ΑΕΚ: Μάθημα η έπαρση του ανταγωνισμού, οδηγός η Ένωση και το θέμα... αναδιάρθρωση!

Οι γιορτές, τα πανηγύρια, οι χαρές και αντίστοιχα οι εκδηλώσεις αυτές για την κατάκτηση του τίτλου από την ΑΕΚ πρέπει ήδη (και συμβαίνει) να αποτελούν παρελθόν και να έχουν περάσει στην ιστορία. Άλλωστε είναι γεγονός ότι το πρωτάθλημα κατακτήθηκε νωρίτερα με την επικράτηση απέναντι στον Παναθηναϊκό, όταν Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ ήρθαν μεταξύ τους ισόπαλοι, με αποτέλεσμα οι δυο τελευταίες αγωνιστικές να συνιστούν τυπική διαδικασία για τον Δικέφαλο. Αν λοιπόν προστεθούν και αυτές οι μέρες, συνολικά τα πάρτι και η γιορτή για την κατάκτηση του (αντίστοιχης μαγκιάς με του 1989) τίτλου, ξεπερνούν τις δέκα συνολικά μιας και το 2-1 επί της ομάδας του Μπενίτεθ ήρθε στις 10 του Μάη που τρέχει... Αν μη τι άλλο το χάρηκαν όλοι με τη ψυχή τους και ειδικά ο κόσμος της Ένωσης μιας και στο τέλος της όποιας κουβέντας για αυτόν γίνονται όλα... Αλλά προφανώς ισχύει και για τους ίδιους τους πρωταθλητές, το ποδοσφαιρικό τμήμα των κιτρινόμαυρων που το κατάφερε και φυσικά όλα τα μέλη του Club, μιας και η κάθε λεπτομέρεια παίζει ρόλο σε μία τόσο σημαντική και μεγάλη επιτυχία...

Η επιτυχία για την ΑΕΚ ήταν τεράστια βάση ανταγωνισμού και συνθηκών που διαπιστώσαμε σε όλη τη διάρκεια της σεζόν και αυτό μάλιστα απογειώνει και μετατρέπει τον τίτλο αυτό σε επίτευγμα για τον Νίκολιτς και τους ποδοσφαιριστές του. Στα λόγια του Ρομπέρτο Περέιρα στην πρόσφατη ανάρτησή του στα προφίλ του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αναδεικνύεται το γεγονός του κινήτρου που έδωσαν οι αντίπαλοι στον Δικέφαλο. Πιο συγκεκριμένα ο Αργεντινός σπουδαίος άσος έγραψε: «το να κερδίζεις είναι ωραίο, αλλά το να κερδίζεις όταν σε αμφισβητούν είναι ανεκτίμητο. Αποδείξαμε τι είμαστε ικανοί να κάνουμε. Είμαι χαρούμενος που ανήκω σε αυτή την ομάδα που δουλεύει πάντα με ταπεινότητα και θυσίες. Πάντα ευγνώμων σε όλους όσοι μας στήριξαν». Πίσω από τα λόγια αυτά του Τούκου κρύβεται όλη η αλήθεια για την ...προσφορά του ανταγωνισμού στην Ένωση για την κατάκτηση του 14ου πρωταθλήματος και δεν ήταν μόνο αυτός που ανέδειξε επί της ουσίας την αλαζονεία και την έπαρση των αντιπάλων.

Στην πρόσφατη συνέντευξή του σε Μέσο της πατρίδας του ο Λούκα Γιόβιτς αναφέρει μεταξύ άλλων: «Κάπως δημιουργήθηκε έξω από τον σύλλογο, από άλλους, η εντύπωση ότι βρισκόμασταν σε κάποιο είδος πανικού, ότι δεν το πιστεύαμε. Και όμως είχαμε περισσότερους βαθμούς. Δηλαδή εμείς δεν πιστεύαμε στον τίτλο, αλλά ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ, που ήταν πίσω, πίστευαν; Φυσικά και δεν ήταν έτσι! Ξέραμε ότι κρατούσαμε τα πάντα στα χέρια μας και φυσικά ότι στις μεταξύ μας αναμετρήσεις ήμασταν καλύτεροι από τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό. Όταν απομακρυνθήκαμε από αυτούς στα playoffs, δεν αμφιβάλαμε ούτε δευτερόλεπτο για τον τίτλο»! Τόσο τα λόγια του Περέιρα, όσο και αυτά του διεθνούς Σέρβου φορ, είναι η αλήθεια που διαπιστώναμε όλοι μας και προέκυπτε από την προσπάθεια δημιουργίας πίεσης στον Δικέφαλο σε πνευματικό επίπεδο μέσω της πλειονότητας των (ελεγχόμενων να θυμίσουμε σε μεγάλο βαθμό) ΜΜΕ και των opinion makers.

Το μάθημα, ο οδηγός και η... αναδιάρθρωση!

Στην αρχή σημείωναν το κλασικό «να δούμε αν θα αντέξει», με τους πλέον... ταγμένους να αναφέρουν ως δεδομένο ότι στο τέλος και στη διαδικασία των play offs η ΑΕΚ του Νίκολιτς θα είναι στη 3η θέση! Πρόκειται για τους ίδιους που στην εκκίνηση της σεζόν ανέφεραν ότι θα παλέψουμε με τον Παναθηναϊκό για τη 3η θέση, ίσως με τον Άρη για την 4αδα, δεν ξεχνάω κανέναν τους... Στη συνέχεια και ενώ η Ένωση κατέγραφε νίκες και σερί παρουσίας στην κορυφή είχαμε το: «καλά το έχει πάει ο Νίκολιτς σίγουρα φοβερή σταθερότητα, αλλά θα λυγίσουν στο τέλος, δεν θα τα καταφέρουν»! Έπειτα και αφού υποχρεώθηκαν να απαξιώσουν το Conference League (ακόμη και οι κατακτητές τους) φτάσαμε στον γελοίο ισχυρισμό -μιας και δεν προέκυπτε από τις ίδιες τις μέρες- πως: «τώρα να τη δούμε πού θα έχει και Ευρώπη» για να ακολουθήσει το άλλο μυθικό από Βορρά μεριά: «με τις επιστροφές θα έχουμε αποκατάσταση της κανονικότητας στην κορυφή, να τους δούμε από δω και πέρα»! Τα παραπάνω είναι τα πλέον light, τα λες και χαμηλών τόνων σχόλια, διότι είχαμε και ακραίες αναφορές που δεν ασχολούμαι καν...

Για την ΑΕΚ λοιπόν θα πρέπει να συνιστά ένα υπέροχο μάθημα σχετικά με το πού σε οδηγεί η έπαρση και η αλαζονεία και πόσο εύκολα μπορεί να επηρεάσει την ίδια την ομάδα και το εκάστοτε ποδοσφαιρικό τμήμα αν δεν έχεις τους κατάλληλους ανθρώπους να το διαχειρίζονται όλο αυτό και φάνηκε ότι ο ανταγωνισμός δεν τους είχε. Παράλληλα επιβεβαιώθηκε για πολλοστή φορά, όπως πάντα όταν ο Δικέφαλος καταγράφει επιτυχίες κόντρα σε πολλούς και απέναντι σε πολλά, ότι το μεγάλο όπλο και ατού απέναντι στους αντιπάλους της είναι η συσπείρωση! Όπως πρόσφατα στο 2018 με όλους να είναι μια γροθιά, όπως στο νταμπλ του 2023 όπου το ΜΑΖΙ ήταν παντού (σε γήπεδα, καθημερινότητα, ξενοδοχεία), αλλά και τώρα στο 2026 και το μάγκικο πρωτάθλημα με όλους να είναι ΠΑΝΤΟΥ εντός, εκτός κατά χιλιάδες που ούτε στα εντός τους δεν έβλεπαν κάποιοι και ακόμη και στις προπονήσεις. Αυτή ήταν, είναι και θα είναι πάντα η μεγάλη διαφορά της ΑΕΚ από τον ανταγωνισμό, το μεσαίο της γράμμα, η Ένωση, όταν αυτό λειτουργεί σε απόλυτο βαθμό, δύσκολα βρίσκει αντίπαλο...

Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω το κείμενό μου με τα μαντάτα περί επιθυμίας και προσπάθειας αναδιάρθρωσης της Superleague προτού μάλιστα γίνει γνωστή κάποια αντίδραση της ΑΕΚ για να μη παρερμηνευτεί και η τοποθέτηση μου. Προσωπικά είμαι απόλυτα old school κατάσταση και θα ήθελα τον παραδοσιακό τρόπο διεξαγωγής πρωταθλήματος αν ήταν όπως το '90 η φάση. Τώρα είναι πασιφανές πως δεν υπάρχει αυτή η κατάσταση και οι ομάδες, οι φίλαθλοι, αλλά και η εμπορικότητα. Το βασικό είναι πως πρόκειται για κάτι παράνομο αν συμβεί και σίγουρα γίνεται για άλλους λόγους και δεν αφορά την εξέλιξη και πρόοδο του πρωταθλήματος, σε καμία περίπτωση δεν θα βοηθήσει τον ανταγωνισμό και φυσικά τελικά το ίδιο το προϊόν. Άρα μοιάζει να παίζει ρόλο το νταλαβέρι. Από την άλλη επιτέλους ντε πέφτουν και οι μάσκες για το ποιοι θέλουν Έλληνες διαιτητές, μιας και αυτό θα γίνει εφόσον κοπούν τα ντέρμπι και τα olay offs, θα έχουμε φουλ του Έλληνα διαιτητή, αλλά και ομάδες δορυφόρους και όλα όσα υποτίθεται ότι ήταν η γάγγραινα του ποδοσφαίρου μας. ΞΕΓΥΜΝΩΜΑ ΤΟ!!!

***Το μεγαλείο και ο πολιτισμός ενός συλλόγου, στην περίπτωσή μας της ΑΕΚ, εκφράζεται πάντα κυρίως από τον κόσμο της στον οποίο ανήκει άλλωστε. Η υπόκλιση του κόσμου της Ένωσης στον Γενς Γιόνσον, η αναγνώριση της αξίας ενός ποδοσφαιριστή και ανθρώπου με τέτοιο τρόπο όπως αυτός που ζήσαμε στη φιέστα, αναδεικνύει το ήθος και πραγματικά παράγει πολιτισμό... Υπόκλιση στο μεγαλείο του κόσμου της ΑΕΚ που όμοιο του δεν υπάρχει και προφανώς δεν αποτελεί μομφή για τον Νίκολιτς για το γεγονός ότι δεν τον χρησιμοποίησε ο Σέρβος τεχνικός, αναγνώριση ονομάζεται και πραγματικά μπράβο σε όλους...