Ο ΠΑΟΚ την πάτησε από την Ολιμπίκ, όπως την είχε πατήσει από τον Ολυμπιακό!

Ο ΠΑΟΚ την πάτησε από την Ολιμπίκ, όπως την είχε πατήσει από τον Ολυμπιακό!

bet365

Ο Κ. Νικολακόπουλος προσεγγίζει στο blog Gazzetta με το δικό του τρόπο το τελευταίο φετινό ευρωπαϊκό παιχνίδι του ΠΑΟΚ.

Ξέρετε, έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Ο ΠΑΟΚ σε όλη την πορεία του στο Κόνφερενς Λιγκ, από τον Αύγουστο έως και την περασμένη εβδομάδα είχε τύχη βουνό-και στο πιο κρίσιμο παιχνίδι, το χθεσινό, στο οποίο έκανε την καλύτερη του εμφάνιση, ήταν η τύχη που του γύρισε την πλάτη.

Βέβαια, όπως δεν ήταν μόνο η ρέντα που τον έφτασε έως τα προημιτελικά της διοργάνωσης, έτσι δεν ήταν και η γκίνια μόνο που του στέρησε την πρόκριση, παρά την καλή του εμφάνιση, στην οποία υπήρχαν δύο στοιχεία: ένα το εκπληκτικό ξεκίνημα, αλλά και το πολύ καλό φινάλε. Κι ένα το ενδιάμεσο παιχνίδι, στο οποίο υπήρξε ισορροπία, με τη Μαρσέιγ θα έλεγα πιο επικίνδυνη, με τον ΠΑΟΚ πάντως στο τέλος να έχει σαφώς τις περισσότερες καλές ευκαιρίες, έστω κι αν συνολικά οι επιθέσεις ήταν από 28 για την κάθε ομάδα.

Τώρα, γιατί δεν ήταν μόνο γκίνια πέντε φάσεις κλειδί:

Μία, η αδυναμία του Τσινγκάρα στα πρώτα κιόλας λεπτά να απλώσει σωστά το πόδι του κι απλά να σπρώξει την μπάλα στα δίκτυα με τον γκολκίπερ εξουδετερωμένο. Ο νεαρός μέσος, που μπήκε στην ενδεκάδα από το παράθυρο, λόγω του ξαφνικού τραυματισμού του Ελ Καντουρί στο ζέσταμα, και νομίζω ότι ήταν ο λεγόμενος μοιραίος παίκτης, παρότι το κυνηγάει το γκολ σε κάθε ματς, μοιάζει να μην το έχει (εξ ου και έχει σκοράρει μία φορά σε 50 παιχνίδια).

Δύο, η τεράστια γκάφα του Ίνγκασον που πήγε να κάνει αυτογκόλ από το πουθενά και σώθηκε ως εκ θαύματος από το αριστερό δοκάρι του Πασχαλάκη, που παρακολουθούσε εμβρόντητος. Ο Ισλανδός είναι καλός στόπερ, είχε σωτήριο τάκλιν στο β΄ημίχρονο γλιτώνοντας το 0-2, αλλά η έλλειψη ελάχιστης ψυχραιμίας στο…αυτοδοκάρι, κάτι λέει.

Τρία, το λάθος του Κρέσπο στη φάση του μοναδικού γκολ, κι ενώ λίγο νωρίτερα είχε γλιστρήσει και είχε δοθεί η δυνατότητα πάλι στον Παγέτ να σουτάρει από καλή θέση (αλλά πολύ άστοχα). Ο 35άρης στόπερ ενήργησε ως αρχάριος, κάτι μεταξύ Μιχάι-Μιχαηλίδη και παρότι «σκίστηκε» για να βοηθήσει μπροστά και πίσω σε όλο το ματς, άφησε στο τέλος ένα μεγάλο ερωτηματικό η ευθύνη του στο τελικό 0-1, αλλά και η παρουσία-απουσία του, σε όλες τις καλές στιγμές των Γάλλων στο ξεκίνημα του β΄ ημιχρόνου.

Τέσσερα, η αποτυχία του Τσόλακ να πλασάρει στοιχειωδώς καλά στο τετ α τετ με τον Μανταντά στο 83’. Δεν είναι η πρώτη φορά, εξάλλου, που αποτυγχάνει, εξ ου κι έχει τόσο άσχημα στατιστικά στο σκοράρισμα με τον ΠΑΟΚ. Όπως αποδείχθηκε, άλλο να πλασάρεις με την ΑΕΚ κι άλλο με τη Μαρσέιγ…Νομίζω δε ότι αν εκεί γίνονταν το 1-1 ο ΠΑΟΚ θα είχε τύχη για να το πάει στην παράταση και να περάσει, γιατί η Ολιμπίκ όπως είχα προϊδεάσει από την επομένη του πρώτου ματς ήρθε με το...μίνιμουμ από τους παίκτες της, τους 11 που ξεκίνησαν και τις δύο αλλαγές, εκ των οποίων η δεύτερη στο 88’. Ήδη έδειχνε αποκαμωμένη μετά το 80’ (τρεις καθαρές ευκαιρίες ο ΠΑΟΚ) και στην παράταση θα είχε παραδώσει πνεύμα.

Πέντε, η αδυναμία και του έτερου φορ του ΠΑΟΚ, του βασικού, του Άκπομ, να κάνει ένα γκολ στο φινάλε του α΄ ημιχρόνου, στη φάση στην οποία αντί να σημαδέψει τα δίκτυα έστειλε την μπάλα πάνω στον ευρισκόμενο στο έδαφος Κρέσπο! Ο Άγγλος είναι καλός και δυναμικός κυνηγός, όμως στο σκοράρισμα μοιάζει να έχει ταβάνι.

Liratzis

Αυτές οι φάσεις δεν είναι θέμα γκίνιας, όπως εκείνο το σουτ-ρουκέτα του Ζίφκοβιτς με την μπάλα να φεύγει ελάχιστα άουτ η, η διαπίστωση ότι η μπάλα πήγε μέσα στο μοναδικό σουτ της Μαρσέιγ που βρήκε στόχο εντός εστίας. Ούτε είναι θέμα ικανότητας του αντίπαλου γκολκίπερ, όπως οι επεμβάσεις του Μανταντά, στο πλασέ του Άκπομ, στην κεφαλιά του Κρέσπο, στο άλλο καλό σουτ του Ζίφκοβιτς και σε εκείνα των Μίτριτσα κι Αουγκούστο στο τέλος. Οι πέντε φάσεις-κλειδί αποδεικνύουν ότι ο ΠΑΟΚ δεν είχε σε επίπεδο ρόστερ το κάτι παραπάνω, αλλά και την ψυχολογία της ομάδας για το κάτι παραπάνω.

Με τον θεωρητικά καλύτερο του για φέτος παίκτη, τον Κούρτιτς (με την αυτοπεποίθηση από τα τόσα γκολ με τα πέναλτι και τα φάουλ), να είναι σε χαμηλό επίπεδο απόδοσης και να τελειώνει το 90λεπτο με μία τελική κι αυτή από την έμπνευση να πλασάρει τον Μανταντά από τα 40 μέτρα, σε εκείνη την…σαχλαμάρα που έκανε ο…37άρης γκολκίπερ να διώξει την μπάλα σουτάροντας πάνω στον Άκπομ!

Και δεν πρέπει να αγνοούμε την παράμετρο των απουσιών της Μαρσέιγ. Δεν μπορείς να βρίσκεις τον αντίπαλο οσυ χωρίς οκτώ παίκτες (τους απολύτως βασικούς Μίλικ, Καμαρά, Ζέρσον, αλλά και το δεύτερο φορ Ντιένγκ και τους Λουίς Ενρίκε, Μπαλέρντι, Ντε Λα Φουέντε, Άβαρο), να μην έχει στον πάγκο τον προπονητή του, να παίζει με τον αναπληρωματικό του γκολκίπερ και να μην το εκμεταλλεύεσαι.

Ακόμη και στη φάση του μοναδικού γκολ, πέραν του εξόφθαλμου λάθος του Κρέσπου, πιστεύω ότι θα μπορούσαν με καλύτερα σπριντ στις επιστροφές ο Αουγκούστο η, ο Λύρατζης (παρεμπιπτόντως, τρομερή η φετινή βελτίωση του) να είχαν προλάβει τον…παχουλό 35άρη Παγέτ, πριν πλασάρει.

Αυτό που εγώ είδα είναι ότι εν τέλει ο ΠΑΟΚ χθες με την Ολιμπίκ την πάτησε όπως την είχε πατήσει και με τον…Ολυμπιακό! Σε εκείνο το 1-1 τέλη Γενάρη! Θυμηθείτε ότι και τότε ο Λουτσέσκου είχε κεντρικό κομμάτι την τακτική του το μπάσιμο με τις μηχανές στο 110%, όπως ακριβώς έγινε και χθες στα πρώτα 10 λεπτά, έχοντας τρεις καθαρές ευκαιρίες για γκολ. Με τον Ολυμπιακό είχε τέσσερις στα πρώτα 13 λεπτά, με τον Βατσλίκ να ήταν ο χθεσινός…Μανταντά και ο ήρωας του Πέδρο Μαρτίνς (αλλά και τον Τσινγκάρα πάλι να χάνει την πιο μεγάλη ευκαιρία, σε φάση που είχε υποδειχθεί οφσάιντ χωρίς να είναι, αλλά με το γκολ να μετρούσε, αν έμπαινε, αφού υπήρχε VAR).

vatslik

Τα δύο παιχνίδια είχαν μεγάλη ομοιότητα: ο ΠΑΟΚ μπορούσε κι έπρεπε να είχε προηγηθεί και στα δύο από τα πρώτα 10-15 λεπτά κιόλας, οπότε θα άλλαζε όλο το σκηνικό. Δεν τα κατάφερε, έριξε τις στροφές του, η Μαρσέιγ το αξιοποίησε σκοράροντας στο 34’, κάτι που ο Ολυμπιακός δεν το είχε κάνει με τον Ανδρούτσο και τον Τικίνιο και ο ΠΑΟΚ γκάζωσε πάλι στα τελευταία λεπτά του α΄ ημιχρόνου, χάνοντας πάλι τις φάσεις του χθες, αλλά σκοράροντας στο 42’ επί του Ολυμπιακού με το αυτογκόλ του Μπα, χωρίς ωστόσο και τότε να είχε την εμπιστοσύνη στον εαυτό του να το κρατήσει, ισοφαριζόμενος σε δύο λεπτά από τον Τικίνιο.

Η διαφορά των δύο αγώνων ήταν βασικά στο β΄ ημίχρονο, με τον μεν ΠΑΟΚ να το παλεύει βγάζοντας κάποιες ευκαιρίες, με τον Βατσλίκ όμως πάντοτε…Μανταντά και ατυχία στο δοκάρι του Τσινγκάρα, τον δε Ολυμπιακό να παίζει για να «σβήσει» το παιχνίδι στην ισοπαλία που τον βόλευε και να το καταφέρνει πλήρως στο τελευταίο 20λεπτο, χωρίς όμως ο ίδιος να απειλεί καθόλου, σε αντίθεση με την Ολιμπίκ, που χθες έως το 60’ μπορούσε να κάνει και το 0-2.

Ο Λουτσέσκου δεν μπορώ να πω ότι απέτυχε στη μάχη της τακτικής. Κι όταν είδε ότι ο ΠΑΟΚ εκεί γύρω στο 55΄είχε χάσει τον έλεγχο, έβαλε τον Μιτρίτσα μπροστά, γυρνώντας πίσω τον Αουγκούστο. Έπαιξε και το χαρτί της αλλαγής φορ, του έκατσε μάλλον καλά κι η αποχώρηση του Βιεϊρίνια που είχε αρχίσει να ξεμένει από δυνάμεις και στο τέλος φρέσκαρε την ενδεκάδα με τους δύο Αυστριακούς, κάτι που πάντως μάλλον έπρεπε να το κάνει νωρίτερα, όπως αποδείχθηκε.

Η ουσία είναι ότι αν το δούμε λίγο πιο καθαρά, ο ΠΑΟΚ στα δύο πιο κρίσιμα (μέχρι στιγμής τουλάχιστον) ματς της σεζόν, για το πρωτάθλημα και για την Ευρώπη, που ήταν και τα δύο στην Τούμπα, δεν πήρε αυτό που ήθελε. Έτσι, αποκλείστηκε από το Κόνφερενς Λιγκ, με ψηλά το κεφάλι αλλά αποκλείστηκε, έτσι δεν μπόρεσε τέλη Γενάρη να πλησιάσει στους έξι πόντους τον Ολυμπιακό, σε ένα ματς που έμοιαζε το τελευταίο του χαρτί για την υπόθεση τίτλος.

Με αυτά και με αυτά, ο Ολυμπιακός είναι η ελληνική ομάδα που έχει κερδίσει την…Ολιμπίκ και εντός έδρας (πέρυσι με το γκολ του Χασάν στο 90’), αλλά και μέσα στη Μασσαλία (παλιότερα με το γκολ του Φετφατζίδη, πάλι προς το τέλος του αγώνα).

Άσχετο: Και τώρα θα οριστεί κι η ρεβάνς του Κυπέλλου Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ. Πότε βολεύεται ο ΠΑΟΚ; Πιθανότατα μετά το Πάσχα, ώστε να πάρει τότε μία ανάσα και να να εμφανιστεί πιο φρέσκος. Κι όχι το Μάη, όπου τα παιχνίδια θα είναι όλα σερί Κυριακή-Τετάρτη-Κυριακή. Οπότε αν είναι έτσι όπως το σκέφτομαι ο β΄ημιτελικός θα πάει για 27 η, 28 Απριλίου.

Διάβασε όλα τα τελευταία νέα της αθλητικής επικαιρότητας. Μάθε για όλους τους live αγώνες σήμερα που παίζουν σήμερα και δες τις αθλητικές μεταδόσεις της ημέρας και της εβδομάδας μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta.

Κώστας Νικολακόπουλος
Κώστας Νικολακόπουλος

Ο Κώστας Νικολακόπουλος έγινε δημοσιογράφος από…σπόντα. Από τη Νομική και τη δικηγορία η, το επάγγελμα του δικαστικού, που υποτίθεται ότι ήταν στα πλάνα του (εξ ου κι οχαρακτηρισμός «ανακριτή» από τον Γ. Λούβαρη!), βρέθηκε ξαφνικά στον ΦΙΛΑΘΛΟ, όταν πρωτογεννήθηκε η ιδέα αυτής της εφημερίδας από τους Ν. Καραγιαννίδη και Ι. Μαθιουδάκη. Ένα χρόνο ρεπορτάζ Πανιώνιου και Αιγάλεω (μαζί), ένα χρόνο ΑΕΚ και από την άνοιξη του 1984 έως και σήμερα ρεπορτάζ Ολυμπιακού, όπου τα έχει δει όλα. Πρώτα τα λεγόμενα πέτρινα χρόνια και μετά πρωταθλήματα το ένα μετά το άλλο. Του αρέσει να γράφει για μεταγραφές, αλλά ο ίδιος τις αποφεύγει. Σε 40 χρόνια έχει κάνει δύο! Το 1992 στο ΦΩΣ του Θ. Νικολαϊδη και μετά στον ΓΑΥΡΟ που στη συνέχεια έγινε ένα με τον Κόκκινο Πρωταθλητή. Πάνω από μία δεκαετία καλύπτει το ρεπορτάζ του Ολυμπιακού στον Σπορ FM.