All Stars 2000 vs All Stars 2020: Ποιοι θα νικούσαν; (poll)

• ALL STARS 2000
• ALL STARS 2020
• ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

bwin: Κορυφαίες οnline αποδόσεις στο Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός. |21+

Μια συζήτηση που δεν τελειώνει ποτέ. Μια αγαπημένη μπασκετική κουβέντα που άνοιξε και πάλι, όταν ο Κέβιν Γκαρνέτ αποφάσισε να πει την γνώμη του. Οι παίκτες που συγκρίνουμε στο ΝΒΑ πάντα έχουν ένα αν. Είναι σχεδόν αδύνατον να αποφασίσουμε για την ποιότητα των παικτών σε άλλες εποχές, αφού το ΝΒΑ τα τελευταία 20 χρόνια έχει αλλάξει πάρα πολύ και κυρίως έχει αλλάξει η άμυνα.

Ο ίδιος ο Μάικλ Τζόρνταν και για την κουβέντα που προκύπτει συνέχεια για τον ΛεΜπρον έχει απαντήσει τα εξής:

«Δε θα μπορέσουμε ποτέ να πούμε ποιος είναι ο κορυφαίος όλων των εποχών. Προσωπικά το θεωρώ περισσότερο δημόσιες σχέσεις και συζήτηση να γίνεται. Ο Τζακ (σ.σ. Νίκλαους) κι ο Τάιγκερ (σ.σ. Γουντς) δεν έπαιξαν ποτέ αντίπαλοι, δεν έπαιξαν ποτέ στο ίδιο τουρνουά, δεν έπαιξαν ποτέ με τον ίδιο εξοπλισμό, δεν έπαιξαν ποτέ στα ίδια γήπεδα γκολφ.

Δεν έπαιξα ποτέ αντίπαλος του Ουίλ Τσέιμπερλεϊν, δεν έπαιξα ποτέ αντίπαλος του Τζέρι Ουέστ. Είναι κάπως άδικο να πούμε τώρα πως ο ένας είναι καλύτερος από τον άλλον. Νομίζω πως για να τους κρίνεις πρέπει να δεις τι αντίκτυπο είχαν στο άθλημα και πώς το επηρέασαν”.

Τι αντίκτυπο είχε ο Τζακ στην εποχή του και τι ο Τάιγκερ στη δική του; Προφανώς ο Τζακ κέρδισε περισσότερα τότε, αλλά ο Τάιγκερ το εξέλιξε και το οδήγησε πέρα από διάφορα όρια, δεν είναι πια άθλημα των λευκών. Έγχρωμοι, Αφροαμερικανοί, όλες οι μειονότητες έπαιζαν γκολφ. Ο Τάιγκερ έπαιξε γκολ σε τέτοιο επίπεδο που εκτόξευσε το ενδιαφέρον από οικονομικής πλευράς.

Τον καθιστά αυτό ως τον κορυφαίο; Τον καθιστά λιγότερο καλό από τον Τζακ; Νομίζω πως είναι άδικη η σύγκριση. O Τζακ έχει 18 νίκες σε majors κι ο Τάιγκερ 15. Έτσι τους κρίνει ο κόσμος σήμερα”. Κέρδισα έξι Πρωταθλήματα κι ο Μπιλ Ράσελ έντεκα. Κάνει αυτό τον Μπιλ Ράσελ καλύτερο από εμένα κι εμένα καλύτερο από αυτόν;

Όχι. Παίξαμε σε διαφορετικές εποχές. Όταν πας να εξισώσεις ποιος είναι ο κορυφαίος όλων των εποχών, είναι άδικη η σύγκριση, άδικη η επιλογή. Ο Τάιγκερ έπρεπε να ζει με αυτούς τους δαίμονες και θα κριθεί βάσει αυτού. Αλλά για εμένα κι οι δύο είναι κορυφαίοι. Δε θα επέλεγα ποτέ τον έναν ή τον άλλον».

Από την πλευρά του ο Κέβιν Γκαρνέτ πήρε θέση και μάλιστα μια όχι και τόσο δημοφιλή, αφού έδωσε τα εύσημα στους παίκτες της σημερινής εποχής.

«Το παιχνίδι έχει πάει σε άλλο επίπεδο. Θέλω να μπεις στο παρκέ, να κάνεις σπριντ από γωνία σε γωνία, να σταματήσεις να σουτάρεις τρίποντο. Θέλω να κάνεις 10 τέτοια. Μετά θέλω να δεις πόσο κουρασμένος είσαι. Γιατί αυτό οι παίκτες το κάνουν για 48 λεπτά. Δεν νομίζω ότι οι παίκτες πριν από 20 χρόνια, θα μπορούσαν να παίξουν σε αυτό το παιχνίδι.

Πριν από 20 χρόνια οι παίκτες χρησιμοποιούσαν τα χέρια τους. Τώρα δεν μπορούν να το κάνουν αυτό. Κάνει την άμυνα αδύνατη. Μπορείς να φανταστείς χωρίς τον έλεγχο των χεριών τον Τζόρνταν; Όχι. Το ότι δεν μπορείς να τους αγγίξεις δίνει στους παίκτες ευελιξία.

Οι αμυντικοί πρέπει να παίρνουν σωστές θέσεις. Αν έχεις δημιουργικότητα και φιλοδοξία, μπορείς να γίνεις σπουδαίος επιθετικός. Πλέον δίνεις πολλές επιλογές στους κορυφαίους επιθετικούς. Ο Γιόκιτς έχει πάρει κάτι από τον Ντιρκ και το ανέμειξε με το δικό του ταλέντο.

Ο Κάρι, ο Τόμπσον και ο Λίλαρντ άλλαξαν το παιχνίδι. Δεν ξέρω αν οι γκαρντ που αγωνιζόντουσαν πριν 20 χρόνια θα μπορούσαν να παίξουν σήμερα. Ένας γαμ... θα σε ντριμπλάρει και μπορεί να σου... σπάσει τα γόνατα. Το παιχνίδι είναι στα καλύτερα χέρια»,

Άποψη και αυτή του Μάικλ Τζόρνταν, άποψη και αυτή του Κέβιν Γκαρνέτ και σίγουρα και οι δύο έχουν υποστηρικτές, αλλά και διαφωνούντες. Είναι σχεδόν αδύνατον να πει κάποιος με σιγουριά τι θα γινόταν αν... αλλά ας κάνουμε ένα πείραμα να πάρουμε τους All Star του 2000 και εκείνους του 2020, ας τους αλλάξουμε εποχές, να δούμε τι θα έχουμε στο τέλος.

"I don’t know if even the guards from 20 or 30 years ago could play in this time right here. It’s creative. It’s competitive. It’s saucy. You’ll get dropped!" This week, @NYTMag interviews Kevin Garnett, who changed how professional basketball was played.https://t.co/Ay7yxujFSp

— The New York Times (@nytimes) February 8, 2021

ALL STARS 2000

Ανατολή

Allen Iverson (Philadelphia 76ers), Vince Carter (Toronto Raptors), Alonzo Mourning (Miami Heat), Eddie Jones (Charlotte Hornets), Grant Hill (Detroit Pistons), Reggie Miller (Indiana Pacers), Allan Houston (New York Knicks), Ray Allen (Milwaukee Bucks), Glenn Robinson (Milwaukee Bucks), Dikembe Mutombo (Atlanta Hawks), Jerry Stackhouse (Detroit Pistons), Dale Davis (Indiana Pacers)

Δύση

Jason Kidd (Phoenix Suns), Kobe Bryant (L.A. Lakers), Shaquille O’Neal (L.A. Lakers), Tim Duncan (San Antonio Spurs), Kevin Garnett (Minnesota Timberwolves), Rasheed Wallace (Portland Trail Blazers), Gary Payton (Seattle Sonics), Chris Webber (Sacramento Kings), John Stockton (Utah Jazz), Karl Malone (Utah Jazz), David Robinson (San Antonio Spurs), Michael Finley (Dallas Mavericks)

Οι παραπάνω παίκτες είναι εκείνοι που πήραν μέρος στο All Star Game του 2000 και είναι εκείνοι που θεωρητικά θα τους μεταφέρουμε στο σήμερα. Δεν είναι στις επιλογές ο Τζόρνταν, ο οποίος είναι προφανές ότι σημάδεψε την εποχή του και είναι ο βασικός παίκτης που μπαίνει σε αυτή την σύγκριση. Η βασική διαφορά του μπάσκετ πριν από 20 χρόνια με σήμερα, είναι αυτό που επεσήμανε και ο Γκαρνέτ. Είχαμε ένα πολύ πιο σκληρό παιχνίδι, που στην άμυνα οι παίκτες είχαν την δυνατότητα να τσεκάρουν με τα χέρια και γενικά να περιορίζουν τον αντίπαλο τους, με πιο πολλές επαφές. Ακόμα και οι γκαρντ φαντάζουν λίγο πιο σκληροί από τους σημερινούς, ενώ δεν τίθεται θέμα για τους ψηλούς.

Το παιχνίδι στην ρακέτα ήταν αρκετά πιο άγριο, αν και παίκτες όπως ο Σακίλ, δείχνουν πως ίσως το σημερινό παιχνίδι να τους ευνοούσε σε αυτό το κομμάτι. Άπαντες με μια γρήγορη ματιά μοιάζουν πιο σκληροί και δυνατοί σε σχέση με τους σημερινούς αστέρες του ΝΒΑ. Ακόμα και οι γκαρντ μπορεί να μοιάζουν πολύ πιο «ανθεκτικοί« και με ιδιαίτερο χαρακτήρα σε σχέση με τους νεότερους. Βέβαια λείπει ο πλουραλισμός, η φαντασία και η ποικιλία στο παιχνίδι του τότε.

ALL STARS 2020

Team LeBron

Anthony Davis (Los Angeles Lakers), Luka Doncic (Dallas Mavericks), James Harden (Houston Rockets), LeBron James (Los Angeles Lakers), Kawhi Leonard (Los Angeles Clippers), Nikola Jokic (Denver Nuggets), Damian Lialrd (Portland Trail Blazers), Chris Paul (Oklahoma City Thunder), Domantas Sabonis (Indiana Pacers), Ben Simmons (Philadelphia 76ers), Jayson Tatum (Boston Celtics), Russelll Westbrook (Houston Rockets)

Team Giannis

Giannis Antetokounmpo (Milwaukee Bucks), Joel Embiid (Philadelphia 76ers), Pascal Siakam (Toronto Raptors), Kemba Walker (Boston Celtics), Trae Young (Atlanta Hawks), Bam Adebayo (Miami Heat), Jimmy Butler (Miami Heat), Rudy Gobert (Utah Jazz), Brandon Ingram (New Orleans Pelicans), Kyle Lowry (Toronto Raptors), Khris Middleton (Milwaukee Bucks), Donovan Mitchell (Utah Jazz)

Αυτοί είναι οι παίκτες που δημιούργησαν το All Star Game του 2020, με τον ΛεΜπρον και τον Γιάννη Αντετοκούνμπο να τους έχουν επιλέξει. Κοιτώντας τους παίκτες του σήμερα και εκείνους του 2000 γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι το παιχνίδι έχει αλλάξει. Έχει μπει φαντασία σε αυτό, ελευθερία στην επίθεση και έχουμε πολλούς παίκτες που μπορούν να σκοράρουν, με διαφορετικούς και θεαματικούς τρόπους, Η δύναμη έχει διαφορά. Είναι σαφές ότι από όπου και να το πιάσεις, γκαρντ, φόργουορντ και σέντερ οι περισσότεροι χάνουν σε σκληράδα και δύναμη.

Η γενιά του 2000 όντως έμαθε ένα διαφορετικό, μπάσκετ δύναμης που ακόμα και το θέαμα του ήταν τα εντυπωσιακά καρφώματα και όχι αυτό που δίνουν οι σημερινοί παίκτες. Κάτι πιο αέρινο, κάτι πιo απελευθερωμένο και ίσως κάτι πιο εύκολο, αφού όντως οι άμυνες δεν τους ακουμπούν σίγουρα όσο παλαιότερα. Σε αυτή την επιλογή λείπει ο Στεφ Κάρι που ήταν τραυματίας, αλλά σίγουρα έχει σημαδέψει με το παιχνίδι του όλη την σύγχρονη εποχή, όπως και ο Κέβιν Ντουράντ, που είναι ένας από τους προικισμένους σύγχρονους επιθετικούς.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Τους παίκτες και των δύο εποχών αν τους αλλάξεις εποχή, θα πρέπει να προσαρμοστούν. Διαφορετικό μπάσκετ έχουν μάθει οι μεν και διαφορετικό οι δε. Οι παίκτες του 2000 που αποτελούν και τα πρότυπα των σημερινών παικτών έμαθαν να παίζουν πιο σκληρά, να βγάζουν χαρακτήρα και ψυχή στο παρκέ, αλλά οι σημερινές αλλαγές σίγουρα θα τους ταρακουνούσαν. Θα χρειάζονταν παραπάνω ποικιλία για να ανταπεξέλθουν στην εξέλιξη του παιχνιδιού, ενώ και η φυσική κατάσταση είναι πλέον σε άλλο επίπεδο.

Η δύναμη έχει αφαιρεθεί ως βασικό συστατικό και το ταλέντο, κυρίως το ατομικό, έχει πάρει την θέση της. Η ταχύτητα που έχει μπει σίγουρα θα ήταν θέμα και πιθανότατα να έμοιαζαν μερικές ταχύτητες κάτω σε σχέση με τους σημερινούς.Για να βγάλουμε ένα συμπέρασμα θα είχε αξία να συγκρίνουμε τρεις κοντούς και τρεις ψηλούς. Παίκτες που πρωταγωνιστούσαν 20 χρόνια πριν και παίκτες που πρωταγωνιστούν σήμερα στο ΝΒΑ.

Τρεις γκαρντ και πρωταγωνιστές το 2000 ήταν οι Άιβερσον, Κιντ και Στόκτον και τρεις γκαρντ που θα μπορούσαμε να ξεχωρίσουμε στην σημερινή εποχή είναι οι Κάρι, Χάρντεν και Λίλαρντ. Με μία γρήγορη ματιά, αυτό το στοιχείο που ξεχωρίζει τους παλιούς, από τους σύγχρονους (κάτι το οποίο θα δούμε ακόμα περισσότερο στους ψηλούς) είναι το σουτ τριών πόντων. Οι προσπάθειες της παλαιάς φρουράς ήταν σίγουρα λιγότερες και με χειρότερα ποσοστά από τους Κάρι, Χάρντεν και Λίλαρντ. Ο Άιβερσον είχε 1,2 εύστοχες προσπάθειες κατά μέσο όρο στην καριέρα του, με 31,3%, ο Κιντ είχε 1,4 προσπάθειες, με 34,9%, ενώ ο Στόκτον είχε 1,5 εύστοχες προσπάθειες με 38,4%.

Αντίστοιχα αυτοί οι αριθμοί στους Κάρι, Χάρντεν και Λίλαρντ είναι πολύ μεγαλύτεροι. Ο Κάρι έχει στην καριέρα του 3,6 εύστοχες προσπάθειες κατά μέσο όρο στο τρίποντο, με 42,9% ποσοστό καριέρας, ο «Μούσιας» έχει 2,8 εύστοχες προσπάθειες, με 35,4% και ο Λίλαρντ έχει 2,9 εύστοχες προσπάθειες, με 38,9% ποσοστό καριέρας. Οι σημερινοί γκαρντ είναι προφανές ότι έχουν πάει το τρίποντο σε άλλο επίπεδο. Οι πιο παλιοί έβαζαν την μπάλα στο παρκέ και επιδίωκαν να πάνε στην δύναμη το παιχνίδι. Ήθελαν την επαφή, έπαιζαν με τον αντίπαλο. Σήμερα όλοι έχουν προσαρμοστεί σε πιο εύκολους πόντους, που θέλουν όμως μεγαλύτερη επιδεξιότητα.

Αυτή η σύγκριση είναι ακόμα πιο εντυπωσιακή όταν την φέρνουμε στους ψηλούς. Άλλοι παίκτες οι παλαιότεροι, άλλοι οι τωρινοί. Οι σέντερ έχουν αφήσει την ρακέτα και κάνουν πάρα πολλά πράγματα στο παρκέ. Οι παλιοί είχαν δύναμη, κυριαρχούσαν κοντά στο καλάθι, ενώ οι σύγχρονοι έχουν βγει από την ρακέτα, σουτάρουν, πασάρουν και κάνουν ότι μπορούν για να μην έχουν τόσο μεγάλη τριβή και επαφή.

Έχουμε και πάλι τρεις ψηλούς που κυριαρχούσαν το 2000 και αυτοί είναι Σακίλ, Ντάνκαν, Γκαρνέτ και απέναντι τους βάζουμε Γιόκιτς, Εμπίντ και Ντέιβις. Εδώ φαίνεται πόσο πολύ έχει αλλάξει το άθλημα. Οι παίκτες που κυριαρχούσαν πριν από 20 χρόνια, δεν έχουν καμία σχέση με αυτούς που το κάνουν σήμερα. Ο Σακίλ Ο' Νιλ, ένας απόλυτα κυρίαρχος ψηλός, δεν σούταρε τρίποντα. Ποτέ. Είχε 2,5 ασίστ, αλλά βασική του δουλειά, ήταν να δίνει μάχες ακριβώς κάτω από την ρακέτα. O Τιμ Ντάνκαν το ίδιο. Δεν σούταρε τρίποντα, έχει ελάχιστα στην καριέρα του, ενώ μοίραζε και 3 ασίστ ανά παιχνίδι. O Γκαρνέτ που υπερασπίστηκε και το σημερινό ΝΒΑ βρίσκεται ακριβώς στην ίδια θέση με τους άλλους δύο θρύλους. Ελάχιστα σουτ, που δεν είναι καν άξια αναφοράς, ενώ είχε και 3,7 ασίστ ανά παιχνίδι.

Οι ψηλοί του ΝΒΑ το 2020 όμως δεν μοιάζουν με εκείνους. Ο Νίκολα Γιόκιτς σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο με τα triple double του. Σκοράρει, πασάρει και κατεβάζει ριμπάουντ, με απόλυτη συνέπεια. Έχει ένα πολύ τίμιο 34,2% στο τρίποντο, σε ποσοστό καριέρας, ενώ έχει φτάσει να παίρνει 1,4 τρίποντα ανά ματς, χωρίς εδώ να υπολογίζουμε και τα σουτ από μέση απόσταση που του αρέσουν να παίρνει. Μοιράζει στην καριέρα του 5,7 ασίστ και είναι ένας ολοκληρωμένος ψηλός και παίκτης.

Ο Εμπίντ μοιάζει και αυτός στο στιλ του Γιόκιτς. Ένας σύγχρονος ψηλός, που σουτάρει 1,1 τρίποντο ανά παιχνίδι, έχοντας 32,3%, ενώ μοιράζει και 3,1 ασίστ ανά παιχνίδι. Ο Ντέιβις πέρυσι έβαλε και αυτός για τα καλά το τρίποντο στο ρεπερτόριο του, έχοντας 1,2 ανά παιχνίδι, με ποσοστό καριέρας 31,8%. Ο άσος των Λέικερς, με μια μόλις σεζόν σε ομάδα πρωταθλητισμού, έχει και 2,3 ασίστ ανά παιχνίδι.

Οι σύγχρονοι σέντερ έχουν αφαιρέσει την δύναμη από το παιχνίδι τους και έχουν προσθέσει ποιότητα και μπασκετική ποικιλία. Είναι πασιφανές ότι οι παίκτες έχουν εξελίξει το παιχνίδι σε όλες τις θέσεις. Κάνουν πολλά πράγματα στο παρκέ τα οποία έχουν παραπάνω φαντασία και πράγματα που αποκτώνται με προπόνηση, παρά δύναμη και... ξύλο. Έχουν κρατήσει εκείνα τα στοιχεία που είχαν οι... παραδοσιακοί σέντερ και τα έχουν αναγάγει σε ένα νέο επίπεδο, που συμπαρασέρνει και το παιχνίδι τους εκεί.