Κρις Πολ: Αποσύρθηκε μετά από 21 χρόνια καριέρας

Τέλος σε μια πλούσια καριέρα 21 ετών έβαλε ο Κρις Πολ, με τον πολύπειρο γκαρντ να ανακοινώνει την απόσυρσή του από τη δράση.

Ο Κρις Πολ έγινε ντραφτ το 2003 από τους Νιου Όρλεανς Χόρνετς και έκτοτε πέρασε από από Λος Άντζελες Κλίπερς, Χιούστον Ρόκετς, Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ, Φοίνιξ Σανς, Γκόλντεν Στέιτ Γουόριορς, Σαν Αντόνιο Σπερς, ενώ τελευταία του ομάδα ήταν οι Τορόντο Ράπτορς, στους οποίους όμως δεν πρόλαβε ποτέ να παίξει, καθώς αποδεσμεύτηκε και εν συνεχεία ανακοίνωσε την απόφασή του να σταματήσει το μπάσκετ.

Ο Κρις Πολ έχει αναδειχθεί 12 φορές All Star, 5 φορές κορυφαίος πασέρ, 6 φορές κορυφαίος κλέφτης, ρούκι της χρονιάς και μέλος των κορυφαίων 75 παικτών στην ιστορία του NBA.

Παράλληλα ήταν μέλος της Team USA του 2006, του 2008 και του 2012, κατακτώντας το χάλκινο στο Παγκόσμιο της Σαϊτάμα και το χρυσό στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου και του Λονδίνου.

Αναλυτικά το μήνυμα του Κρις Πολ:

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Chris Paul (@cp3)

Αυτό ήταν! Μετά από 21 χρόνια, απομακρύνομαι από το μπάσκετ. Όσο το γράφω, είναι δύσκολο να ξέρω τι αισθάνομαι, αλλά για πρώτη φορά (πολλοί θα μείνουν έκπληκτοι) δεν έχω την απάντηση. Αλλά κυρίως είμαι γεμάτος με τόσο χαρά και ευγνωμοσύνη. Ενώ το κεφάλαιο του «παίκτη ΝΒΑ» κλείνει, το μπάσκετ θα μείνει για πάντα στο DNA της ζωής μου. Ήμουν στο ΝΒΑ για πάνω από τη μισή ζωή μου, σε βάθος τριών δεκαετιών. Είναι τρελό και μόνο που το λέω. Το να παίξω επαγγελματικά ήταν μια απίστευτη ευλογία που ήρθε όμως με μεγάλη ευθύνη. Τα αφουγκράστηκα όλα. Τα καλά και τα κακά. Ως μαθητής της ζωής, η ηγεσία είναι δύσκολη και όχι για τους αδύναμους. Σε λίγους θα αρέσεις και σε πολλούς όχι. Αλλά ο στόχος είναι ο ίδιος πάντα και οι προθέσεις μου ήταν πάντα ειλικρινείς.

Νιώθω πραγματικά υπέροχα γνωρίζοντας ότι έπαιξα και αντιμετώπισα αυτό το παιχνίδι με τον απόλυτο σεβασμό από την ημέρα που ο πατέρας μου μου το σύστησε. Ήταν η πρώτη σχέση που γνώρισα ποτέ. Το μπάσκετ μού έδωσε λόγο να ξυπνάω στις 5 το πρωί και να προπονούμαι πριν το σχολείο. Μου έδωσε λόγο να βρίσκω τρόπο να φτάσω στο YMCA τις μέρες με χιόνια, ακόμη κι όταν οι δρόμοι ήταν παγωμένοι. Μου έδωσε λόγο να είμαι ο μικρός αδερφός που πάντα προσπαθούσε να κερδίσει τον μεγάλο του αδερφό. Μου έδωσε λόγο να έχω καλούς βαθμούς ώστε να έχω την ευκαιρία να παίξω στο κολέγιο. Μου έδωσε λόγο να πετύχω 61 πόντους σε έναν αγώνα παρότι ο παππούς μου μόλις είχε δολοφονηθεί. Μου έδωσε λόγο να εμφανίζομαι και να κάνω αποθεραπεία μέρα με τη μέρα μετά τη ρήξη μηνίσκου, τη ρήξη των αρθρώσεων, τον εξαρθρωμένο ώμο και τις πέντε επεμβάσεις στο χέρι...

Το παιχνίδι πάντα μου έδινε έναν λόγο να ΕΜΦΑΝΙΖΟΜΑΙ!!! Και οι πραγματικοί ηγέτες και μαχητές ξέρουν ότι αυτό ακριβώς — το να εμφανίζεσαι — είναι η μισή μάχη. Έτσι τώρα, με όλη την ευγνωμοσύνη που θα μπορούσα ποτέ να έχω... ήρθε η ώρα να εμφανιστώ για άλλους και με άλλους τρόπους. Αυτή την τελευταία σεζόν ήξερα ότι δεν μπορούσα να το κάνω αν δεν ήμουν στο σπίτι με την οικογένειά μου. Αυτά τα έξι χρόνια μακριά ήταν μεγάλη θυσία για όλους μας και ήξερα ότι αυτό έπρεπε να τελειώσει. Και τώρα ξέρω με όλη μου την καρδιά ότι ο καλύτερος συμπαίκτης που μπορώ να είμαι είναι για τη Jada, τον Chris II και τον Cam!!