Περί Ολυμπιακού, Αταλάντα και ΠΑΟΚ κι όχι μόνο...

Τι σου είναι καμιά φορά το ποδόσφαιρο…

Έπαιζε χθες το βράδυ η Αταλάντα για το ιταλικό πρωτάθλημα με τη Σαμπντόρια, την οποία και κέρδισε 4-0. Κι ο Μαλινόφσκι, ο παίκτης που "τελείωσε" την περασμένη Πέμπτη στον Ολυμπιακό, έπαθε θλάση στο…ζέσταμα και δεν έπαιξε! Δεν μπορούσε ένα…τραβηγματάκι τέσσερις ημέρες πριν στην προθέρμανση στο Καραϊσκάκη;

Εντάξει, εννοείται ότι πλάκα κάνω και καλά να είναι το παιδί. Δεν έπαιζαν με την Αταλάντα σχεδόν όλοι οι κυνηγοί της, Ζαπάτα, Ίλισιτς, Μουριέλ, Μίραντσουκ, και εμείς θέλαμε να μην παίξουν ούτε οι μεσοεπιθετικοί της! Παρεμπιπτόντως, εξυπακούεται ότι ο Μαλινόφσκι είναι ένας πολύ καλός μεσοκυνηγός. Αλλά η αντιμετώπιση που έτυχε από τους παίκτες του Ολυμπιακού, με τον ένα μετά τον άλλο να τον…κοιτάνε και να τον μαρκάρουν με τα…μάτια, τον μετέτρεψαν την Πέμπτη το βράδυ σε…Ντε Μπρόινε! Κι ασφαλώς δεν είναι Ντε Μπρόινε…

Τέλος πάντων, ας πάμε στα δικά μας, αφού η Ευρώπη τέλειωσε για τον Ολυμπιακό, αν κι εγώ εξακολουθώ να πιστεύω ότι ο πρωταθλητής μπορούσε κάτι παραπάνω, μπορούσε να διεκδικήσει και την πρόκριση από τους Ιταλούς και να ετοιμάζονταν τώρα για δύο μεγάλες μάχες με την Μπάγερ Λέβερκουζεν στους 16 του Γιουρόπα Λιγκ. Σε μία ιδανική μάλιστα γι΄ αυτόν συγκυρία, καθώς πρώτον δεν έχει απουσίες (τραυματίες, τιμωρίες, ιώσεις) και δεύτερον έχει αποσπαστεί κατά πολύ βαθμολογικά του δεύτερου ΠΑΟΚ στο πρωτάθλημα κι έτσι θα μπορούσε να ρίξει όλο το βάρος στην Ευρώπη.

Το δε συνολικό 1-5 της Αταλάντα ήταν…εκκωφαντικό, αλλά γνώμη μου είναι ότι στις λεπτομέρειες κρίθηκαν τα πάντα.

Από τη μία οι ευκαιρίες των Ονιεκουρού και Αγκιμπού στο Μπέργκαμο κι εκείνο το φαρμακερό σουτ του Μαντί στη ρεβάνς…Η απαράδεκτη αμυντική οργάνωση του Ολυμπιακού στα κόρνερ, με τον στόπερ Τζιμσίτι εντελώς αμαρκάριστο στα δύο γκολ…Το δώρο του Λαλά για το 0-1 στο Καραϊσκάκη…

Από την άλλη η αναποφασιστικότητα του Μαρτίνς να περάσει αλλαγή πιο έγκαιρα, στο 1-0 κι όχι στο 1-2, τον Μαντί Καμαρά και η κακή εκτίμηση να μην βάλει 15-20 λεπτά στο τέλος τον Βαλμπουενά την στιγμή που οι Ιταλοί είχαν «καθίσει» πάνω στο υπέρ τους σκορ…Η επιμονή για 3-4-3 και στη ρεβάνς, με συνέπεια την παθητικότητα του Ολυμπιακού σχεδόν σε όλο το α΄ ημίχρονο του β΄ αγώνα…Το λάθος του να μην έχει στην αποστολή για να τον βάλει στο β΄ ημίχρονο τον Γκάρι Ροντρίγκες, ενώ προπονούνταν κανονικά όλες τις προηγούμενες ημέρες του αγώνα…

Ακόμη και το 0-0 να έμενε στο α΄ ημίχρονο της ρεβάνς, δηλαδή απλά ο Λαλά να πετούσε την μπάλα αράουτ στην επίμαχη φάση του γκολ του Μέλε, κανείς δεν ήξερε τι θα μπορούσε να γίνει στο β΄ ημίχρονο, στο οποίο ναι μεν δέχθηκε ο Ολυμπιακός άλλα δύο γκολ, αλλά σε χρονικό σημείο, στα μισά της επανάληψης, στο οποίο έπρεπε να ρισκάρει μήπως ισοφαρίσει κι έτσι άφησε χώρους στους Ιταλούς, που με την εκπληκτική φυσική κατάσταση και την ποιότητα τους, δεν άργησαν να τους εκμεταλλευθούν.

Και κάτι άλλο: είδαμε ότι η Αταλάντα έπαιξε χθες Δευτέρα στο Καμπιονάτο, ακριβώς επειδή είχε παίξει Πέμπτη και δη εκτός έδρας για το Γιουρόπα Λιγκ. Και να θυμίσω ότι ο Ολυμπιακός παίζοντας φέτος οκτώ Πέμπτες για το Γιουρόπα Λιγκ, υποχρεώθηκε να παίξει και οκτώ Κυριακές, αμέσως δηλαδή μετά από τρία 24ωρα, για το ελληνικό πρωτάθλημα-και το ίδιο συνέβη και με τον ΠΑΟΚ στο Κόνφερενς Λιγκ. Ατυχώς, ούτε το ίδιο το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν θέλει το καλό του. Αντί να κοιτάξει η Λίγκα, δηλαδή οι ίδιες οι ομάδες, πώς να βοηθηθούν οι εκπρόσωποι μας στα Κύπελλα Ευρώπης να βοηθηθούν, τις αφήνει αβοήθητες, σε πλήρη αντιδιαστολή με ό,τι συμβαίνει στα άλλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.

Μετά λέμε γιατί μείναμε με μία ομάδα στα προκριματικά Τσάμπιονς Λιγκ-Γιουρόπα Λιγκ και όλοι οι άλλοι στο Κόνφερενς Λιγκ.

Ας πει δε κι ένας μία καλή κουβέντα για τον Πέδρο Μαρτίνς, που ευχήθηκε να συνεχίσει ο ΠΑΟΚ την πορεία του στο Κόνφερενς Λιγκ και να δίνει βαθμούς στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Έχει δε σημασία ότι το είπε τώρα, που ο ΠΑΟΚ είναι στο -13 από την ομάδα του, άρα δεν έχει ο προπονητής του Ολυμπιακού κάποια υστεροβουλία, να θέλει δηλαδή να παίζει ο ΠΑΟΚ στην Ευρώπη για να πάρει πιο εύκολα το πρωτάθλημα ο Ολυμπιακός, καθώς η διαφορά πλέον έχει αυξηθεί πάρα πολύ.

Άσχετο: αποδεικνύεται για μία ακόμη φορά πόσο δύσκολο είναι να πάρεις το πρωτάθλημα όταν χάνεις από νωρίς πολύτιμο έδαφος. Ο ΠΑΟΚ στις 13 τελευταίες αγωνιστικές έχει 10 νίκες και τρεις ισοπαλίες, εκ των οποίων οι δύο με Ολυμπιακό κι ΑΕΚ, συν την γκέλα με τον Ιωνικό. Πρόκειται σίγουρα για μία πολύ καλή βαθμολογική συγκομιδή-με τον Ολυμπιακό στο ίδιο διάστημα, των 13 αγωνιστικών, να έχει κι αυτός 10 νίκες και τρεις ισοπαλίες, εκ των οποίων οι δύο επίσης σε ντέρμπι, με ΠΑΟΚ και ΠΑΟ, συν την γκέλα με τον Απόλλωνα.

Το πρόβλημα για τον ΠΑΟΚ είναι ότι πριν από αυτές τις 13 αγωνιστικές, δηλαδή στις 12 πρώτες του πρωταθλήματος, είχε πέντε ήττες, μία ισοπαλία και μόλις έξι νίκες, με συνέπεια να είχε μείνει 13 βαθμούς πίσω από τον Ολυμπιακό! Πώς ήρθαν λοιπόν τα πράγματα, και τις δύο ομάδες χωρίζει ξανά από προχθές διαφορά 13 βαθμών παρά τη μεγάλη προσπάθεια που έκανε ο ΠΑΟΚ με τις 10 νίκες και τις τρεις ισοπαλίες σε αυτά τα 13 τελευταία παιχνίδια του στο πρωτάθλημα…

Σε ένα βαθμό μου θυμίζει τον Ολυμπιακό στο πρωτάθλημα 2018-19, τελευταίο το οποίο έχασαν οι «ερυθρόλευκοι», που στις 17 τελευταίες αγωνιστικές είχαν 16 νίκες και μία ήττα, από τον ΠΑΟΚ! Με τη διαφορά ότι στις 13 πρώτες αγωνιστικές (τότε το πρωτάθλημα ήταν 30 αγωνιστικών, χωρίς πλέι οφς), ήταν ήδη στο -8 από τον ΠΑΟΚ…Μία απόσταση που αποδείχθηκε ότι δεν γινόταν να ανατραπεί, αφού για πολλοστή φορά η ομάδα που ξεκινάει καλά το πρωτάθλημα στην Ελλάδα, σπάνια της «στραβώνει» στην πορεία.

Τελευταίο: Έβλεπα τις φάσεις του ΠΑΟ-ΑΕΚ και απλά επιβεβαίωσα ότι το ποδόσφαιρο είναι άτιμο πράγμα. Μία ΑΕΚ που έχει μπει πολύ καλύτερα στο πρώτο τέταρτο και ένας ΠΑΟ που ξαφνικά βρίσκεται να προηγείται με 1-0 από ένα πέναλτι σε στιγμή που η μπάλα έχει βγει άουτ στην κακή σέντρα του Αλεξανδρόπουλου-κατά την γνώμη μου δε τέτοιες φάσεις δεν μπορεί να είναι πέναλτι κι ο σχετικός κανονισμός είναι γελοίος. Και με το 2-0 να γίνεται με την μπάλα να κοντράρει και να αλλάζει εντελώς πορεία στο σουτ του Παλάσιος. Και δεν ήταν όπως στο σουτ του Ροντρίγκες με τον ΟΦΗ, που βρήκε επίσης η μπάλα το πόδι του αμυνόμενου κι άλλαξε λίγο πορεία, καταλήγοντας στα δίκτυα. Στο σουτ του Παλάσιος η μπάλα βρήκε το πόδι του Βράνιες κι άλλαξε εντελώς πορεία, πήγε πιο ψηλά. Και βεβαίως όταν είσαι 2-0 στο 18’, άντε να το γυρίσεις.