Ο ΠΑΟΚ είναι πάντα διαφορετικός στη Λάρισα, φέτος όμως κέρδισε…

Ο ΠΑΟΚ είναι πάντα διαφορετικός στη Λάρισα, φέτος όμως κέρδισε…

Ο ΠΑΟΚ είναι πάντα διαφορετικός στη Λάρισα, φέτος όμως κέρδισε…

Ο Δημήτρης Τσορμπατζόγλου γράφει για τη σημασία της νίκης του Δικεφάλου  στη Λάρισα, για το πώς αυτή ήρθε και τι σημαίνει λίγες ημέρες πριν τον αγώνα κόντρα στον Ολυμπιακό.  

Άρης - ΑΕΚ: Εκατοντάδες επιλογές και στοιχήματα για σκόρερ, κάρτες, κόρνερ και λεπτό πρώτου γκολ. |21+

Παραδοσιακά στη Λάρισα, ο ΠΑΟΚ δεν παίζει καλό ποδόσφαιρο. Ειδικά τα τελευταία χρόνια, η ΑΕΛ έχει βρει τον τρόπο να κάνει τον ΠΑΟΚ να φαίνεται πιο μικρός και λιγότερο ποιοτικός από ότι πραγματικά είναι. Αυτό που συμβαίνει και δεν ξέρω ποια εξήγηση έχει, είναι ότι σε αυτά τα τελευταία ΑΕΛ-ΠΑΟΚ, οι γηπεδούχοι καταφέρνουν και… τραβάνε προς τα κάτω τον ανώτερο Δικέφαλο του Βορρά. (Μόνη εξαίρεση το 0-2 τον Φεβρουάριο του 2017).

Έτσι έγινε και χθες σε πολλά διαστήματα του αγώνα. Ήταν ένα ματς στο οποίο δεν μπορεί να μην σχολιαστεί το γεγονός ότι η ΑΕΛ έπαιζε χωρίς δέκα παίκτες και ο προπονητής της παρέταξε μία ενδεκάδα που χαρακτηρίζεται ως πειραματική. Και ο ΠΑΟΚ είχε σημαντικές απουσίες. Όλοι αντιλαμβάνονται τι σημαίνει ΠΑΟΚ χωρίς Βιεϊρίνια-Μίσιτς, Κρέσπο και Μπίσεσβαρ, ειδικά όταν ο τελευταίος έχει κέφια. Έστω και έτσι και με τόσες απουσίες, ο ΠΑΟΚ έχει σαφώς πιο πολλές λύσεις από την ΑΕΛ…

Γιατί άραγε και χθες στο ΑΕΛ FC Arena ο ΠΑΟΚ δεν κατάφερε να βγάλει τόσο έντονα και σε πιο μεγάλο διάστημα την ανωτερότητά του απέναντι στην ΑΕΛ; Ήταν σίγουρα καλύτερος, δεν δέχθηκε καμία μεγάλη φάση, αλλά και εκείνος δεν κατάφερε να οργανώσει σχεδόν καμία ωραία επίθεση μέσα από το συνδυαστικό ποδόσφαιρο που μπορούν να παίξουν οι παίκτες του. Μόνο στα πρώτα 15-20 λεπτά ο ΠΑΟΚ ήταν πραγματικά καλός. Μετά… δεν τα κατάφερε.

Ο ένας λόγος έχει να κάνει με τις δυνάμεις των παικτών. Σωματικά και πνευματικά υπήρχε ένα θέμα μια και 60-65 ώρες νωρίτερα είχαν δώσει έναν τελικό εκτός έδρας με τον δυνατό Παναθηναϊκό.

Ο αντίπαλος και το πάθος που παραδοσιακά βγάζει στο γήπεδό του (και χθες είχαμε αρκετά σκληρά μαρκαρίσματα) έπαιξε ρόλο.

Οι απουσίες πολύ ποιοτικών παικτών και προσωπικοτήτων σίγουρα επηρέασε.

«Το «ΠΡΕΠΕΙ» να κερδίσουμε» ίσως και να τους άγχωσε

Αρκετοί ήταν σε κακό απόγευμα.

Οι αλλαγές δεν ήταν επιτυχημένες.  

Αυτά και άλλα που πρέπει να βρει ο Αμπέλ Φερέιρα, επηρέασαν.

Ό, τι και αν έγινε όμως, ΤΙΠΟΤΑ δεν είναι πιο σημαντικό από τη νίκη και τους τρεις βαθμούς. Εδώ που έφθασε το πράγμα, οι βαθμοί είναι από… απαραίτητοι έως υποχρεωτικοί. Όταν το πρωτάθλημα δείχνει ότι μπορεί να κριθεί στους έναν-δύο-τρεις πόντους, τότε εκείνο που ο ΠΑΟΚ πρέπει να ψάχνει κάθε φορά, είναι ο πιο πιθανός τρόπος για να φθάσει στη νίκη. Για χθες, φαίνεται ότι δεν υπήρχε κάτι άλλο!

Πρόπερσι, ο ΠΑΟΚ κέρδιζε 0-1 και από το πουθενά, με ένα πλασέ που έστειλε την μπάλα πρώτα στον… ουρανό και μετά στα δίχτυα, η ΑΕΛ ισοφάρισε.

Πέρυσι, έγινε και πάλι το ίδιο. Με μισή ευκαιρία η ΑΕΛ οδήγησε το ματς στο 1-1.

Και φέτος πιστεύω ότι αν ο Ντόουγκλας Αουγκούστο (ο χειρότερος του ΠΑΟΚ στο πρώτο μέρος) δεν έβαζε αυτή την γκολάρα στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου, ο ΠΑΟΚ δεν θα κέρδιζε.

Αλλά… δεν γίνεται κάθε φορά σε αυτό το γήπεδο να μην παίρνει ο Δικέφαλος του Βορρά αυτό που του αξίζει…

Αυτό τελείωσε, ο ΠΑΟΚ έχει χρόνο να ξεκουραστεί σωματικά και πνευματικά και να ετοιμαστεί με όλους τους ποιοτικούς του παίκτες και όλες τις μεγάλες προσωπικότητες που διαθέτει, για τον επόμενο αγώνα με τον Ολυμπιακό που ΣΑΦΩΣ δεν είναι καλύτερός του. Αυτή ειδικά την περίοδο, ο ΠΑΟΚ είναι ανώτερος…

* Αρνούμαι να σχολιάσω και να ανοίξω διάλογο με όσους βλέπουν πέναλτι σε φάση όπου ο ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ ΜΑΟΥΡΙΣΙΟ, ΑΠΟΚΡΟΥΕΙ με το κεφάλι του και στέλνει την μπάλα στο χέρι του ΣΥΜΠΑΙΚΤΗ του Ντόουγκλας Αουγκούστο, ο οποίος εκείνη τη στιγμή ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙ καν την μπάλα! Του νεαρού Βραζιλιάνου που έχει ΠΛΑΤΗ σε μπάλα και συμπαίκτη, βρισκόμενος λίγους μόνο πόντους μπροστά.   

Από εκεί και πέρα για όσους κατ’ επάγγελμα προσπαθούν καθημερινά να μειώσουν τις επιτυχίες του ΠΑΟΚ, ο κόσμος ξέρει πολύ καλά…

Γιατί ό, τι και αν ειπωθεί, όσα και αν γραφτούν από όλους τους στρατευμένους, έρχεται εκείνη η μέρα που ΜΕΣΑ στο γήπεδο απαξιώνονται και ξεφτιλίζονται δεκάδες αστεία επιχειρήματα…

Θυμάστε τι λέγονταν και τι γράφονταν πέρυσι τέτοιο καιρό και πριν τις 10 Φεβρουαρίου;

Θυμάστε πώς όλα έσβησαν με… μιας μετά το 3-1;