Ολυμπιακός: Υπερπροσπάθεια, διαφορά κλάσης, πολλά λάθη…

Στο ίδιο έργο θεατές λοιπόν, με τον Ολυμπιακό να κάνει μία πολύ μεγάλη προσπάθεια, αλλά αυτή να μην του αρκεί, με συνέπεια να μένει χωρίς νίκη και γενικά με ελάχιστους βαθμούς στο Τσάμπιονς Λιγκ.

Όλοι οι αντίπαλοι σπουδαίοι προπονητές αναγνωρίζουν τις πραγματικά καλές εμφανίσεις του κόντρα σε μεγαθήρια όπως η Ρεάλ κι η Μπαρτσελόνα, κόντρα σε θηρία όπως η Άρσεναλ και κόντρα σε ομάδες που παίζουν συνεχώς τα τελευταία χρόνια στο Τσάμπιονς Λιγκ όπως η PSV. Οι αγωνιστικές, όμως, λιγοστεύουν και τα περιθώρια στενεύουν. Οι αλγόριθμοι δίνουν πιά μόνο 15% πιθανότητες πρόκρισης στον πρωταθλητή Ελλάδας, που θα πρέπει να κάνει τρεις νίκες με την Καϊράτ έξω, τη Λέβερκουζεν μέσα και τον Άγιαξ έξω για να περάσει στους 24. Η, δύο νίκες και μία ισοπαλία για να έχει κάποιες, μάλλον πολύ λίγες ελπίδες.

Ο Ολυμπιακός χθες πλήρωσε το απίστευτο μπλακ άουτ στο 15λεπτο από το 22’ έως το 36’, στο οποίο έφαγε τέσσερα γκολ (το ένα ακυρώθηκε μέσω VAR, οριακά οφσάϊντ) και σώθηκε σε άλλη μία περίπτωση από το δοκάρι του Τζολάκη. Για να αποδειχθεί ότι εκείνο το εφιαλτικό διάστημα των 11 λεπτών, από το 68’ έως το 79’, στον αγώνα του στη Βαρκελώνη, στον οποίο είχε φάει τέσσερα γκολ (!) και άλλες δύο φάσεις, δεν οφείλονταν μόνο στην άδικη αποβολή του Έσε…

Ας είμαστε, βέβαια, ειλικρινείς: Η διαφορά ποιότητας ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τη Ρεάλ είναι μεγάλη. Και η ατομική διαφορά σε επίπεδο παικτών ακόμη μεγαλύτερη. Απολύτως λογικά κέρδισε η Ρεάλ. Ο Εμπαπέ κι ο Βινίσιους είναι απίστευτοι επιθετικοί. Απλά χθες το βράδυ έμοιαζαν εξωγήινοι, με την κακή άμυνα που είχε ο Ολυμπιακός. Ειδικά με την επιλογή του Μεντιλίμπαρ για τον Ρόντινεϊ να μαρκάρει τον Βινίσιους-ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία. Ενδεχομένως ο Κοστίνια να τον είχε ανακόψει κάποιες φορές και να μην βλέπαμε αυτό το διασυρμό. Όχι ότι ο Ρέτσος δεν πέρασε εφιάλτη με τον Εμπαπέ και τη μία φορά που πήγε πάνω στον Βινίσιους.

Το χειρότερο όλων, όμως, είναι άλλο. Όχι το να φας ήττες σε προσωπικές μονομαχίες με τέτοιους παικταράδες. Το θλιβερό είναι να μην μπορείς να παίξεις μία φορά σωστά το οφσάϊντ. Ο Ρόντινεϊ κέρδισε τον Ρέτσο σε αυτό τον άτυπο διαγωνισμό γκάφας-αναμενόμενο, αφού ο Βραζιλιάνος το κάνει σε κάθε παιχνίδι να «κολλάει» πίσω. Τώρα το είδαμε κι από τον Ρέτσο σε μία θλιβερή αμυντικά βραδιά για τον Ολυμπιακό, με τη Ρεάλ να έχει διψήφιο αριθμό όχι απλά τελικών, αλλά ευκαιριών. Με τη βοήθεια και της έλλειψης πίεσης στους μέσους της, που είχαν όλο το χρόνο να βγάζουν τις πάσες από το κέντρο προς την επίθεση, αλλά και της έλλειψης επιστροφών από τους Ποντένσε και Ζέλσον, με εξαίρεση μία-δυο καλές άμυνες του Ζέλσον.

Ο Μεντιλίμπαρ σωστά στόχευσε να κτυπήσει τη Ρεάλ στην καρδιά της άμυνας της, λόγω των απουσιών της, όπως σωστά ζήτησε πολλά σουτ στο ξεκίνημα του ματς σε έναν γκολκίπερ που είχε να παίξει έξι μήνες. Ακριβώς έτσι, από τον άξονα, ο Ολυμπιακός έβαλε τρία γκολ έχοντας κι αυτός σχεδόν διψήφιο αριθμό ευκαιριών (!), με τον Ελ Κααμπί (τέσσερις!) και τους Τσικίνιο, Στρεφέτσα. Και ήταν και ύποπτη η φάση που ο αμυντικός έσπρωξε κι έριξε κάτω τον Στρεφέτσα. Απλά, και με βάση τις ευκαιρίες, δίκαια κέρδισε η Ρεάλ, σε ένα παιχνίδι ωστόσο που δεν ήταν μακριά από την ισοπαλία.

Ήταν πολύ άτυχος ο προπονητής του Ολυμπιακού που έχασε τόσο γρήγορα τον ευρισκόμενο χθες σε καλή κατάσταση Τσικίνιο. Δεν ήταν, όμως, καλή η ιδέα του για την αρχική ενδεκάδα, καθώς πέραν του Κοστίνια έπρεπε να ξεκινήσει ο Έσε αντί του προερχόμενου από αποχή Γκαρθία, έστω κι αν ο Βάσκος δεν ήταν κακός. Αλλά και η επιλογή του Ταρέμι αντί του Τσικίνιο δεν νομίζω ότι ήταν η καλύτερη παρότι σκόραρε με πολύ ωραία κεφαλιά, αφού ο Ιρανός είναι πολύ αργός για τέτοιο επίπεδο στη θέση πίσω από τον φορ. Επιπλέον μπήκε καθυστερημένα για άλλη μία φορά ο Στρεφέτσα κι αφού χρειάστηκε να τραυματιστεί ο Ποντένσε (!), που χθες ήταν από μέτριος έως απογοητευτικός, όχι για πρώτη φορά τελευταία.

Εξίσου αλήθεια, βέβαια, είναι ότι ο Μεντιλίμπαρ θα μπορούσε να παρουσιάσει κάτι καλύτερο εάν είχε κι άλλες πιο καλές λύσεις. Και γενικά όλο αυτό που βλέπουμε και σε μεγάλο κάδρο μας αρέσει είναι δικό του δημιούργημα, για να είμαστε δίκαιοι στις κρίσεις μας.

Άσχετο: Όχι, δεν επηρέασε συγκλονιστικά την εξέλιξη του αγώνα ο Όλιβερ. Αλλά εγώ λέω ότι με Άγγλο διαιτητή ο Ολυμπιακός δεν πρόκειται ποτέ να κερδίσει! Όπως δεν έχει κερδίσει εδώ και 15 χρόνια.

Η φωτογραφία της ημέρας:

Η στιγμή του 1-3, που εν πολλοίς έκρινε στην ουσία και το παιχνίδι, είναι πραγματικά θλιβερή. Ο Καμαβινγκά κάνει από το ημικύκλιο με όλη την άνεση την πάσα, καθώς ο Γκαρθία έχει πάει πάνω του καθυστερημένα. Οι στόπερ έχουν τραβηχτεί πολύ ψηλά. Και οι ακραίοι μπακ έχουν μείνει πολύ πίσω! Ειδικά με τον Ρόντινεϊ. Έτσι, δεν μπορείς να κάνεις κάτι στο Τσάμπιονς Λιγκ, όσο κι αν η ομάδα γενικά τα δίνει όλα.

Και για το τέλος ένα ιμότζι

Στο γκολ του Τσικινιο χθες, πρεπει να σημειωθηκε σεισμικη δονηση στο γηπεδο, αγνωστοι ανθρωποι αγκαλιαζονταν,εχανε η μανα το παιδι και το παιδι τη μανα, δεν το πιστευαμε αυτο που μολις ειχαμε δει, χασαμε τ´αυγα και τα πασχαλια, τα πιεσομετρα εβγαζαν ερρορ#OlympiacosFC pic.twitter.com/oDCotsj5aa

— ασυlawγιστος (@instructoras7) November 27, 2025