Εθνική μπάσκετ: Νεφώσεις και χαμηλό βαρομετρικό

Στο τέταρτο από τα επτά φιλικά της, δεύτερο επί ελληνικού εδάφους και πρώτο από τότε που κατέφτασε από το Γουσικόνσιν χαμηλό βαρομετρικό, η Εθνική έπαιξε σαν να προσπαθούσε να πιστοποιήσει αυτό που οι περισσότεροι θεωρούν αυταπόδεικτο: δίχως τον Γιάννη, είτε με τη σημερινή είτε με τη μεθαυριανή της σύνθεση, δεν είναι ανώτερη από ομάδες όπως το Μαυροβούνιο και οι αντίπαλοί της στη Λεμεσό, Γεωργία και Βοσνία-Ερζεγοβίνη.

Η εικόνα των πρώτων λεπτών ήταν καταθλιπτική και δεν αναφέρομαι μόνο στα τούβλα (5/34 τρίποντα, 14/22 βολές). Εάν ο αγώνας γινόταν σε καμιά Ποντγκόριτσα, θα τελείωνε με ήττα. Το Ευρωμπάσκετ βέβαια θα ξεκινήσει σε ατμόσφαιρα οικεία μέχρι και την 5η αγωνιστική του, εξ ου και η απόφαση της Ομοσπονδίας να γίνουν όλα τα φιλικά μπροστά σε κερκίδα που μιλάει ελληνικά. Ελπίζω ότι στις 28 Αυγούστου η Λεμεσός θα είναι λιγότερο παγερή απ’ ότι στο τουρνουά του περασμένου Σαββατοκύριακου.

Ο Σπανούλης θυμάται καλά από τα δικά του νιάτα ότι το ρεσιτάλ λιθοβολίας μπορεί να συμβεί και στις καλύτερες οικογένειες. Ή μήπως ήταν άλλος Σπανούλης αυτός που ξεκίνησε ημιτελικό Εuroleague με 0/11 σουτ πριν γίνει ήρωας; Το μυστικό, τότε και τώρα και πάντα, είναι να κρατήσει η άμυνα το οχυρό ώσπου να καταφτάσει το ιππικό. Tα πόδια είναι ακόμη βαριά.

Η αποψινή Εθνική πίεσε πολύ με αιχμές τους Λαρεντζάκη, Καλαϊτζάκη (και νωρίτερα Κατσίβελη), ώσπου κατόρθωσε να ξεχαρβαλώσει το παιχνίδι των συμπατριωτών του Πάσπαλι. Όταν η «γαλανόλευκη» έφερε το ματς στα μέτρα της (50-51 στο ξεκίνημα της δ’ περιόδου), τα πρώτα 30 λεπτά ήταν σαν να μην έγιναν ποτέ. Η ελληνική ομάδα μπορεί να έμοιαζε ισοϋψής με τον αντίπαλό της, αλλά μερικοί ίσοι είναι πιο ίσοι από τους άλλους. Το ειδικό βάρος βοηθάει ώστε να γείρει η ζυγαριά προς τη σωστή πλευρά.

Η βραδιά τελείωσε με χειροκρότημα και με νίκη, για να ικανοποιηθεί και το ωραίο κοινό της Θεσσαλονίκης που γέμισε το γήπεδο. Ανενεργός στην άκρη του πάγκου, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο έδειχνε πλήρες μέλος της ομάδας, έστω με στεγνό μπλουζάκι προπόνησης. Πολλοί αγόρασαν εισιτήριο μόνο και μόνο για να τον δουν από κοντά, αλλά στην Εθνική δεν χρησιμεύει σε τίποτε μία πανάκριβη ατραξιόν ντυμένη με πολιτικά.

Με τον Σλούκα άκεφο και εκνευρισμένο από τα άστοχα σουτ (0/10 τρ.), και με τον Κατσίβελη ακόμη άτολμο, ο Σπανούλης στράφηκε στο Σχέδιο Γ, με συνύπαρξη των «κόκκινων» (αλλά συνήθως εφεδρικών στον Ολυμπιακό) Λαρεντζάκη και Ντόρσεϊ στην περιφέρεια και χωρίς κλασσικό πόιντ γκαρντ. Ο Παναγιώτης Καλαϊτζάκης έμεινε δίπλα τους και η αθλητικότητα της περιφερειακής γραμμής έκανε τη διαφορά στην τελική ευθεία.

Πιο μέσα, ο Ομοσπονδιακός δοκίμασε επίμονα τα δίδυμα Μήτογλου-Σαμοντούροφ και Κώστα-Θανάση, αλλά το πρώτο υστερεί σε άμυνα και ριμπάουντ, ενώ το δεύτερο δεν απειλεί. Όταν έπαιξαν μαζί ο αρχισκόρερ των φιλικών Μήτογλου με τον καταφανώς βελτιωμένο Κώστα Αντετοκούνμπο, η ρακέτα βρήκε ισορροπία και όλα γίνονταν σωστά. Απόντος του Γιάννη, αυτό το ντουέτο ψηλών είναι το καλύτερο που έχουμε.

Υπάρχει λόγος όμως να μελετάμε σενάρια «απόντος Γιάννη»; Φοβάμαι πως ναι, αφού τα νέα που καταφτάνουν από το Μιλγουόκι είναι ανησυχητικά, χωρίς απαραίτητα να ευθύνονται για τις εξελίξεις οι Μπακς. Αλλά αυτό το αφήνω για αύριο, ελπίζοντας ότι η νύχτα που θα μεσολαβήσει θα διώξει τα μαύρα σύννεφα.