Ολυμπιακός: Πολύ «γεμάτη» παρουσία, με την μπάλα να καίει!

Σε ένα τέτοιο κωλοπαίχνιδο όπως το χθεσινό, σημασία έχει να γίνει η δουλειά. Και η δουλειά, το τρίποντο, έγινε για τον Ολυμπιακό.

Κωλοπαίχνιδο γιατί δεν είχες κόσμο, σου έλειπαν οι μισοί επιθετικοί και είχες και αντίπαλο σε πρεμιέρα, η οποία πάντα είναι πονηρή, έναν αντίπαλο κι έναν προπονητή που πάντα σου βγάζουν το λάδι. Υπό αυτή την έννοια, μια χαρά ήταν για την ομάδα του Μεντιλίμπαρ αυτή η νίκη. Προσωπικά δε, και μισό μηδέν να έληγε, με αυτογκόλ στο τελευταίο λεπτό, ευχαριστημένος θα ήμουν.

Τέλος πάντων, ο Ολυμπιακός ξεκίνησε τον αγώνα με την περσινή του ενδεκάδα και τον Πνευμονίδη, μία επιλογή εκ των ουκ άνευ, καθώς δεν υπήρχε κι άλλος παίκτης να μπει! Κι όταν λέμε την περσινή, όσο πιο…περσινή γίνεται-ούτε ο Μπρούνο που έχει έρθει τον Γενάρη δεν ήταν στο αρχικό σχήμα. Και κάποιος μπορεί να πει, «με περσινή ενδεκάδα, θα έχεις τα περσινά προβλήματα σε τέτοιου είδους παιχνίδια, με τόσο κλειστές άμυνες».

Είναι ένας ισχυρισμός που τουλάχιστον για χθες…λειτουργεί! Για τον Ολυμπιακό όλα έγιναν καλύτερα όταν μπήκαν νέα πρόσωπα. Πρώτα ο Νασιμέντο, η μοναδική μεταγραφή που τελικά έπαιξε και μετά ο Γιαζίτσι, που σαν μεταγραφή είναι κι αυτός! Και, οκ, εξυπακούεται ότι τη μεγάλη διαφορά την έκανε ο Τούρκος, δεν το συζητάμε αυτό. Γιατί εκτός των άλλων δεν είναι απλά να έχεις την ικανότητα, το καλό ποδάρι, πρέπει να έχεις και την προσωπικότητα, τα κότσια, να πάρεις την απόφαση για να σουτάρεις από εκεί που σούταρε στο 93ο λεπτό με το αποτέλεσμα 0-0. Να σουτάρεις, όπως σούταρε, ε;

Αλλά πρέπει να πω ότι μου άρεσε πολύ κι ο Νασιμέντο! Ο Μεντιλίμπαρ τον έβαλε για 20 λεπτά, στη θέση του, 8άρι, και ο κοντούλης Πορτογάλος τον έβγαλε ασπροπρόσωπο. Με την ασίστ στον Ελ Κααμπί να ήταν απλά το κερασάκι στην τούρτα, μίας πολύ γεμάτης, για τόσο λίγο χρόνο, συμμετοχής και δη στο επίσημο ντεμπούτο του στον Ολυμπιακό, με την μπάλα να καίει παρακαλώ. Όχι, δεν λέω ότι το παιδί έκανε φοβερά και τρομερά πράγματα. Αλλά έκανε αυτά που έπρεπε να κάνει και που απαιτούσαν οι συνθήκες του παιχνιδιού.

Κατ΄ αρχάς κυκλοφόρησε καλά την μπάλα, ζητώντας την και μοιράζοντας την. Είχε όχι απλά καλές, αλλά έξυπνες πάσες. Αλλά και χωνόταν και για να τελειώσει φάσεις. Είχε ένα σουτ που του το μπλόκαραν οι αμυντικοί, αιφνιδιάστηκε σε μία άλλη στιγμή από ένα στρώσιμο του Τσικίνιο, είχε κι άλλη μία στιγμή που πήγε να κάνει τον κρυφό κυνηγό. Κυρίως, όμως, είχε πολύ καλές συνεργασίες σε μικρούς χώρους, ακόμη και γύρω από την περιοχή του Αστέρα, κάτι που αποδείχθηκε πόσο πολύτιμο ήταν στη φάση του 2-0 με την πάσα του στον Ελ Κααμπί.

Μία φάση στην οποία ο Ολυμπιακός κυκλοφόρησε σχεδόν ιδανικά την μπάλα στο 97ο λεπτό, με το σκορ στο εύθραυστο 1-0. Με τον Τζολάκη να βρίσκει εντυπωσιακά με βολέ τον Ελ Κααμπί κι αυτός τον Γιαζίτσι, με την μπάλα να αλλάζει συνεχώς «ερυθρόλευκα» πόδια (Μουζακίτης, Γιαζίτσι πάλι, Ρέτσος, Πιρόλα, Μπρούνο, Ζέλσον, Νασιμέντο, Ελ Κααμπί πάλι και γκολ).

Για τον Νασιμέντο, πάντως, νομίζω ότι ήταν ένα εξαιρετικό ντεμπούτο με τον παίκτη αυτό να δείχνει ότι μπορεί να κάνει τη δουλειά στο Νο 8, όπου ο Ολυμπιακός δημιουργικά σε αυτή τη θέση (αφού ο προπονητής ξεκάθαρα πια δεν τον υπολογίζει για εκεί) έχει μόνο τον Μουζακίτη, ο οποίος παρεμπιπτόντως ήταν κι αυτός πολύ καλός περνώντας ως πρώτη αλλαγή-και δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνει, να αλλάζει ένα παιχνίδι με μεστή παρουσία του ως αλλαγή. Και κινήσεις καλές είχε, και έκοψε ωραία, και ευκαιρία είχε με σουτάρα, και γρήγορα κυκλοφόρησε την μπάλα και καλό κόρνερ κτύπησε και στο κάτω κάτω αυτός έδωσε την πάσα στον σκόρερ Γιαζίτσι.

Αν μιλάμε, ωστόσο, για διακριθέντες, ο Γκαρθία ήταν πραγματικά καλός (και με εντυπωσιακές μπαλιές) στο δύσκολο για τον Ολυμπιακό α΄ ημίχρονο και ο Ρέτσος ήταν σε ολόκληρο το 90λεπτο ίσως ο παίκτης με τη μεγαλύτερη συνολική προσφορά.

Άσχετο: Εάν δεν είχε εκείνο τον τραυματισμό που τον πήγε πολύ πίσω στο β΄ μισό της περασμένης σεζόν με την Κόμο, στον Ολυμπιακό θα τον είχαν πάρει ήδη τον Ιβάν Αθόν. Αλλά παρότι έκανε εκπληκτική προετοιμασία, με τέσσερα γκολ στα φιλικά, υπάρχει ακόμη ένας δισταγμός εξαιτίας του συγκεκριμένου τραυματισμού τέλη του Γενάρη. Κατά τα άλλα, αν υπάρξει απόφαση, μπορεί να την κάνει και σήμερα ο Ολυμπιακός τη μεταγραφή του 22χρονου Ισπανού επιθετικού.

Η φωτογραφία της ημέρας:

Για ντεμπούτο σε ένα παιχνίδι που αποδείχθηκε πάρα πολύ πολύπλοκο, μια χαρά ήταν ο Πνευμονίδης. Είχε επικίνδυνες σέντρες και γυρίσματα, αρκετές καλές συνεργασίες τόσο από τα πλάγια όσο και προς τον άξονα, είχε έξυπνες πάσες, έκλεψε μπάλες, γύρισε πίσω και βοήθησε. Του έλειψε απλά η φάση, να γίνει ο ίδιος δηλαδή απειλητικός. Είχε ένα σουτ με τον αντίπαλο αμυντικό να κοντράρει, αλλά δεν μπόρεσε να μπει σε κάποια ευκαιρία. Ήταν, όμως, ένα ζωντανό στοιχείο της ενδεκάδας.

Και δεν έκανε κατάχρηση σέντρας, σε αντίθεση με τους Ρόντινεϊ και Κοστίνια, που το παρατράβηξαν, έχοντας οκτώ ο καθένας-με μία μόνο καλή ο καθένας. Γενικά, τα συνολικά 67 γεμίσματα που είχε ο Ολυμπιακός ήταν υπερβολή. Με σέντρες, κατά κύριο λόγο, θα παίξεις κόντρα σε «πούλμαν», αλλά είναι υπερβολή 67 γεμίσματα. Όπως είναι υπερβολή, να έχει η ομάδα μία καλή εκτέλεση κόρνερ στις 12…Κι ακόμη και σε αυτή την καλή, η κεφαλιά του Πιρόλα να είναι τόσο στραβή που να μην βγαίνει ούτε άουτ!

Αναφορικά τώρα με την καθυστέρηση των εφτά λεπτών ήταν λογική, με τρία λεπτά από τις αλλαγές, με τους σέντερ μπακ του Αστέρα να σωριάζονται τρεις φορές στο χορτάρι και να σταματάει το παιχνίδι, με ακύρωση γκολ από το VAR, αλλά και με το παιχνίδι να έχει και μία ακόμη μικροδιακοπή, άτυπα, ώστε να δροσιστούν λίγο οι παίκτες. Βέβαια, με το κρίσιμο γκολ να έρχεται στο 93’, δεν μπορούν να πει τίποτα και κανένας αντιΟλυμπιακός. Τι να πει, ότι έπρεπε να το σφύριζε στο…92’;

Και για το τέλος ένα ιμότζι

Ίσως το 2ο πιο συνταρακτικό γεγονός που συνέβη στο σημερινό ματς μετά τη λυτρωτική γκολάρα του Yazici.

#OlympiacosFC pic.twitter.com/y29kmedBKI

— The7Immortal (@IoannisAth66601) August 24, 2025