Ομόνοια: Πολλαπλά οφέλη από το επιβλητικό πέρασμα από το «Αμμόχωστος», ζητούμενο η διάρκεια

Στη μίνι κρίση που πήγε να δημιουργηθεί, η Ομόνοια απάντησε με εμφατικό τρόπο. Έξι γκολ με πέντε διαφορετικούς σκόρερ, κατά διαστήματα εμφανίζοντας αξιοζήλευτες μεσοεπιθετικές αρετές. Αυτούς τους αυτοματισμούς και τον επιθετικό πλουραλισμό, που όλοι αναγνώρισαν και εξήραν το καλοκαίρι που μας πέρασε στην πορεία της μέχρι τους ομίλους του Κόνφερενς Λιγκ. Ουδείς αμφέβαλε ποτέ για την ποιότητα που διαθέτει φέτος το «τριφύλλι», τουναντίον. Η τοποθέτηση του Βάλντας Νταμπράουσκας, «ξέρουμε ότι είμαστε καλή ομάδα αλλά και οι κορυφαίες ομάδες κάποτε περνούν μία κρίση», μας βρίσκει σύμφωνους, το θέμα είναι πως την διαχειρίζεσαι.

Με φουλ επιθετικό κυριαρχικό ποδόσφαιρο, γρήγορο τέμπο, σοβαρότητα και μεγάλη θέληση, οι πράσινοι ήταν το αφεντικό του ματς και όντως υπήρξαν στιγμές που έκρυψαν τη μπάλα. Προεξάρχοντος του «μαγικού» Λοΐζου, που έκανε το καλύτερο του ματς, βγάζοντας πέραν της δεδομένης του ποιότητας, ωριμότητα και ηγετική φυσιογνωμία !. Με τέτοιον «Λούη» η Ομόνοια κερδίζει παρά πολλά. Με τον Κακουλλή, επίσης σε πολύ ψηλά στάνταρ, αψεγάδιαστος στο τακτικό κομμάτι, εξαργυρώνοντας την εμφάνιση του με με γκολάρα για όσκαρ! Και ο Ανδρόνικος δίνει και θα συνεχίσει θα δίνει πολλά στην ομάδα του. Αμφότεροι αποθεώθηκαν από τον κόσμο στο «Αμμόχωστος», όπως και ο αρχηγός Κούσουλος με τα αστείρευτα τρεξίματα και επίσης το πολύ ωραίο γκολ. Από την ασίστ του Χάμπου, που και πάλιν «πάτησε κάθε σπιθαμή του χορταριού».

Προσθέτοντας και τον Νικόλα Παναγιώτου, το τριφύλλι έχει τη χαρά και το μεγάλο πλεονέκτημα να έχει αυτά τα δικά του παιδιά στην πρώτη γραμμή. Κάτι που χαροποιεί άπαντες. Ο Εβάντρο επέστρεψε με ένα πανέμορφο «Βραζιλιάνικο» γκολ, ο Εμπασί του στέρησε ένα ακόμη που θα ήταν πιο εντυπωσιακό, τον έχει ανάγκη η ομάδα όταν και αυτός είναι σοβαρός και με διάρκεια. Ότι και να πούμε για τον Μάριτς θα είναι λίγο, «Duracell», συνδυάζοντας ποιότητα, «εγκεφαλικό» παιχνίδι και πνευμόνια. Πρέπει άμεσα να τύχει ανάλογης διαχείρισης ξεκούρασης, να προσέχει για να έχει ο Νταμπράουσκας λέει η λαϊκή ρήση. Επιτέλους επέστρεψε στις «ψηλές πτήσεις» ο Σεμέδο, καθώς πλην του γκολ, υπήρξαν στιγμές που «οργίασε» από την αριστερή πτέρυγα, κάτι που το είχε ανάγκη τόσο ο ίδιος, όσο και η ομάδα. Για άλλο ένα ματς και ο Αλιούμ αποδείχθηκε game changer, βάζοντας δυο τέρματα.

«Υπήρχαν στιγμές που ήμασταν κάτω και δεχθήκαμε τα γκολ», η επίσης σωστή διαπίστωση του Λιθουανού κόουτς. Και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το δούνε και να το αντιμετωπίσουν ομαδικά, ώστε να πάψουν να αδικούν τους εαυτούς τους.
Το 2ο φετινό «διπλό», κατά σύμπτωση στο ίδιο γήπεδο, επαναφέρει την ηρεμία και την αυτοπεποίθηση στο πράσινο στρατόπεδο, μετά τα ανεπιτυχή αποτέλεσματα. Ζητούμενο, πλέον, είναι η συνέπεια και η διάρκεια. Η Ομόνοια καλείται να βαδισει σε ένα μονοπάτι επιτυχιών, ευχής έργο να συνδυάζει τέτοιες πολύ πειστικές εμφανίσεις με νικηφόρα αποτελέσματα. Αυτό θα ήταν το ιδανικό, εχθρός του καλού είναι το καλύτερο όμως και υπάρχουν σαφώς ακόμη περισσότερα περιθώρια βελτίωσης.

ΥΓ1: Άψογη, ώριμη και πολύ βοηθητική η στάση του κόσμου προς την ομάδα, από το 1ο μέχρι το 90+.
ΥΓ2: Τα φάλτσα σφυρίγματα και γενικότερα η αντιμετώπιση την οποία τυγχάνει η Ομόνοια σε συνεχόμενα παιχνίδια από τους διαιτητές, θα πρέπει να προβληματίσουν. Η διοίκηση οφείλει να απευθυνθεί στα αρμόδια όργανα και να ζητήσει το σεβασμό που αρμόζει στο εκτόπισμα της ομάδας!

ΑΓ