφαιρική ΑΕΚ. Στην ομάδα του Μάσιμο Καρέρα που συνεχίζει να παίρνει αυτό που θέλει στο γήπεδο και να αποδεικνύει πόσο λάθος ήταν να μην πορευτεί η ομάδα με κανονικό προπονητή από την αρχή της σεζόν, αλλά και στη συνέχειά της όταν όλοι... παραμυθιαστήκαμε ότι με τον Νίκο Κωστένογλου θα έβρισκε τον δρόμο της και θα πήγαινε έως το καλοκαίρι με τον στρατιώτη της στον πάγκο.

Η Ένωση με τον Ιταλό τεχνικό είναι μια εντελώς διαφορετική ομάδα. Σίγουρα δεν αποθεώνει το ποδόσφαιρο και το θέαμα αλλά έχω γράψει ξανά και ξανά ότι όσο είναι νωρίς πρέπει όλοι να εμπεδώσουν ότι στο άθλημα δεν υπάρχει μόνο επίθεση, υπάρχει και η άμυνα. Και αν σε κάποιους αρέσει πολύ το επιθετικό ποδόσφαιρο (πρωτοβουλίας), υπάρχει και το αμυντικό παιχνίδι και το πόσο μπορείς (ή όχι) να ακυρώσεις μια ομάδα και τον τρόπο παιχνιδιού της. Κάτι που είναι εξίσου όμορφο και θεαματικό όταν συμβαίνει. Να βλέπεις μια ομάδα να ακυρώνει μια άλλη όπως ο Άρης που είχε ρίξει 4 σε Παναθηναϊκό στο ίδιο γήπεδο και στον ΠΑΟΚ.

Η ΑΕΚ κράτησε στο μηδέν έναν αντίπαλο που σε ΟΛΑ τα παιχνίδια του στην έδρα του είχε σκοράρει! Δεν είναι εύκολο... Και το πέτυχε σβηστά, χωρίς να απειληθεί ουσιαστικά σε κάποια στιγμή της αναμέτρησης και ενώ βρέθηκε πολύ νωρίς μπροστά στο σκορ. Όπως το είχε κάνει και με τον Παναθηναϊκό μια εβδομάδα πριν. Ακόμη κι αν συμφωνήσει κανείς ότι ήταν πέναλτι αυτό στον Φετφατζίδη, δεν μπορώ να 'χω ολοκληρωμένη άποψη για κάτι που δεν φαίνεται καθόλου καλά (όπως και αν η μπάλα έχει βγει στην ίδια φάση και μετά πέφτει ο Φέτφα). Αλλά όπως και να 'χει για τη διαιτησία στο συγκεκριμένο ματς που κιτρινίζει χωρίς κανέναν λόγο και αιτία Σβάρνα και Βράνιες (το κεντρικό αμυντικό δίδυμο) δεν γίνεται να φωνάζει σε τέτοιο βαθμό ο Άρης.

Απ' την άλλη ας βάζουν ξένους και σε αυτά τα ματς. Το φωνάζω και γράφω από πέρυσι... Όπως και τους δικαστές πρέπει απ' έξω να τους φέρνουμε και τους κανονισμούς απλά να τους μεταφράζουμε από UEFA και FIFA για να μην υπάρχει καμία σκιά και αντιδράσεις... Ούτως ή άλλως οι Έλληνες διαιτητές έχουν αποδείξει ότι δεν κάνουν για τίποτα! Όχι ότι με τους ξένους που φέρνει (ανάλογα το ματς και τον αντίπαλο) ο Περέιρα είναι καλύτερα τα πράγματα, τα είδαμε και στο ματς με τον ΠΑΟΚ όπου κέρδισε την ΑΕΚ με απόφαση σκάνδαλο. Αλλά όταν φέρνουν ελίτ κατηγορία δεν τίθεται θέμα...

Ο Καρέρα ήδη σε 11 ματς πρωταθλήματος έχει μόλις 4 γκολ παθητικό (το ένα δεν έπρεπε να υπάρχει καν, αυτό με ΠΑΟΚ, αλλά υπήρξε απόφαση σκάνδαλο) και πριν του Ιταλού στον πάγκο η ΑΕΚ είχε σε 13 αναμετρήσεις 17 γκολ παθητικό! Στα τέσσερα ματς με Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό, Άρη και ΠΑΟΚ η Ένωση πριν φτάσει ο Καρέρα και την αναλάβει δέχτηκε (σε αυτά τα ματς) 8 τέρματα. Με τον Ιταλό στην άκρη του πάγκου της έχει δει να παραβιάζεται η εστία της μόλις μια φορά και αυτή από απόφαση σκάνδαλο στο ματς της Τούμπας! Ελπίζω αυτά να αρκούν για να καταλαβαίνει κανείς πόσο σημαντικό είναι αυτό που άλλαξε και διόρθωσε ο Ιταλός κόουτς.

Στο επόμενο διάστημα και δη από το καλοκαίρι και μετά (εφόσον είναι στον πάγκο της ΑΕΚ αφού ποτέ δεν ξέρεις στο ποδόσφαιρο τι σου ξημερώνει) ο Καρέρα πρέπει να εστιάσει στη δουλειά στο μεσοεπιθετικό κομμάτι. Στη σωστή κατοχή της μπάλας και την κυκλοφορία αυτής. Την καλή επιθετική ανάπτυξη και το παιχνίδι πρωτοβουλίας! Εδώ υστερεί η ΑΕΚ απ' ότι έχουμε δει στα σημαντικά ματς και πρέπει αυτό να αλλάξει. Επίσης δεν γίνεται σε όλα να περιμένεις, σε κάποιο θα το πληρώσεις, έστω και από τύχη θα 'ρθει ένα γκολ από τον αντίπαλο...

Καλή εβδομάδα να έχουμε και γίνεται να μην είναι με τέτοια Κυριακή που προηγήθηκε; Τώρα ακολουθεί η πρόκριση για το Κύπελλο με αντίπαλο τον Παναιτωλικό... Βήμα – βήμα!

Υγ: Είναι μεγάλη ικανοποίηση και δίνουν ενέργεια και... ζωή για να συνεχίζει με την ίδια επιθυμία να μεγαλώνει το club αυτοί οι τίτλοι για τον Μάκη Αγγελόπουλο. Ή τέλος πάντων αυτό θέλω να πιστεύω εγώ. Διότι όπως τον καταλαβαίνω μπορεί να μη χρειάζεται ούτε αυτά για να συνεχίσει να προσφέρει στην αγαπημένη του ΑΕΚ. Πάντως αξίζει ένα τεράστιο μπράβο και πρέπει να τυγχάνει απόλυτης αναγνώρισης απ' όλους στο χώρο του μπάσκετ γιατί αυτά που πετυχαίνει δίχως τα λεφτά άλλων (του συμβολαίου της Euroleague πιο συγκεκριμένα) δεν το έχει καταφέρει κανείς πριν απ' αυτόν. Αλλά κανείς!

Υγ2: Ήρθε ο Ζήσης και πήρε κούπα... Σα να λέμε: τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα! Έτσι και τόσο απλά... Όμορφη αθλητική ιστορία η οποία θα γινόταν ελέω ΑΕΚ και αθλητή της... Είναι τέτοιο το κισμέτ ντε! Ένα Κύπελλο που κατακτήθηκε στον πιο όμορφο τόπο τούτης της χώρας, στην Κρήτη και ανήκει όπως πάντα στον Θέμη και στον Σπύρο που την βλέπουν και πανηγυρίζουν εκεί ψηλά...

Υγ3: Γράφω παραπάνω ότι πρέπει σιγά σιγά πλέον να δούμε σωστή δουλειά και καλύτερη επιθετική ανάπτυξη και λειτουργία διότι αναμφισβήτητα το ρόστερ της ΑΕΚ μεσοεπιθετικά παίζει να είναι και το καλύτερο στη χώρα τούτη την περίοδο. Αραούχο, Λιβάια, Ολιβέιρα, Μάνταλος, Βέρντε, Αλμπάνης (και σαν επιλογή και Κλωναρίδης) για τη γραμμή κρούσης και πίσω τους παίκτες που μπορούν να κάνουν παιχνίδι όπως ο Κρίστισιτς που είναι άλλος ποδοσφαιριστής με Καρέρα και ο Σιμάνσκι που αποδεικνύεται αυτό που λέμε «λίρα εκατό»! Σίγουρα στερείται ακραίων αμυντικών οι οποίοι να δημιουργούν. Αυτό αλλάζει και διορθώνεται μόνο το καλοκαίρι. Ωστόσο είδαμε και πάλι πόσο σημαντικός είναι ο Μπακάκης είτε στο άκρο όταν αμύνεται είτε όταν κλείνει προς το κέντρο της άμυνας να διορθώσει λάθη των στόπερ όπως στη φάση με τον Λάρσον που έκοψε ενώ έβγαινε τετ α τετ από κακό μαρκάρισμα του Βράνιες!

Υγ4: Κέρδισε 33 φάουλ ο Άρης (και φωνάζουν κιόλας). Μιλάμε για αριθμό μύθο! Αλλά ο Καραντώνης ήταν κάκιστος και κάθε που... φύσαγε λίγο περισσότερο εκείνος έδινε φάουλ υπέρ του γηπεδούχου και μάλιστα τα περισσότερα γύρω από την περιοχή της ΑΕΚ. Κι όμως αν εξαιρέσουμε ένα στατικό που απείλησε στο πρώτο ημίχρονο ο Άρης όλα τα υπόλοιπα αντιμετωπίστηκαν πολύ εύκολα, χωρίς να... ιδρώσουν οι αμυνόμενοι της Ένωσης. Κι αυτό δείγμα και απόδειξη δουλειάς του Μάσιμο Καρέρα...

Υγ5: Φαντάζομαι ο κ. Γιατράς θα τιμωρηθεί για όσα άθλια είδαμε να κάνει στο τέλος του αγώνα στα αποδυτήρια και έξω από την πόρτα των διαιτητών. Πρέπει να έχουμε ήθος πάνω απ' όλα... Για μια διαιτησία που απ' ότι έλεγαν ΟΛΟΙ ήταν άριστη και για τις δυο ομάδες. Και μου το έλεγαν διότι εγώ γκρίνιαζα για το γεγονός ότι πήραν πολύ περισσότερες βολές (ευτυχώς χωρίς να τις εκμεταλλευτούν και εκεί έχασαν το Κύπελλο). Όμως όλοι μου έλεγαν (κι ας είναι και άλλη ομάδα) ότι είναι άριστη η διαιτησία μην ασχολείσαι. Οπότε τιμωρία και μάλιστα βαριά για τον κ. Γιατρά γιατί είναι ντροπή και αίσχος αυτή η χουλιγκανική συμπεριφορά στα αποδυτήρια, κάφρικη και τραγική!