Άρης: Το «δίδυμο» Χόνγκλα-Ράτσιτς ξανά στο προσκήνιο

Ο Μάρτιν Χόνγκλα άφησε πίσω του ένα δύσκολο διάστημα αποκατάστασης, από την επέμβαση που έκανε το καλοκαίρι, επωφελήθηκε από τη διακοπή για να καλύψει σημαντικό μέρος του χαμένου εδάφους και επιστρέφει πλέον δυνατά στη συζήτηση για τον βασικό άξονα του Άρη.

Η παρουσία του Καμερουνέζου δεν αφορά μόνο την επιλογή ενός ακόμη χαφ δίπλα στον Ούρος Ράτσιτς. Αφορά κυρίως τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να λειτουργήσει συνολικά η μεσαία γραμμή και τον βαθμό στον οποίο ο Σέρβος θα μπορέσει να απελευθερωθεί από μέρος της άσκοπής δουλειάς που έχει αναγκαστεί να σηκώσει στο πρώτο κομμάτι της σεζόν.

Ο Χόνγκλα έχει διαφορετικό προφίλ από τον Τομ Ντέλε-Μπασίρου. Είναι περισσότερο παίκτης των καλύψεων, των μονομαχιών και των ανακτήσεων, μπορεί να κινηθεί μπροστά από τα στόπερ και να αναλάβει μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς χωρίς την μπάλα. Δεν είναι τυχαίο ότι ήδη από την περασμένη σεζόν είχε χρησιμοποιηθεί σε πιο καθαρό ρόλο αμυντικού μέσου, δίνοντας τη δυνατότητα στον Ράτσιτς να κινηθεί πιο ψηλά και με μεγαλύτερη ελευθερία. Αυτό είναι και το βασικό ζητούμενο για τον Άρη σήμερα. Ο Ράτσιτς αποτελεί τη μεγαλύτερη σταθερά του άξονα, όμως πολλές φορές χρειάζεται να καλύπτει μεγάλες αποστάσεις προς τα πίσω, να συμμετέχει περισσότερο στην αμυντική ισορροπία και να ξοδεύει άσκοπα ενέργεια σε περιοχές όπου δεν μπορεί να επηρεάσει όσο θα ήθελε την ανάπτυξη της ομάδας.

Με τον Χόνγκλα δίπλα του, αυτή η κατανομή μπορεί και να αλλάξει. Ο Καμερουνέζος έχει τη δυνατότητα να αναλάβει περισσότερο το «βρώμικο» κομμάτι: να κλείνει χώρους, να προστατεύει καλύτερα τη ζώνη μπροστά από τα στόπερ, να δίνει δεύτερες μπάλες και να λειτουργεί ως ο παίκτης που κρατά τις ισορροπίες όταν η ομάδα ανεβαίνει.

Αυτό δυνητικά επιτρέπει στον Ράτσιτς να έχει μεγαλύτερη συμμετοχή στη δημιουργία, να παίζει πιο κοντά στην επίθεση και να αξιοποιεί καλύτερα την ικανότητά του στην πρώτη πάσα και στη μεταφορά του παιχνιδιού προς τα εμπρός. Δεν είναι, άλλωστε, μία συνεργασία που ξεκινά τώρα από το μηδέν. Χόνγκλα και Ράτσιτς είχαν ήδη βρει χημεία την προηγούμενη περίοδο και η παραμονή του Καμερουνέζου είχε αντιμετωπιστεί ακριβώς ως μία βάση πάνω στην οποία μπορούσε να στηριχθεί ξανά ο άξονας του Άρη.

Την ίδια στιγμή, ο Ντέλε-Μπασίρου δεν έχει ακόμη ανταποκριθεί στον βαθμό που περίμεναν οι άνθρωποι του Άρη. Έχει πάρει χρόνο, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει δώσει σταθερά την ένταση, τις ισορροπίες και τη συνοχή που αναζητούσε το τεχνικό επιτελείο δίπλα στον Ράτσιτς. Κάπως έτσι, η επιστροφή του Χόνγκλα, σε καλύτερη κατάσταση μετά τη διακοπή, αποκτά μεγαλύτερη σημασία.

Δεν πρόκειται απλώς για έναν ακόμη παίκτη που μπαίνει στη μάχη της ενδεκάδας. Είναι ένας χαφ του οποίου τα χαρακτηριστικά μπορούν να επηρεάσουν και τον παίκτη που βρίσκεται δίπλα του.