Ολυμπιακός: Πόσα γεμίσματα έκανε ο Τζολάκης με την Μπάγερ!

Δεν χωράει καμία αμφιβολία ότι ο Ολυμπιακός είναι τυχερός που έχει τον Τζολάκη. Και μόνο που σε τρία παιχνίδια με την Μπάγερ Λεβερκούζεν κράτησε το μηδέν στα δύο από τα τρία λέει πάρα πολλά.

Την Τρίτη στη Γερμανία ο διεθνής τερματοφύλακας έκανε άλλη μία απολύτως θετική εμφάνιση. Δύο φορές που χρειάστηκε να βγει μακριά η, και πολύ μακριά από την εστία του το έκανε απολύτως έγκαιρα βοηθώντας την άμυνα του σε πάσες που είχαν γίνει στην πλάτη της…Μία φορά που χρειάστηκε βγήκε κι έδιωξε με γροθιές την μπάλα σε μία εκτέλεση κόρνερ…Μία άλλη φορά που χρειάστηκε έδιωξε σε κόρνερ ένα σουτ στην κλειστή γωνία του…

Δεν ήταν φοβερά δύσκολες καταστάσεις, αλλά τον γκολκίπερ τον βλέπεις από την όλη του εικόνα. Την εμπιστοσύνη που εμπνέει. Και ο καλός γκολκίπερ έχει και ρέντα. Βλέπε τη φάση στο δοκάρι του Γκριμάλντο και στις τρεις άστοχες προσπάθειες του αντίπαλου σέντερ φορ Σικ.

Αλλού, όμως, θέλω να καταλήξω για τον Τζολάκη. Νομίζω ότι είναι υπερβολή αυτό που έγινε τουλάχιστον στο συγκεκριμένο παιχνίδι με τα γεμίσματα του από πίσω. Πρέπει να ήταν τουλάχιστον 25! Πάρα πολλά. Εγώ το καταλαβαίνω ότι είναι σημαντικό να έχει μία ομάδα έναν γκολκίπερ με τέτοια καλή ικανότητα στα πόδια όπως ο Έλληνας «άσος». Και πολύ λογικό είναι να θέλει να τον εκμεταλλευθεί. Και καλά κάνει που τον αξιοποιεί. Απλά μου φαίνεται ότι πρέπει να γίνεται λίγο πιο στοχευμένα. Να γεμίζει ένας τερματοφύλακας 25 φορές, μου μοιάζουν πάρα πολλές.

Αντιλαμβάνομαι ότι είναι μία λύση αυτή, αφενός μεν ώστε να μη ρισκάρει ο Ολυμπιακός από μία απώλεια της μπάλας κοντά στην περιοχή του, αφετέρου δε να προσπαθήσει να κερδίσει τις δεύτερες μπάλες μπροστά με τους Ταρέμι η, Ελ Κααμπί η, ενίοτε και τους δύο. Και ορθά το κάνει ο Μεντιλίμπαρ κι ο Τζολάκης και όλη η ομάδα. Απλά, ίσως πρέπει να το ισορροπήσει κάπως καλύτερα το πράγμα και με λίγο περισσότερο χτίσιμο από πίσω κι από τους κεντρικούς χαφ.

Από εκεί και πέρα, εάν δεν γίνεται αυτό η, εάν κρίνεται ότι εγκυμονεί κινδύνους, τότε καλά κάνει ο Ολυμπιακός και παίζει με τόσες βαθιές πάσες του Τζολάκη. Κι ας είναι υπερβολικά πολλές. Σε αυτά τα πράγματα, δεν χωρούν εκπτώσεις. Κάνεις το πιο ασφαλές και το πιο καλό για την ομάδα. Παρεμπιπτόντως, περίπου το ένα τρίτο από τα γεμίσματα του Τζολάκη βρήκαν συμπαίκτες του! Δεν είναι καθόλου μικρό το ποσοστό, με κάποιες από αυτές τις πάσες, 30άρες και 20άρες, να ήταν βέβαια και προς τα ακραία μπακ.

Για δε τους πιο προσεκτικούς, τελικά η καλύτερη τελική του Ολυμπιακού κόντρα στην Μπάγερ ξεκίνησε από ένα τέτοιο γέμισμα του Τζολάκη! Με τον Έσε να παίρνει την κεφαλιά, τον Ταρέμι να υποδέχεται την μπάλα και να την βγάζει στον Ζέλσον, που πήγε να αιφνιδιάσει τον αντίπαλο γκολκίπερ, με εκείνο το ξαφνικό σουτ από λίγο πλάγια, όμως νικήθηκε από τον τερματοφύλακα. Και δεν έγινε έτσι αυτό που είχε συμβεί στο Καζακστάν και στο Άμστερνταμ, από την ίδια περίπου θέση με εκείνη της συγκεκριμένης φάσης στο Λέβερκουζεν: ασίστ Ταρέμι και γκολ Ζέλσον!

Ίσως μάλιστα ακριβώς αυτά τα δύο γκολ του Ζέλσον, από τη συνεργασία του με τον Ταρέμι, να πρέπει να είναι και ένας οδηγός για τον Ολυμπιακό. Γιατί δείχνουν ότι το γκολ μπορεί να έρθει και με άλλους τρόπους, κι όχι μόνο με πλαγιοκόπηση και σέντρα. Με ακόμη δε καλύτερες συνεργασίες είχε έρθει το πρώτο γκολ επί της Ρεάλ Μαδρίτης, του Τσικίνιο. Κι είναι πολύ καλό που οι «ερυθρόλευκοι» τα ψάχνουν περισσότερο φέτος αυτά τα γκολ, όπως π.χ. του Ελ Κααμπί με τον Βόλο, του Ζέλσον στο Περιστέρι κ.α.

Μία ομάδα πρέπει να έχει πολλούς τρόπους για να φτάνει στις φάσεις. Ένας τρόπος είναι οι σέντρες, άλλος οι στατικές φάσεις, άλλος οι συνεργασίες από τον άξονα, άλλος τα γεμίσματα του Τζολάκη. Όλα πολύτιμα είναι! Και κυριολεκτώ. Ο Τζολάκης αυτή την στιγμή θα είχε δύο ασίστ αν στα τελευταία παιχνίδια του Ολυμπιακού δεν έχαναν οι συμπαίκτες του δύο γκολ από εξαιρετικά ευνοϊκές θέσεις, από δικές του εκπληκτικές πάσες.

Με τελευταίο τον Αντρέ Λουίς, που πλάσαρε άστοχα πάνω από τον γκολκίπερ του Παναιτωλικού, ενώ είχε κάνει μία φοβερή κίνηση και είχε βγει σε θέση έξω αριστερά, ξεκινώντας από θέση έξω δεξιά.

Άσχετο: Πιστεύουν ίσως αρκετοί ότι στον Ρόντινεϊ αρέσει περισσότερο να παίζει εξτρέμ, ώστε να έχει λιγότερα αμυντικά καθήκοντα. Λάθος. Στον Ρόντινεϊ αρέσει 100% περισσότερο να παίζει στη θέση του, δεξιός μπακ.

Η φωτογραφία της ημέρας:

Μοιάζει να έχει χάσει την αυτοπεποίθηση του μπροστά στην αντίπαλη εστία ο Τσικίνιο, προφανώς λόγω της αφλογιστίας του εδώ και κάποιους μήνες. Όσες φορές βρέθηκε σε θέση για κάτι καλό στο Λεβερκούζεν, δεν τα κατάφερε. Σε εκείνη την καλή κομπίνα από την εκτέλεση κόρνερ αστόχησε…Μία άλλη στιγμή δεν έκανε καλό κοντρόλ μέσα στην αντίπαλη περιοχή…Κι όταν έβγαλε μία επικίνδυνη σέντρα σουτ ο Ζέλσον από δεξιά, δεν είχε την αποφασιστικότητα να κάνει την προβολή και να μπει με την μπάλα στα δίκτυα.

Είναι σημαντικό που ο Τσικίνιο για παράδειγμα βγάζει καλές συνεργασίες με τον Ταρέμι και τους συμπατριώτες του Πορτογάλους. Με τη διαφορά ότι ένας παίκτης που στον Ολυμπιακό παίζει πίσω από τον φορ, είτε λίγο πλάγια, πρέπει να κάνει τη διαφορά. Και διαφορά σημαίνει γκολ κι ασίστ. Ο Τσικίνιο, όμως, εδώ και καιρό είναι και μακριά από το γκολ και μακριά από τις ασίστ, με εξαίρεση μία στο Περιστέρι. Ευτυχώς που έχει βελτιωθεί στις εκτελέσεις κόρνερ κι από δικά του κτυπήματα ήρθαν τα γκολ από τον Έσε με τον Άγιαξ και τον Πιρόλα με τον Παναιτωλικό.

Και για το τέλος ένα ιμότζι 🤔

Θα ήταν από τις μεγαλύτερες νίκες της σεζόν #olympiacosfc https://t.co/tr3rAzwew7

— Δόκτωρ ⚽ (@doctorball_gr) February 23, 2026