Γερμανία: Ομάδα παίζει μόνο εντός επειδή η έδρα της είναι σε φυλακή

Σε όλες τις χώρες του κόσμου θα βρει κανείς σκληροπυρηνικά γήπεδα τα οποία μπορούν να μετατρέψουν έναν εκτός έδρας αγώνα σε εφιάλτη. Ωστόσο, η έδρα όπου ένας ποδοσφαιριστής θα έρθει αντιμέτωπος με ανθρώπους με βαρύτατο ποινικό μητρώο, είναι αυτή που συνάμα είναι και η πιο ασφαλής, καθώς είναι γεμάτη με φύλακες...

Αυτή είναι η ιστορία της Άιντραχτ Φιλσμπίτελ, η οποία ιδρύθηκε το 1976 αποτελείται από κρατούμενους του σωφρονιστικού ιδρύματος JVA Fuhlsbuttel στο Αμβούργο, μετέχοντας στις τοπικές κατηγορίες της περιοχής. Μία ομάδα την -ασπρόμαυρη και ριγωτή- φανέλα της οποίας έχουν φορέσει βιαστές, δολοφόνοι και τρομοκράτες και που, κόντρα σε ό,τι θα περίμενε κανείς, κατά καιρούς φημιζόταν για την ευγενή άμιλλα που επιδείκνυαν τα μέλη της στις αναμετρήσεις για την Kreisklasse B. Και μπορεί αυτή τη στιγμή να είναι ανενεργή λόγω έργων που έπρεπε να γίνουν στις εγκαταστάσεις της, ωστόσο η Άιντραχτ έχει πλούσια ιστορία με πολλά κεφάλαια να διηγηθεί...

Η πρώτη ερώτηση που κατά πάσα πιθανότητα έρχεται στο μυαλό για μια ομάδα που τα μέλη της είναι καταδικασμένα για πάσης φύσης εγκλήματα, είναι πώς στο καλό μεταφέρεται η αποστολή της για τους εκτός έδρας αγώνες. Η απάντηση εδώ είναι απλή. Η Άιντραχτ δεν παίζει ποτέ εκτός έδρας, με τους αντιπάλους της να την αντιμετωπίζουν μονάχα μέσα στους τοίχους της φυλακής και να περνούν τις πόρτες της κάτω από δρακόντεια μέτρα ασφαλείας και μετά από πολλούς ελέγχους. Επιπλέον, η Santa Fu, όπως είναι το προσωνύμιο του συλλόγου αλλά και της φυλακής γενικότερα, δεν μπορεί να προβιβαστεί, παραμένοντας κολλημένη στη χαμηλότερη κατηγορία, αν και έχει κατακτήσει συνολικά 18 τίτλους στην 50χρονη ιστορία της!

Ο κόουτς Μέβες και η Αλ Κάιντα

Η ύπαρξη της ομάδας δίνει για χρόνια στους κρατούμενους που συμμετέχουν σε αυτήν μία ανάσα αισιοδοξίας. Το πρόγραμμα ήταν πάντοτε στάνταρ, Τετάρτη προπόνηση, Κυριακή οι αγώνες, με τους παίκτες της Άιντραχτ να ζουν και να αναπνέουν για τις μέρες αυτές - και να κάνουν τη δεδομένη χρονική στιγμή μόνο προπονήσεις λόγω των έργων. «Ήδη κλαίμε για τη χειμερινή διακοπή», θα ανέφερε χαρακτηριστικά το 2012 ένας εκ των ποδοσφαιριστών, οι οποίοι για 36 χρόνια αγωνίζονταν υπό τις οδηγίες του Χέραρντ Μέβες. Ενός κοινωνικού λειτουργού που ανέλαβε εθελοντικά την καθοδήγηση της ομάδας το 1980 και αποσύρθηκε μόλις πριν από μερικά χρόνια.

«Είμαι περισσότερο εξομολογητής παρά προπονητής» θα έλεγε, γράφοντας δύο βιβλία για την εμπειρία του από τη φυλακή και μάλιστα θα ισχυριζόταν πως «υπάρχουν γήπεδα που γίνονται χειρότερα πράγματα από εδώ». Μεταξύ άλλων εγκληματιών, ο 83χρονος πια Γερμανός θα προπονούσε και τον Μουνίρ Αλ Μοτασαντέκ, που είχε καταδικαστεί για συμμετοχή στα τρομοκρατικά χτυπήματα της Αλ Κάιντα την 11η Σεπτεμβρίου 2001!

Ο Μέβες θα τόνιζε πως «το ποδόσφαιρο φέρνει αυτόματα πιο κοντά σχεδόν τους πάντες. Η Άιντραχτ είναι μία κανονική ομάδα όπως οι άλλες». Πράγματι, η ανταπόκριση από τους αντιπάλους της Santa Fu ήταν συχνά η καλύτερη. Χρόνια πριν, ο προπονητής της Νόρντερστεντερ, Μπρούνο Στέιν, θα εξηγούσε πως «κανένας δεν πρόκειται να πει ”επειδή είναι σε φυλακή, δεν θέλω να παίξω”. Οι κρατούμενοι είναι και αυτοί άνθρωποι». Στο ίδιο πλαίσιο θα κινούταν και ο τεχνικός ερασιτεχνικού παρακλαδιού της Ζανκτ Πάουλι το 2017. «Παίζουμε ενάντια σε σκληρούς τύπους, αλλά όχι κακούς ανθρώπους», θα έλεγε, βάζοντας σε σκέψη...