Νεκρός Ελ Σιντ ο Παναθηναϊκός

Το να αντιμετωπίζεις δημοσιογραφικά τον Παναθηναϊκό σαν Παναθηναϊκό είναι θεμιτό. Και επιβαλλόμενο. Ο εραστής της δημοκρατίας, βέβαια, και της αξιοκρατίας θα σου πει, και δεν θα έχει δίκαιο, γιατί μας ζαλίζετε τον έρωτα με μία ομάδα που σήμερα δεν είναι καλύτερη από τον Πανιώνιο και την Βέροια, τον Λεβαδειακό και τον Πανθρακικό.

Επειδή, κύριε μαλάκα, είναι ο Παναθηναϊκός. Μιλάμε για δημοσιογραφία, όχι για πολιτική. Ο αξιοσέβαστος γραφιάς, λοιπόν, όχι εκείνος με τις επτά σπάτουλες στην κωλότσεπη, προκειμένου να έχουν μεγαλύτερη επικοινωνιακή δυναμική όσα έχει να σου πει, χρησιμοποιήσει σα βαποράκι το δημοφιλέστερο μέγεθος. Τον Παναθηναϊκό, κι όχι μία ομάδα που αγωνιστικά τυχαίνει σήμερα να έχει τα ίδια περίπου κυβικά, όπως π.χ. ο Απόλλων και η Καλλονή.

Γράφουμε για να πούμε κάτι. Όχι να χαϊδέψουμε το ανώνυμο πλήθος, ούτε να γλύψουμε πρόσωπα, τα οποία κι αυτά, πιθανότατα, αποδειχθούν ανάξια των περιστάσεων για τον Παναθηναϊκό.

Να ξέρουμε τι λέμε. Η ομάδα έχει πρόβλημα. Δεν το αγνοείς αυτό. Με παραμύθια της Χαλιμάς δεν δείχνεις ότι αγαπάς τον Παναθηναϊκό, αλλά ότι είσαι απατεώνας, ότι εμπορεύεσαι τη δημοφιλία του Παναθηναϊκού.

Η ομάδα έχει πρόβλημα, διότι πρόβλημα έχει η εταιρεία, που την σακάτεψαν επιχειρηματικά, οικονομικά οι παναθηναϊκάρες, με τις ευλογίες δημοσιογράφων και οργανωμένων. Γι’αυτό δεν τρέχει τίποτα. Γι’αυτό δεν ασχολούνται με την καταχρεωμένη ΠΑΕ γράφουν παπαρδέλες για τον σύλλογο μεγάλο και τρανό, με πέος καταπράσινο, τόσο ανόθευτο σα αγγούρι βιολογικού μπαξέ.

Ήττα από τον Πανιώνιο, ό,τι πιο αναμενόμενο αποτέλεσμα για τούτον τον Παναθηναϊκό, που τον έχουν στήσει πάνω στο άλογο ντούρο και περήφανο σα το κουφάρι του Ελ Σιντ. Κι έτσι περιμένουν να τον υπολογίσουν σαν κανονικό Παναθηναϊκό οι αντίπαλοί του στο πρωτάθλημα.

Αλήθειες για Σαραβάκο, Μαυρία, Παρθενοπούλο στο apodytiriakias.gr