Γιατί σκοράρει τόσο σπάνια ο Ολυμπιακός στο τελευταίο 20λεπτο των αγώνων του;

Δύο δεδομένα αναπόφευκτα πέφτουν στο τραπέζι για τον Ολυμπιακό, όταν αναφερόμαστε στους προβληματισμούς επί των εμφανίσεων και των αποτελεσμάτων του.

Το ένα είναι η έλλειψη ισορροπίας που εμφανίζει φέτος: από τα 0-0 εντός έδρας με τον ΠΑΟ και τον Ατρόμητο, στα 2-2 εκτός έδρας με τη Λούντογκορετς και την Σλόβαν και γενικά στα πολλά παιχνίδια στα οποία αδυνατεί να κρατήσει το μηδέν (τελευταίο, η λευκή ισοπαλία στο Καραϊσκάκη με τον ΠΑΟ, που ως γνωστόν μακριά από τη Λεωφόρο σκοράρει μία φορά στα τόσα!)…Από το πολύ γρήγορο 1-0 στα περισσότερα παιχνίδια του (στο 6’ με τη Φενέρμπαχτσε, στο 7’ με τον Αστέρα, στο 8’ με τον Απόλλωνα, στο 12’ την Πέμπτη με την Άιντραχτ, στο 12’ με τη Λαμία, στο 13’ με τον Παναιτωλικό, στο 15’ με τη Νέφτσι, στο 17’ με τον ΠΑΣ, στο 22’ με τον ΠΑΟΚ), στις εύκολες ισοφαρίσεις (από Λούντογκορετς και Σλόβαν εκτός έδρας, από Άντβερπ εντός έδρας κι από ΠΑΣ και Παναιτωλικό στο ελληνικό πρωτάθλημα)…

Το άλλο είναι, κατά την γνώμη μου εξίσου σοβαρό: ο Ολυμπιακός διακρίνεται φέτος από μία μεγάλη αδυναμία να σκοράρει με ευκολία προς το τέλος των αγώνων του! Αν υποθέσουμε ότι κατά μέσο όρο ο διαιτητής σφυρίζει τη λήξη ενός παιχνιδιού γύρω στο 93^ο με 94^ο λεπτό, τότε η διαπίστωση είναι ότι η ομάδα του Πέδρο Μαρτίνς έχει βάλει μόλις τέσσερα γκολ στα 20-25 τελευταία λεπτά των 18 αγώνων της σε Ευρώπη κι Ελλάδα!!! Τα περισσότερα γκολ ήταν σημαντικά (της νίκης επί της Άντβερπ στο 87’, της νίκης στα Γιάννινα στο 84’, της ισοφάρισης της Λούντογκορετς στο Καραϊσκάκη στο 87’ και το τελευταίο στο 4-1 επί του Απόλλωνα στο 89’), αλλά μιλάμε για ένα ελάχιστο αριθμό γκολ μετά το 70^ο λεπτό.

Το στοιχείο αυτό για να είμαι ειλικρινής πραγματικά προβληματίζει. Είναι σαν να…σταματάει, στη συντριπτική πλειοψηφία των αγώνων του, να σκοράρει ο Ολυμπιακός μετά το 70-72^ο λεπτό!!! Η ισοφάριση (2-2) του στη Βουλγαρία με τη Λούντογκορετς έγινε στο 68’, το τρίτο του γκολ επί της Σλόβαν επίσης στο 68’, το τρίτο γκολ στο 4-1 επί του Απόλλωνα στο 72’, το τρίτο γκολ επί της Φενέρμπαχτσε στο 68’, το νικητήριο στο Αγρίνιο στο 70’…

Σα να…φτάνει μέχρι εκεί ο Ολυμπιακός, μέχρι περίπου 20 λεπτά πριν τη λήξη των αγώνων του. Και όταν φτάνει αυτό το διάστημα των περίπου 20-25 λεπτών να έχει καταφέρει να σκοράρει μόλις τέσσερις φορές σε 18 παιχνίδια. Συγνώμη, αλλά είναι πολύ λίγα, υπερβολικά λίγα τέσσερα γκολ σε 18 παιχνίδια μετά το 70^ο λεπτό, όταν μιλάμε για τον Ολυμπιακό. Κι αν μη τι άλλο, χρήζει διερεύνησης το συγκεκριμένο φαινόμενο.

Είναι θέμα αντοχών; Είναι θέμα νοοτροπίας, υπό την έννοια ότι παίζουμε «τόσο, όσο» και μέχρι εκεί; Είναι θέμα…συνήθειας, με την ομάδα φέτος να επιχειρεί ξεκάθαρα περισσότερο να «σβήνει» τα παιχνίδια της και να μοιάζει ευχαριστημένη να τα κερδίζει έστω οριακά, με συνέπεια να μην…καίγεται να κυνηγήσει γκολ ως το τέλος;…

Ό,τι κι αν είναι, καλό πάντως για την ομάδα δεν είναι. Τα παιχνίδια παίζοντας ως το τελευταίο σφύριγμα της λήξης, όπως άλλωστε το βίωσε προχθές το βράδυ ο Ολυμπιακός με τον πιο σκληρό τρόπο, δεχόμενος γκολ στο 91’ και χάνοντας έτσι από την Άιντραχτ μέσα στο σπίτι του. Και, ατυχώς, μόλις στους τελευταίους μήνες της περασμένης σεζόν, έχει βιώσει κι άλλα δυσάρεστα πράγματα στα τελευταία λεπτά: την ήττα 1-2 στον τελικό του Κυπέλλου από τον ΠΑΟΚ στο ΟΑΚΑ με γκολ στο 89’, αλλά και την ήττα 1-3 στα νοκ άουτ του Γιουρόπα Λιγκ από την Άρσεναλ μέσα στο Καραϊσκάκη με γκολ στο 80’ και στο 85’….Για να μην πάμε πιο πίσω, την απώλεια του αήττητου στο πρωτάθλημα πρόπερσι από το γκολ του ΠΑΟΚ στο 89’ (0-1) μέσα στο Καραϊσκάκη η, την άλλη ήττα (0-1) στο Καραϊσκάκη από την Άρσεναλ επίσης πρόπερσι με γκολ στο 80’…

Το ζήτημα είναι ότι ο Ολυμπιακός τα προηγούμενα χρόνια μας είχε συνηθίσει και σε μεγάλες η, τέλος πάντων σπουδαίες νίκες από γκολ στα τελευταία λεπτά: την πρόκριση επί της PSV μέσα στην Ολλανδία, τη νίκη στο Τσάμπιονς Λιγκ επί της Μαρσέιγ στο Καραϊσκάκη, την ιστορική νίκη-πρόκριση επί της Άρσεναλ μέσα στο Λονδίνο, τη νίκη-πρόκριση επί του Ερυθρού Αστέρα, αλλά και τρίποντα στο πρωτάθλημα με γκολ στις καθυστερήσεις (με ΠΑΣ, Ατρόμητο δύο φορές, Πανιώνιο, Απόλλωνα, Αστέρα)

Και η αλήθεια είναι ότι καταγράφοντας τώρα όλα αυτά τα ματς αναπόφευκτα το μυαλό πάει στην έλλειψη του παίκτη της τελευταίας στιγμής, του Χασάν, που με κάποιο μαγικό τρόπο είχε υπογράψει τις περισσότερες από αυτές τις επιτυχίες με δικά του γκολ μετά το 90’! Ανώτερος ο Τικίνιο από ποιότητα, αλλά ο Αιγύπτιος το είχε φοβερά αυτό το να μπαίνει στο τέλος και να τα καρφώνει.

Άσχετο: Εκπληκτικό παιχνίδι χθες βράδυ από το Ραντζέλοβιτς, στο Χουέσκα-Λεγκανές 0-2. Δείτε παρακάτω τι γκολάρα έβαλε κι άνοιξε το σκορ, αλλά και τι υπέροχη ασίστ έβγαλε για το δεύτερο γκολ!

Και τα σχετικά ρεπορτάζ από τα μεγαλύτερα ισπανικά ΜΜΕ εδώ κι εδώ

Το χθεσινό ήταν το δεύτερο γκολ του Ραντζέλοβιτς στο ισπανικό πρωτάθλημα Β΄κατηγορίας, σε αυτά τα 11 πρώτα παιχνίδια του (εφτά βασικός και τέσσερα αλλαγή). Έχει και μία ασίστ, δοκάρια, αλλά και άλλες ασίστ που όμως δεν έγιναν γκολ. Σημαντικό και ότι η Λεγκανές άλλαξε πριν λίγες ημέρες προπονητή (ο Ναφτί αντί του Γκαριτάνο) και ο καινούργιος κόουτς έδειξε άμεσα εμπιστοσύνη κι αυτός στον Σέρβο εξτρέμ που ανήκει στον Ολυμπιακό κι έχει δοθεί δανεικός στην ισπανική ομάδα.