AEK: Μεγάλη αποτυχία, απαράδεκτη νοοτροπία!

Η κατάσταση στην ΑΕΚ τη φετινή σεζόν γίνεται όλο και πιο δύσκολη, συνέχεια και πιο ανυπόφορη, μόνιμα περισσότερο απογοητευτική! Εννοείται πως στην Ένωση δεν υπάρχει σε καμία των περιπτώσεων να σκεφτείς ότι "τα έχεις δει όλα", διότι πάντα υπάρχει το ενδεχόμενο να σε διαψεύσει, όπως το έκανε και με τον ΠΑΟΚ στην Νέα Φιλαδέλφεια και κατάφερε να χάσει ματς από το 60' και μετά παραδομένη δίχως λόγο και αγωνιστική αιτία. Εννοώ ότι έως το 2-1 που ήταν μια χαρά η εικόνα της, με τους ίδιους ποδοσφαιριστές που είχαν επιβληθεί και κυριαρχήσει, κατάφερε να χαθεί το ματς. Με αποτέλεσμα να βυθίζεται στο αγωνιστικό σκοτάδι η ΑΕΚ, να απογειώνεται αναμενόμενα και δικαιολογημένα η εσωστρέφεια, να αγωνίας για τη συνέχεια αν μπορεί να γίνει ακόμη πιο δύσκολη!

Αρχικά να αναγνωρίσουμε την αντίδραση του ΠΑΟΚ: πολύ μεγάλο πράγμα να είσαι πίσω στο σκορ, με μέτρια έως κακή εικόνα, αλλά να καταφέρνεις να το γυρίσεις και να το κερδίσεις! Δεν έχει σημασία τα ατομικά λάθη που πρόσφεραν αυτήν την ανατροπή, διότι και για να φτάσει η ΑΕΚ στο 2-0, έγιναν ατομικά λάθη από τους παίκτες του Λουτσέσκου. Το να μην τα παρατάς ενώ έχεις βρεθεί πίσω στο σκορ και δέχεσαι τέρμα πάρα το γεγονός ότι γλίτωσες ένα (για οφσάιντ) στη λήξη του πρώτου 45λεπτου και με την εικόνα σου μέτρια, είναι παράδειγμα προς μίμηση αντίδρασης και νοοτροπίας, αξίζουν συγχαρητήρια στον Ρουμάνο τεχνικό και στους παίκτες του για το διπλό τους.

Αντίστοιχα υπάρχει πρόβλημα νοοτροπίας και ουσίας στην ΑΕΚ όταν δέχεσαι ένα γκολ και λειτουργείς μετά σαν να εξαφανίζεσαι από το γήπεδο και να πιστεύεις ότι θα χάσεις. Αυτό έκαναν οι κιτρινόμαυροι δυστυχώς και από αύριο με καθαρό μυαλό μπορούμε να τα αναλύσουμε πιο εύκολα και πρόσωπο με πρόσωπο, από τα λάθη του πάγκου μετά το 2-1, έως κυρίως των παικτών οι οποίοι είναι και πρωταγωνιστές της ήττας αυτής και δείχνει την κάκιστη νοοτροπία που έχουν. Μπορεί να κάνω λάθος μα εμένα μου βγάζουν φοβικά παιδιά τα οποία αδυνατούν να διαχειριστούν μία κακή κατάσταση και προκαλούν στον εαυτό τους ποδοσφαιρική αυτοκτονία.

Το θέμα είναι ότι τέτοιες ήττες σε γονατίζουν και για τη συνέχεια, σε βάζουν στη γωνία, στο ...σκοτάδι και σε κάνουν να μη μπορείς να δεις το φως στην άκρη του τούνελ. Η ΑΕΚ είχε μια τεράστια ευκαιρία για να πάρει κεφάλι από την πρεμιέρα των play offs για τη δεύτερη θέση, τώρα, σήμερα που ξημερώνει Δευτέρα, η εικόνα της σε επίπεδο αντίδρασης και όχι μιας ώρας αγώνα, σε προβληματίζει για το αν δύναται να φτάσει να κρατήσει την 3η θέση, διότι επαναλαμβάνω ποτέ στην ΑΕΚ δεν γίνεται να σκέφτεσαι ότι τα έχουμε δει όλα, πάντα υπάρχει και χειρότερα, όταν είσαι στα σκοτάδια σου. Το ξέρουμε καλά αυτό και αν όχι ας το θυμηθούμε...

Συνιστά μεγάλη αποτυχία αυτή η ήττα, μεγάλη πληγή που έρχεται να προστεθεί στην βαριά ήττα από τον Ολυμπιακό και ψάχνεις την απάντηση στο ερώτημα που πονάει: Μπορεί να το γυρίσει αυτή η ομάδα, με αυτή τη νοοτροπία, με αυτό το φόβο που τη κυριεύει ακόμη και σε ποδοσφαιρικά βράδια που δεν θα έπρεπε; Θα μπούμε από αύριο πιο ουσιαστικά στην ανάλυση λαθών, είτε αφορούν τον Αλμέιδα, είτε τον Ρότα, είτε τον Μπρινιόλι, είτε όλους μαζί, αλλά το κομμάτι της νοοτροπίας, αλλάζει άραγε; Τον φόβο όταν κάτι σου στραβώσει να μη τα διαλύσεις όλα, μπορείς να τον αλλάξεις; Δεν υπάρχει απάντηση πουθενά αλλού παρά μόνο στο χορτάρι και εκεί φέτος φαίνεται ότι η ομάδα του Ματίας Αλμέιδα δεν ανταποκρίνεται.

Υπάρχουν και φάσεις για κουβέντα, ναι, αλλά δεν με απασχολούν και όποιος τις κάνεις μειώνει την ΑΕΚ, αλλά δεν μειώνει την αξία του διπλού του ΠΑΟΚ όχι στο δικό μου κεφάλι τουλάχιστον...