Ολυμπιακός: Πέντε συν και πλην από την πρώτη εικόνα του Στρεφέτσα

Έπαιξε άλλα 60 λεπτά το Σάββατο ο Στρεφέτσα, τον είχαμε δει ένα διάστημα και στον Βόλο, αλλά και σε τέσσερα φιλικά, οπότε έχουμε μία πρώτη εικόνα για τον Βραζιλιάνο εξτρέμ. Όχι ασφαλή, αλλά πρώτη εικόνα.

Αν θέλαμε να ξεχωρίσουμε δύο βασικά συν και πλην του, θα κατέληγα στα εξής…

Ένα. Είναι επικίνδυνος ακραίος κυνηγός. Μπορεί ακόμη να μην έχει σκοράρει, αλλά έχει απειλήσει, επανειλημμένως. Έχει καλά και δυνατά πόδια, με τις Σέρρες τα δοκίμασε τέσσερις φορές, εκ των οποίων στις δύο μπορούσε να σκοράρει, ενώ είχε και δύο κεφαλιές (άρα μάνι μάνι έξι τελικές!) και νομίζω ότι δεν θα αργήσει η ώρα που θα βάλει γκολ.

Δύο. Δεν είναι το στιλ του εντυπωσιακού εξτρέμ. Δεν έχει π.χ. την ντρίμπλα του Ζέλσον η, την ξαφνική επιτάχυνση του Ποντένσε, γι΄ αυτό και βλέπουμε ότι συχνά τον ανακόπτουν. Κυνηγάει περισσότερο την ουσία, το γκολ και την ασίστ. Μου έκανε εντύπωση ότι κάποιες στιγμές προχθές χώνοντας σαν κρυφός σέντερ φορ να πάρει κεφαλιά, παρότι μικρός στο δέμας.

Τρία. Έχει αρκετά καλά κτυπήματα κόρνερ, κάτι που μπορεί να αποδειχθεί σημαντικό για τον Ολυμπιακό, που ακόμη εκτός του Ρόντινεϊ (κι αυτός την περασμένη σεζόν) δεν έχει βρει άλλο εκτελεστή. Σε σχέση με τον Τσικίνιο και τον Καμπελά και τον Μουζακίτη, που συνήθως δοκιμάζουν, ο Στρεφέτσα μου φαίνεται καλύτερος. Είναι πιο στοχευμένα τα κτυπήματα του.

Τέσσερα. Παρότι έχει καλά πόδια, δεν είναι σπεσιαλιτέ του οι ψηλές σέντρες. Ενώ επιχειρεί αρκετές, έως πολλές, σε κάθε παιχνίδι, σπάνια γεμίζει την περιοχή με καλές μπάλες. Πιο πολύ γίνεται πολύτιμος στους συμπαίκτες του από χαμηλές σέντρες, που βέβαια είναι και οι πιο δύσκολες.

Πέντε. Μπορεί να μην είναι θεαματικός παίκτης και κάποιες φορές να προβληματίζει π.χ. με τα κοντρόλ του, αλλά είναι συνεργάσιμος, ομαδικός και μαρκάρει. Του αρέσουν οι συνδυασμοί και έχει έξυπνες πάσες, όπως το είδαμε το Σάββατο σε τρεις περιπτώσεις, που βρήκε τον Έσε, τον Καμπελά και τον Ταρέμι σε καλές θέσεις.

Γενικά ο Στρεφέτσα μου δίνει την εντύπωση αφενός μεν ότι ακόμη είναι σε περίοδο προσαρμογής στον Ολυμπιακό, κάτι όχι παράλογο καθώς βρίσκεται ακριβώς 1,5 μήνα στην ομάδα, αφετέρου δε ότι είναι παίκτης που μπορεί να βοηθήσει πολύ σε ομάδα που ρολάρει. Δεν δείχνει να είναι ο ίδιος παίκτης που με προσωπικές ενέργειες θα καθαρίσει ένα ματς, αλλά μοιάζει για κυνηγός που όταν η ομάδα του θα βρει το ρυθμό της, θα είναι πολύτιμο γρανάζι. Ούτως η, αλλιώς, με την καλύτερη προσαρμογή, ανεβαίνει και η ψυχολογία και όλα τα κάνει καλύτερα ένας παίκτης, και την πάσα και το σουτ και την ντρίμπλα…

Κάτι ακόμη: όταν ο Μεντιλίμπαρ στα τελευταία λεπτά πέρασε και τον Γιαζίτσι, προτίμησε να βάλει τον Τούρκο σε θέση έξω δεξιά και να δώσει οδηγία στον Στρεφέτσα να παίξει πίσω από τον σέντερ φορ Ταρέμι. Μία κίνηση που ίσως σημαίνει ότι τον υπολογίζει και γι΄ αυτή τη θέση. Να παρατηρήσουμε, άλλωστε, ότι συχνά συγκλίνει προς τον άξονα ακόμη κι όταν ξεκινάει από εξτρέμ.

Άσχετο: Σε αντίθεση με την περασμένη σεζόν που είχε ξεκινήσει πολύ καλά, χωρίς τραυματισμούς, με γκολ κι ασίστ σε φιλικά κι επίσημα παιχνίδια, φέτος η αρχή της σεζόν για τον Ζέλσον Μαρτίνς είναι εντελώς διαφορετική. Με προβλήματα τραυματισμών μέσα σε παιχνίδια, μακριά από το γκολ και τις ασίστ, αν και το παλεύει. Κι είναι απώλεια για τον Ολυμπιακό ο Πορτογάλος, γιατί ίσως ο μοναδικός που μπορεί να πάρει τόσο την μπάλα στα πόδια του και να πάει μπροστά.

Η φωτογραφία της ημέρας:

Το έχετε προσέξει; Για να ξεκλειδώσει ο Ολυμπιακός ένα παιχνίδι του πρέπει να βάλει…γκολάρα! Με τον Αστέρα ήταν η «φωτοβολίδα» του Γιαζίτζι, στο Βόλο ήταν το υπέροχο τακουνάκι του Τσικίνιο, με τον Πανσερραϊκό ήταν η κεφαλιά-οβίδα του Ελ Κααμπί (δείτε στη φωτό πώς ο Τσικίνιο έχει καταλάβει πού θα πάει η μπάλα και ήδη χαμογελάει)!

Ενώ έχει ευκαιρίες η ομάδα του Μεντιλίμπαρ να καθαρίσει ένα ματς με κάποια εύκολα, όπως συνηθίζουμε να λέμε, γκολ, αυτό που βλέπουμε είναι να τα χάνει αυτά τα γκολ και να χρειάζεται κάποια πολύ δύσκολα γκολ για να ανοίξει το σκορ και τον δρόμο προς τα τρίποντα.

Αυτό από τη μία είναι καλό, γιατί αποδεικνύει ότι έχει τους παίκτες που θα κάνουν με επιτυχία τα δύσκολα, ωστόσο δεν είναι καλό γιατί μαθηματικά δεν θα είναι εύκολο κάθε φορά να βρίσκεται ένας παίκτης του Ολυμπιακού να βάζει ένα γκολ πολύ πάνω από τον μέσο όρο για να δίνει στην ομάδα του το προβάδισμα και ειδικά στο β΄ ημίχρονο όπως γίνεται μέχρι τώρα.

Νομίζω ότι η ομάδα είναι ακόμη λίγο νευρική, έτσι θα την χαρακτήριζα, με συνέπεια να χάνει εύκολες ευκαιρίες που θα την βοηθούσαν να φτάνει σε πιο εύκολες νίκες και όχι σε νίκες στα β΄ ημίχρονα της, άλλοτε πάρα πολύ δύσκολα (το 1-0 με τον Αστέρα στο 93΄), άλλοτε δύσκολα (το 1-0 στο Βόλο στο 77’) και άλλοτε λιγότερο δύσκολα (το 1-0 με τις Σέρρες στο 48΄).

Και για το τέλος ένα ιμότζι

Ο Ποντενσε είναι παικταρας και θέλει να αντιμετωπίζεται ως τέτοιος.
Στον Ολυμπιακό αυτό είναι σχεδόν καθολικά αποδεκτό.

Έχει λοιπόν την ψυχολογία να είναι ο καλύτερος εαυτός του. Και να βάζει γκολ όπως το σημερινό, στην 2η επαφή, στο ντεμπούτο του. pic.twitter.com/w8YTjH13iF

— 𝐏𝐚𝐫𝐢𝐬 (@ParisAlxN) September 13, 2025