Παναθηναϊκός: Ο Μπένιτεθ τον έμαθε να μάχεται, τώρα πρέπει να τον μάθει να δημιουργεί

• Ο «μονομάχος» Παναθηναϊκός που ξέρει να αμύνεται
• Ο Παναθηναϊκός δεν έχει βελτιωθεί στη δημιουργία

Ο Παναθηναϊκός έφυγε από την Τούμπα παίρνονας το 0-0 από τον ΠΑΟΚ στην 1η αγωνιστική των Play Offs της Stoiximan Superleague σ' ένα δίκαιο αποτέλεσμα με βάση την εικόνα του αγώνα.

Οι «πράσινοι» έβγαλαν και πάλι στο γήπεδο το καλό τους στοιχείο. Ο Ράφα Μπενίτεθ έμαθε το «τριφύλλι» να αμύνεται σε πιο χαμηλά μέτρα, να μάχεται, να απορροφάει την πίεση του αντιπάλου και να μην πέφτει η αυτοπεποίθησή της ομάδας ενώ συμβαίνει αυτό.

Ταυτόχρονα όμως δεν έχει καταφέρει ακόμη να το κάνει αποδοτικό στο κομμάτι της δημιουργίας και αυτό είναι κάτι που πληρώνει σε αρκετά παιχνίδια. Έτσι συνέβη και χθες, αφού σ' ένα ματς που ο Παναθηναϊκός έπρεπε να κερδίσει για να διατηρήσει ζωντανές τις πιθανότητές του για την τρίτη θέση, είχε μονάχα μία μεγάλη στιγμή.

Ο «μονομάχος» Παναθηναϊκός που ξέρει να αμύνεται

Ο Ράφα Μπενίτεθ δημιούργησε ένα σύνολο που ξεκινάει να αμύνεται σε μεσαίο μπλοκ και όταν χρειάζεται πέφτει ακόμα πιο χαμηλά γύρω από την περιοχή του.

Ο Ισπανός τεχνικός έμαθε την ομάδα του να υπομένει την πίεση του αντιπάλου και να το κάνει αυτό διατηρώντας παράλληλα την αυτοπεποίθηση και την ψυχραιμία της.

Δημιούργησε ένα σύνολο που παίζεις ο ένας για τον άλλον, μία ομάδα «μαχητών», οι οποίοι έχουν μετατρέψει τον τομέα των μονομαχίων σ' έναν από τους πιο δυνατούς της.

Κι όλα αυτά από μία ομάδα που δυσκολευόταν αρκετά παλαιότερα όταν αντιμετώπιζε αντιπάλους που έπαιζαν σε υψηλή ένταση και είχαν καλούς αθλητές.

Από τότε που ήρθε ο Μαδριλένος προπονητής στα 36 ματς που έχει καθίσει στον πάγκο της ομάδας η ομάδα του έχει απωλέσει τις μονομαχίες μονάχα σε οκτώ απ' αυτά, εκ των οποίων στα τέσσερα έχει ηττηθεί, κάτι που δείχνει πόσο σημαντικός είναι πλέον ο τομέας αυτός στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού.

Κατά μέσο όρο οι «πράσινοι» κερδίζουν 91,5 μονομαχίες ανά 90' ενώ οι αντίπαλοί τους 87,5 έχοντας στην ουσία τέσσερις παραπάνω σε κάθε παιχνίδι. Χθες στην Τούμπα κέρδισαν 113 (51,13%) ενώ οι «ασπρόμαυροι» 99 (44,8%).

Το «τριφύλλι» μπόρεσε χθες να κρατήσει τον ΠΑΟΚ στα 0,24xG επίδοση που συνιστά τη δεύτερη καλύτερη επί Ράφα σε μεγάλο ματς, μετά το 0,19 που είχε κρατήσει και πάλι τον «δικεφάλο του βορρά» στο 2-1 της Λεωφόρου.

Ο Παναθηναϊκός δεν έχει βελτιωθεί στη δημιουργία

Καλή η άμυνα, αλλά δυστυχώς κανένα παιχνίδι στο ποδόσφαιρο δεν κερδίζεται χωρίς κάποιος να μπορέσει να σκοράρει.

Το γεγονός πως ο Παναθηναϊκός δεν ενδιαφέρεται να έχει τη μπάλα στα πόδια του δεν είναι πρόβλημα, αλλά αποτελεί μία επιλογή, δείγμα της φιλοσοφίας του προπονητή του.

Όπως και η απόφαση να δημιουργεί μπροστά μέσω αντεπιθέσεων ή μέσω μακρινών μπαλιών και του κυνηγιού της δεύτερης μπάλας.

Το θέμα είναι πως αυτή τη στιγμή οι δύο αυτές στοχεύσεις δεν λειτουργούν, γιατί δεν νομίζω να πιστεύει κανείς πως με δημιουργία που αντιστοιχεί σε 1,09xG ανά ματς (χωρίς τα πέναλτι) ο Παναθηναϊκός μπορεί να γίνει διεκδικητής του πρωταθλήματος.

Με τον τρόπο που αμύνονται οι «πράσινοι» όντας γύρω από την περιοχή τους, όταν πέφτουν σε χαμηλά μέτρα, ακόμη και όταν κερδίζουν τη μπάλα, έχουν να διανύσουν πολλά μέτρα για να φτάσουν στην αντίπαλη περιοχή και συνήθως πολύ λίγους παίκτες για να φύγουν μπροστά, με αποτέλεσμα συνήθως εκείνος που την έχει στα πόδια του, χθες τις περισσότερες φορές οι Πελίστρι και Τεττέη, να χρειάζεται να την τρέξει αρκετά μέτρα και τελικά είτε να τη χάνει είτε να παίζει προς τα πίσω, αφού δεν έχει άλλο στήριγμα.

Από την άλλη η στρατηγική με τις μακρινές πάσες και τις δεύτερες μπάλες μπορεί να σου δώσει κάποια πράγματα, αλλά αυτή τη στιγμή δεν δείχνει να μπορεί να σου προσφέρει μία σταθερότητα στη δημιουργία.

Βάζοντας στην εξίσωση και το γεγονός πως το «τριφύλλι» δεν πιέζει ψηλά, παρά μόνο σε κάποιες συγκεκριμένες περιπτώσεις που επιλέγει ή διαστήματα, τότε χάνεται και η πιθανότητα να κερδηθεί η μπάλα κοντά στην περιοχή, σημείο που οι συνθήκες ευνοούν για τη δημιουργία μιας τελικής.

Προφανώς ο Ράφα Μπενίτεθ έχει το ελαφρυντικό ότι δεν έχει κάνει προετοιμασία με την ομάδα του οπότε είναι λογικό να μην αποδίδονται όλα αυτά που θέλει στο γήπεδο στο βαθμό που θα επιθυμούσε.

Ωστόσο ενώ στην άμυνα και στο κομμάτι των μονομαχιών η δουλειά του έχει κάνει την εμφάνισή της, στο κομμάτι της δημιουργίας εξακολουθούν τα αποτελέσματα να μην είναι καλά κι ας κρύφτηκαν ένα διάστημα από παιχνίδια στα οποία ο Παναθηναϊκός σκόραρε στο ξεκίνημα του αγώνα στην πρώτη ή τη δεύτερη τελική του με αποτέλεσμα μετά να φεύγει το άγχος και όλα να γίνονται πιο εύκολα.

Το βράδυ της Κυριακής (05/04) τελείωσε τον αγώνα της Τούμπας έχοντας επτά τελικές. Το βλέπει κανείς σαν νούμερο και λέει «οκ» σε εκτός έδρας ματς με τέτοιον αντίπαλο δεν είναι κακό.

Η ουσία όμως είναι πως αυτές οι επτά τελικές ισοδυναμούν με 0,67xG κάτι που σημαίνει πως κάθεμία εξ' αυτών άξιζε 0,095xG. Όταν μία μέση τελική αξίζει 0,10xG, το νούμερο αυτό δεν δείχνει τόσο κακό.

Το πρόβλημα είναι ότι αν αφαιρέσει κανείς τη μεγαλύτερη ευκαιρία του Παναθηναϊκού, που ήταν εκείνη του Ζαρουρί, η οποία άξιζε 0,40xG, τότε βλέπει ότι οι υπόλοιπες έξι έφτασαν μόνες τους τα 0,27, δηλαδή άξιζε η κάθε μία 0,045xG, νούμερο εξαιρετικά χαμηλό.

Καταλαβαίνει λοιπόν κανείς πως όταν κάνεις μονάχα μία τελική άνω του μετρίου είναι πιθανό εκείνη να χαθεί κι έτσι να μην καταφέρεις να σκοράρεις και να πάρεις τελικά τη νίκη από το παιχνίδι.