Derby Stories: Οταν το Μιλάνο... κάηκε

Οι περισσότεροι θυμούνται την πορεία του Champions League 2004-05 για τον αξέχαστο τελικό, όταν η Λίβερπουλ επέστρεψε από το 3-0 του ημιχρόνου και νίκησε τη Μίλαν στην Κωνσταντινούπολη.

Ωστόσο, εκείνη δεν ήταν η μοναδική δραματική ευρωπαϊκή βραδιά της Μίλαν εκείνη τη σεζόν. Στις 12 Απριλίου, η ομάδα του Κάρλο Αντσελότι αντιμετώπισε τη συμπολίτισσα και μεγάλη της αντίπαλο, την Ίντερ, στο Σαν Σίρο, στον επαναληπτικό των προημιτελικών. Η Μίλαν είχε ήδη κερδίσει το πρώτο παιχνίδι με 2-0 και ήταν βέβαιη ότι μπορούσε να επαναλάβει το κατόρθωμα.

Και όχι άδικα. Εκείνη την περίοδο θεωρούνταν ίσως η κορυφαία ομάδα στην Ευρώπη. Στο ρόστερ της υπήρχαν αστέρες όπως οι Ντίντα, Πάολο Μαλντίνι, Καφού, Γιαπ Σταμ, Αλεσάντρο Νέστα, Αντρέα Πίρλο, Κακά, Κλάρενς Ζέεντορφ, Τζενάρο Γκατούζο, Αντρέι Σεφτσένκο και Ερνάν Κρέσπο. Το πώς η Λίβερπουλ κατάφερε να ανατρέψει αυτή τη σπουδαία ομάδα στον τελικό της Κωνσταντινούπολης παραμένει μέχρι σήμερα ένα μικρό ποδοσφαιρικό μυστήριο.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Gazzetta.gr (@gazzetta.gr)

Όταν δύο ομάδες από την ίδια πόλη- συναντιούνται στην Ευρώπη, το ενδιαφέρον είναι πάντοτε τεράστιο. Οι σύλλογοι της ίδιας χώρας αποφεύγουν να διασταυρωθούν μέχρι τα προημιτελικά. Σε εκείνο το σημείο της σεζόν απομένουν λίγα μόνο παιχνίδια και οι ομάδες βρίσκονται στο αποκορύφωμα της φόρμας και της φιλοδοξίας τους, γεγονός που κάνει τις ευρωπαϊκές βραδιές ακόμη πιο φορτισμένες.

Η Ίντερ είχε κάθε λόγο να θέλει να σταματήσει τη Μίλαν. Δεν είχε κατακτήσει το Σκουντέτο από τη σεζόν 1988-89, ενώ στο ίδιο διάστημα oι Ροσονέρι είχαν πανηγυρίσει έξι τίτλους στη Serie A ανάμεσά τους και τον πιο πρόσφατο, καθώς και τρία Κύπελλα Πρωταθλητριών Ευρώπης. Οι «Νερατζούρι» ζούσαν ουσιαστικά στη σκιά των συμπολιτών τους.

Παρά το κίνητρο, τα αουτσάιντερ δεν κατάφεραν να ανατρέψουν την κατάσταση. Στο 30ό λεπτό ο Σεφτσένκο άνοιξε το σκορ, χαρίζοντας στη Μίλαν ένα πολύτιμο εκτός έδρας γκολ και αφήνοντας την Ίντερ να ψάχνει τέσσερα τέρματα στο δεύτερο ημίχρονο για να προκριθεί, ένα κατόρθωμα ακόμη πιο δύσκολο από την περίφημη ανατροπή της Λίβερπουλ.

Η αναμέτρηση είχε ουσιαστικά κριθεί όταν, στο 73ο λεπτό, η κατάσταση ξέφυγε. Ο τερματοφύλακας της Μίλαν, Ντίντα, χτυπήθηκε από φωτοβολίδα που εκτοξεύτηκε από την εξέδρα και χρειάστηκε ιατρική φροντίδα για εγκαύματα πρώτου βαθμού στον ώμο. Οι παίκτες της Ίντερ προσπάθησαν να ηρεμήσουν τους οπαδούς τους, όμως οι ρίψεις συνεχίστηκαν και ο διαιτητής Μάρκους Μερκ αναγκάστηκε να διακόψει το παιχνίδι.

Μετά από 25 λεπτά οι ομάδες επέστρεψαν στον αγωνιστικό χώρο, όμως λίγο αργότερα νέες φωτοβολίδες άρχισαν να πέφτουν στον αγωνιστικό χώρο του Σαν Σίρο. Οι εικόνες με τους Μάρκο Ματεράτσι και Ρουί Κόστα να κοιτούν αποσβολωμένοι ένα «πέλαγος» από κόκκινες φλόγες μπροστά τους έγιναν από τις πιο εμβληματικές στην ιστορία του Champions League.

Καθώς η αστυνομία δεν μπορούσε να αποκαταστήσει την τάξη, ο Μερκ αποφάσισε τελικά την οριστική διακοπή του αγώνα. «Ο διαιτητής πήρε τη σωστή απόφαση», δήλωσε ο αρχηγός της Μίλαν, Μαλντίνι. «Με εξέπληξε που προσπάθησε να επανεκκινήσει το παιχνίδι, αλλά ήταν σωστό, γιατί πολλοί φίλαθλοι είχαν πληρώσει για να το παρακολουθήσουν».

Ο Αντσελότι πρόσθεσε: «Αυτό που συνέβη δεν αμαυρώνει μόνο την Ίντερ αλλά ολόκληρη την πόλη. Η αντίδραση των οπαδών της ήταν εντελώς απρόσμενη. Δεν είχα ξαναδεί κάτι παρόμοιο σε κανένα από τα ντέρμπι του Μιλάνου στα οποία έχω συμμετάσχει».

Οι αρχές στράφηκαν επίσης κατά της αστυνομίας για την αδυναμία της να ελέγξει την κατάσταση. Ο αρχηγός της αστυνομίας του Μιλάνου, Πάολο Σκάρπι, δήλωσε ότι « τριακόσιοι χούλιγκαν συμμετείχαν στη ρίψη φωτοβολίδων» και ότι οι περισσότεροι καταγράφηκαν από κάμερες.

Τελικά, η Μίλαν πήρε τη νίκη στα χαρτιά με 3-0 λόγω των επεισοδίων, εξασφαλίζοντας συνολικό σκορ 5-0 και την πρόκριση στα ημιτελικά. Η Ίντερ τιμωρήθηκε να δώσει τους επόμενους έξι ευρωπαϊκούς αγώνες της χωρίς θεατές -οι δύο με αναστολή τριετίας- και τιμωρήθηκε με πρόστιμο 132.000 λιρών από την UEFA.

Η Μίλαν έφτασε μέχρι τον τελικό εκείνης της χρονιάς, όπου ηττήθηκε από τη Λίβερπουλ, όμως δύο χρόνια αργότερα πήρε εκδίκηση στην Αθήνα κατακτώντας το έβδομο ευρωπαϊκό της τρόπαιο. Ήταν όμως και το τέλος μιας εποχής, καθώς λίγο αργότερα ξέσπασε το σκάνδαλο Καλτσιόπολι που συγκλόνισε το ιταλικό ποδόσφαιρο.

Παρότι η Ίντερ δεν εμπλέχθηκε στο σκάνδαλο και αργότερα κυριάρχησε στο ιταλικό πρωτάθλημα, τα γεγονότα της 12ης Απριλίου 2005 παραμένουν μια σκοτεινή σελίδα για το ποδόσφαιρο του Μιλάνου, μια νύχτα που κανείς στην πόλη δεν θυμάται με περηφάνια.