Ο Ολυμπιακός του Μαρτίνς δίνει δικαιώματα στο Κύπελλο

Τελευταίο παιχνίδι της χρονιάς λοιπόν σήμερα για τον Ολυμπιακό, με το Λεβαδειακό στο Καραϊσκάκη, η ρεβάνς της ήττας 2-3 στο πρώτο ματς του Κυπέλλου.

Κλασικό παιχνίδι από το οποίο ο Ολυμπιακός μπορεί μόνο να χάσει και τίποτα να κερδίσει-περνάς και δεν σου λέει κανείς όχι μπράβο, αλλά τίποτα! Μένεις έξω και γίνεσαι ρεζίλι. Να υπενθυμίσω ότι ο αντίπαλος παίζει στη Β΄ Εθνική εδώ και μία τριετία.

Κοιτάξτε, πρέπει να είμαστε ρεαλιστές: ο Ολυμπιακός του Μαρτίνς, που είναι κατά κοινή ομολογία ένας από τους πιο σοβαρούς και συνεπείς Ολυμπιακούς που έχουμε γνωρίσει εδώ και κάποιες δεκαετίες, είναι μία ομάδα που δίνει δικαιώματα στο θεσμό του Κυπέλλου. Κι όταν δίνεις δικαιώματα, μπορεί να υποστείς και τις συνέπειες.

Φαίνεται από τα αποτελέσματα αυτά καθ΄ εαυτά. Ας προσέξουμε ότι στο Κύπελλο ο Ολυμπιακός εκτός έδρας κερδίζει πιο σπάνια απ΄ ότι κερδίζει στο Τσάμπιονς Λιγκ μακριά από το Καραϊσκάκη! Να θυμηθούμε τις ισοπαλίες στη Λαμία 3-3 και 0-0, στην Ξάνθη 0-0, στα Γιάννινα 1-1, αλλά και την ήττα 2-3 στην Τούμπα παρότι είχε προηγηθεί με 2-0 μόλις στα πρώτα εφτά λεπτά! Κάπως έτσι, άλλωστε, έγραψε ιστορία, όταν αποκλείστηκε από τη Λαμία, χάνοντας 0-1 μέσα στο Καραϊσκάκη, την πρώτη σεζόν του Μαρτίνς στον πάγκο των «ερυθρόλευκων», μολονότι είχε θεωρητικά σκορ πρόκρισης (3-3) στο πρώτο ματς.

Βέβαια, αυτή τη φορά ο Ολυμπιακός ξεπέρασε και τον χειρότερο εαυτό του στο Κύπελλο, αφού στη Λιβαδειά όχι απλά δεν κέρδισε, αλλά έχασε κιόλας! Με το ίδιο σκορ που είχε χάσει στην…Τούμπα από τον ΠΑΟΚ πρόπερσι. Το αποτέλεσμα είναι ότι απόψε κατά την γνώμη μου θα έχει πραγματικά δύσκολο έργο για να αποκλείσει τη μία από τις δύο καλύτερες ομάδες της Β΄ Εθνικής (η άλλη, η Ξάνθη).

Από τη μία υπάρχει ο Ολυμπιακός που δίνει το 10^ο παιχνίδι του μέσα σε ακριβώς 30 ημέρες (!)-10^ο και τελευταίο πριν τις γιορτές των ακριβοπληρωμένων άσων του. Χωρίς τον βασικό του γκολτζή (Ελ Αραμπί) και τον βασικό του γκολκίπερ (Βατσλίκ). Και με τον Μαρτίνς να έχει προαναγγείλει από την Κυριακή ότι θα δώσει ανάσες και σε Ρέαμπτσιουκ, Σισέ, Εμβιλά, Μασούρα.

Από την άλλη υπάρχει ο Λεβαδειακός που εδώ και μία εβδομάδα, μετά δηλαδή από το τελευταίο του παιχνίδι πρωταθλήματος την περασμένη Τετάρτη, προετοιμάζεται αποκλειστικά γι΄ αυτό το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό, θέλοντας να εξαντλήσει τις πιθανότητες του να γράψει ιστορία. Χωρίς καμία ουσιαστικά απουσία (οι τραυματίες Αραβίδης, Μπαχανάκ ούτως η, άλλως δεν έχουν παίξει καθόλου από την αρχή της σεζόν) και με απόφαση ειλημμένη να παραταχθεί με την καλύτερη του ενδεκάδα, π.χ. με τον βασικό του γκολκίπερ (Στογιάνοβιτς) κι όχι εκείνον (Σαμασά) που είχε παίξει στη Λιβαδειά.

Να ξέρουμε δε ότι μπορεί ο Ολυμπιακός τότε να μην είχε παίξει με τη βασική του ενδεκάδα, αλλά κι ο Λεβαδειακός είχε πάρα πολλές απουσίες. Τώρα, όμως, θα παίξουν όλοι βασικοί του-Στογιάνοβιτς, Τζημόπουλος, Κβαμπένε, Μουτίνιο, Δούμτσιος, Βήχος-που στο πρώτο ματς είτε είχαν μπει αλλαγή, είτε δεν είχαν παίξει καθόλου.

Αυτό που εγώ είδα είναι ότι ο Λεβαδειακός έχει μια χαρά ομάδα. Και προφανέστατα δεν είναι τυχαίο ότι στον αμέσως προηγούμενο γύρο απέκλεισε τον Αστέρα Τρίπολης κερδίζοντας τον με 1-0, με γκολ στο τελευταίο λεπτό. Κι επιπλέον θυμάμαι πολύ καλά, ότι κι όταν έπαιζε στην Α΄ Εθνική, ήταν πολύ σκληρό καρύδι για τον Ολυμπιακό: στα τρία τελευταία παιχνίδια τους στο Καραϊσκάκη ο Ολυμπιακός είχε κερδίσει 1-0, 1-0 και 2-1 (με γκολ στο 84΄), ενώ στη Λιβαδειά τα τρία αποτελέσματα τους τότε ήταν δύο ισοπαλίες (1-1, 1-1, με τη μία να ισοφαρίζει ο Ολυμπιακός στο 88’) και μία νίκη του Ολυμπιακού με 2-0.

Γιατί, όμως, ο Ολυμπιακός του Μαρτίνς να δίνει δικαιώματα στο Κύπελλο;

Ένας λόγος είναι ότι πρόκειται για τον εδώ και πολλά πλέον χρόνια τρίτο στόχο του συλλόγου, χωρίς να υπάρχει, να το πω έτσι κάψα για την κατάκτηση του-κακώς για εμένα: δηλαδή η Μπάγερν που το παίρνει σχεδόν κάθε χρόνο στη Γερμανία είναι κουτή;…Οι μεγάλες ομάδες πρέπει να κυνηγάνε να πάρουν ό,τι μπορούν να πάρουν.

Δεύτερος λόγος είναι ότι, εύλογα, γίνεται ροτέισον στη συντριπτική πλειοψηφία των αγώνων του Κυπέλλου και έχουμε καταλάβει όλοι ότι το ροτέισον δεν είναι και η σπεσιαλιτέ του Μαρτίνς. Όταν ο Ολυμπιακός έχει πολλές αλλαγές στην ενδεκάδα του, σπάνια ανταποκρίνεται ως…κανονικός Ολυμπιακός, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται.

Κι ο τρίτος λόγος, εξίσου σοβαρός, είναι ότι οι ποδοσφαιριστές δεν μπαίνουν σε αυτά τα παιχνίδια με τη σωστή νοοτροπία, αλλά χαλαρά, light. Εδώ στη Λιβαδειά έχαναν 0-2 στο 6’!!! Και σε εκείνο το 3-3 στη Λαμία, από το οποίο ξεκίνησε ο αποκλεισμός τους, έχαναν 0-1 στο δεκάλεπτο. Μην ξεχνάμε, εξάλλου, ότι πέρυσι η πρόκριση με τον Άρη είχε έρθει στο Χαριλάου (1-1) με ένα γκολ στο 87’ του Μπουχαλάκη που μπαίνει κάθε 10 χρόνια.

Μακάρι να πέσω έξω, αλλά γνώμη μου είναι ότι ο Ολυμπιακός δεν θα έχει καθόλου εύκολο βράδυ. Η ομάδα ήδη δεν είναι όπως πρέπει συγκεντρωμένη και στα παιχνίδια του πρωταθλήματος. Την Κυριακή με τη Λαμία είδαμε πάλι πράγματα που κανονικά πρέπει να προβληματίζουν σοβαρά.

Στο 30’, ο Αγκιμπού κλέβει την μπάλα και σουτάρει εντελώς άστοχα, αντί να πασάρει στον Μπουχαλάκη, που ευρισκόμενος σε καλή θέση περίμενε την πάσα…

Στο 39’ ο Λόπες σούταρε τραγικά, την στιγμή που ο Ελ Αραμπί περίμενε μία πάσα του μόνος στο πέναλτι…

Μερικές φορές δυσκολεύεσαι να εξηγήσεις κάποια πράγματα. Θυμάμαι τον Ελ Αραμπί να βγαίνει σε ωραία αντεπίθεση εκεί γύρω στο 60’, να έχει εντελώς μόνο του τον Ροντρίγκες αριστερά του κι όμως να ψάχνει να βρει από τα δεξιά τον Λόπες, που ήταν υπό πίεση…

Σε δύο άλλες περιπτώσεις, οι εξτρέμ του Ολυμπιακού είχαν συμπεριφορά προς αποφυγή. Ο Μασούρας στη μία κι ο Λόπες στην άλλη, άφησαν του αντίπαλους μπακ να φεύγουν μπροστά απειλητικά, χωρίς καν να τρέξουν λίγο να βοηθήσουν τον Ρέαμπτσιουκ και τον Λαλά, που βρέθηκαν στη δύσκολη θέση, ένας αμυνόμενος προς δύο επιτιθέμενους. Καθαρά συγκυριακά δεν έβγαλε φάση για γκολ η Λαμία σε αυτές τις δύο στιγμές.

Δεν είναι καλά δείγματα όλα αυτά. Και το +11 δεν σημαίνει ότι πρέπει να κάνουμε πως δεν βλέπουμε…

Άσχετο: Ένα άρθρο στην Ουκρανία για το νέο τεχνικό διευθυντή του ΠΑΟΚ. Διαβάστε εδώ

Αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι «στη Σαχτάρ δεν απογοητεύθηκαν κιόλας που έφυγε ο Μπότο…αν τον υπολόγιζαν σοβαρά θα είχαν ήδη επεκτείνει το συμβόλαιο του που έληγε το καλοκαίρι…δεν άλλαξαν άλλωστε την μεταγραφική πολιτική του κλαμπ λόγω της παρουσίας του και μάλλον ήταν περιορισμένος στις κινήσεις του…θεωρήθηκε υπεύθυνος της αποτυχίας της ομάδας φέτος στο Τσάμπιονς Λιγκ, όπως είχε συμβεί και στην Μπενφίκα μία σεζόν στο παρελθόν…δεν άφησε το σημάδι του στην Σαχτάρ και σίγουρα δεν ήταν βασιλιάς των μεταγραφών εκεί…γενικά οι δύο πλευρές δεν ταίριαξαν…»