Κίβου, η θαρραλέα επιλογή της Ίντερ

Στις αρχές του προηγούμενου καλοκαιριού ο Κρίστιαν Κίβου οδηγούσε στην Autostrada del Sole. Προορισμός του ήταν η Πάρμα, όπου τον περίμενε ο CEO Κερουμπίνι, προκειμένου να υπογράψει το νέο του συμβόλαιο. Απέμεινε μόνο το τυπικό της υπογραφής μετά τη σχεδόν επική παραμονή των Ducali στη Serie A. Με το χέρι έξω από το παράθυρο και ένα τσιγάρο στο χέρι ο Ρουμάνος έδειχνε απόλυτα χαλαρός και σίγουρος για την επιλογή του. Εκείνη τη στιγμή, όμως, πριν περάσει τα διόδια του Melegnano, το τηλέφωνό του χτύπησε και ο Μαρότα ήταν στην άλλη πλευρά.

«Πού είσαι», τον ρώτησε ο πρόεδρος της Ίντερ. «Στο δρόμο, για να υπογράψω», του απάντησε ο Κίβου. «Γύρνα πίσω, είσαι ο νέος προπονητής της Ίντερ». Ο Ρουμάνος είχε πει στην Πάρμα ότι θα αρνηθεί οποιαδήποτε πρόταση του γίνει, εκτός από μία. Αυτήν που τελικά του έγινε. Σταμάτησε στην άκρη του δρόμου με την πρώτη ευκαιρία, κάλεσε τη σύζυγό του Αντελίνα, για να της πει τα νέα και γύρισε πίσω προς τη Viale della Liberazione. Λίγες ώρες αργότερα, είχε υπογράψει το συμβόλαιό του με την Ίντερ μέχρι το 2027. Μία απόφαση που ούτε ο ίδιος ούτε οι Nerazzurri μετάνιωσαν. Άλλωστε, σύντομα αυτό το συμβόλαιο θα έχει ακόμα καλύτερους όρους και διάρκεια μέχρι το 2028…

Εκείνη η στιγμή ήταν που άλλαξε τα πάντα στο Μιλάνο. Αν ο Μαρότα καλούσε λίγο αργότερα, ίσως η συμφωνία να μην ήταν εφικτή. Ο Κίβου παρέλαβε μία πληγωμένη ομάδα, που είχε χάσει τα πάντα στο φινάλε της προηγούμενης σεζόν και δεν είχε χρόνο για προετοιμασία. Το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων έκανε την κατάσταση ακόμα πιο δύσκολη, ακόμα και στα αποδυτήρια. Η ένταση ήταν μεγάλη, καθώς ο Τσαλχάνογλου και κάποιοι άλλοι παίκτες, που είχαν ταλαιπωρηθεί από προβλήματα τραυματισμών, έλαβαν άδεια να αποχωρήσουν από την αποστολή. «Θα πρέπει να θέλεις να είσαι εδώ. Παλεύουμε για να πετύχουμε κάτι και όποιος δεν θέλει να βρίσκεται εδώ, μπορεί να φύγει». Ο εκνευρισμένος Λαουτάρο Μαρτίνες δεν μάσησε τα λόγια του τότε.

5 - Cristian Chivu became the fifth coach ever to win the Scudetto in his first season in charge of Inter in #SerieA, after Árpád Weisz in 1929/30, Alfredo Foni in 1952/53, Giovanni Invernizzi in 1970/71 and José Mourinho in 2008/09. Ready. pic.twitter.com/saATYPjbwQ

— OptaPaolo (@OptaPaolo) May 3, 2026

Εκείνες οι μέρες αποτέλεσαν και το πρώτο τεστ του Κίβου στα αποδυτήρια. Και ο Ρουμάνος έκανε τρομερή δουλειά. Στην προσέγγισή του έχει βοηθήσει η παραλίγο τραγωδία τον Ιανουάριο του 2010, όταν είχε τραυματιστεί σοβαρά στο κεφάλι, με αποτέλεσμα να συνεχίσει την καριέρα του με εκείνον τον σκούφο, που πλέον έχει γίνει σύμβολο στο San Siro. Ο 45χρονος τεχνικός ισχυρίζεται ότι τότε ήταν που έχασε τον εγωισμό του. «Έφτασα κοντά στον θάνατο και συζήτησα με τον εαυτό μου. Δεν υπάρχει "εγώ", υπάρχει το σύνολο. Πρέπει να σκέφτεσαι πάντα τους ανθρώπους γύρω σου. Από τότε, προσπαθώ να έχω ενσυναίσθηση», αποκάλυψε ο ίδιος.

Η απόφαση, λοιπόν, να αφήσει τους βοηθούς του να δώσουν τη συνέντευξη τύπου μετά τη νίκη τίτλου επί της Πάρμα και να αφήσει σε πρώτο πλάνο τους παίκτες του κατά τη διάρκεια των πανηγυρισμών, δεν ήταν σε καμία περίπτωση αλαζονική. Αφού υποκλίθηκε μπροστά στην Curva Nord, αποχώρησε ήσυχα για τα αποδυτήρια, όπου άναψε ένα τσιγάρο, για να απολαύσει την επιτυχία του. «Όλοι έχουν τις αδυναμίες τους», θα πει για το κάπνισμα. Άλλωστε, όταν έκανε βόλτα στο κέντρο της Πάρμα, όλοι ήθελαν να τον σταματήσουν και να τον ευχαριστήσουν, αλλά δεν το έκαναν. Τον έβλεπαν με ένα τσιγάρο στο στόμα και ήξεραν ότι εκείνη η στιγμή, αυτή του η απόλαυση, του έδινε ηρεμία.

Πλέον, η ομάδα είναι ενωμένη. «Χάρη στον Κίβου ήρθαμε όλοι πιο κοντά», θα πει ο Λαουτάρο το βράδυ της Κυριακής στην κάμερα του DAZN. Όταν ρωτήθηκε για τα σχόλια που είχε κάνει το καλοκαίρι, δεν απολογήθηκε, όμως απέδειξε ότι όλα έχουν ξεπεραστεί. «Αυτά που είπα ανήκουν στο παρελθόν. Ήθελα να βγάλω κάποια πράγματα από μέσα μου και ήταν αυθόρμητα. Σήμερα νιώθω μόνο χαρά. Δουλέψαμε πολύ σκληρά, για να πετύχουμε κάτι πραγματικά ιδιαίτερο». Η ευτυχία δεν είναι ποτέ κάτι δεδομένο σε ομάδες με το μέγεθος της Ίντερ.

Έχουν περάσει σχεδόν 80 χρόνια από τότε που ο Αρμάντο Καστελάτσι κατέκτησε το πρωτάθλημα και ως παίκτης και ως προπονητής με τους Nerazzurri, για να γίνει ο Κίβου, που δεν ήταν καν η πρώτη επιλογή για τον πάγκο της Ίντερ, μόλις ο 2ος στην ιστορία που το πετυχαίνει. «Πιστεύω ότι είχα γράψει ιστορία και πριν από αυτή τη χρονιά», θα πει ο Ρουμάνος. «Κατέκτησα έναν-δυο τίτλους ως παίκτης», θυμίζοντας το θρυλικό treble του 2010. Παράλληλα, η ομάδα του έγινε μόλις η 3η στον 21ο αιώνα, που κατακτά τον τίτλο χωρίς να έχει την καλύτερη άμυνα. Έχει ήδη φτάσει, όμως, τα 82 γκολ, σε μία κατηγορία που ακόμα κανένας άλλος δεν έχει φτάσει τα 60! Η σεζόν, πάντως, δεν είχε ξεκινήσει και με τον καλύτερο τρόπο. Μετά τον πρόωρο αποκλεισμό από το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων, ήταν οι ήττες από Ουντινέζε και Γιουβέντους στις πρώτες 4 αγωνιστικές, για να φέρουν σκεπτικισμό και πίεση.

Ο Κίβου, όμως, ποτέ δεν έχασε την αυτοπεποίθησή του. Την ώρα που ο Μαρότα διαμαρτυρόταν για τη διαιτησία, εκείνος είχε άλλη οπτική: «θέλω να αλλάξω αυτή τη νοοτροπία». Η σεζόν είχε πολλά σκαμπανεβάσματα, όμως μπορεί να κλείσει και με δεύτερο τίτλο. «Δεν θέλω να εμφανίζομαι ως υποκριτής, αλλά σκέφτομαι ήδη τον τελικό Κυπέλλου», σχολίασε, τη στιγμή που οι παίκτες του ήταν στο δρόμο για το ξενοδοχείο, για να πανηγυρίσουν, ψάχνοντας το νταμπλ κόντρα στη Λάτσιο. Αν κάποιος του έλεγε στο ξεκίνημα της σεζόν ότι θα βρίσκεται σε αυτήν τη θέση, δύσκολα θα τον πίστευε. Τίποτα, όμως, «δεν γίνεται από τύχη», επαναλαμβάνει.

Δούλεψε σκληρά, δεν έκανε κάποια επανάσταση, μία παγίδα στην οποία πολλές φορές πέφτουν λόγω απειρίας οι περισσότεροι προπονητές στη θέση του, προσπαθώντας να αφήσουν το στίγμα τους και απλά συνέχισε τη δουλειά των Κόντε και Ιντσάγκι. Επέλεξε τη συνέχεια από την ψευδαίσθηση της καινοτομίας. «Αυτό το Scudetto ανήκει στον Κίβου και στους παίκτες», θα πει ο Μαρότα. «Ήμασταν θαρραλέοι στην επιλογή του προπονητή, όμως ήταν ένα μελετημένο θάρρος».

Σούπερ Προσφορά χωρίς κατάθεση με διπλά εισιτήρια για το Final Four & απίθανα έπαθλα*!