Ολυμπιακός, μουσείο: Δεν είσαι έτοιμος γι' αυτό που θα δεις!

Ο Ολυμπιακός έχει... ξεφύγει. Η κατάκτηση των Youth και Conference League έχουν βάλει το σύλλογο σ' άλλη τροχιά. Τροχιά στην οποία η ελληνική πραγματικότητα δεν μπορεί να ακολουθήσει. Δυστυχώς.

Τα 100 χρόνια ζωής, λοιπόν, βρήκαν τους ερυθρόλευκους να έχουν πραγματοποιήσει αυτό το όνειρο το τρελό. Και πώς! Ούσα η μόνη ομάδα που έχει στο παλμαρέ της δύο ευρωπαϊκά τρόπαια μέσα σε μια χρόνια σε διοργανώσεις της UEFA.

Οι εορτασμοί για τον έναν αιώνα Ολυμπιακός στηρίχτηκαν σε τρεις πυλώνες: Στην επετειακή φανέλα, στους εορτασμούς με το drone show κι όχι μόνο αλλά και με τη δημιουργία του μουσείου. Ήταν μια δέσμευση του Βαγγέλη Μαρινάκη προς τον κόσμο κι αυτό το υλοποίησε φέρνοντάς του κάτι διαφορετικό. Κάτι που δεν χρειάζεται να είσαι Ολυμπιακός για να το επισκεφτείς και να το χαρείς.

• Ολυμπιακός, μουσείο: Τo Gazzetta σάς ξεναγεί στο παρελθόν, παρόν και μέλλον των ερυθρόλευκων (vids)

Ο Ολυμπιακός, πλέον, έχει το δικό του μουσείο. Το δικό του σπίτι στο οποίο φωλιάζουν όλες οι στιγμές αυτές που γιγάντωσαν την ομάδα και την έχουν μετατρέψει σε Θρύλο. Ο Σπύρος Βάλλας, στη μεγάλη εξομολόγησή του στο Gazzetta εξήγησε πολύ χαρακτηριστικά κι εύστοχα το πώς αυτή η ομάδα σήμερα είναι ανάμεσα στους συλλόγους με ευρωπαϊκό τρόπαιο.

«Επρεπε να συμβούν όλα αυτά στον Ολυμπιακό, για να δυναμώσει και να έρθουν αυτές οι μέρες. Αν δεν ερχόντουσαν τα 7 της Γιουβέντους, τα 5 της Ρόζενμποργκ κι αυτές οι δύσκολες βραδιές, δεν θα ερχόταν αυτή η μέρα. Γιατί; Γιατί ο Ολυμπιακός είναι το μεγαλύτερο club. Βγαίνει το ένστικτο όχι της αυτοσυντήρησης, αλλά της κυριαρχίας. Λες "έφαγα τα 7 δεν με παίρνει από κάτω", αλλά λες: "έφαγα τα 7, συνεχίζω και μεγαλώνω, μεγαλώνω, μεγαλώνω...". Δεν έφτασε τυχαία αυτή η ημέρα. Από το 1995 και μετά, κάθε μέρα έμπαινε ένα λιθαράκι. Από την απαξίωση δεν πας ξαφνικά στην αποθέωση. Όλα αυτά έχουν συμβάλει. Εγινε του Ρέντη, το Καραϊσκάκης, ήταν οι βραδιές στο ΟΑΚΑ με Άγιαξ, Πόρτο... Όλα αυτά ήταν μια μαγιά που ζυμώθηκε και έφτασε ο Ολυμπιακός να καθιερωθεί ως μεγάλο club». Κάθε λέξη του έχει το νόημά της.

• H εξομολόγηση του Βάλλα στο Gazzetta: «Ερχόταν ο Κόκκαλης στο Ρέντη και έτρεμαν τα τσιμέντα»

Και γυρνώντας το κεφάλι σου σε κάθε πλευρά του μουσείου, το μυαλό κι οι σκέψεις σου θα χαθούν. Θα ταξιδέψουν στις ήττες, στα δύσκολα βράδια. Θα πάνε όμως και στις μεγάλες νίκες. Στο διπλό στην Αρσεναλ, στην 3άρα επί της Μίλαν... Οι χτύποι σου θα ανέβουν βλέποντας τα παπούτσια που υπάρχουν στη βιτρίνα από το διπλό στη Βρέμη.

Θα συγκινηθείς - τουλάχιστον - όταν θα μπεις στο δωμάτιο για τα; θύματα της Θύρας 7. 21... κεράκια είναι εκεί και τρεμοπαίζουν για να σου θυμίσουν ότι τα' αδέρφια ζουν κι αυτά οδηγούν την ομάδα στις νίκες και στις ήττες.

Είναι όλες οι ιστορίες που έχουν γραφτεί από το μεγάλο αρχηγό τον Τζόρτζεβιτς, από τον Αλεξανδρή, τον Αναστόπουλο παλιότερα, τον Σάββα Θεοδωρίδη, τον Πολυχρονίου, τον Σιδέρη, τον Γιούτσο, τον Μπούκοβι και την ομαδάρα του, τον Μπάγεβιτς, τον Λεμονή... Όλοι αυτοί οι θρύλοι είναι εκεί! Σε περιμένουν για να ζήσεις μαζί τους και πάλι όλο αυτό το ταξίδι. Αυτήν την ερυθρόλευκη διαδρομή που έχεις περπατήσει μαζί με τους Ζιοβάνι, Ριβάλντο και Καστίγιο. Μαζί με τον «Μαραντόνα του Κάμπου, τον Καραπιάλη». Μαζί με τους σημερινούς θρύλους: Τον Ελ Καμπί, τον Ροντινέι και τον στρατηγό Μεντιλίμπαρ.

Στο φουτουριστικό μουσείο του Ολυμπιακού, ο επισκέπτης μέσα από μια διαδραστική διαδικασία γίνεται έναν με την ομάδα. Γίνεται κι αυτός θρύλος. Γιατί ένα τόσο μεγάλο κλαμπ δεν θα ήταν σήμερα το μέγεθος αυτό, αν δεν είχε παντού και πάντα δίπλα του τον κόσμο του. Εναν κόσμο που ήδη έχει κάνει sold out τα εισιτήρια του μουσείου στις πρώτες μέρες λειτουργίας του. Αυτό που θα αντικρίσεις δεν μπορεί να περιγραφεί. Όσες εικόνες κι αν μας έχουν δείξει οι άνθρωποι του Ολυμπιακού, η οπτική επαφή μέσα από την οθόνη δεν μπορεί να σε κάνει να νιώσεις ό,τι θα αισθανθείς μπαίνοντας μέσα σ' αυτήν την ερυθρόλευκη κιβωτό. Το ταξίδι θα είναι μαγικό. Μοναδικό. Ολυμπιακό. Και πρέπει να το ζήσεις!