Άρης: Πρόβλημα δεν είναι μόνο μια ισοπαλία αλλά η παγιωμένη μέτρια απόδοση

Καμία ομάδα δεν πρόκοψε βασιζόμενη στις εκλάμψεις σαν αυτές που χαρακτηρίζουν τον Άρη του τελευταίου διμήνου. Σαν δηλαδή τα 30-40 καλά αγωνιστικά λεπτά στην ισοπαλία (μεν) με τον Πανσερραϊκό στο «Κλ. Βικελίδης» ή τη συνολική συμπεριφορά στο «Καραϊσκάκη». Στη συνολική εικόνα, τα καλά αγωνιστικά λεπτά είναι μετρημένα στα δάχτυλα και στην πραγματικότητα χάνονται μπροστά στην κακοτεχνία που πλέον αναγνωρίζεται μέσα από την παραδοχή γι’ άμεση ενίσχυση. Αν κανείς θέλει να δει κατάματα την αλήθεια, αυτό είπε και εννόησε ο Μανόλο Χιμένεθ μετά την ισοπαλία με τον Αστέρα Τρίπολης. Η αναγνωρισμένη έλλειψη ποιότητας συνδυάστηκε με την αναγκαιότητα προσθηκών με σκοπό την κάλυψη του ελλείματος. Αντικειμενικά όμως, αυτό μπορεί να το διακρίνει κι εν τέλει να το ισχυριστεί κι ένας απλός φίλαθλος. Δίχως πτυχία προπονητικής και παρουσίες σε σεμινάρια.

Ο Μανόλο Χιμένεθ έχει ελαφρυντικά για την προβληματική εικόνα. Ναι, ανέλαβε μια ομάδα της οποίας η δομή μοιάζει ασυνάρτητη. Μέχρι στιγμής δεν μπορεί να καυχιέται για περισσότερες από 2-3 από το σύνολο των 18 μεταγραφών που έγιναν γιατί ελάχιστες οδήγησαν σε αγωνιστική απόσβεση. Το ποσοστό είναι οδυνηρά χαμηλότατο. Έχει ελαφρυντικά γιατί κάθε βδομάδα προκύπτει κι ένας τραυματισμός. Προχθές ήταν αυτός του Φρέντρικ Γένσεν ο οποίος προοριζόταν για το δεξί άκρο της επίθεσης. Αντί του Φινλανδού εμφανίστηκε ο Ολίμπιου Μορουτσάν ο οποίος συνεχίζει να πάσχει σε αυτονόητα πράγματα, σαν το κοντρόλ. Έχει ελαφρυντικά γιατί, όπως αποδεικνύεται, η ποιότητα δεν ήταν του επιπέδου που είχε εκτιμηθεί το καλοκαίρι.

Από την άλλη πλευρά όμως, έχει κι ευθύνη γιατί δεν υπάρχει ουσιαστική βελτίωση σε ατομικό και ομαδικό επίπεδο. Κάποιες εκλάμψεις μόνο, σαν το πυροτέχνημα που φωτίζει προσωρινά τον ουρανό. Για παράδειγμα, το «μηδέν» παθητικό του χθεσινού αγώνα με τον Αστέρα Τρίπολης είναι απολύτως πλασματικό και είναι αδύνατο να στοιχειοθετήσει αφηγήματα περί αμυντικής βελτίωσης. Στο ποδόσφαιρο δεν λογαριάζεται τόσο η στατιστική όσο η ρεαλιστική εικόνα, αλλά αυτή έγραψε 1.9 xgoals για τον Αστέρα καθώς ο Άρης είχε 0.3. Ο Άρης έκανε μια μεγάλη φάση με τον Σούντμπεργκ και ο Αστέρας είχε δύο από δαύτες με τους Τζοακίνι, Μπαρτόλο μαζί με δύο σουτ από το ύψος της περιοχής από τους Κετού, Γιαμπλόνσκι.

Είναι ευνόητο ότι η απερισκεψία και η αποβολή του Κώστα Γαλανόπουλου έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην εξέλιξη του αγώνα, αλλά και πριν από αυτή, ο Άρης δεν έδειξε δα σημάδια ομάδας που μπαίνει για να νικήσει. Η ταχύτητά του ήταν στο slow motion, ένταση δεν υπήρχε παρά μόνο η αίσθηση ότι η ομάδα δεν έχει το απαραίτητο «πιστεύω». Κοινώς, με τη συμπεριφορά της, έδειξε σαφέστατα προβληματική από το πρώτο λεπτό. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι αυτό που είπε ο έμπειρος Τριανταφυλλόπουλος (στόπερ του Αστέρα) έχει δόση αλήθειας. Ναι, αυτός που άξιζε να νικήσει ήταν ο Αστέρας. Κανείς δεν πανηγύρισε την ισοπαλία, ίσα-ίσα που οι αποδοκιμασίες ακούστηκαν μέχρι τον Βαρδάρη. Σ’ ένα «Κλ. Βικελίδης» με ελάχιστο κόσμο γιατί η σχέση μεταξύ μάζας κόσμου και ομάδας (σχεδόν) έχει αποκοπεί.

Οι μεταγραφές είναι η λύση, όχι όμως στην παρούσα στιγμή και με τον αριθμό των αγώνων που μεσολαβούν έως τον Γενάρη. Ήδη δημιουργήθηκε επικίνδυνη απόσταση από την πρώτη τετράδα. Και ποιος είναι τόσο σίγουρος ότι ο Άρης θα λειτουργήσει όπως είχε πράξει στην περίπτωση του Βλάντιμιρ Νταρίντα, τότε που ο Τσέχος είχε έρθει στη Θεσσαλονίκη από τα μέσα του Δεκέμβρη για να παρουσιαστεί έτοιμος τον Γενάρη. Μακάρι να γίνει, αλλά ο Άρης δεν έχει παρουσιάσει άλλα σχετικά δείγματα. Εν τέλει, είναι αυτονόητη η ανάγκη ενίσχυσης παράλληλα των ενεργειών ελάφρυνσης του ρόστερ και του προϋπολογισμού, το ερώτημα όμως είναι τί γίνεται μέχρι τον Γενάρη;