Ροβινσώνας Κρούσος

Σε ένα μικροσκοπικό εξωτικό νησί ζει ένας παπαγάλος ονόματι Μακ που διαρκώς ονειρεύεται ότι θα ζήσει τη μεγάλη περιπέτεια. Μετά από μια μεγάλη καταιγίδα, ο Μακ και οι φίλοι του ξυπνούν και αντικρίζουν στην παραλία ένα ναυαγό. Ο Ροβινσώνας Κρούσος (περί αυτού ο λόγος) θα χρειαστεί τη βοήθεια του Μακ -που εν τω μεταξύ τον βαφτίζει Παρασκευά- και των φίλων του για να καταφέρει να επιβιώσει στο νησί, όμως δεν υπολογίζει στα μοχθηρά ένστικτα δύο αγριόγατων που θέλουν να πάρουν τον έλεγχο του νησιού.

Η ταινία είναι μια απλοϊκή, δίχως χιούμορ, διασκευή της πασίγνωστης περιπέτειας του «Ροβινσώνα Κρούσου» που οραματίστηκε ο Daniel Defoe το 1791. Αν μάλιστα δεν υπήρχε η 3D εικόνα που τουλάχιστον στο τομέα της δράσης (η καταδίωξη των αγαθών συντρόφων του Μακ και του Ροβινσώνα από τις αγριόγατες κοπιάρεται πανομοιότυπα σε δυο-τρεις σκηνές) έχει κάποιο νόημα, στα υπόλοιπα η ταινία πέφτει κάτω από το επίπεδο του μετρίου. Αρκετά συζητήσιμο είναι ακόμη και το ιδεολογικό της προφίλ. Η ανάδειξη των κακών του έργου μέσω των «πονηρών και ύπουλων γατών» θα εξοργίσει τους γατόφιλους ενώ η ταύτιση της υπέρτατης κακιάς του φιλμ με τη μοχθηρή γάτα-σύζυγο ενός κακομοίρη γάτου που τον ταλαιπωρεί αφάνταστα, θα βάλει μπουρλότο στις φεμινίστριες και με το δίκιο τους. Θεωρητικά η ταινία μιλάει για τη σημασία της φιλίας αλλά είναι τόσο σχηματικό όλο το στόρι της που δεν μπορεί να αγγίξει κανέναν.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης

Πηγή: monopoli.gr